جستجو در مقالات منتشر شده


2 نتیجه برای Clinical Evaluation Tool

مرضیه پازکیان، مریم رسولی،
دوره 5، شماره 8 - ( 5-1391 )
چکیده

زمینه و هدف: آموزش بالینی، مهم ترین بخش در آموزش پرستاری و مامایی و از اجزای لاینفک آن می باشد که به لحاظ اهمیت، به عنوان قلب آموزش حرفه ای شناخته شده است، زیرا در این مرحله از آموزش، آموخته ها به عمل در می آیند، مهارت ها آموزش داده می شوند و می توان واقعیت های موجود در محیط کار را به فراگیران تفهیم نمود. هدف از این مقاله، پاسخ به این سوال بود که چالش های آموزش بالینی در ایران کدام است ؟ روش بررسی: این مقاله حاصل مرور متون، جستجوی اینترنتی و مطالعات کتابخانه ای در مورد چالش های آموزش بالینی با کلید واژه های آموزش بالینی ، چالش و پرستاری بین سال های1997 تا 2008 با استفاده از پایگاه های اطلاعاتی از قبیل MEDLINE و CINAHL ، ISI که حد وسیعی از مجلات و مطالب منتشر شده را ایندکس می کنند ، بود. 54 مقاله به دست آمد که از میان این مقالات 10 مقاله ی کیفی مرتبط با کلید واژه ها انتخاب و مورد نقدو بررسی قرار گرفتند. یافته‌ها: براساس نتایج حاصل از مطالعات انتخاب و توجه به مفاهیم کلیدی مطرح شده نشان داده شد که عواملی چون اهمیت ندادن به آموزش بالینی، عدم دسترسی کافی به مربیان بالینی، فقدان هماهنگی مناسب میان آموزش های بالینی دانشکده و امکانات عملکرد در بیمارستان ها ، مناسب نبودن زمان لازم برای مواجهه با موارد مختلف بیماری برای تمرین کامل آموخته ها در محیط بالینی ، عدم یکپارچگی بین آموزش نظری و بالینی ، موقعیت های تنش زا(تجارب تحقیر آمیز دانشجویان ، تذکر در حضور پرسنل و هتک حرمت مربی به دانشجو و...) از مشکلات آموزش بالینی می باشند. نتیجه‌گیری: : مهم ترین چالش های آموزش در بالین فاصله موجود بین تئوری و عمل است و از عوامل موثر برآن می توان در ارتباط با مدرس، محیط آموزشی، سیستم و بیمار اشاره کرد. آموزش بالینی پرستاری موفق ، با ایجاد جو خلاق و بدون تنش ، نیاز به تأمین امکانات ، تجهیزات محیط بالینی و بازنگری ابزارها و فرآیندهای ارزشیابی بالینی دارد که در مطالعات بسیاری تأیید شده است. ارتقای عملکرد مربیان و جذب همکاری های حرفه ای می تواند در بهبود وضعیت آموزش بالینی مفید واقع شود.
منصوره علی اصغرپور، ندا ثنایی، فاطمه بهرام نژاد، انوشیروان کاظم نژاد،
دوره 6، شماره 12 - ( 9-1392 )
چکیده

  زمینه و هدف : یکی از مشکلات موجود در فرآیند ارزشیابی کارآموزی بخش­های ویژه ضعف در اولویت بندی گویه­های ابزار است. با توجه به تاثیر ابزار ارزشیابی مناسب جهت کسب اطمینان در مورد مهارت­های بالینی دانشجویان؛ این مطالعه با هدف بررسی مقایسه ای نظرات دانشجویان و اساتید در خصوص میزان اولویت گویه­های ابزار ارزشیابی بالینی انجام شد .

  روش بررسی : این مطالعه با روش توصیفی- تحلیلی و بر روی 30 نفر از دانشجویان پرستاری سال آخر (گروه هدف) و 10 نفر از اساتید (گروه متخصصین) که بیشترین سابقه­ی آموزش دروس تئوری یا کارآموزی در بخش دیالیز را به­عهده داشتند، انجام شد. ابتدا نظرات دانشجویان (از طریق تکنیک گروه اسمی) و نظرات اساتید در ارتباط با اولویت گویه­های پرسشنامه ارزشیابی دیالیز موجود در دانشکده بررسی شد و بعد از جمع آوری نظرات ، گویه­های ابزار از نظر نسبت روایی محتوا ( CVR ) و شاخص روایی محتوا ( CVI ) بررسی شد و نهایتاٌ اولویت بندی جدید گویه ها از دیدگاه اساتید و دانشجویان مجدداٌ ارزیابی شد.

  یافته­ها : در ابتدا یافته­ها نشان داد که بین نظرات اساتید و دانشجویان نسبت به اولویت­ بندی گویه­ها تفاوت معنی­داری وجود نداشت (05/0 P> ) و هر دو گروه برای گویه­ها اولویت متوسط را انتخاب کردند؛ اما بعد از جمع آوری نظرات دانشجویان و اساتید در مورد اولویت بندی جدید گویه ­ ها اساتید و دانشجویان اولویت خیلی زیاد را برای گویه ­ ها انتخاب کردند.پایایی ابزار به ترتیب برای بخش معیارهای عمومی آلفای 863/0 و برای بخش اختصاصی آلفای 88/0و در مجموع آلفای کل ابزار 843/0کسب شد.

  نتیجه گیری : ابزار با اولویت بندی جدید قابلیت اعتبار و اعتماد خوبی برای به­کارگیری در محیط بالینی برای ارزشیابی عملکرد دانشجویان دارد و به­کارگیری آن شاید بتواند اثر بخشی فعالیت های بالینی اساتید و دانشجویان را بهبود بخشد .

 



صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله توسعه آموزش می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Journal of Medical Education Development

Designed & Developed by : Yektaweb