دوره 12، شماره 33 - ( 1398 )                   جلد 12 شماره 33 صفحات 16-25 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Soltani Arabshahi K, sorabi Z, Keshavarzi M H, Ramezani G. Investigation of the Relationship between Self-determined Motivation and Work Engagement of Faculty Members of Iran University of Medical Sciences. J Med Educ Dev. 2019; 12 (33) :16-25
URL: http://zums.ac.ir/edujournal/article-1-1095-fa.html
سلطانی عربشاهی کامران، سهرابی زهره، کشاورزی محمد حسن، رمضانی قباد. بررسی رابطه ابعاد انگیزش خود تعیین گری با اشتیاق شغلی اعضای هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران. مجله توسعه آموزش در علوم پزشكي. 1398; 12 (33) :16-25

URL: http://zums.ac.ir/edujournal/article-1-1095-fa.html


گروه آموزش پزشکی، دانشکده پزشکی، مرکز تحقیقات آموزش علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
چکیده:   (2738 مشاهده)
زمینه و هدف: هدف از انجام این مطالعه بررسی رابطه ابعاد انگیزش خودتعیین گری با اشتیاق شغلی اعضای هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران بود.
روش بررسی: روش انجام مطالعه توصیفی - همبستگی بود. جامعه‌­ی آماری مورد مطالعه اعضای هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران  در چهار دانشکده ( بهداشت- پزشکی- پیراپزشکی و دانشکده‌­ی علوم رفتاری و سلامت روان) بودند. با استفاده از فرمول نمونه گیری کوکران تعداد 100 نفر به‌­عنوان نمونه مطالعه انتخاب شدند. ابزار اصلی دو پرسشنامه اشتیاق شغلی(سالوناوا و شوفلی با پایایی 99/0) و انگیزش شغلی با 5 مقیاس(کوداس و همکاران با پایایی 91/0) بود. برای تحلیل داده‌­ها از نرم افزار (spss  نسخه 21) و آزمون­‌های نرمالیتی، همبستگی و رگرسیون چندگانه بهره گرفته شد.
یافته‌­ها: براساس یافته‌­های به دست آمده 44 درصد افراد مورد مطالعه مرد و 56 درصد دیگر زن بوده‌­اند. رابطه­‌ی مثبت و معناداری بین ( انگیزش درونی، خودپذیر و درون فکنی شده) و رابطه‌­ی منفی معنی داری بین (بی انگیزه گی درونی و بی انگیزگی بیرونی) با اشتیاق شغلی در اعضای هیات علمی مشاهده شد. نتایج نشان داد که 22 درصد از واریانس اشتیاق شغلی براساس ابعاد انگیزش خود تعیین گری شغلی قابل پیش بینی است و  17 درصد از واریانس انگیزش خود تعیین گری براساس ابعاد اشتیاق شغلی قابل پیش بینی است.
نتیجه گیری: می توان گفت که سطوح بالای انگیزش شغلی خودتعیین کننده به پیامدهای مثبتی مانند اشتیاق شغلی می انجامد.  با توجه به اینکه انگیزش شغلی براساس ابعاد اشتیاق شغلی قابل پیش بینی است، بنابراین لازم است تا برنامه ریزان و دست اندرکاران با تدابیر لازم در پی بالا نگهداشتن انگیزش شغلی اعضای هیات علمی باشند.
 
متن کامل [PDF 976 kb]   (405 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي اصیل | موضوع مقاله: تخصصی
دریافت: ۱۳۹۷/۷/۲۸ | پذیرش: ۱۳۹۸/۲/۹ | انتشار: ۱۳۹۸/۴/۳

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله توسعه آموزش می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | Journal of Medical Education Development

Designed & Developed by : Yektaweb