جستجو در مقالات منتشر شده


120 نتیجه برای Evaluation

ترانه امام قلی خوشه چین، فاطمه شجاعی، الهه احمدنیا،
دوره 1، شماره 1 - ( 11-1387 )
چکیده

مقدمه:در دنیای پیچیده امروز یادگیری از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است و آموزش نیز بنیان همه یادگیریهاست. همچنین آموزش به خصوص آموزش بالینی نیاز به بستری مناسب و تجهیزات و امکانات کافی برای یادگیری دارد، حتی تامین وسایل و امکانات رفاهی دانشجویان نیز در این میان نقش بسزایی دارد.
هدف : این پژوهش با هدف تعین وضعیت امکانات آموزشی بیمارستانها از نظر دانشجویان مامایی در دانشگاه علوم پزشکی زنجان انجام پذیرفت.
مواد و روشها :این پژوهش از نوع مطالعه توصیفی می‌باشد که 36 نفر از دانشجوبان ترم سوم و پنجم مقطع کاردانی مامایی در آن شرکت نمودند. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه‌ای بود که بر اساس معیار لیکرت طراحی شده بود و نظرات دانشجویان را در مورد وضعیت امکانات آموزشی بیمارستانها مورد بررسی قرار می‌داد. این پرسشنامه در یک مرحله توسط واحدهای نمونه تکمیل گردیده است.برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از آمار توصیفی و نرم‌‌افزار SPSS 11 استفاده شده است.
یافته‌ها: درنتایج بدست آمده از این تحقیق اکثر دانشجویان امکانات آموزشی بیمارستانها را در سطح متوسط ارزیابی کردند. اما در این میان از موارد چندی مانند تعداد کمدهایی که در بیمارستان در ختیار دانشجویان قرار می گیرد ( 42/ 64 %) ، وجود محلی برای استراحت دانشجویان ( 44/69 %) و تنوع بیماران جهت آشنایی با موارد مختلف بیماری (18/72%) در سطح کم و خیلی کم بود.
نتیجه گیری : اگر چه امکانات آموزشی بیمارستانها در سطح متوسط ارزیابی گردیده ، اما تقویت جنبه های مثبت و اصلاح نواقص و نقطه ضعف ها می تواند گامی موثر در راستای ارتقای کیفیت آموزش بالینی باشد بنابراین بهبود امکانات و تجهیزات از مهمترین وظایف مسئولین دانشگاهها جهت پیشرفت آموزش بالینی و ارتقاء علمی و عملی دانشجویان می‌باشد.همچنین توصیه می شود با ارزیابی های مکرر عرصه های بالینی و مقایسه وضعیت موجود با وضعیت قبل یا بعد نقاط ضعف و قوت موثر در آموزش بالینی را شناسایی کرد.
فریبا آربونی، عباسعلی نوریان، سید نورالدین موسوی نصب،
دوره 1، شماره 1 - ( 11-1387 )
چکیده

زمینه و هدف: ارزشیابی استادان متداول‌ترین روش جهت سنجش کیفیت آموزش می‌باشد. دانشجویان بیش از دست‌اندرکاران در جریان روند آموزش قرار‌دارند بنابراین با نظرخواهی از آنان دیدگاه کاملی برای مسئولین در مورد نقاط قوت و ضعف استادان به‌دست می‌آید. هدف از این پژوهش بررسی حیطه‌های موجود در فرم‌های ارزشیابی از دیدگاه دانشجویان در دانشکده‌های پزشکی، پیراپزشکی و پرستاری و مامایی می‌باشد.
روش بررسی: این تحقیق به صورت توصیفی انجام گرفت. 1683 برگ ارزشیابی دانشجویان از استادان هیأت علمی (73 نفر) مربوط به دانشکده‌های پزشکی، پیراپزشکی و پرستاری- مامایی بررسی شد. پرسش‌نامه‌ی دانشجویان پزشکی حاوی 15 سؤوال و دانشجویان پیراپزشکی و پرستاری مامایی
21 سؤوال بود که بر اساس مقیاس لیکرات از حیطه‌های مختلف مقرراتی، علمی و آموزشی، نظارتی و نگرشی تشکیل شده بود. نمرات سؤوالات از نمره‌ی 100 محاسبه شد، نمرات بالاتر بیانگر عملکرد مطلوب‌تراستادان می‌باشد. تجزیه و تحلیل داده‌ها به‌صورت آمار توصیفی با نرم‌افزار SPSS
انجام شد.
یافته‌ها: نتایج نشان داد مقایسه در سطوح کلی بین دانشکده‌ها، دانشکده‌ی پیراپزشکی با میانگین کل و انحراف معیار 61/3 ±50/85 نسبت به سایر دانشکده‌ها برتری دارد. دانشکده‌ی پیراپزشکی در حیطه‌ی مقرراتی با میانگین و انحراف معیار 89/3±01/91، دانشکده‌ی پزشکی در حیطه‌ی نگرشی با میانگین و انحراف معیار 45/5±48/90 و دانشکده‌ی پرستاری مامایی در حیطه‌ی مقرراتی با میانگین و انحراف معیار 25/4±34/88 بیشترین امتیاز را داشتند. نتیجه‌نهایی نشان می‌دهد، حیطه‌ی علمی و آموزشی نسبت به سایر حیطه‌ها در سطح پایین‌تر می‌باشد. نتایج حیطه‌ها (علمی و آموزشی، نظارتی و نگرشی) بین دانشکده‌ها معنی‌دار می‌باشد (0001/0=P).
نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد با برنامه‌ریزی جهت برگزاری کارگاه‌های آموزشی، روش تدریس و تحقیق جهت ارتقای آموزش استادان، اعطا‌ی فرصت مطالعاتی و تشویق انجام کارهای تحقیقاتی و پژوهشی گام مؤثری جهت ارتقای سطح علمی و بالاخره عملکرد بالای استادان خواهد بود.


