جستجو در مقالات منتشر شده


38 نتیجه برای Nursing Students

فریبا آربونی، عباسعلی نوریان، سید نورالدین موسوی نصب،
دوره 1، شماره 1 - ( 11-1387 )
چکیده

زمینه و هدف: ارزشیابی استادان متداول‌ترین روش جهت سنجش کیفیت آموزش می‌باشد. دانشجویان بیش از دست‌اندرکاران در جریان روند آموزش قرار‌دارند بنابراین با نظرخواهی از آنان دیدگاه کاملی برای مسئولین در مورد نقاط قوت و ضعف استادان به‌دست می‌آید. هدف از این پژوهش بررسی حیطه‌های موجود در فرم‌های ارزشیابی از دیدگاه دانشجویان در دانشکده‌های پزشکی، پیراپزشکی و پرستاری و مامایی می‌باشد.
روش بررسی: این تحقیق به صورت توصیفی انجام گرفت. 1683 برگ ارزشیابی دانشجویان از استادان هیأت علمی (73 نفر) مربوط به دانشکده‌های پزشکی، پیراپزشکی و پرستاری- مامایی بررسی شد. پرسش‌نامه‌ی دانشجویان پزشکی حاوی 15 سؤوال و دانشجویان پیراپزشکی و پرستاری مامایی
21 سؤوال بود که بر اساس مقیاس لیکرات از حیطه‌های مختلف مقرراتی، علمی و آموزشی، نظارتی و نگرشی تشکیل شده بود. نمرات سؤوالات از نمره‌ی 100 محاسبه شد، نمرات بالاتر بیانگر عملکرد مطلوب‌تراستادان می‌باشد. تجزیه و تحلیل داده‌ها به‌صورت آمار توصیفی با نرم‌افزار SPSS
انجام شد.
یافته‌ها: نتایج نشان داد مقایسه در سطوح کلی بین دانشکده‌ها، دانشکده‌ی پیراپزشکی با میانگین کل و انحراف معیار 61/3 ±50/85 نسبت به سایر دانشکده‌ها برتری دارد. دانشکده‌ی پیراپزشکی در حیطه‌ی مقرراتی با میانگین و انحراف معیار 89/3±01/91، دانشکده‌ی پزشکی در حیطه‌ی نگرشی با میانگین و انحراف معیار 45/5±48/90 و دانشکده‌ی پرستاری مامایی در حیطه‌ی مقرراتی با میانگین و انحراف معیار 25/4±34/88 بیشترین امتیاز را داشتند. نتیجه‌نهایی نشان می‌دهد، حیطه‌ی علمی و آموزشی نسبت به سایر حیطه‌ها در سطح پایین‌تر می‌باشد. نتایج حیطه‌ها (علمی و آموزشی، نظارتی و نگرشی) بین دانشکده‌ها معنی‌دار می‌باشد (0001/0=P).
نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد با برنامه‌ریزی جهت برگزاری کارگاه‌های آموزشی، روش تدریس و تحقیق جهت ارتقای آموزش استادان، اعطا‌ی فرصت مطالعاتی و تشویق انجام کارهای تحقیقاتی و پژوهشی گام مؤثری جهت ارتقای سطح علمی و بالاخره عملکرد بالای استادان خواهد بود.


فاطمه شجاعی، ترانه امام‌قلی خوشه‌چین، ابوالحسن رفیعی، نسرین معصومی،
دوره 2، شماره 3 - ( 11-1388 )
چکیده

  زمینه و هدف: یکی از وظایف اصلی اساتید کمک به ایجاد محیط و فضای آموزشی مناسب برای رشد تفکر انتقادی در کلاس و بالین بیماران می‌باشد و این امر مستلزم استفاده از شیوه‌های نوین تدریس و یادگیری می‌باشد. لذا محقق در این پژوهش با ارایه‌ی روشی نوین در ارزش‌یابی مهارت‌های بالینی دانشجویان پرستاری با استفاده از همتایان و بررسی نظرات دانشجویان نسبت به این روش گامی هر چند کوچک جهت توسعه‌ی تفکر انتقادی در این قشر برداشته است .

