جستجو در مقالات منتشر شده


8 نتیجه برای Nourian

فریبا آربونی، عباسعلی نوریان، سید نورالدین موسوی نصب،
دوره 1، شماره 1 - ( ( پاييز و زمستان 87 ) 1387 )
چکیده

زمینه و هدف: ارزشیابی استادان متداول‌ترین روش جهت سنجش کیفیت آموزش می‌باشد. دانشجویان بیش از دست‌اندرکاران در جریان روند آموزش قرار‌دارند بنابراین با نظرخواهی از آنان دیدگاه کاملی برای مسئولین در مورد نقاط قوت و ضعف استادان به‌دست می‌آید. هدف از این پژوهش بررسی حیطه‌های موجود در فرم‌های ارزشیابی از دیدگاه دانشجویان در دانشکده‌های پزشکی، پیراپزشکی و پرستاری و مامایی می‌باشد.
روش بررسی: این تحقیق به صورت توصیفی انجام گرفت. 1683 برگ ارزشیابی دانشجویان از استادان هیأت علمی (73 نفر) مربوط به دانشکده‌های پزشکی، پیراپزشکی و پرستاری- مامایی بررسی شد. پرسش‌نامه‌ی دانشجویان پزشکی حاوی 15 سؤوال و دانشجویان پیراپزشکی و پرستاری مامایی
21 سؤوال بود که بر اساس مقیاس لیکرات از حیطه‌های مختلف مقرراتی، علمی و آموزشی، نظارتی و نگرشی تشکیل شده بود. نمرات سؤوالات از نمره‌ی 100 محاسبه شد، نمرات بالاتر بیانگر عملکرد مطلوب‌تراستادان می‌باشد. تجزیه و تحلیل داده‌ها به‌صورت آمار توصیفی با نرم‌افزار SPSS
انجام شد.
یافته‌ها: نتایج نشان داد مقایسه در سطوح کلی بین دانشکده‌ها، دانشکده‌ی پیراپزشکی با میانگین کل و انحراف معیار 61/3 ±50/85 نسبت به سایر دانشکده‌ها برتری دارد. دانشکده‌ی پیراپزشکی در حیطه‌ی مقرراتی با میانگین و انحراف معیار 89/3±01/91، دانشکده‌ی پزشکی در حیطه‌ی نگرشی با میانگین و انحراف معیار 45/5±48/90 و دانشکده‌ی پرستاری مامایی در حیطه‌ی مقرراتی با میانگین و انحراف معیار 25/4±34/88 بیشترین امتیاز را داشتند. نتیجه‌نهایی نشان می‌دهد، حیطه‌ی علمی و آموزشی نسبت به سایر حیطه‌ها در سطح پایین‌تر می‌باشد. نتایج حیطه‌ها (علمی و آموزشی، نظارتی و نگرشی) بین دانشکده‌ها معنی‌دار می‌باشد (0001/0=P).
نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد با برنامه‌ریزی جهت برگزاری کارگاه‌های آموزشی، روش تدریس و تحقیق جهت ارتقای آموزش استادان، اعطا‌ی فرصت مطالعاتی و تشویق انجام کارهای تحقیقاتی و پژوهشی گام مؤثری جهت ارتقای سطح علمی و بالاخره عملکرد بالای استادان خواهد بود.


عباس عزت شوکتی، عباسعلی نوریان، سید نوالدین موسوی نسب،
دوره 1، شماره 1 - ( ( پاييز و زمستان 87 ) 1387 )
چکیده