عباس عزت شوکتی، عباسعلی نوریان، سید نوالدین موسوی نسب،
دوره 1، شماره 1 - ( 11-1387 )
چکیده

زمینه و هدف: یکی از روش‌های ارتقای کیفیت آموزش، ارزشیابی از فعالیت‌های آموزشی اعضای هیأت علمی است. دانشجویان و مدیران گروه‌ها مناسب‌ترین مراجع برای ارزیابی فعالیت‌های آموزشی اعضای هیأت علمی می‌باشند. میزان مطابقت نتایج نظرسنجی از مدیران گروه‌ها با نتایج نظرسنجی از دانشجویان تا حدی بیانگر میزان دقت و صداقت دانشجویان و مدیران گروه‌ها در ارزشیابی اعضای هیأت علمی است. این تحقیق به منظور تعیین میزان تطابق نتایج نظرسنجی از دانشجویان با نتایج نظرسنجی از مدیران گروه‌ها در ارزشیابی اعضای هیأت علمی صورت گرفته است.
روش بررسی: در این مطالعه، نظرسنجی‌ها با استفاده از پرسش‌نامه‌ انجام شد. پرسش‌نامه‌ی نظرسنجی از مدیران گروه‌ها دارای 18 سؤال، پرسش‌نامه نظرسنجی از دانشجویان حاوی 16 سؤال و پرسش‌نامه‌ی نظرسنجی از کارآموزان و کارورزان شامل 28 موضوع ‌بود. روایی فرم‌ها توسط مدیران گروه‌ها، کارشناسان ارزشیابی دانشگاه و همچنین توسط افراد صاحب‌نظر مورد ارزیابی قرار گرفته و پایایی پرسش‌نامه‌ها با استفاده از آزمون مجدد تأیید شدند. گستره‌ی گزینه‌های پرسش‌نامه‌ها بر اساس مقیاس لیکرت انجام گرفت. در کل تعداد 25 مدیر گروه آموزشی (از 106 نفر اعضای هیأت علمی واجد شرایط) و 921 دانشجو از 1100 دانشجوی پیش‌بینی شده پرسش‌نامه را تکمیل نمودند. تجزیه و تحلیل داده‌ با استفاده از نرم‌افزار SPSS صورت گرفته است.
یافته‌ها: یافته‌ها نشان می‌دهد نتایج نظرسنجی از مدیران گروه‌ها با نتایج نظرسنجی از دانشجویان در ارزشیابی استادان در 61 درصد اعضای هیأت علمی عضو جامعه مورد مطالعه با هم مطابقت دارند. دانشجویان و مدیران گروه‌های آموزشی، هر یک انتظاراتی از اعضای هیات علمی دارند که این انتظارات کاملا در یک راستا نیستند و اصولا معیارهای آن‌ها نیز برای ارزیابی اعضای هیأت علمی متفاوت می‌باشد. با این توضیح نتایج نظرسنجی از آن‌ها نیز تطبیق صددرصد نخواهند داشت و میزان تطبیق محاسبه شده (61 درصد) با حداکثر تعدیل شده قابل‌تجزیه و تحلیل خواهد بود. در آنالیز نتایج ارزشیابی، میزان تطبیق نتایج نظرسنجی‌ها هر اندازه بالاتر و به اپتیمم نزدیکتر باشد، حاکی از این است که ارزیابی اعضای هیات علمی توسط دانشجویان و مدیران گروه‌ها با دقت و صداقت بیشتری انجام گرفته است.
نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد برگزاری کارگاه‌های آموزشی، حمایت‌های مادی و معنوی از اعضای هیأت علمی، کاهش واحدهای اضافی تدریس
(تا حد موظفی)، تبیین اهداف ارزشیابی (برای دانشجویان، مدیران گروه‌ها و اعضای هیأت علمی)، اعطای فرصت مطالعاتی، کاهش تعارضات بین مدیر و اعضای گروه از جمله اقداماتی می‌باشند، می‌توانند میزان تطابق را بهبود بخشند. به منظور ارتقای سیستم آنالیز نتایج ارزشیابی توصیه می‌شود روش تطابق نتایج و روش تعدیل حداکثر تطبیق در تحلیل نتایج ارزشیابی به‌کار گرفته شود.


محمدمسعود وکیلی، عباسعلی نوریان، سید نورالدین موسوی نسب،
دوره 1، شماره 1 - ( 11-1387 )
چکیده

زمینه و هدف: اگرچه شرایط و امکانات آموزشی یکی از عوامل مؤثر بر جریان یادگیری است، ولی بدون شک نیروی انسانی و به خصوص معلم، یکی از مهم‌ترین عوامل تشکیل‌دهنده‌ی محیط‌های آموزشی است. معلم اساسی‌ترین عامل برای ایجاد شرایط مطلوب جهت تحقق هدف‌های آموزشی است. معلم می‌تواند نقص کتاب‌های درسی و کمبود امکانات آموزشی را جبران نماید و یا بهترین شرایط و موضوع تدریس را با عدم‌توانایی در ایجاد ارتباط عاطفی مطلوب، به محیطی غیرفعال و غیرجذاب تبدیل کند. در فرآیند تدریس تنها علم و مهارت معلم نیست که مؤثر واقع می‌شود، بلکه کل شخصیت اوست که در ایجاد شرایط یادگیری و تغییر فراگیران تأثیر می‌گذارد. در این تحقیق هدف مطالعه خصوصیات یک مدرس خوب از دیدگاه استادان و دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی زنجان بوده است.

روش‌بررسی: این پژوهش یک مطالعه‌ی توصیفی است که به منظور تعیین نگرش نسبت به خصوصیات یک مدرس خوب انجام شد. جامعه‌ی مورد مطالعه به تعداد 144 نفر از کلیه‌ی اعضای هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی زنجان و 50 درصد از جامعه‌ی 850 نفری دانشجویان به روش نمونه‌گیری تصادفی انتخاب شد. ابزار گردآوری داده‌ها عبارت بود از دو پرسش‌نامه‌ی مجزا که توسط افراد مورد مطالعه تکمیل شد. داده‌های جمع آوری شده از طریق نرم‌افزار آماری اکسل ( Excell) استخراج و با استفاده از نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

یافته‌ها: نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که در حیطه‌ی مقررات آموزشی، از نظر دانشجویان در دسترس بودن استاد و از نظر استادان حضور به موقع استاد در کلاس، در حیطه‌ی علمی، آموزشی از نظر هر دو گروه تسلط علمی استاد، در حیطه‌ی ارزیابی و نظارت از نظر دانشجویان پاسخگویی به سؤوالات فراگیران و از نظر استادان طرح سؤوال در هر جلسه و در حیطه‌ی اخلاقی، رفتاری از نظر هر دو گروه شیوایی بیان مهم‌ترین ویژگی‌های یک مدرس خوب می‌باشند.

نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌های پژوهش می‌توان به این نتیجه رسید که یک مدرس خوب فردی است که علاوه بر توانایی علمی و تخصصی، در سایر حیطه‌ها و ابعاد ازجمله روش تدریس، اخلاقی- رفتاری، نحوه‌ی ارزیابی و سنجش فراگیران از دانش و مهارت کافی برخوردار باشد و تمامی ابعاد از نظر فراگیران از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.


