جستجو در مقالات منتشر شده


62 نتیجه برای Faculty Members

عباس عزت شوکتی، عباسعلی نوریان، سید نوالدین موسوی نسب،
دوره 1، شماره 1 - ( 11-1387 )
چکیده

زمینه و هدف: یکی از روش‌های ارتقای کیفیت آموزش، ارزشیابی از فعالیت‌های آموزشی اعضای هیأت علمی است. دانشجویان و مدیران گروه‌ها مناسب‌ترین مراجع برای ارزیابی فعالیت‌های آموزشی اعضای هیأت علمی می‌باشند. میزان مطابقت نتایج نظرسنجی از مدیران گروه‌ها با نتایج نظرسنجی از دانشجویان تا حدی بیانگر میزان دقت و صداقت دانشجویان و مدیران گروه‌ها در ارزشیابی اعضای هیأت علمی است. این تحقیق به منظور تعیین میزان تطابق نتایج نظرسنجی از دانشجویان با نتایج نظرسنجی از مدیران گروه‌ها در ارزشیابی اعضای هیأت علمی صورت گرفته است.
روش بررسی: در این مطالعه، نظرسنجی‌ها با استفاده از پرسش‌نامه‌ انجام شد. پرسش‌نامه‌ی نظرسنجی از مدیران گروه‌ها دارای 18 سؤال، پرسش‌نامه نظرسنجی از دانشجویان حاوی 16 سؤال و پرسش‌نامه‌ی نظرسنجی از کارآموزان و کارورزان شامل 28 موضوع ‌بود. روایی فرم‌ها توسط مدیران گروه‌ها، کارشناسان ارزشیابی دانشگاه و همچنین توسط افراد صاحب‌نظر مورد ارزیابی قرار گرفته و پایایی پرسش‌نامه‌ها با استفاده از آزمون مجدد تأیید شدند. گستره‌ی گزینه‌های پرسش‌نامه‌ها بر اساس مقیاس لیکرت انجام گرفت. در کل تعداد 25 مدیر گروه آموزشی (از 106 نفر اعضای هیأت علمی واجد شرایط) و 921 دانشجو از 1100 دانشجوی پیش‌بینی شده پرسش‌نامه را تکمیل نمودند. تجزیه و تحلیل داده‌ با استفاده از نرم‌افزار SPSS صورت گرفته است.
یافته‌ها: یافته‌ها نشان می‌دهد نتایج نظرسنجی از مدیران گروه‌ها با نتایج نظرسنجی از دانشجویان در ارزشیابی استادان در 61 درصد اعضای هیأت علمی عضو جامعه مورد مطالعه با هم مطابقت دارند. دانشجویان و مدیران گروه‌های آموزشی، هر یک انتظاراتی از اعضای هیات علمی دارند که این انتظارات کاملا در یک راستا نیستند و اصولا معیارهای آن‌ها نیز برای ارزیابی اعضای هیأت علمی متفاوت می‌باشد. با این توضیح نتایج نظرسنجی از آن‌ها نیز تطبیق صددرصد نخواهند داشت و میزان تطبیق محاسبه شده (61 درصد) با حداکثر تعدیل شده قابل‌تجزیه و تحلیل خواهد بود. در آنالیز نتایج ارزشیابی، میزان تطبیق نتایج نظرسنجی‌ها هر اندازه بالاتر و به اپتیمم نزدیکتر باشد، حاکی از این است که ارزیابی اعضای هیات علمی توسط دانشجویان و مدیران گروه‌ها با دقت و صداقت بیشتری انجام گرفته است.
نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد برگزاری کارگاه‌های آموزشی، حمایت‌های مادی و معنوی از اعضای هیأت علمی، کاهش واحدهای اضافی تدریس
(تا حد موظفی)، تبیین اهداف ارزشیابی (برای دانشجویان، مدیران گروه‌ها و اعضای هیأت علمی)، اعطای فرصت مطالعاتی، کاهش تعارضات بین مدیر و اعضای گروه از جمله اقداماتی می‌باشند، می‌توانند میزان تطابق را بهبود بخشند. به منظور ارتقای سیستم آنالیز نتایج ارزشیابی توصیه می‌شود روش تطابق نتایج و روش تعدیل حداکثر تطبیق در تحلیل نتایج ارزشیابی به‌کار گرفته شود.


حسین معصومی جهندیزی، رحیم سروری زنجانی، نورالدین موسوی نسب، غلامرضا بیگدلی،
دوره 2، شماره 2 - ( 6-1388 )
چکیده

  زمینه و هدف: ارزشیابی برای اصلاح امور و بدون نقص انجام دادن کارها ضروری است. ارزشیابی اساتید یک امر بسیار مهم و ضروری است. این مطالعه با هدف تعیین نظرات دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی زنجان درباره‌ی فرم جاری ارزشیابی اساتید انجام شد.

  روش بررسی: در یک مطالعه‌ی مقطعی، 742 دانشجوی دانشگاه علوم پزشکی زنجان که به‌طور تصادفی نمونه‌گیری شده بودند، در سال 1388 مورد بررسی قرار گرفتند. حجم نمونه در هر دانشکده، تعداد 250 نفر در نظر گرفته شد. فرم ارزیابی جاری اساتید تکثیر و در اختیار دانشجویان قرار گرفت و پس از تکمیل و جمع‌آوری، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

  یافته‌ها: براساس نتایج به‌دست آمده، اکثریت دانشجویان شرکت کننده در این مطالعه، با ارزیابی جاری موافق بودند (6/85 درصد). میانگین و انحراف معیار کلی نظرات دانشجویان برابر با 67± 02/40 بود که در محدوده‌ی کاملا موافق و موافق قرار داشت.

  نتیجه‌گیری: با توجه به این مطالعه، می‌توان نتیجه گرفت که دید دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی زنجان نسبت به فرم ارزشیابی اساتید مثبت است و از طرف دانشجویان این دانشگاه مورد قبول است.


مریم دانایی، محمدعلی حسینی، بهناز حبیب خدا، مسعود فلاحی، فروزان شکوه،
دوره 2، شماره 3 - ( 11-1388 )
چکیده

  زمینه و هدف: امروزه جوامع از دانشگاه‌ها انتظار پاسخ به نیازهایشان را داشته، این امر از طریق انتقال و تبادل دانش بین دانشگاه، به عنوان تولید کننده‌ی دانش و سازمان‌ها و اجتماع به عنوان دریافت کننده‌ی دانش، امکان‌پذیر می‌باشد. دانشگاه به عنوان یکی از مهم‌ترین منابع تولید دانش بایستی با سازمان‌های مصرف کننده‌ی این دانش ارتباط مناسبی داشته، از این طریق به انتقال موثر دانش به سازمان‌ها اقدام نماید. یکی از مهم‌ترین بخش‌های انتقال دانش، ترجمان یافته‌های پژوهشی به زبان مخاطبان و ذینفعان می‌باشد. عوامل مختلفی در فرآیند انتقال دانش نقش دارند .