زمینه و هدف: یکی از روش‌های ارتقای کیفیت آموزش، ارزشیابی از فعالیت‌های آموزشی اعضای هیأت علمی است. دانشجویان و مدیران گروه‌ها مناسب‌ترین مراجع برای ارزیابی فعالیت‌های آموزشی اعضای هیأت علمی می‌باشند. میزان مطابقت نتایج نظرسنجی از مدیران گروه‌ها با نتایج نظرسنجی از دانشجویان تا حدی بیانگر میزان دقت و صداقت دانشجویان و مدیران گروه‌ها در ارزشیابی اعضای هیأت علمی است. این تحقیق به منظور تعیین میزان تطابق نتایج نظرسنجی از دانشجویان با نتایج نظرسنجی از مدیران گروه‌ها در ارزشیابی اعضای هیأت علمی صورت گرفته است.
روش بررسی: در این مطالعه، نظرسنجی‌ها با استفاده از پرسش‌نامه‌ انجام شد. پرسش‌نامه‌ی نظرسنجی از مدیران گروه‌ها دارای 18 سؤال، پرسش‌نامه نظرسنجی از دانشجویان حاوی 16 سؤال و پرسش‌نامه‌ی نظرسنجی از کارآموزان و کارورزان شامل 28 موضوع ‌بود. روایی فرم‌ها توسط مدیران گروه‌ها، کارشناسان ارزشیابی دانشگاه و همچنین توسط افراد صاحب‌نظر مورد ارزیابی قرار گرفته و پایایی پرسش‌نامه‌ها با استفاده از آزمون مجدد تأیید شدند. گستره‌ی گزینه‌های پرسش‌نامه‌ها بر اساس مقیاس لیکرت انجام گرفت. در کل تعداد 25 مدیر گروه آموزشی (از 106 نفر اعضای هیأت علمی واجد شرایط) و 921 دانشجو از 1100 دانشجوی پیش‌بینی شده پرسش‌نامه را تکمیل نمودند. تجزیه و تحلیل داده‌ با استفاده از نرم‌افزار SPSS صورت گرفته است.
یافته‌ها: یافته‌ها نشان می‌دهد نتایج نظرسنجی از مدیران گروه‌ها با نتایج نظرسنجی از دانشجویان در ارزشیابی استادان در 61 درصد اعضای هیأت علمی عضو جامعه مورد مطالعه با هم مطابقت دارند. دانشجویان و مدیران گروه‌های آموزشی، هر یک انتظاراتی از اعضای هیات علمی دارند که این انتظارات کاملا در یک راستا نیستند و اصولا معیارهای آن‌ها نیز برای ارزیابی اعضای هیأت علمی متفاوت می‌باشد. با این توضیح نتایج نظرسنجی از آن‌ها نیز تطبیق صددرصد نخواهند داشت و میزان تطبیق محاسبه شده (61 درصد) با حداکثر تعدیل شده قابل‌تجزیه و تحلیل خواهد بود. در آنالیز نتایج ارزشیابی، میزان تطبیق نتایج نظرسنجی‌ها هر اندازه بالاتر و به اپتیمم نزدیکتر باشد، حاکی از این است که ارزیابی اعضای هیات علمی توسط دانشجویان و مدیران گروه‌ها با دقت و صداقت بیشتری انجام گرفته است.
نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد برگزاری کارگاه‌های آموزشی، حمایت‌های مادی و معنوی از اعضای هیأت علمی، کاهش واحدهای اضافی تدریس
(تا حد موظفی)، تبیین اهداف ارزشیابی (برای دانشجویان، مدیران گروه‌ها و اعضای هیأت علمی)، اعطای فرصت مطالعاتی، کاهش تعارضات بین مدیر و اعضای گروه از جمله اقداماتی می‌باشند، می‌توانند میزان تطابق را بهبود بخشند. به منظور ارتقای سیستم آنالیز نتایج ارزشیابی توصیه می‌شود روش تطابق نتایج و روش تعدیل حداکثر تطبیق در تحلیل نتایج ارزشیابی به‌کار گرفته شود.