صدیقه کمالی، الهام جعفری،
دوره 1، شماره 1 - ( 11-1387 )
چکیده

زمینه و هدف: ارزیابی مستمر وضعیت موجود، شناخت نقاط قوت و اصلاح نقاط ضعف برای ارتقا کیفیت آموزش بالینی ضروری است. روش‌های ارزشیابی مختلفی برای مهارت‌های بالینی معرفی شده است. در واحدهای بالینی، استفاده از دفترچه ثبت مهارت‌های بالینی رایج است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نظرات مربیان و دانشجویان مامایی در خصوص دفترچه ثبت مهارت‌های بالینی انجام شد.
روش بررسی: این مطالعه توصیفی- مقطعی بر روی 16 نفر از مربیان و 60 نفر از دانشجویان مامایی دانشکده‌ی پرستاری و مامایی زنجان انجام شد. نمونه‌های مطالعه به روش سرشماری انتخاب شدند. برای جمع‌آوری اطلاعات از پرسش‌نامه پژوهشگر ساخته شامل سه حیطه‌ی ضرورت، محتوا و نحوه‌ی اجرا استفاده شد. سؤوالات هر حیطه بر مبنای مقیاس رتبه‌بندی پنج نقطه‌ای امتیاز‌بندی شد. داده‌ها با نرم‌افزار spss و به صورت توزیع فراوانی تجزیه و تحلیل شد.
یافته‌ها: اکثر موضوعات مرتبط با حیطه‌ی ضرورت مورد تأیید مربیان و دانشجویان بود. در حالی که در مورد کیفیت محتوای دفترچه‌ی ثبت مهارت‌های بالینی وضعیت چندان مطلوب نبود. بیشترین نقاط ضعف logbook عبارت بود از: فقدان حداقل‌های آموزشی دوره، مقررات، فهرست مراجع، کنفرانس‌ها و سایر فعالیت‌های آموزشی فوق برنامه، مهارت‌های اخلاق حرفه‌ای و امکان ارزشیابی دانشجو اکثر دانشجویان و مربیان logbook را روزانه تکمیل نمی‌کردند.
نتیجه‌گیری: با توجه به اهمیت استفاده از logbook در ارزشیابی بالینی دانشجویان و نقاط ضعف آن، بازنگری این ابزار توصیه می‌شود.


یحیی جابری، فریده نهاوندی،
دوره 2، شماره 2 - ( 6-1388 )
چکیده

  زمینه و هدف: روایی ارزشیابی دانشجویان از مهم‌ترین مسائل مطرح در آموزش پزشکی است. روایی انواع مختلفی دارد، روایی ملاکی یکی از انواع آن است. روایی ملاکی، در واقع در پی یافتن همبستگی ارزشیابی با یک ارزشیابی مرجع است. امتحانات دوره‌های مختلف آموزش پزشکی و همچنین امتحانات جامع علوم پایه و پیش کارورزی در واقع در پی پیش‌بینی احتمال موفقیت دانشجو در دوره‌ی بعدی هستند. بنابراین می‌توان روایی ملاکی آن‌ها را با میزان همبستگی آن با موفقیت دوره‌ی بعدی اندازه‌گیری کرد. این مطالعه در صدد بررسی روایی ملاکی ارزشیابی دوره‌های آموزشی بوده است.

  روش بررسی: در این مطالعه تعداد 58 دانشجوی پزشکی که تمام دوره‌های آموزشی خود را به پایان رسانده بودند، انتخاب و همبستگی معدل هر دوره با معدل دوره‌ی بعدی، معدل امتحانات جامع علوم پایه و پیش کارورزی با دوره‌ی بعدی و همچنین همبستگی معدل تجمعی دوره‌های قبل با دوره‌ی بعدی، محاسبه شد.

  یافته‌ها: همبستگی در غالب دوره‌های پیاپی بالاتر از 50/0 بوده، ولی به‌تدریج از علوم پایه به علوم بالینی کاهش یافته بود. بیشترین همبستگی بین معدل علوم پایه با فیزیوپاتولوژی با 834/0 r= و کمترین همبستگی بین امتحان جامع پیش کارورزی با دوره‌ی کارورزی با 415/0 r= بود. امتحانات جامع علوم پایه و پیش کارورزی همبستگی بهتری نسبت به معدل دوره‌ی مربوط به خود نداشتند در حالی که معدل تجمعی دوره‌های پیشین همبستگی بهتری را نسبت به معدل یک دوره به تنهائی نشان می‌داد.

  نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد روش ارزشیابی در امتحانات جامع که به صورت امتحان چهارجوابی است و در یک روز انجام می‌شود روایی ملاکی کمتری نسبت به امتحانات دوره‌های آموزشی دارد که معمولا به صورت مستمر و در طول دوره انجام می‌شود و شامل چندین امتحان است و در برخی از آن‌ها از روش‌های ارزشیابی دیگری مثل Tutor Report و OSCE کمک گرفته می‌شود.


فرانک شریفی،
دوره 2، شماره 2 - ( 6-1388 )
چکیده

  زمینه و هدف: از آن جا که تهیه‌ی برنامه‌ی آموزشی دوره‌ی دستیاری در رشته‌های مختلف بالینی چند سالی است که در وزارت متبوع شکل گرفته و برنامه‌ی دستیاری داخلی ابلاغ نیز شده است، تحلیل این برنامه می‌تواند در بهتر شدن تدوین آن در آینده کمک کننده باشد. لذا مکتوب حاضر نظری اجمالی به نقاط قوت و ضعف این برنامه دارد.

  روش بررسی: در این تحلیل ابتدا کل مراحل تدوین برنامه‌ی آموزشی دستیاری داخلی از ابتدا تا انتها بررسی و نیز خود برنامه به طور کامل با شش کرایتریای هاردن برای تدوین کوریکولوم تطبیق داده شد و نقاط قوت و ضعف آن بحث گردید.

  یافته‌ها: توجه به دانشجومحوری و نیز مبتنی بر مسئله بودن برنامه‌ی آموزشی از نقاط قوت مهم برنامه است. از طرفی توجه خاص به آموزش داخلی جنرال، ادغام گروه‌های فوق تخصصی و نیز بخش‌هایی غیر از بخش داخلی مانند پوست، قلب، رادیولوژی و اعصاب را در تدوین برنامه به خوبی لحاظ کرده است. از نقاط ضعف مهم برنامه، عدم مشارکت دستیاران در تدوین آن و نیز ضعف تدوین سیستم مدیریتی کارا برای آموزش ادغام یافته و نیز بزرگ بودن core برنامه و کم بودن محتوای انتخابی آن است.

  نتیجه گیری: تضمین اجرای کوریکلوم، با تقویت سیستم مدیریت آن و نیز گرفتن فیدبک از طرف دستیاران و لحاظ کردن آن در بازنگری برنامه امکان‌پذیر است.