 

  روش بررسی: این پژوهش از نوع مطالعات ارزش‌یابی عمل کرد بوده که با روش توصیفی، مقطعی انجام شده است. جامعه‌ی مورد مطالعه در این پژوهش شامل کلیه‌ی اعضای هیئت علمی و کارشناسان پژوهش دانشگاه بودند. نمونه‌ی مورد مطالعه شامل 40 نفر از این افراد که حاضر به مشارکت در پژوهش شدند که با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند، بود. ابزار تحقیق پرسش نامه‌ی تهیه شده توسط کمیته‌ی ترجمان دانش دانشگاه علوم پزشکی تهران همراه با تغییرات بود که اعتبار و اعتماد علمی آن مجددا محاسبه شد. آلفای 94/0

 

  یافته‌ها: یافته‌های این پژوهش نشان داد: 47 درصد از شرکت کنندگان خانم، نیمی از افراد در مقطع تحصیلی دکترای، 68 درصد از شرکت کنندگان اعضای هیئت علمی، سابقه‌ی کار افراد 53 درصد بالاتر از ده سال و بیش از 85 درصد افراد دارای کارهای پژوهشی بودند. بیش از 70 درصد نمونه‌ها با مراکز دیگری غیر از محل کار خود مرتبط بودند. میانگین حاصل از سوالات بخش شناسایی نیاز مخاطبان و تبدیل آن به پروژه‌های تحقیقاتی 78/2، میانگین حاصل از سوالات بخش تولید شواهد قابل استفاده در تصمیم‌گیری‌ها 87/2 میانگین حاصل از سوالات بخش کاربرد نتایج پژوهش‌ها توسط کاربران نهایی 62/2 و در نهایت میانگین کل 75/2 بود .

  نتیجه‌گیری: یافته‌های این پژوهش نشان داد، تفاوت چندانی در انتقال و ترجمان دانش بین زن و مرد و سابقه‌ی کار و انجام پژوهش وجود نداشته است. هم‌چنین میانگین کل ترجمان دانش در دانشگاه در حد متوسط و از وضعیت مناسب و ایده‌ال ترجمان دانش پایین‌تر بود. این امر بیان‌گر عدم انتقال مناسب یافته‌های پژوهشی است که با رفع موانع و ارایه‌ی راه برد‌های مناسبی هم‌چون، تشویق پژوهش گران به انتقال یافته‌های پژوهشی خود به کاربران، می‌توان ترجمان دانش در دانشگاه را ارتقا بخشید


فریبا آربونی، دکتر عباسعلی نوریان، هاجر بخشوده،
دوره 3، شماره 5 - ( 11-1389 )
چکیده

  Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4

چکیده

زمینه و هدف: ارزشیابی یکی از مهم‌ترین پایه‌های ارتقای کیفیت آموزش می‌باشد که هدف اصلی آن بهبود برنامه‌های آموزش و فعالیت‌های اعضای هیأت علمی است. نتایج ارزشیابی را می‌توان به عنوان بازخوردی برای اساتید و ارتقای نقاط ضعف و شناخت نقاط قوت در پی داشته باشد. این پژوهش در همین راستا جهت پی بردن به تاثیر ارزشیابی دانشجویان پزشکی بر بهبود تدریس اساتید انجام گردید.

روش بررسی: در این پژوهش که یک مطالعه‌ی توصیفی بود، تعداد 276 نفر دانشجو به‌عنوان نمونه‌ی تصادفی و کلیه‌ی اعضای هیأت علمی در حین تدریس (123 نفر) انتخاب شدند. ابزار گرد آوری اطلاعات، پرسشنامه‌ای مشتمل بر دو بخش اطلاعات دموگرافیک و فرم نظرسنجی مشتمل بر 25 سوال بر اساس مقیاس لیکرت در پنج بخش (محتوای آموزش، محتوای علمی، ارتباط استاد و دانشجو، مقررات و نحوه‌ی آزمون نهایی) که توسط محققین تهیه و آلفای آن با 96 درصد تایید گردید، بود. داده‌ها پس از جمع‌آوری با استفاده از آمار توصیفی مورد تجزیه و تحلیل
قرار گرفت
.

یافته‌ها: در این مطالعه 82 نفر از دانشجویان پزشکی و 80 نفر از اعضای هیات علمی شرکت کردند. 8/73 درصد اساتید و 4/35 درصد دانشجویان مذکر بودند. نتایج نشان داد که اکثریت اساتید با 8/68 درصد و دانشجویان با 50 درصد بیشترین تأثیر ارزشیابی را در حیطه‌ی مقرراتی و کمترین تأثیر را در حیطه‌ی آزمون (اساتید با 27/41 درصد و دانشجویان با 36/33 درصد) می‌دانستند. در مقایسه‌ی بین دو دیدگاه مشاهده شد که اساتید (50 درصد) و دانشجویان (39 درصد) موافق تأثیر ارزشیابی بر عملکرد آموزشی اساتید بودند که به نظر می‌رسد اساتید نسبت به دانشجویان بیشتر موافق تأثیر ارزشیابی بودند. تفاوت معنی‌داری در هر پنج بعد، بین گروه دانشجویان و اعضای هیات علمی مشاهده گردید
(
0001/0=P).

نتیجه‌گیری: با توجه به یافته‌های پژوهش دیدگاه اساتید و دانشجویان موید آن است که ارزشیابی تا حدود زیادی بر بهبود تدریس در ابعاد مختلف اثر بخش بوده، سیستم ارزشیابی به عنوان یک معیار می‌تواند برای رشد حرفه‌ای و کیفی تدریس از اهمیت ویژه‌ای برخوردار باشد. لیکن برای رسیدن به ارتقای و پیشرفت در فرآیند یاددهی و یادگیری مستلزم مطالعات گسترده‌تری در خصوص روند فعلی ارزشیابی می‌باشیم.