محمدمسعود وکیلی، عباسعلی نوریان، سید نورالدین موسوی نسب،
دوره 1، شماره 1 - ( ( پاييز و زمستان 87 ) 1387 )
چکیده

زمینه و هدف: اگرچه شرایط و امکانات آموزشی یکی از عوامل مؤثر بر جریان یادگیری است، ولی بدون شک نیروی انسانی و به خصوص معلم، یکی از مهم‌ترین عوامل تشکیل‌دهنده‌ی محیط‌های آموزشی است. معلم اساسی‌ترین عامل برای ایجاد شرایط مطلوب جهت تحقق هدف‌های آموزشی است. معلم می‌تواند نقص کتاب‌های درسی و کمبود امکانات آموزشی را جبران نماید و یا بهترین شرایط و موضوع تدریس را با عدم‌توانایی در ایجاد ارتباط عاطفی مطلوب، به محیطی غیرفعال و غیرجذاب تبدیل کند. در فرآیند تدریس تنها علم و مهارت معلم نیست که مؤثر واقع می‌شود، بلکه کل شخصیت اوست که در ایجاد شرایط یادگیری و تغییر فراگیران تأثیر می‌گذارد. در این تحقیق هدف مطالعه خصوصیات یک مدرس خوب از دیدگاه استادان و دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی زنجان بوده است.

روش‌بررسی: این پژوهش یک مطالعه‌ی توصیفی است که به منظور تعیین نگرش نسبت به خصوصیات یک مدرس خوب انجام شد. جامعه‌ی مورد مطالعه به تعداد 144 نفر از کلیه‌ی اعضای هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی زنجان و 50 درصد از جامعه‌ی 850 نفری دانشجویان به روش نمونه‌گیری تصادفی انتخاب شد. ابزار گردآوری داده‌ها عبارت بود از دو پرسش‌نامه‌ی مجزا که توسط افراد مورد مطالعه تکمیل شد. داده‌های جمع آوری شده از طریق نرم‌افزار آماری اکسل ( Excell) استخراج و با استفاده از نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

یافته‌ها: نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که در حیطه‌ی مقررات آموزشی، از نظر دانشجویان در دسترس بودن استاد و از نظر استادان حضور به موقع استاد در کلاس، در حیطه‌ی علمی، آموزشی از نظر هر دو گروه تسلط علمی استاد، در حیطه‌ی ارزیابی و نظارت از نظر دانشجویان پاسخگویی به سؤوالات فراگیران و از نظر استادان طرح سؤوال در هر جلسه و در حیطه‌ی اخلاقی، رفتاری از نظر هر دو گروه شیوایی بیان مهم‌ترین ویژگی‌های یک مدرس خوب می‌باشند.

نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌های پژوهش می‌توان به این نتیجه رسید که یک مدرس خوب فردی است که علاوه بر توانایی علمی و تخصصی، در سایر حیطه‌ها و ابعاد ازجمله روش تدریس، اخلاقی- رفتاری، نحوه‌ی ارزیابی و سنجش فراگیران از دانش و مهارت کافی برخوردار باشد و تمامی ابعاد از نظر فراگیران از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.


فریبا آربونی، دکتر عباسعلی نوریان، هاجر بخشوده،
دوره 3، شماره 5 - ( 11-1389 )
چکیده

  Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4

چکیده

زمینه و هدف: ارزشیابی یکی از مهم‌ترین پایه‌های ارتقای کیفیت آموزش می‌باشد که هدف اصلی آن بهبود برنامه‌های آموزش و فعالیت‌های اعضای هیأت علمی است. نتایج ارزشیابی را می‌توان به عنوان بازخوردی برای اساتید و ارتقای نقاط ضعف و شناخت نقاط قوت در پی داشته باشد. این پژوهش در همین راستا جهت پی بردن به تاثیر ارزشیابی دانشجویان پزشکی بر بهبود تدریس اساتید انجام گردید.

روش بررسی: در این پژوهش که یک مطالعه‌ی توصیفی بود، تعداد 276 نفر دانشجو به‌عنوان نمونه‌ی تصادفی و کلیه‌ی اعضای هیأت علمی در حین تدریس (123 نفر) انتخاب شدند. ابزار گرد آوری اطلاعات، پرسشنامه‌ای مشتمل بر دو بخش اطلاعات دموگرافیک و فرم نظرسنجی مشتمل بر 25 سوال بر اساس مقیاس لیکرت در پنج بخش (محتوای آموزش، محتوای علمی، ارتباط استاد و دانشجو، مقررات و نحوه‌ی آزمون نهایی) که توسط محققین تهیه و آلفای آن با 96 درصد تایید گردید، بود. داده‌ها پس از جمع‌آوری با استفاده از آمار توصیفی مورد تجزیه و تحلیل
قرار گرفت
.