حسین معصومی جهندیزی، رحیم سروری زنجانی، نورالدین موسوی نسب، غلامرضا بیگدلی،
دوره 2، شماره 2 - ( 6-1388 )
چکیده

  زمینه و هدف: ارزشیابی برای اصلاح امور و بدون نقص انجام دادن کارها ضروری است. ارزشیابی اساتید یک امر بسیار مهم و ضروری است. این مطالعه با هدف تعیین نظرات دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی زنجان درباره‌ی فرم جاری ارزشیابی اساتید انجام شد.

  روش بررسی: در یک مطالعه‌ی مقطعی، 742 دانشجوی دانشگاه علوم پزشکی زنجان که به‌طور تصادفی نمونه‌گیری شده بودند، در سال 1388 مورد بررسی قرار گرفتند. حجم نمونه در هر دانشکده، تعداد 250 نفر در نظر گرفته شد. فرم ارزیابی جاری اساتید تکثیر و در اختیار دانشجویان قرار گرفت و پس از تکمیل و جمع‌آوری، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

  یافته‌ها: براساس نتایج به‌دست آمده، اکثریت دانشجویان شرکت کننده در این مطالعه، با ارزیابی جاری موافق بودند (6/85 درصد). میانگین و انحراف معیار کلی نظرات دانشجویان برابر با 67± 02/40 بود که در محدوده‌ی کاملا موافق و موافق قرار داشت.

  نتیجه‌گیری: با توجه به این مطالعه، می‌توان نتیجه گرفت که دید دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی زنجان نسبت به فرم ارزشیابی اساتید مثبت است و از طرف دانشجویان این دانشگاه مورد قبول است.


فاطمه شجاعی، ترانه امام‌قلی خوشه‌چین، ابوالحسن رفیعی، نسرین معصومی،
دوره 2، شماره 3 - ( 11-1388 )
چکیده

  زمینه و هدف: یکی از وظایف اصلی اساتید کمک به ایجاد محیط و فضای آموزشی مناسب برای رشد تفکر انتقادی در کلاس و بالین بیماران می‌باشد و این امر مستلزم استفاده از شیوه‌های نوین تدریس و یادگیری می‌باشد. لذا محقق در این پژوهش با ارایه‌ی روشی نوین در ارزش‌یابی مهارت‌های بالینی دانشجویان پرستاری با استفاده از همتایان و بررسی نظرات دانشجویان نسبت به این روش گامی هر چند کوچک جهت توسعه‌ی تفکر انتقادی در این قشر برداشته است .

 

  روش بررسی: این پژوهش به روش اقدام پژوهی انجام گردید. به این ترتیب که جهت ارزش‌یابی مهارت‌های بالینی کسب شده توسط دانشجویان پرستاری در کارآموزی فن، از دانشجویان خواسته شد که گروه دو نفره تشکیل داده و هم دیگر را در هنگام انجام مهارت‌ها با استفاده از چک لیست استاندارد مهارت‌ها ارزش‌یابی کنند و پس از پایان مهارت فیدبک مربوطه را به هم ارایه دهند. هم‌چنین پرسش نامه‌ای جهت بررسی نظرات دانشجویان در استفاده از این روش تدوین شد و پس از اعلام نهایی نمرات، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت .

 

  یافته‌ها: طبق نتایج پژوهش 87 درصد دانشجویان تجربه‌ی قبلی ارزش‌یابی توسط همتایان را نداشتند. در بررسی نظرات دانشجویان نسبت به استفاده از این روش بیشترین میانگین به ترتیب مربوط به ارتقای یادگیری (812/.±82/4) و کاهش اضطراب (977/0±73/4) بود و بعد از آن افزایش انگیزه‌ی یادگیری (536/0 ±34/4) و آسانی کاربرد این روش (81/0±01/4) در رتبه‌های بعدی قرار داشتند. کم‌ترین میانگین مربوط به قابل اعتماد بودن (977/0± 29/3) این روش بود .

  نتیجه‌گیری: مربیان می‌توانند در آموزش دانشجویان با استفاده از ارزش‌یابی توسط همتایان، یادگیری فعال‌تر، پایدارتر و انتقادی‌تری را ایجاد نموده و دانشجویان به استقلال عمل بیشتر، اعتماد به نفس بالاتر و قدرت تصمیم‌گیری بهتر در حل مسائل دست یابند


فرهاد رمضانی بدر، مرضیه شبان،
دوره 2، شماره 3 - ( 11-1388 )
چکیده

  زمینه و هدف: تصمیم‌گیری بالینی یکی از مهم‌ترین فرآیندهایی است که همواره توسط پرستاران برای مراقبت از بیماران استفاده می‌شود. یکی از اهداف مهم در آموزش پرستاری ایجاد و توسعه مهارت تصمیم‌گیری بالینی در دانشجویان پرستاری است. اما برخی تحقیقات نشان می‌دهد که آموزش مهارت تصمیم‌گیری بالینی همیشه با مشکلاتی همراه بوده است. هدف از این مطالعه تعیین مهارت تصمیم‌گیری بالینی دانشجویان کارشناسی پرستاری سال چهارم می‌باشد .

 

  روش بررسی : در این مطالعه از روش توصیفی- مقطعی استفاده گردید. همه‌ی دانشجویان سال چهارم کارشناسی پرستاری دانشگاه علوم پزشکی تهران (61 نفر) به روش سرشماری انتخاب شدند. برای جمع‌آوری اطلاعات از یک پرسش‌نامه‌ی اطلاعات دموگرافیک و دو ابزار شامل مقیاس تصمیم‌گیری بالینی جنکینز در پرستاری و پرسش‌نامه‌ی موقعیت‌های شبیه‌سازی شده استفاده گردید. آزمون‌های آماری مورد استفاده آزمون‌های آماری T ، پیرسون، اسپیرمن، ضریب هم بستگی دو رشته‌ای نقطه‌ای بود .

 

  یافته‌ها: نتایج مطالعه نشان داد که مهارت تصمیم‌گیری بالینی دانشجویان سال آخر کارشناسی پرستاری تقریباً متوسط بود. میانگین نمره‌ی کسب شده توسط دانشجویان مورد پژوهش در رابطه با مهارت تصمیم‌گیری بالینی 6/6±6/51 امتیاز بود که کمی بالاتر از حد متوسط قرار داشت. ارزیابی اجزای مختلف مهارت تصمیم‌گیری بالینی دانشجویان پرستاری شامل ارزش‌یابی مداوم پیامدها، توجه به ارزش‌ها و اهداف، جستجوی روش‌های مختلف مراقبتی و جستجوی اطلاعات غیر مخدوش نیز بیان‌گر مهارت ناکافی آن‌ها بود. هم‌چنین تجزیه و تحلیل داده‌ها ارتباط معنی‌داری بین متغیرهای دموگرافیک واحدهای مورد پژوهش و مهارت تصمیم‌گیری بالینی آن‌ها نشان نداد .