آقای حمید رحیمی، آقای علی سیادت، آقای رضا هویدا، آقای حسنعلی نصرآبادی، آقای آرش شاهین،
دوره 4، شماره 6 - ( 7-1390 )
چکیده

چکیده هدف: هدف تحقیق تحلیل عارضه‌ های سازمانی دانشگاه‌ علوم پزشکی اصفهان در مقایسه با سایر دانشگاه های دولتی اصفهان بر اساس الگوی شش جعبه و ارتباط آن با سلامت سازمانی بود. سوالات تحقیق با توجه به تحلیل عارضه‌ های سازمانی دانشگاه های دولتی شهر اصفهان بر اساس مدل شش جعبه و ارتباط آن با سلامت سازمانی بر حسب متغیرهای جمعیت شناختی طرح گردید. روش: روش تحقیق از نوع توصیفی – همبستگی است. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه اعضای هیات علمی دانشگاه‌های دولتی شهر اصفهان در سال تحصیلی 1390-1389 بالغ بر1544 نفر بوده که از میان آنها 200 نفر با استفاده از روش نمونه گیری طبقه ای متناسب با حجم به عنوان نمونه آماری انتخاب گردید. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه محقق ساخته عارضه‌ های سازمانی در قالب 77 سوال و پرسشنامه محقق ساخته سلامت سازمانی در قالب 26 سوال بود که پایایی پرسشنامه ها از طریق ضریب آلفای کرانباخ 94/0 و 96/0 برآورد گردید. تجزیه و تحلیل داده‌ها در سطح آمار استنباطی(آزمون همبستگی، رگرسیون، تحلیل واریانس چندگانه و غیره) صورت گرفت. یافته ها: یافته های پژوهش نشان داد رابطه مثبت و معناداری بین هر یک از مولفه های عارضه یابی با سلامت سازمان وجود دارد. تفاوت معناداری بین میانگین دیدگاه اعضای هیأت علمی در مورد عارضه یابی بر حسب جنسیت و مرتبه علمی نشان نمی دهداما این تفاوت دیدگاهها بر حسب رشته تحصیلی، وضعیت استخدامی و سنوات خدمت و دانشگاه محل خدمت معنادار است. همچنین تفاوت معناداری بین میانگین سلامت سازمانی اعضای هیأت علمی دانشگاه های دولتی اصفهان بر حسب جنسیت، رشته تحصیلی،دانشگاه محل خدمت و وضعیت استخدامی نشان نمی دهد؛اما این تفاوت دیدگاهها بر حسب مرتبه علمی و سابقه خدمت معنادار است.
سعید رجایی پور، حمید رحیمی، راضیه آقابابایی،
دوره 4، شماره 7 - ( 11-1390 )
چکیده

زمینه و هدف : هدف اصلی این پژوهش تحلیل استراتژی های خود رهبری و ارتباط آن با توانمندسازی روانشناختی اعضای هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان نوع پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر اجرا ، توصیفی همبستگی است. جامعه ی آماری پژوهش کلیه ی اعضای هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در سال تحصیلی90-1389بالغ بر643 نفر بوده که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای متناسب با حجم 106 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. روش بررسی: ابزار جمع آوری داده‌ها دو پرسشنامه ی استاندارد خود رهبری با 31 سوال و ضریب پایایی 81 درصد وپرسشنامه ی محقق ساخته ی توانمندسازی روانشناختی با 20 سوال و ضریب پایایی89 درصد بود. تجزیه و تحلیل داده ها در سطح استنباطی(ضریب همبستگی پیرسون، ضریب رگرسیون، تحلیل واریانس چندگانه) صورت گرفت. نتیجه گیری: یافته های یژوهش نشان داد که بین استراتژی های خود رهبری و توانمندسازی روانشناختی اعضای هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان رابطه ی مثبت وجود دارد و نیز از بین استراتژی های خودرهبری، استراتژی های رفتارمحور دارای اهمیت بیشتری در پیش بینی توانمندسازی روانشناختی اعضای هیات علمی است.
لیلا جویباری، فاطمه چراغعلی، زهرا سبزی، اکرم ثناگو،
دوره 4، شماره 7 - ( 11-1390 )
چکیده

مقدمه : ارزشیابی استاد به عنوان یک استراتژی مهم برای ارتقای کیفیت آموزشی مورد توجه دانشگاه ها است . هدف : تبیین دیدگاه و تجربیات اعضای هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی گلستان نسبت به فرایند ارزشیابی استاد روش اجرا: در این پژوهش کیفی برای جمع آوری داده ها از مصاحبه های نیمه ساختار استفاده شد. در خصوص ارزشیابی استاد 19 تن بر اساس نمونه گیری مبتنی بر هدف، در این مطالعه شرکت کردند . سوالات مصاحبه در خصوص تجربه کلی اساتید از فرایند ارزشیابی و همچنین در باره نحوه اجرایی و محتوای فرم ها بود. تجزیه و تحلیل داده ا با استفاده از تحلیل محتوی انجام شد . یافته ها: مضامین بر گرفته شده از داده ها "ذهنی بودن ارزشیابی " با مضامین فرعی " اعتبارنداشتن ، کلیشه ای بودن" بدست آمد . " مهم بودن ارزشیابی دانشجو " ، " جدی گرفته نشدن نتایج ارزشیابی " و" درد و رنج های ارزشیابی " از مضامین دیگر بود . اساتید به لزوم ارزشیابی استاد دردانشگاه اشاره نمودند و نداشتن آمادگی روانی را مانع می پنداشتند و توصیه برای عینی کردن ارزشیابی را مناسب می دانستند . بحث و نتیجه گیری: اساتید روش فعلی ارزشیابی استاد را ذهنی تجربه نمودند و بر این عقیده بودند. بعلت نبودن جو روانی فرهنگی مورد پذیرش این نوع ارزشیابی مناسب نیست و می بایست در فرایند فعلی ارزشیابی استاد بازنگری صورت گیرد . روش عینی و یا کمی را پیشنهاد دادند و زمینه سازی فرهنگ سازی برا ی ارزشیابی استاد در دانشگاه را ضروری دانستند . کلمات کلیدی: ارزشیابی ، استاد ، دانشگاه
محمد زیبائی، عزیز کامران،
دوره 5، شماره 8 - ( 5-1391 )
چکیده