یافته‌ها: در این مطالعه 82 نفر از دانشجویان پزشکی و 80 نفر از اعضای هیات علمی شرکت کردند. 8/73 درصد اساتید و 4/35 درصد دانشجویان مذکر بودند. نتایج نشان داد که اکثریت اساتید با 8/68 درصد و دانشجویان با 50 درصد بیشترین تأثیر ارزشیابی را در حیطه‌ی مقرراتی و کمترین تأثیر را در حیطه‌ی آزمون (اساتید با 27/41 درصد و دانشجویان با 36/33 درصد) می‌دانستند. در مقایسه‌ی بین دو دیدگاه مشاهده شد که اساتید (50 درصد) و دانشجویان (39 درصد) موافق تأثیر ارزشیابی بر عملکرد آموزشی اساتید بودند که به نظر می‌رسد اساتید نسبت به دانشجویان بیشتر موافق تأثیر ارزشیابی بودند. تفاوت معنی‌داری در هر پنج بعد، بین گروه دانشجویان و اعضای هیات علمی مشاهده گردید
(
0001/0=P).

نتیجه‌گیری: با توجه به یافته‌های پژوهش دیدگاه اساتید و دانشجویان موید آن است که ارزشیابی تا حدود زیادی بر بهبود تدریس در ابعاد مختلف اثر بخش بوده، سیستم ارزشیابی به عنوان یک معیار می‌تواند برای رشد حرفه‌ای و کیفی تدریس از اهمیت ویژه‌ای برخوردار باشد. لیکن برای رسیدن به ارتقای و پیشرفت در فرآیند یاددهی و یادگیری مستلزم مطالعات گسترده‌تری در خصوص روند فعلی ارزشیابی می‌باشیم.


سید علینقی کاظمی، عباسعلی نوریان، سید نورالدین موسوی نسب، مونا اسکندری، مریم غفاری،
دوره 6، شماره 12 - ( 9-1392 )
چکیده

  زمینه وهدف : امروزه میزان مجلات معتبر علمی رایگان در حوزه‌ پزشکی زیاد است، اما این که پژوهشگران کشور ما این­گونه مجلات را چگونه
می­شناسند، مشخص نیست .هدف این پژوهش بررسی میزان شناخت اعضای
محترم هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی زنجان از مجلات الکترونیکی رایگان است .

  روش ­ بررسی: این مطالعه­ی توصیفی مقطعی است. اطلاعات مورد نیاز به­وسیله­ی پرسشنامه­ی محقق ساخته که پایایی و روایی آن در یک بررسی پایلوت تعیین شد، جمع اوری گردید. از 189 عضو هیات علمی این دانشگاه 95 پاسخ اخذ گردیده و داده ­ ها با استفاده از جداول فراوانی و محاسبه میانگین و آزمون کای دو مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است .

  یافته­ها : 7 /34 درصد از اعضای محترم هیات علمی این پژوهش با مجلات الکترونیکی رایگان آشنا بودند. اغلب اعضا در مورد بالا بودن اعتبار پژوهشی این منابع، مناسب بودن داوری مقالات این منابع، داشتن حق مالکیت معنوی کامل برای نویسنده، تامین اعتبار مالی این منابع و نیاز ویا عدم نیاز به مهارت جهت استفاده از این منابع بی نظر هستند. اغلب معتقدند که منابع اطلاعاتی الکترونیکی رایگان اعتبار استنادی دارند. درمجلات با ضریب تاثیر بالا به­صورت گسترده چاپ می­شوند. زودتر چاپ می­شوند و دسترسی به آن ­ ها آسان است .اغلب اعضای آشنا با مجلات الکترونیکی رایگان معتقدند عمده مزیت این مجلات به ترتیب سهولت دسترسی به آن­ها و بعد رایگان بودن آن ­ هاست.