 

  نتیجه‌گیری: با وجود این که تصمیم‌گیری بالینی کارآمد یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های حرفه‌ی پرستاری در مراقبت از بیمار است، اما طبق نتایج این مطالعه دانشجویان پرستاری از مهارت کافی تصمیم‌گیری بالینی برخوردار نبودند. این یافته گویای این موضوع است که برنامه‌ی آموزش کارشناسی پرستاری برای توسعه‌ی این مهارت در میان دانشجویان با چالش‌های قابل توجهی روبه‌رو است. به نظر می‌رسد تحقیقات دیگری برای تعیین علل مؤثر بر یادگیری این مهارت استدلالی و چگونگی ارتقای آن لازم باشد


مریم دانایی، محمدعلی حسینی، بهناز حبیب خدا، مسعود فلاحی، فروزان شکوه،
دوره 2، شماره 3 - ( 11-1388 )
چکیده

  زمینه و هدف: امروزه جوامع از دانشگاه‌ها انتظار پاسخ به نیازهایشان را داشته، این امر از طریق انتقال و تبادل دانش بین دانشگاه، به عنوان تولید کننده‌ی دانش و سازمان‌ها و اجتماع به عنوان دریافت کننده‌ی دانش، امکان‌پذیر می‌باشد. دانشگاه به عنوان یکی از مهم‌ترین منابع تولید دانش بایستی با سازمان‌های مصرف کننده‌ی این دانش ارتباط مناسبی داشته، از این طریق به انتقال موثر دانش به سازمان‌ها اقدام نماید. یکی از مهم‌ترین بخش‌های انتقال دانش، ترجمان یافته‌های پژوهشی به زبان مخاطبان و ذینفعان می‌باشد. عوامل مختلفی در فرآیند انتقال دانش نقش دارند .

 

  روش بررسی: این پژوهش از نوع مطالعات ارزش‌یابی عمل کرد بوده که با روش توصیفی، مقطعی انجام شده است. جامعه‌ی مورد مطالعه در این پژوهش شامل کلیه‌ی اعضای هیئت علمی و کارشناسان پژوهش دانشگاه بودند. نمونه‌ی مورد مطالعه شامل 40 نفر از این افراد که حاضر به مشارکت در پژوهش شدند که با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند، بود. ابزار تحقیق پرسش نامه‌ی تهیه شده توسط کمیته‌ی ترجمان دانش دانشگاه علوم پزشکی تهران همراه با تغییرات بود که اعتبار و اعتماد علمی آن مجددا محاسبه شد. آلفای 94/0

 

  یافته‌ها: یافته‌های این پژوهش نشان داد: 47 درصد از شرکت کنندگان خانم، نیمی از افراد در مقطع تحصیلی دکترای، 68 درصد از شرکت کنندگان اعضای هیئت علمی، سابقه‌ی کار افراد 53 درصد بالاتر از ده سال و بیش از 85 درصد افراد دارای کارهای پژوهشی بودند. بیش از 70 درصد نمونه‌ها با مراکز دیگری غیر از محل کار خود مرتبط بودند. میانگین حاصل از سوالات بخش شناسایی نیاز مخاطبان و تبدیل آن به پروژه‌های تحقیقاتی 78/2، میانگین حاصل از سوالات بخش تولید شواهد قابل استفاده در تصمیم‌گیری‌ها 87/2 میانگین حاصل از سوالات بخش کاربرد نتایج پژوهش‌ها توسط کاربران نهایی 62/2 و در نهایت میانگین کل 75/2 بود .

  نتیجه‌گیری: یافته‌های این پژوهش نشان داد، تفاوت چندانی در انتقال و ترجمان دانش بین زن و مرد و سابقه‌ی کار و انجام پژوهش وجود نداشته است. هم‌چنین میانگین کل ترجمان دانش در دانشگاه در حد متوسط و از وضعیت مناسب و ایده‌ال ترجمان دانش پایین‌تر بود. این امر بیان‌گر عدم انتقال مناسب یافته‌های پژوهشی است که با رفع موانع و ارایه‌ی راه برد‌های مناسبی هم‌چون، تشویق پژوهش گران به انتقال یافته‌های پژوهشی خود به کاربران، می‌توان ترجمان دانش در دانشگاه را ارتقا بخشید


فریبا آربونی، دکتر عباسعلی نوریان، هاجر بخشوده،
دوره 3، شماره 5 - ( 11-1389 )
چکیده

  Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4

چکیده

زمینه و هدف: ارزشیابی یکی از مهم‌ترین پایه‌های ارتقای کیفیت آموزش می‌باشد که هدف اصلی آن بهبود برنامه‌های آموزش و فعالیت‌های اعضای هیأت علمی است. نتایج ارزشیابی را می‌توان به عنوان بازخوردی برای اساتید و ارتقای نقاط ضعف و شناخت نقاط قوت در پی داشته باشد. این پژوهش در همین راستا جهت پی بردن به تاثیر ارزشیابی دانشجویان پزشکی بر بهبود تدریس اساتید انجام گردید.

روش بررسی: در این پژوهش که یک مطالعه‌ی توصیفی بود، تعداد 276 نفر دانشجو به‌عنوان نمونه‌ی تصادفی و کلیه‌ی اعضای هیأت علمی در حین تدریس (123 نفر) انتخاب شدند. ابزار گرد آوری اطلاعات، پرسشنامه‌ای مشتمل بر دو بخش اطلاعات دموگرافیک و فرم نظرسنجی مشتمل بر 25 سوال بر اساس مقیاس لیکرت در پنج بخش (محتوای آموزش، محتوای علمی، ارتباط استاد و دانشجو، مقررات و نحوه‌ی آزمون نهایی) که توسط محققین تهیه و آلفای آن با 96 درصد تایید گردید، بود. داده‌ها پس از جمع‌آوری با استفاده از آمار توصیفی مورد تجزیه و تحلیل
قرار گرفت
.

یافته‌ها: در این مطالعه 82 نفر از دانشجویان پزشکی و 80 نفر از اعضای هیات علمی شرکت کردند. 8/73 درصد اساتید و 4/35 درصد دانشجویان مذکر بودند. نتایج نشان داد که اکثریت اساتید با 8/68 درصد و دانشجویان با 50 درصد بیشترین تأثیر ارزشیابی را در حیطه‌ی مقرراتی و کمترین تأثیر را در حیطه‌ی آزمون (اساتید با 27/41 درصد و دانشجویان با 36/33 درصد) می‌دانستند. در مقایسه‌ی بین دو دیدگاه مشاهده شد که اساتید (50 درصد) و دانشجویان (39 درصد) موافق تأثیر ارزشیابی بر عملکرد آموزشی اساتید بودند که به نظر می‌رسد اساتید نسبت به دانشجویان بیشتر موافق تأثیر ارزشیابی بودند. تفاوت معنی‌داری در هر پنج بعد، بین گروه دانشجویان و اعضای هیات علمی مشاهده گردید
(
0001/0=P).