زمینه و هدف: آموزش از عمده ترین رسالت های یک دانشگاه و از وظایف مهم اعضای هیات علمی بوده ، ارتقای کیفیت آن، منجر به ارتقای کیفیت آموزش دانشگاه می گردد. از فرآیندهایی که به منظور این ارتقا کیفیت انجام می گردد، ارزشیابی مدرس است، لذا این مطالعه با هدف طراحی و ارزیابی فرم ارزشیابی کیفیت تدریس تئوری اساتید توسط دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی لرستان در سال 89 انجام گردید. روش بررسی: در این تحقیق که یک مطالعه ی توصیفی مقطعی بود، 290 نفر از دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی لرستان انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه ای مشتمل بر دو بخش بود. بخش اول شامل اطلاعات فردی شرکت کننده (جنس، رشته ی تحصیلی، مقطع، ترم تحصیلی و معدل نیمسال قبلی) و بخش دوم مشتمل بر 34 سوال بر اساس مقیاس لیکرت در پنج حیطه (مهارت های تدریس، ویژگی فردی، مهارت های ارتباطی، رعایت اصول و قوانین آموزشی و در نهایت مهارت های ارزشیابی) توسط محققین تهیه و در مرحله ی بعد اولویت و اهمیت هر قسمت به صورت لیکرت چهار گزینه ای مورد ارزیابی قرار گرفت. اطلاعات پس از جمع آوری با استفاده از آمار توصیفی، آزمون مجذور کای دو مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: در این مطالعه 179 نفر (9/64 درصد) از دانشجویان مونث و 97 نفر (1/35 درصد) از دانشجویان مذکر شرکت کردند. دانشجویان شاغل به تحصیل در دانشکده ی بهداشت (1/30 درصد) و دانشکده ی پزشکی (5/18 درصد) به ترتیب بیشترین و کمترین افراد شرکت کننده در بررسی حاضر بودند. نتایج نشان داد که اکثریت دانشجویان (92 درصد) تسلط استاد بر موضوع درس و تعدادی کمی از افراد شرکت کننده در مطالعه (5/22 درصد) ارایه ی حجم نسبتا˝زیاد موضوع در مورد موضوع درس در حیطه ی مهارت های تدریس را از موارد مهم ارزشیابی اساتید می دانستند. در این حیطه صرف وقت جهت پاسخگویی و نوع منبع مورد استفاده در اولویت های بعدی قرار گرفته، به طوری که به لحاظ ارزیابی اهمیت آن ها در ارزشیابی اساتید بین دو جنس و گروه های تحصیلی اختلاف معنی داری مشاهده شد (001/0=P). نتیجه‌گیری: : دانشجویان عوامل مهم در ارزشیابی اساتید را به خوبی تشخیص می دهند؛ اما در اولویت دهی به آیتم ها از فاکتورهایی نظیر جنسیت، معدل تحصیلی، مقطع و رشته ی تحصیلی تاثیر می پذیرند. .


پرستو بهاروند، محمدرضا ناظر،
دوره 5، شماره 9 - ( 10-1391 )
چکیده

زمینه و هدف: یکی از روش های ارزیابی عملکرد دانشجویان روش ارزشیابی 360 درجه می باشد.معهذا لازمه ی استفاده از این ابزار داشتن روایی و پایایی می باشد. لذا هدف ما از انجام این مطالعه بررسی پایایی و روایی این ابزار در بین دانشجویان پزشکی بود. روش بررسی: در ابتدا پرسشنامه ها با مطالعه ی وسیع متون و نظر اهل فن تهیه گردید.پرسشنامه های 10 سوالی بین نمونه ای در دسترس از دانشجویان،پرستاران،بیماران و پزشکان بخش عفونی و اورژانس بیمارستان آموزشی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی لرستان توزیع گردید. میانگین نمرات هر یک از گروه ها محاسبه شد.جهت ارزیابی سازگاری درونی پرسشنامه ها آلفای کرونباخ و برای تبیین ساختار عامل ،تحلیل عاملی انجام گردید.به منظور تعیین میزان همبستگی بین نمرات حاصل از پرسشنامه ها با یکدیگر از آزمون همبستگی پیرسون استفاده شد. یافته‌ها: روایی ظاهری و محتوایی پرسشنامه ها به استناد بررسی متون و نظر اهل فن مورد تایید بود.با انجام تحلیل عامل ،ساختارعاملی پرسشنامه ها تاییدشد.تحلیل عامل ، عامل پذیری پرسشنامه ها را نشان داد. دامنه ی آلفای کرونباخ پرسشنامه ها از 88/0 تا96/0 به دست آمد.ضریب همبستگی بین تمام پرسشنامه ها معنادار نبود. نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج این مطالعه ابزار 360 درجه از روایی و پایایی مناسبی جهت ارزیابی عملکرد دانشجویان پزشکی برخوردار بود
مرضیه پازکیات، احمد ایزدی،
دوره 5، شماره 9 - ( 10-1391 )
چکیده

زمینه و هدف: شناخت و حل موانع و مشکلات ایفای نقش و خودکارآمدی جهت ارتقای کیفیت آموزش بسیار موثر است. هدف از این مطالعه تعیین خودکارآمدی و ایفای نقش مربیان پرستاری و بهبود آن انجام شده است. روش بررسی: این مطالعه یک مطالعه ی توصیفی برای بررسی نظرات مربیان پرستاری در دانشکده ی پرستاری – مامایی قزوین انجام شد. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه ای مشتمل بر دوقسمت (احساس خودکارآمدی و مشکلات ایفای نقش )بود ، داده ها با استفاده از آزمون آماری توصیفی مورد تجزیه و تحلیل قرارگرفت. یافته‌ها: در ارتباط با احساس خودکارآمدی ، شاخصی که کمترین امتیاز را به خود اختصاص داد و در واقع ضعیف ترین احساس خودکارآمدی بوداحساس مربوط به کمک به خانواده ها برای ارتقای دانشجویان توسط مربیان بود که با امتیاز 34 درآخرین رده قرار داشت و شاخصی که بیشترین امتیاز را به خود اختصاص دادمربوط به کنترل رفتارهای مخرب دانشجویان توسط مربیان بود که با امتیاز 51 به عنوان قوی ترین امتیاز خودکارآمدی تعیین شد. نتایج حاصل از پرسشنامه سنجش ایفای نقش نشان داد که شاخص ترین مشکل از دیدگاه مربیان دانشکده فراهم نبودن محیط مناسب برای ایفای نقش مربیان در بالین و اطلاع ناکافی مسوولین از اهداف آموزش بالینی مربیان هر دو با امتیاز 47 مهمجترین مشکل و عدم آموزش قبلی نحوه ی ایفای نقش در آموزش بالینی برای مربیان با امتیاز 30 دارای کمترین امتیاز بود. نتیجه‌گیری: اگرچه بسیاری از ابعاد خودکارآمدی و ایفای نقش مربیان پرستاری در آموزش بالینی پرستاری مناسب است ، اما با اصلاح نواقص و مشکلات ایفای نقش می توان گام موثری در آموزش بالینی در ارتباط با احساس خودکارآمدی و ارتقای ایفای نقش برداشت
سید ابوالفضل مصطفوی، پریا رمضانلو، نادیا عسگری،
دوره 5، شماره 9 - ( 10-1391 )
چکیده