  نتیجه گیری : اغلب اعضای محترم هیات علمی این پژوهش در مورد مجلات الکترونیکی رایگان اطلاعات کافی ندارند. پیشنهاد می ­ گردد در مورد شناساندن این نوع مجلات اطلاع رسانی کافی به­عمل آید.


سمیرا بصیر شبستری، ایمان شیرین بک، عباسعلی نوریان، مریم رستگار، فاطمه سفیدی،
دوره 7، شماره 15 - ( 6-1393 )
چکیده

زمینه و هدف: پیرو افزایش توجه به ابعاد کمی و کیفی آموزش مداوم ، مقوله نیازسنجی در آموزش مداوم در کشور ما متداول گردید و یکی از اولویتهای پژوهشی مرکز مطالعات وتوسعه آموزش پزشکی قرار گرفته است. با توجه به فقدان انجام مطالعه در جامعه دندانپزشکان لذا برآن شدیم که به ارزیابی دیدگاه دندانپزشکان زنجان در زمینه برنامه های آموزش مداوم در سال 91-1390 بپردازیم. روش بررسی: در این مطالعه توصیفی از 70 نفر دندانپزشکان عمومی شاغل در استان زنجان نهایتا 60 نفر پرسشنامه معتبر مربوط به ارزیابی کمی کیفی آموزش مداوم را تکمیل نمودند. اطلاعات جمع آوری شده توسط نرم افزار SPSS نسخه 20 وارد کامپیوتر گردید و تجزیه و تحلیل شد. یافته ها: جامعه مورد بررسی شامل 64% مرد و 36% زن با میانگین سنی 49/7±49/41 سال بودند. دندانپزشکان موثرترین نکته در افزایش بازدهی دوره های آموزش مداوم را مدرسین مجرب و مطرح(5/52%) و بهترین روش اجرای برنامه آموزش مداوم را برخورد عملی با بیمار(6/42%) برشمردند. مهمترین مشکل دندانپزشکان در برگزاری دوره آموزش مداوم فواصل طولانی زمانی بین برگزاری دوره های آموزشی (6/24%) بود.. اکثر دندانپزشکان (4/75%) با ارائه 5-10 برنامه در سال موافق بودند. 8/59% آنان موافق با ارائه برنامه های بازآموزی بصورت مجازی و با اتصال اینترنت بودند. اکثریت آنان اظهار داشتند که تطابق برنامه ها با نیازهای آموزشی در حد بالائی (88%) بود. نتیجه گیری: با توجه به موافقت اکثریت دندانپزشکان(60%) با برگزاری دوره های بازاموزی بصورت مجازی لذا ارائه برنامه ها طبق اولویتها با روشهای نوین آموزشی مورد درخواست دندانپزشکان توصیه میشود.
شهلا مرادی، داود حسنی، محسن بهرامی، عباسعلی نوریان،
دوره 9، شماره 24 - ( 10-1395 )
چکیده

زمینه و هدف:علم پزشکی درمیان علوم بشری ازجایگاه ویژه ای برخوردار است، چون دستیابی به اهداف سایرعلوم فقط باسلامت جسم وروح میسرخواهدگردید. یکی ازعوامل موثردرفرایندآموزش، به­ویژه آموزش پزشکی کتب آموزشی مرتبط وروش­های منحصربه فردبکارگرفته درآن است که یقینا نقش پررنگ وانکارناپذیر ایران وایرانی درتولیدونشرمبانی علم پزشکی دردنیا به جهانیان برهمگان آشکاراست.شیخ الرئیس ابوعلی سیناوعلی بن عباس اهوازی که تالیفات شان یعنی کتاب­های گرانسنگ "قانون" و"الملکی" تااوائل قرن 18 میلادی درمدارس طبی اروپا تدریس می شدند،ازبزرگان طب ایرانی هستندکه جامعه پزشکی دنیا باید خود را مدیون آن­ها بداند.