نتیجه‌گیری: با توجه به یافته‌های پژوهش دیدگاه اساتید و دانشجویان موید آن است که ارزشیابی تا حدود زیادی بر بهبود تدریس در ابعاد مختلف اثر بخش بوده، سیستم ارزشیابی به عنوان یک معیار می‌تواند برای رشد حرفه‌ای و کیفی تدریس از اهمیت ویژه‌ای برخوردار باشد. لیکن برای رسیدن به ارتقای و پیشرفت در فرآیند یاددهی و یادگیری مستلزم مطالعات گسترده‌تری در خصوص روند فعلی ارزشیابی می‌باشیم.


پوران مختاری زنجانی، ترانه امامقلی خوشه چین، پروین شیری قیداری،
دوره 3، شماره 5 - ( 11-1389 )
چکیده

Normal 0 false false false

چکیده

زمینه و هدف: یکی از اساسی‌ترین مراحل هر برنامه‌ریزی آموزشی تعیین نیازهای فراگیران در جهت نیل به اهداف و اولویت‌های آموزشی است. از آنجایی‌که برگزاری دوره‌های مختلف آموزش مداوم جهت ارتقا‌ی مهارت‌های گروه پزشکی و پیراپزشکی یکی از وظایف دانشگاه‌های علوم پزشکی است، بررسی نیازها و اولویت‌های آموزشی مشمولین شرکت‌کننده در دوره‌ها جهت افزایش کارآیی و اثر بخشی آموزشی ضروری و سودمند می‌باشد. در این راستا تحقیقی به منظور بررسی نظرات و تعیین نیازهای آموزشی پرسنل مامایی شهر زنجان صورت گرفت.

روش بررسی: این پژوهش یک مطالعه‌ی توصیفی- تحلیلی است. جامعه‌ی پژوهش شامل کلیه‌ی پرسنل مامایی شاغل در بیمارستان، درمانگاه‌ها و پایگاه‌های بهداشتی شهر زنجان بودند. تعداد نمونه بر اساس سرشماری 43 نفر بود. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه‌ای مشتمل بر اطلاعات دموگرافیک، اولویت‌ها و نیازهای آموزشی و اهداف شرکت در دوره‌ها بود، که پس از تعیین پایایی و روایی توسط خود همکاران در یک مرحله تکمیل و جمع آوری شد.

یافته‌ها: از 43 نفر همکار ماما شاغل در مراکز 34 نفر با میانگین سنی 1/4±3/34، در تحقیق شرکت نمودند. بیش از 75 درصد از همکاران فقط در دوره‌های مختلف آموزشی داخل استان شرکت نموده بودند. 7/61 درصد در دوره‌های آموزشی غیر مرتبط با رشته‌ی مامایی نیز شرکت نموده بودند که دلایل عمده‌ی آن را به ترتیب علاقمندی، معرفی شدن از سوی واحد مربوطه و کسب امتیاز شغلی بیان نمودند. بیشترین نیاز آموزشی آنان به ترتیب شامل 5/73 درصد در رابطه با داروها و درمان‌های جدید در حیطه‌ی مامایی و زنان، 7/61 درصد در مورد وسایل و تکنیک‌های جدید مراقبتی در زنان و مامایی و 9/52 درصد در رابطه با اورژانس‌های زنان و مامایی بود. بیشترین مشکل، مربوط به نداشتن تبحر کافی مدرسان و بیشترین پیشنهاد در مورد برگزاری منظم دوره‌ها به‌صورت مدون بود.

نتیجه‌گیری: از آنجایی‌که ماماها به‌عنوان عضوی از گروه‌های بهداشتی، درمانی سهم مهمی در بهبود شاخص‌های سلامت کشور دارند و با توجه به اینکه هدف دوره‌های آموزشی، آموزش مستمر و به روز کردن اطلاعات شرکت کنندگان جهت پاسخگویی به نیازهای آموزشی شخصی و ارتقا‌ی سطح علمی و عملی همگام با تغییرات و تحولات روز است، آگاهی مسوولین و برنامه‌ریزان دوره‌های مختلف آموزشی، از نیازها و انگیزه‌های این گروه از پرسنل بهداشتی، درمانی امری ضروری می باشد.
 

دکتر عطااله ملکی، مگنولیا کاظمی،
دوره 3، شماره 5 - ( 11-1389 )
چکیده

Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4

چکیده

زمینه و هدف: مطابقت و تناسب کتاب آموزشی با برآورده ساختن نیازهای دانشجویان در طول دوره‌ی آموزش، موفقیت تحصیلی در مقاطع بالاتر ایجاد انگیزه و علاقه برای یادگیری بیشتر و در نهایت موفقیت در آینده‌ی شغلی و حرفه‌ای آن‌ها تاثیر به‌سزایی دارد. این تحقیق کتاب آموزش زبان تخصصی پزشکی که به عنوان یکی از کتاب‌های مورد استفاده برای دانشجویان پزشکی در ایران می‌باشد را مورد ارزشیابی قرار داده و بر اساس بررسی نیازهای دانشجویان پزشکی یکی از دانشگاه‌های علوم پزشکی در ایران و ایده‌ها و نظرات استاد زبان تخصصی صورت گرفته است. این مطالعه درصدد بررسی نیازهای اصلی دانشجویان پزشکی در یادگیری متون و بررسی کارآیی و مفید بودن این متون در برآورده کردن آن
نیازها بوده است.

روش بررسی: در این تحقیق مشخصات دانشجویان و فرم‌های نیازسنجی برای مشخص کردن نیازهای زبان تخصصی پزشکی 50 دانشجوی پزشکی و همچنین پرسشنامه‌ی ارزشیابی کتاب برای بررسی نظرات استاد در مورد جنبه‌هایی از کتاب استفاده گردید. داده‌ها بر اساس آمار توصیفی و آمار استنباطی تحلیل شدند.

یافته‌ها: نیازسنجی دانشجویان نشان می‌دهد که کتاب آموزش زبان تخصصی پزشکی به طور کامل نیازهای دانشجویان را با توجه به سطح دانش زبان انگلیسی آن‌ها، مهارت‌های زبانی، مهارت‌های جانبی، روش‌های یادگیری ارجح، نوع تعاملی که دانشجویان آن را ترجیح می‌دهند و فعالیت‌های ارتباطی برآورده نمی‌سازد.

نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد که در تدوین کتاب آموزش زبان تخصصی پزشکی باید نیازهای دانشجویان با توجه به سطح دانش و مهارت‌های زبانی و جانبی و نوع روش‌های یادگیری که فعالیت‌های ارتباطی و علمی دانشجویان را برآورده می‌سازد، لحاظ گردد.
 

دکتر مجید ولی زاده، دکتر نورالدین موسوی نسب، فریده نهاوندی،
دوره 3، شماره 5 - ( 11-1389 )
چکیده

Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4

چکیده

زمینه و هدف: ادغام افقی، ادغام در یک فاز از کوریکولوم آموزشی می‌باشد. تغییر برنامه در دانشگاه علوم پزشکی زنجان در مقطع کارآموزی رشته‌ی پزشکی علاوه بر افزایش رضایتمندی دانشجویان و اعضای هیئت علمی، دارای پیامدهایی بوده که تاکنون اثرات عینی آن ارزیابی نشده است. هدف از این مطالعه بررسی تاثیر ادغام افقی روی عملکرد دانشجویان در این دانشگاه بر مبنای تعدادی از شاخصهای آموزشی بود.

روش بررسی: در این مطالعه اطلاعات 214 نفر از دانشجویان رشته‌ی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی زنجان در سه مقطع ورودی قبل (77 تا79) و سه مقطع پس از اجرای طرح ادغام افقی (ورودی‌های 81 تا 83) که در انتهای سال 1384در مقطع کارآموزی انجام شد، مورد بررسی قرار گرفت. متغیرهای مورد بررسی شامل معدل مقاطع دوره کارآموزی، درصد قبولی در امتحان جامع پیش کارورزی و رتبه‌ی کشوری در این امتحان جامع بود. جهت مقایسه‌ی تغییرات و ارزیابی اینکه تغییرات مشاهده شده ناشی از تغییر برنامه بوده یا در اثر عوامل دیگر، از میانگین معدل مقطع علوم پایه و نتایج امتحان جامع علوم پایه در ورودی‌های فوق استفاده شد. برای مقایسه‌ی نتایج مقادیر کمی از آزمون تی و مقادیر کیفی از آزمون کای دو استفاده گردید. مقدار P کمتر از 05/0 معنی‌دار تلقی گردید.

یافته‌ها: نتایج نشان داد میانگین معدل دوره کارآموزی ورودی‌ها از 15/1±76/15 به 09/1±34/16 تغییر پیدا کرد. یعنی، نمره پس از ادغام به اندازه‌ی 58/0 افزایش یافت و این تغییر از نظر آماری معنی‌دار بود (0001/0>P در حالی‌که معدل مقطع علوم پایه همین ورودی‌ها کاهش نشان داد. همچنین پس از اجرای طرح ادغام در 3 سال متوالی در امتحان کشوری جامع پیش کارورزی 100 درصد قبولی داشتیم که این امر بی‌سابقه بود. رتبه‌ی کشوری امتحان جامع پیش کارورزی از 19 به 11 صعود کرد.

نتیجه‌گیری: نتایج این تحقیق نشانگر ارتقای وضعیت آموزشی دانشجویان پس از انجام ادغام افقی در ارزیابی های درون دانشگاهی و کشوری می‌باشد.
محسن علیپور، رمضان فلاح،
دوره 4، شماره 6 - ( 7-1390 )
چکیده

چکیده

 زمینه و هدف: ارزشیابی یکی از جنبه های مهم فعالیت های آموزشی است که به صور مختلف انجام می شود و توسط آن می توان به نقاط ضعف و قوت برنامه های آموزشی پی برد. در این مطالعه نقش ارزشیابی مستمر به صورت پرسشهای کلاسی بر پیشرفت تحصیلی دانشجویان مطقع کارشناسی دانشگاه علوم پزشکی زنجان مورد بررسی قرار گرفت.

 روش بررسی: تحقیق حاضر یک مطالعه توصیفی تحلیلی به شکل مقطعی است که در جریان چهار ترم تحصیلی و در چهار کلاس درس انجام شد. دانشجویان در هر کلاس به طور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. یک گروه بطور مستمر در طول ترم مورد سوال قرار گرفتند و از گروه دیگر هیچ سوالی پرسیده نشد. در پایان ترم نمرات کسب شده توسط گروههای دوگانه در هر کلاس و نیز کل دانشجویان در شرایط یکسان با هم مقایسه گردید.

 یافته ها: نتایج این مطالعه نشان داد که در هر چهار کلاس، میانگین نمرات پایان ترم دانشجویانی که در طول ترم از آنها سوال پرسیده شده بود نسبت به دانشجویانی که مورد پرسش قرار نگرفته بودند به لحاظ آماری بطور معنی دار بالاتر است. این نتیجه در مورد کل دانشجویان صرف نظر از نوع رشته آنها نیز صادق بود. از مجموع 54 نفر دانشجویی که مورد سوال قرار گرفته بودند نسبت به 54 نفر دیگر فقط 4 نفر نمره پایین تر کسب کردند.

 نتیجه گیری: یافته های این مطالعه مشخص می کند که ارزشیابی مستمر به شکل پرسشهای کلاسی تاثیرات بسیار قابل توجهی در پیشرفت تحصیلی دانشجویان ایفا می کند. لذا شایسته است جهت دستیابی بهتر به اهداف آموزشی و پیشرفت تحصیلی دانشجویان مورد برنامه ریزی و اجرای اندیشمندانه قرار گیرد.


دردی قوجق، ایمان جهانیان، محسن تاتار،
دوره 4، شماره 6 - ( 7-1390 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف : ارزیابی نقش درس بیوشیمی از نکته نظر دانشجویان اینترن ممکن است درشناسایی نکات ضعف و امکان اصلاح آن را فراهم کند. هدف اصلی این مطالعه ارزیابی نقش درس بیوشیمی از دیدگاه دانشجویان پزشکی در دستیابی به اهداف بالینی است. روش بررسی :این مطالعه توصیفی در سالهای 1389 و 1390 در دانشگاه علوم پزشکی بابل انجام شد.پرسشنامه در رابطه با سرفصل های درس بیوشیمی ،دانشجویان پزشکی تهیه شد وسپس توسط دانشجویان اینترن تکمیل گردید. به عبارت دیگر ، پرسشنامه برای دانشجویان دوره اینترن تهیه شد. دانشجویان برای دریافت پرسشنامه بطور راندوم انتخاب شدند ونقش درس بیوشیمی توسط آنان ارزیابی گردید. همه دانشجویان انتخاب شده به پرسشنامه پاسخ دادند و پس از تکمیل پرسشنامه را عودت دادند. سپس اطلاعات بدست آمده توسط SPSS مدل 16 ارزیابی شد. یافته ها :از 27 پرسشنامه مربوط به درس بیوشیمی ، تعداد 27 پرسشنامه تکمیل شد وبه 100% سوالات توسط پاسخ دهندگان پاسخ داده شد. سپس درصد فراوانی پاسخ دانشجویان محاسبه شد . نتیجه گیری :دانشجویان نشان دادند که درس بیوشیمی فعلی نیاز های دانشجویان را برای دست یابی به اهداف بالینی تامین نمی کند. نتایج حاصل نشان داد که درس بیوشیمی برای مفید بودن نیاز به بازنگری دارد .
سمیرا بصیرشبستری، رامین سرچمی، ایمان شیرین بک، فاطمه سفیدی،
دوره 4، شماره 7 - ( 11-1390 )
چکیده