زمینه و هدف: رشته ی داروسازی ازرشته هایی است که دانش آموزان زیادی را به خود جلب کرده ، علاقمندان زیادی آن را انتخاب و وارد این رشته می شوند. اگرچه دانشجویان با علاقمندی زیادی وارد این رشته می شوند؛ لیکن به نظر می رسد در طی دوره ی تحصیلی انگیزه زیادی جهت کسب نمرات بالا نداشته ، اهمیت چندانی به درس و کلاس نمی دهند. این امر باعث شده است که میزان غیبت دانشجویان در کلاس ها افزایش یافته ، معدل درسی آن ها نیز درحد انتظار نباشد. یکی از دلایلی که می تواند باعث این اتفاق باشد عدم انتخاب رشته ی تحصیلی بر اساس علاقه و یا کاهش انگیزه ی دانشجویان جهت ادامه ی تحصیل در رشته ی انتخابی ایشان می باشد. بررسی این امر و یافتن علل آن می تواند باعث رفع مشکلات ایشان و افزایش انگیزه ی آن ها جهت ادامه ی تحصیل باشد. این مطالعه به بررسی انگیزه ها و عوامل موثر بر انتخاب رشته ی تحصیلی دانشجویان دوره ی دکتری عمومی داروسازی در دانشکده ی داروسازی پرداخته و عواملی را که توانسته در طی دوره باعث کاهش انگیزه ی آن ها در انجام وظایف گردد، مورد توجه قرار داد. روش بررسی: دراین پژوهش ابتدا براساس منابع موجود ومطالعات قبلی پرسشنامه ای محقق ساخته که بتواند علل انتخاب رشته توسط دانشجویان را مورد ارزیابی قرار دهد تهیه گردید. این ابزارتوسط دانشجویان ورودی سال های مختلف دانشکده ی داروسازی و علوم دارویی اصفهان تکمیل گردید. در تهیه ی پرسشنامه از مدل لیکرت استفاده شده است. با استفاده از آزمون T وجداول دوبعدی در نرم افزارSPSS نتایج مطالعه تفسیر شد. یافته ها: منزلت اجتماعی اولین و مهم ترین انگیزه ی انتخاب رشته داروسازی بوده است. نتایج نشان می دهد که سال ورود به دانشگاه یکی از فاکتورهای مهم در روند افزایش ویا کاهش انگیزه دانشجویان جهت ادامه ی تحصیل در این رشته درطول دوره تحصیلی می باشد. دانشجویان معتقدند دروس عمومی که قبل از امتحان جامع علوم پایه ارایه می شود باعث کاهش انگیزه و علاقه دانشجویان جهت کسب نمرات مناسب شده لیکن دروسی که بعد ازامتحان جامع علوم پایه ارایه شده که عمدتا دروس تخصصی می باشد باعث علاقه مندی دانشجویان به این رشته می شود. دروس عملی مانند آزمایشگاه هایی با امکانات مناسب و نحوه ی برخورد اساتید، نقش مهمی در افزایش علاقه و انگیزه دانشجویان به تحصیل داشته است. اغلب دانشجویان، این رشته را به عنوان اینکه فقط یک شغل مناسب در آینده باشد انتخاب ننموده بلکه علل دیگری را نیزعلت علاقه وانگیزه آن ها برای انتخاب این رشته دانسته اند. نتیجه گیری:به طور کلی اکثردانشجویان از انتخاب این رشته رضایت داشته و فکر می کنند که با ادامه ی تحصیل در این رشته به اهداف از پیش تعیین شده خود خواهند رسید.خو
رجبعلی حکم آبادی ، حسین فلاح ،
دوره 6، شماره 10 - ( 4-1392 )
چکیده

مقدمه و هدف: استاد مهم ترین عامل ایجاد موفقیت مطلوب در تحقق اهداف آموزشی است و شناخت خصوصیات استاد خوب توسط اساتید باعث ارتقای کیفیت آموزش می‌شود. لذا این مطالعه با هدف تعیین ویژگی های یک استاد خوب از دیدگاه دانشجویان دانشکده‌ی بهداشت انجام گرفت. روش بررسی:این پؤوهش یک مطالعه توصیفی –مقطعی بود. جامعه‌ی آماری، دانشجویان دانشکده‌ی بهداشت دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی بودند. 100 نفر نمونه وارد مطالعه گردیدند که به‌صورت سرشماری انتخاب شدند. ابزار گرد آوری داده ها، پرسشنامه ای بود که روایی و پایایی آن تایید گردید.داده ها با استفاده از آزمون توصیفی و شاخص های آماری تجزیه و تحلیل گردید. یافته‌ها: بر اساس نتایج پژوهش 85 درصد دانشجویان زن، 15 درصد مرد، 93 درصد مجرد و 7 درصد متاهل بودند. در حیطه‌ی دانش پژوهشی، آیتم تسلط استاد در درس مورد تدریس با میانگین 68/4±65/0 ، در حیطه‌ی روش تدریس، آیتم شیوایی بیان با میانگین6/4 ±72/0 ، در حیطه‌ی توانایی ارتباط، آیتم راحت بودن دانشجو در ارتباط با استاد و طرح موضوعات با میانگین54/4 ±72/0 و در حیطه‌ی شخصیت فردی، انعطاف پذیری استاد با میانگین 27/4 ±9/0 از ویژگی های مهم استاد خوب از دیدگاه دانشجویان بودند. نتیجه گیری: مهم ترین ویژگی های استاد خوب از دیدگاه دانشجویان تسلط استاد بر موضوع تدریس، شیوایی بیان و توانایی ارتباط و انعطاف پذیری استاد می‌باشد بنابراین موارد مذکور باید در جذب و تامین نیروی انسانی جهت آموزش دانشجویان در دانشگاه و هم چنین آموزش مهارت های ذکر شده مدنظر مسوولین قرار گیرد
حسین احمدی، رضا قاسمی،
دوره 6، شماره 10 - ( 4-1392 )
چکیده