روش بررسی:بررسی وتحلیل متن قسمتی ازکتاب کامل الصناعه الطبیه می­باشد که به معرفی شیوه های آموزش زمان نگارش کتاب پرداخته است.

یافته ها:طب ملکی حدود چهارصد هزار کلمه دارد و به بیست مقاله که هریک مشتمل بر چند فصل است تقسیم می­شودکه ده مقاله اول آن درباره­ی طب نظری است و بقیه مربوط به طب عملی است.او روش آموزشی نگارشی خود رادرتدوین وتقریراین کتاب روش "تقسیم" معرفی میکند.

نتیجه گیری:یکی از مهم­ترین وظایف هرملتی حراست و حفاظت از منابع علمی و فرهنگی خود از تاراج و چپاول بیگانگان است. کتاب کامل الصناعه الطبیه  که در یکی از دوره­های اوج و شکوه تاریخ پزشکی ایرانی توسط  علی بن عباس مجوسی اهوازی به رشته تحریر درآورده است ، دارای جایگاه رفیعی به جهت شیوه­ی نگارش آموزشی اش یعنی روش "تقسیم"می باشد، روشی که یکی ازبهترین روش­هایی که پس از حکیم اهوازی حتی امروزه نیز- درتدوین نگارش کتب آموزشی رشته پزشکی و غیر پزشکی مورد استفاده است.


عباسعلی نوریان، فریبا آربونی، سعیده مظلوم زاده، رضا شروین بدو،
دوره 11، شماره 29 - ( 3-1397 )
چکیده

زمینه و هدف: آموزش بالینی فرآیندی است که در آن فراگیران به تدریج با انجام کارهای عملی به کسب مهارت پرداخته و با استفاده از تجربیات اساتید، خود را برای انجام درمان بیماران آماده می­‌کنند. هدف از این مطالعه مقایسه­‌ی وضعیت آموزش بالینی با وضعیت مطلوب از دیدگاه فراگیران و اساتید می­‌باشد.
روش بررسی: در این مطالعه توصیفی- مقطعی کلیه‌­ی فراگیران در نیمه‌­ی دوم سال تحصیلی91-90 در گروه­‌های ماژور مورد بررسی قرار گرفتند. تعداد پاسخ دهندگان، کارورز (57) کارآموز (62) دستیار (62) و اساتید (36) نفر بود. ابزار سنجش پرسشنامه­‌ای پژوهش ساختـه که حاوی ده حیطه‌­ی آموزشی بود. روایی محتوای آن مورد تایید صاحب نظران قرار گرفت وپایایی آن با آلفای کرونباخ 85/0 تایید گردید.
یافته‌­ها: نتایج نشان داد که بیشترین امتیاز را کارآموزان به گزارش صبحگاهی؛ کارورزان به پرونده نویسی وگزارش صبحگاهی؛ دستیاران به مجله خوانی و پرونده نویسی؛ واساتید به مجله خوانی وگزارش صبحگاهی دادند. در آزمونt  مستقل از دیدگاه کارآموزان و کارورزان بین میانگین نظرات گروه‌­های داخلی و اطفال و گروه­‌های جراحی و زنان تفاوت معنی­‌داری مشاهده نگردید (05/0<P). از دیـدگاه دستیـاران بین میانگیـن نظرات گروه‌­های داخلی و اطفال  تفاوت معنی داری مشاهده گردید (p=./.25 ). از دیدگاه اساتید نیز بین میانگین نظرات گروه‌­های زنان و جراحی  تفاوت معنی­‌داری مشاهده گردید. (58/0<P)
نتیجه گیری: علی‌­رغم مطلوب بودن وضعیت آموزشی، در برخی حیطه­‌ها وضعیت نامطلوبی مشاهده شد که این امر نیاز به برنامه‌­ریزی آموزشی، انجام ارزیابی­‌های مستمر از آموزش و در نهایت ارتقای سطح انگیزش فراگیران جهت افزایش مهارت خود را می‌طلبد.
 

صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله توسعه آموزش می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Journal of Medical Education Development

Designed & Developed by : Yektaweb