مقدمه: کارگاه ، روش آموزشی مبتنی بر حل مسئله میباشد.تغییر عادات ناصحیح مشکل است بنابراین آموزش درست، مهم است. هدف این تحقیق ارزیابی تاثیر آموزش کارگاهی نسخه نویسی در دانشجویان دندانپزشکی قزوین بود. مواد و روس بررسی: جهت سنجش آگاهی دانشجویان در زمینه نسخه نویسی، پس از انجام مطالعه پایلوت، پرسشنامه ای پایا و روا طراحی نمودیم و آنرا قبل و یک ماه پس از برگزاری کارگاه، در اختیار 73 نفر از دانشجویان قرار دادیم.داده ها توسط آزمون تی تجزیه تحلیل آماری شدند. یافته ها: مقادیر آلفا کرونباخ قبل و بعد برگزاری کارگاه، تفاوت معنی داری در زمینه کیفیت نسخه نویسی نشان دادند. بحث: چالش در آموزش نسخه نویسی این است که آموزشهای موجود، بر اصول پایه فارماکولوژی متمرکزند. نتایج و نتیجه گیری:کارگاه مذکور در کیفیت نسخه نویسی دانشجویان ، موثربود. بنابراین با طراحی کارگاهها و بکارگیری روشهای تدریس نوین، مشکلات مربوط به روشهای آموزشی حل میشود.
محسن علیپور، مهین گنج خانی، مهدی اسکندری، علی رستمی، جواد تاج کی، محمد رضا جعفری،
دوره 4، شماره 7 - ( 11-1390 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: از آنجا که ارزیابی درونی از جمله ساز و کارهای بهبود کیفیت می باشد، دانشگاه ها باید خود را مورد ارزیابی قرار داده و شرایط ارتقاء مستمر کیفیت خود را فراهم آورند. با توجه به این موضوع، گروه فیزیولوژی و فارماکولوژی دانشکده پزشکی زنجان در راستای نیل به اهداف آموزشی و پژوهشی مطلوب برای اولین بار به این امر مهم اقدام نمود. روش بررسی: در این مطالعه توصیفی- تحلیلی و مقطعی، بر اساس الگوی ارزیابی درونی، ملاک های مورد ارزیابی در گروه شامل: الف) اهداف گروه، مدیریت و تشکیلات، ب) اعضای هیات علمی، ج) دوره های آموزشی و برنامه های درسی مورد اجرای گروه و فرآیند یاد دهی و یادگیری و د ) دانشجویان بودند که برای هر یک از ملاک های فوق مجموعه ای از نشانگرها در نظر گرفته شد سپس داده ها از طریق فرم های اطلاعاتی و پرسش نامه ها گردآوری و بر اساس متغیر های اصلی طبقه بندی گردید و با استفاده از آزمون های آماری داده های کیفی و مقیاس لیکرت مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: در مجموع نتایج حاصل از ارزیابی درونی نشان داد که وضعیت گروه فیزیولوژی و فارماکولوژی دانشکده پزشکی زنجان در سطوح چهار گانه ی ذکر شده در سطح نسبتا مطلوب قرار دارد. نتیجه گیری: بر اساس نتایج حاصل از این مطالعه به نظر می رسد نقاط ضعفی در گروه وجود دارد که با انجام ارزیابی درونی آشکار گردید و برای بهبود وضعیت گروه در آینده می توان با برنامه ریزی و اتخاذ تصمیم های درست و پشتیبانی مسئولین مربوطه آن موارد را برطرف نمود.
لیلا جویباری، فاطمه چراغعلی، زهرا سبزی، اکرم ثناگو،
دوره 4، شماره 7 - ( 11-1390 )
چکیده

مقدمه : ارزشیابی استاد به عنوان یک استراتژی مهم برای ارتقای کیفیت آموزشی مورد توجه دانشگاه ها است . هدف : تبیین دیدگاه و تجربیات اعضای هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی گلستان نسبت به فرایند ارزشیابی استاد روش اجرا: در این پژوهش کیفی برای جمع آوری داده ها از مصاحبه های نیمه ساختار استفاده شد. در خصوص ارزشیابی استاد 19 تن بر اساس نمونه گیری مبتنی بر هدف، در این مطالعه شرکت کردند . سوالات مصاحبه در خصوص تجربه کلی اساتید از فرایند ارزشیابی و همچنین در باره نحوه اجرایی و محتوای فرم ها بود. تجزیه و تحلیل داده ا با استفاده از تحلیل محتوی انجام شد . یافته ها: مضامین بر گرفته شده از داده ها "ذهنی بودن ارزشیابی " با مضامین فرعی " اعتبارنداشتن ، کلیشه ای بودن" بدست آمد . " مهم بودن ارزشیابی دانشجو " ، " جدی گرفته نشدن نتایج ارزشیابی " و" درد و رنج های ارزشیابی " از مضامین دیگر بود . اساتید به لزوم ارزشیابی استاد دردانشگاه اشاره نمودند و نداشتن آمادگی روانی را مانع می پنداشتند و توصیه برای عینی کردن ارزشیابی را مناسب می دانستند . بحث و نتیجه گیری: اساتید روش فعلی ارزشیابی استاد را ذهنی تجربه نمودند و بر این عقیده بودند. بعلت نبودن جو روانی فرهنگی مورد پذیرش این نوع ارزشیابی مناسب نیست و می بایست در فرایند فعلی ارزشیابی استاد بازنگری صورت گیرد . روش عینی و یا کمی را پیشنهاد دادند و زمینه سازی فرهنگ سازی برا ی ارزشیابی استاد در دانشگاه را ضروری دانستند . کلمات کلیدی: ارزشیابی ، استاد ، دانشگاه

صفحه 1 از 6    
اولین
قبلی
1
 

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله توسعه آموزش می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Journal of Medical Education Development

Designed & Developed by : Yektaweb