زمینه و هدف: هدف از نگارش این مقاله توسعه‌ی مدلی در قالب کارت امتیازی متوازن و روش‌های تصمیم‌گیری چندمعیاره در جهت ارزیابی دانشگاه‌ها و مؤسسات آموزش‌عالی‌غیرانتفاعی، افزایش رضایت ذی‌نفعان و ارتقای ابعاد چهارگانه را در داخل سازمان به شکلی کارا و اثربخش بود. روش‌بررسی: این پژوهش مطالعه‌ا‌ی توصیفی، پیمایشی است که به منظور شناسایی و تعیین مهم‌ترین معیارهای ارزیابی مؤسسات آموزش‌عالی و ارایه ی مدلی جهت رتبه‌بندی این موسسات انجام شد. جامعه‌ی مورد مطالعه تعداد21 نفر خبره که متشکل از 5 نفر اعضای هیات علمی دانشگاه فردوسی و 16 نفر اعضای هیات علمی 8 موسسه مورد بررسی بودند و به روش نمونه‌گیری تصادفی انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها عبارت بود از3 پرسشنامه‌ی مجزا که توسط خبرگان در3 مرحله با فواصل زمانی تکمیل شد. داده‌های جمع آوری شده از طریق نرم‌افزار آماری اکسل Excell، بررسی سپس توسط Expert Choice تعیین وزن‌ و مورد تجزیه و تحلیل قرارگرفت. یافته‌ها: نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که در مؤسسات آموزش عالی مهم‌ترین معیارها افزایش درآمد، شهرت، میزان قبولی در مقاطع تحصیلی بالاتر می‌باشد. همچنین با کمک مدل ارایه شده، موسسه آموزش عالی سجاد به عنوان برترین موسسه غیرانتفاعی شهر مشهد انتخاب شد که پس از ان نیز دانشگاه آزاد و موسسه خیام بودند. نتیجه‌گیری: بر اساس این پژوهش معیارهای مهم جهت ارزیابی سطح کیفی دانشگاه‌ها شناسایی و رتبه بندی شدند و با توجه به مدل ارایه شده به رتبه‌بندی مؤسسات آموزش عالی مشهد پرداختیم
مریم اعلا، عظیم میرزازاده، میترا قریب، حمید رضا برادران، پاتریشیا خشایار،
دوره 6، شماره 10 - ( 4-1392 )
چکیده

زمینه و هدف: سبک یادگیری یکی از عوامل تأثیرگذار بر یادگیری و پیشرفت تحصیلی فراگیران است که پی بردن به آن سبب می‌شود هر فرد، روش یادگیری صحیح تری اتخاذ نماید. در حالی که سبک یادگیری مدرسان نیز در انتخاب محیط آموزشی و فعالیت های تدریس آن‌ها اثر‌گذار است، لذا این پژوهش با هدف بررسی سبک یادگیری دانشجویان و اعضای هیات علمی در مقطع پیش بالینی دوره پزشکی عمومی دانشگاه علوم پزشکی تهران صورت گرفت. روش بررسی: در این مطالعه‌ی توصیفی- مقایسه ای که در سال تحصیلی 91-90 انجام شد، 221 نفر از دانشجویان و 106 نفر از اعضای هیات علمی مقطع علوم پایه و مقطع مبانی طب بالینی دانشگاه علوم پزشکی تهران، در مطالعه شرکت کردند. ابزار پژوهش پرسشنامه استاندارد سبک های یادگیری کلب (Kolb) بود. یافته ها: بیشترین سبک های یادگیری در بین دانشجویان، سبک یادگیری همگرا 4/34 درصد و انطباق یابنده 8/30 درصد و در بین اعضای هیات علمی، همگرا 5/41 درصد و جذب کننده 4/26 درصد بود. بین سبک های یادگیری دانشجویان و اعضای هیات علمی تفاوت آماری معنی داری مشاهده شد (0001/0P<). سبک یادگیری دانشجویان در مقطع علوم پایه با مقطع مبانی طب بالینی نیز تفاوت آماری معنا دار (0001/0>P) داشت. اگر چه در سبک یادگیری اعضای هیات علمی در دو مقطع، تفاوت معنی دار آماری یافت نشد. نتیجه گیری: از آنجا که سبک های یاددهی موازی با سبک های یادگیری هستند و با توجه به تفاوت سبک یادگیری بین اعضای هیات علمی و دانشجویان، اعضای هیات علمی می توانند ضمن آگاهی از تفاوت موجود، برنامه ها و روش های آموزشی خود را به گونه ای سامان دهی نمایند که غالب دانشجویان را تحت پوشش قرار دهند. لذا با توجه به سبک یادگیری غالب دانشجویان که همگرا است پیشنهاد می گردد که از اساتید فارغ از ترجیحات خود، محیط‌های یادگیری متناسب با این سبک شامل فعالیت های آزمایشگاهی و آموزش کاربردهای عملی مطالب تدارک ببینند.
سعیده دریازاده، احمد جعفری، جلیل کوهپایه زاده، ژیلا شجری، مهدی هاشم زاده،
دوره 6، شماره 10 - ( 4-1392 )
چکیده

زمینه و هدف: هدف اصلی در آموزش پزشکی، توانمندسازی دانشجویان در راستای وظایفی که در آینده از آنها انتظار می رود، است. دندانپزشکی ترمیمی، ‏یکی از مهم‌ترین شاخه های دندانپزشکی و از شایع‌ترین نیازهای درمانی در جامعه ماست. هدف این پژوهش، تعیین میزان انطباق برنامه‌ی درسی ترمیمی دوره‌ی دندانپزشکی عمومی با نیازهای خدمات دندانپزشکی ترمیمی در جامعه، بود. روش بررسی: این پژوهش کمی_مقطعی، شامل دو مرحله و گرد آوری اطلاعات به وسیله دو چک لیست بود که روایی و پایایی آن‌ها تایید شد. در مرحله‌ی اول، ‏نیازهای دندانپزشکی ترمیمی 1027 نفر بیماران در یک کلینیک دندانپزشکی، با روش نمونه گیری غیر تصادفی ‏متوالی طی سه ماه استخراج و نتایج گزارش شد. در مرحله‌ی دوم، چک لیستی از سرفصل‌ها و حجم دروس ترمیمی به همراه خلاصه‌ی نتایج مرحله‌ی اول را در اختیار اعضای هیات علمی دندانپزشکی ترمیمی دو دانشگاه تهران و شاهد قرار دادیم و نظرات آنها را در ‏مورد میزان انطباق دروس ترمیمی دوره دندانپزشکی عمومی با نیازهای تحلیل شده مرحله‌ی قبلی، به‌وسیله چک لیست پرسیده و نتایج گزارش را گزارش نمودیم.‏ یافته‌ها: در مرحله‌ی اول 2362 مورد از انواع خدمات ترمیمی ارایه شده به بیماران استخراج شد. نتایج بررسی انطباق از دیدگاه اساتید نشان داد که سرفصل های همه دروس ترمیمی، انطباق کافی با نیازهای دندانپزشکی ترمیمی بیماران دارد ولی حجم دروس پوسیدگی شناسی و دندانپزشکی ترمیمی عملی3 انطباق لازم را با نیازها ندارد. نتیجه گیری: سرفصل‌های دروس دندانپزشکی ترمیمی مناسب بود؛ ولی از نظر حجم ناکافی بود. لذا طراحی برنامه بر روی حجم درس باید به نحوی انجام گیرد تا کاستی آن را برطرف و موجب ارتقای کیفیت آموزش گردد. برای این منظور، استفاده از بسته‌های آموزشی، فیلم و یا ماژول می‌تواند مفید باشد
آ علیرضا میرزایی کارزان، ستار کیخاونی، مرتضی حسین زاده، علی اشرف عیوضی،
دوره 6، شماره 11 - ( 7-1392 )
چکیده

  زمینه و هدف : نیازسنجی آموزشی اولین گام در برنامه ­ریزی برنامه­های توسعه­ی اعضای هیات علمی است که به نوبه خود موجب ارتقای کیفیت آموزش و پرورش می­شود. مطالعه­ی حاضر با هدف تعیین و اولویت بندی نیازهای آموزشی اعضای هیات علمی در دانشگاه علوم پزشکی ایلام انجام گرفت.

  روش بررسی : در پژوهشی توصیفی، جامعه ­ی آماری به دو گروه دسته بندی شد. بر اساس مدل نیازسنجی سه بعدی کافمن، ابتدا با استفاده از مصاحبه، اطلاعات کلی درخصوص نیازهای آموزشی اعضای هیات علمی از شرکت کنندگان گروه اول گرد آوری شد و سپس با روش کدگذاری سه مرحله ای اشتراوس و کوربین،گویه ها یا کدهای مربوطه، استخراج گردید که نهایتا در شش حیطه­ی کلی دسته بندی و تدوین شدند. در مرحله پایانی، میزان نیاز آموزشی و اولویت هر کدام از موضوعات حیطه ها با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته (روا و پایا85/0 r= ) از دیدگاه خود اعضای هیات علمی تعیین شد. تجزیه وتحلیل داده ها با روش های آمار توصیفی همچون فراوانی، میانگین، انحراف معیار و آزمون T استیودنت استفاده شد.

  یافته ها : نتایج نشان داد در حیطه ­ی آموزش و یادگیری، بالاترین نیاز آموزشی مربوط به شیوه های نوین تدریس و کمترین نیاز آموزشی مربوط به برگزاری ژورنال کلاب؛ در حیطه­ی ارزشیابی آموزشی، بالاترین نیاز آموزشی مربوط به شیوه های ارزشیابی دانشجو وکمترین نیاز آموزشی مربوط به ارزشیابی به شیوه­ی آزمون عینی ساختار مند ( OSCE ) ؛ در حیطه پژوهش، بالاترین نیاز آموزشی مربوط به مقاله نویسی به زبان انگلیسی و کمترین نیاز آموزشی مربوط به اخلاق در پژوهش؛ در حیطه ­ی فناوری اطلاعات، بالاترین نیاز آموزشی مربوط به آشنایی با مهارت های فناوری اطلاعات و کمترین نیاز آموزشی مربوط به استفاده از کامپیوتر در آموزش؛ در حیطه عمومی، بالاترین نیاز آموزشی مربوط به شیوه ارتباط با دانشجو و کمترین نیاز آموزشی مربوط به اخلاق حرفه ای و در حیطه زبان انگلیسی، بالاترین نیاز آموزشی مربوط به نگارش متون علمی به زبان انگلیسی و کمترین نیاز آموزشی مربوط به ترجمه متون تخصصی بود.

نتیجه گیری : از دیدگاه مطالعه شوندگان،کلیه ­ی موضوعات مورد بررسی در این تحقیق به عنوان نیاز آموزشی قلمداد شدند و در اولویت بندی حیطه های شش گانه باتوجه به میانگین امتیازات، اولویت اول مربوط به حیطه­ی زبان انگلیسی و اولویت آخر مربوط به حیطه ارزشیابی آموزشی بوده است.


مهدی سبحانی نژاد، مینا احمدیان،
دوره 6، شماره 11 - ( 7-1392 )
چکیده

  زمینه و هدف : برنامه درسی بالینی اساتید باید همسو با برنامه­ی درسی دوره ی نظری پزشکی باشد در این راستا، پژوهش حاضر، ابعاد پنج گانه تعامل اساتید را بین دو برنامه ­ ی درسی نظری و بالینی، مقایسه کرده است.

  روش بررسی : روش پژوهش، توصیفی از نوع پیمایشی بوده است. از جامعه­ی آماری دانشجویان استاژر و اینترن دانشگاه شاهد در سال تحصیلی 92-91 (175 N= ) حسب برآورد آماری با فرمول کوکران، تعداد 120 نفر نمونه انتخاب شد. پرسشنامه محقق ساخته سنجش ابعاد تعاملی استاد با روایی مورد تایید خبرگان متخصص و نیز ضریب پایایی 97/0 و 95/0 در دو بخش نظری و بالینی در آلفای کرونباخ، مورد استفاده واقع شد.

  یافته ها: در نحوه ­ ی تعامل اساتید با دانشجو، همکار، جامعه مردم و خود، بین دو برنامه ­ ی درسی نظری و بالینی تفاوت معنادار وجود داشت. رتبه­بندی میانگین تعاملات اساتید در هر دو برنامه­ی درسی نظری و بالینی به ترتیب شامل، تعامل استاد با؛ بیمار، دانشجو، خود، جامعه مردم و همکار بود بنابر این تفاوت های ذکر شده بین ابعاد تعاملات اساتید در دو نوع برنامه­ی درسی، رتبه بندی ها را تغییر نداد.

  نتیجه گیری: کاهش سطح تعامل در ارتباط با؛ دانشجو، جامعه مردم و خود، در برنامه ­ی درسی بالینی به نسبت نظری، تناقض در عمل اساتید است. جالب این که تعامل با همکار در برنامه درسی بالینی، ارتقا می ­ یابد که این نیز تناقض بین گفته و عمل، اساتید و در دید دانشجو حاوی معانی متعدد است .


سید علینقی کاظمی، عباسعلی نوریان، سید نورالدین موسوی نسب، مونا اسکندری، مریم غفاری،
دوره 6، شماره 12 - ( 9-1392 )
چکیده

  زمینه وهدف : امروزه میزان مجلات معتبر علمی رایگان در حوزه‌ پزشکی زیاد است، اما این که پژوهشگران کشور ما این­گونه مجلات را چگونه
می­شناسند، مشخص نیست .هدف این پژوهش بررسی میزان شناخت اعضای
محترم هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی زنجان از مجلات الکترونیکی رایگان است .

  روش ­ بررسی: این مطالعه­ی توصیفی مقطعی است. اطلاعات مورد نیاز به­وسیله­ی پرسشنامه­ی محقق ساخته که پایایی و روایی آن در یک بررسی پایلوت تعیین شد، جمع اوری گردید. از 189 عضو هیات علمی این دانشگاه 95 پاسخ اخذ گردیده و داده ­ ها با استفاده از جداول فراوانی و محاسبه میانگین و آزمون کای دو مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است .

  یافته­ها : 7 /34 درصد از اعضای محترم هیات علمی این پژوهش با مجلات الکترونیکی رایگان آشنا بودند. اغلب اعضا در مورد بالا بودن اعتبار پژوهشی این منابع، مناسب بودن داوری مقالات این منابع، داشتن حق مالکیت معنوی کامل برای نویسنده، تامین اعتبار مالی این منابع و نیاز ویا عدم نیاز به مهارت جهت استفاده از این منابع بی نظر هستند. اغلب معتقدند که منابع اطلاعاتی الکترونیکی رایگان اعتبار استنادی دارند. درمجلات با ضریب تاثیر بالا به­صورت گسترده چاپ می­شوند. زودتر چاپ می­شوند و دسترسی به آن ­ ها آسان است .اغلب اعضای آشنا با مجلات الکترونیکی رایگان معتقدند عمده مزیت این مجلات به ترتیب سهولت دسترسی به آن­ها و بعد رایگان بودن آن ­ هاست.

  نتیجه گیری : اغلب اعضای محترم هیات علمی این پژوهش در مورد مجلات الکترونیکی رایگان اطلاعات کافی ندارند. پیشنهاد می ­ گردد در مورد شناساندن این نوع مجلات اطلاع رسانی کافی به­عمل آید.


محبوبه خورسندی، کبری علی ابادی ، محسن شمسی،
دوره 6، شماره 12 - ( 9-1392 )
چکیده

  زمینه و هدف : ارزشیابی در نظام آموزش پزشکی به دلیل لزوم تربیت نیروی انسانی کارآزموده و ارایه­ی خدمات بهداشتی و درمانی با کیفیت مطلوب از اهمیت ویژه ای برخوردار است. هدف از انجام این پژوهش مقایسه­ی دیدگاه دانشجویان و اساتید دانشگاه علوم پزشکی اراک از کیفیت تدریس اساتید به روش آنلاین بود.

  روش­بررسی : مطالعه­ی حاضر به صورت مقطعی بر روی 758 نفر از دانشجویان و 122 نفر از استادان دانشگاه علوم پزشکی اراک در سال 90-89 صورت پذیرفت. ابزار گرد آوری داده­ها، پرسشنامه­ی محقق ساخته بر اساس مقیاس لیکرت 5 گزینه ای بود که دید گاه اساتید و دانشجویان را نسبت به ارزیابی کیفیت تدریس اساتید به شیوه­ی آنلاین در ابعاد امنیت ارزیابی، جو کلاس، دقت و اقتصادی بودن ارزیابی بررسی می کرد. به منظورآنالیز داده ها از آمار توصیفی و جهت مقایسه­ی میانگین ها از تی مستقل استفاده گردید.

  یافته ­ ها : میانگین نمره­ی نگرش اساتید و دانشجویان نسبت به ارزیابی کیفیت تدریس اساتید با روش آن لاین به ترتیب برابر 30/7 ± 35/62 و 31/12 ± 89/57 بود که بین آن­ها اختلاف معنا داری وجود داشت (0001/0> p ).

  نتیجه­گیری : نظر به این که در این تحقیق استادان و دانشجویان دیدگاه مثبتی نسبت به ارزشیابی آنلاین داشتند، استفاده از این روش در سیستم ارزشیابی کیفیت تدریس استادان پیشنهاد می­گردد.


منصوره علی اصغرپور، ندا ثنایی، فاطمه بهرام نژاد، انوشیروان کاظم نژاد،
دوره 6، شماره 12 - ( 9-1392 )
چکیده

  زمینه و هدف : یکی از مشکلات موجود در فرآیند ارزشیابی کارآموزی بخش­های ویژه ضعف در اولویت بندی گویه­های ابزار است. با توجه به تاثیر ابزار ارزشیابی مناسب جهت کسب اطمینان در مورد مهارت­های بالینی دانشجویان؛ این مطالعه با هدف بررسی مقایسه ای نظرات دانشجویان و اساتید در خصوص میزان اولویت گویه­های ابزار ارزشیابی بالینی انجام شد .

  روش بررسی : این مطالعه با روش توصیفی- تحلیلی و بر روی 30 نفر از دانشجویان پرستاری سال آخر (گروه هدف) و 10 نفر از اساتید (گروه متخصصین) که بیشترین سابقه­ی آموزش دروس تئوری یا کارآموزی در بخش دیالیز را به­عهده داشتند، انجام شد. ابتدا نظرات دانشجویان (از طریق تکنیک گروه اسمی) و نظرات اساتید در ارتباط با اولویت گویه­های پرسشنامه ارزشیابی دیالیز موجود در دانشکده بررسی شد و بعد از جمع آوری نظرات ، گویه­های ابزار از نظر نسبت روایی محتوا ( CVR ) و شاخص روایی محتوا ( CVI ) بررسی شد و نهایتاٌ اولویت بندی جدید گویه ها از دیدگاه اساتید و دانشجویان مجدداٌ ارزیابی شد.

  یافته­ها : در ابتدا یافته­ها نشان داد که بین نظرات اساتید و دانشجویان نسبت به اولویت­ بندی گویه­ها تفاوت معنی­داری وجود نداشت (05/0 P> ) و هر دو گروه برای گویه­ها اولویت متوسط را انتخاب کردند؛ اما بعد از جمع آوری نظرات دانشجویان و اساتید در مورد اولویت بندی جدید گویه ­ ها اساتید و دانشجویان اولویت خیلی زیاد را برای گویه ­ ها انتخاب کردند.پایایی ابزار به ترتیب برای بخش معیارهای عمومی آلفای 863/0 و برای بخش اختصاصی آلفای 88/0و در مجموع آلفای کل ابزار 843/0کسب شد.

  نتیجه گیری : ابزار با اولویت بندی جدید قابلیت اعتبار و اعتماد خوبی برای به­کارگیری در محیط بالینی برای ارزشیابی عملکرد دانشجویان دارد و به­کارگیری آن شاید بتواند اثر بخشی فعالیت های بالینی اساتید و دانشجویان را بهبود بخشد .

 



صفحه 1 از 4    
اولین
قبلی
1
 

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله توسعه آموزش می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Journal of Medical Education Development

Designed & Developed by : Yektaweb