 

  روش بررسی: این پژوهش به روش اقدام پژوهی انجام گردید. به این ترتیب که جهت ارزش‌یابی مهارت‌های بالینی کسب شده توسط دانشجویان پرستاری در کارآموزی فن، از دانشجویان خواسته شد که گروه دو نفره تشکیل داده و هم دیگر را در هنگام انجام مهارت‌ها با استفاده از چک لیست استاندارد مهارت‌ها ارزش‌یابی کنند و پس از پایان مهارت فیدبک مربوطه را به هم ارایه دهند. هم‌چنین پرسش نامه‌ای جهت بررسی نظرات دانشجویان در استفاده از این روش تدوین شد و پس از اعلام نهایی نمرات، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت .

 

  یافته‌ها: طبق نتایج پژوهش 87 درصد دانشجویان تجربه‌ی قبلی ارزش‌یابی توسط همتایان را نداشتند. در بررسی نظرات دانشجویان نسبت به استفاده از این روش بیشترین میانگین به ترتیب مربوط به ارتقای یادگیری (812/.±82/4) و کاهش اضطراب (977/0±73/4) بود و بعد از آن افزایش انگیزه‌ی یادگیری (536/0 ±34/4) و آسانی کاربرد این روش (81/0±01/4) در رتبه‌های بعدی قرار داشتند. کم‌ترین میانگین مربوط به قابل اعتماد بودن (977/0± 29/3) این روش بود .

  نتیجه‌گیری: مربیان می‌توانند در آموزش دانشجویان با استفاده از ارزش‌یابی توسط همتایان، یادگیری فعال‌تر، پایدارتر و انتقادی‌تری را ایجاد نموده و دانشجویان به استقلال عمل بیشتر، اعتماد به نفس بالاتر و قدرت تصمیم‌گیری بهتر در حل مسائل دست یابند


مهدی موسایی فرد، کوروش امینی،
دوره 2، شماره 3 - ( 11-1388 )
چکیده

  زمینه و هدف: با توجه به این که روش‌های تدریس مرسوم و سنتی معلم محور بوده قادر به انتقال تمام مهارت‌ها و معلومات مورد نظر به دانشجویان نمی‌باشند، شیوه‌های جدید آموزشی اکثرا رویکرد دانشجو محور پیدا کردند تا بتوانند اهداف آموزشی مورد نظر را محقق نموده، دانش آموخته توانمندی از نظر علمی و عملی به جامعه تحویل دهند و (Problem Basic Learning) PBL از جمله روش‌های تدریسی است که از محاسن زیادی در این خصوص برخوردار است. لذا در این مطالعه، از روش تدریس PBL تعدیل شده در تدریس بخشی از مبحث CCU دانشجویان ترم 5 پرستاری استفاده و دیدگاه دانشجویان مذکور در مقایسه آن با روش سخنرانی مورد بررسی قرار گرفته است .

 

  روش بررسی: در این مطالعه 50 درصد جلسات اول واحد CCU به روش سخنرانی و 50 درصد جلسات انتهای ترم به روش PBL تعدیل شده برگزار گردید. تعداد دانشجویان 25 نفر بودند. ابزار جمع‌آوری اطلاعات پرسش‌نامه‌ای بود که شامل 7 سوال مقایسه‌ای در مورد میزان یادگیری، میزان ماندگاری ذهنی مطالب تدریس شده (عمق یادگیری)، کاربردی بودن مطالب، جذابیت (رضایت‌مندی) کلاس، احتمال پاسخ‌گویی به سوالات امتحان، ایجاد انگیزه‌ی مطالعه و توصیه کلی به استفاده از نوع روش تدریس در کلاس بود که پس از تکمیل پرسش‌نامه‌ها، نتایج استخراج و در قالب جداول توزیع فراوانی ارایه گردید .

 

  یافته‌ها: بر اساس یافته‌های به دست آمده از این پژوهش، دانشجویان در پاسخ به هر 7 سوال پژوهش، روش PBL را بهتر از روش سخنرانی ارزیابی نموده‌اند. به طوری‌ که 92/31 درصد آن‌ها PBL را در ایجاد انگیزه و مطالعه، 46/88 درصد آنان جذابیت و رضایت‌مندی توسط PBL ، 48/81 درصد آنان میزان ماندگاری ذهنی مطالب (عمق یادگیری) در روش PBL ، 76 درصد آنان کاربردی بودن مطالب در روش PBL ، 37/70 درصد آنان میزان یادگیری در روش PBL و 85/51 درصد آنان احتمال پاسخ‌گویی به سوالات امتحان در روش PBL را بیشتر از روش سخنرانی ارزیابی کرده، نهایتا توصیه‌ی کلی 37/70 درصد دانشجویان این است که استفاده از روش تدریس PBL در کلاس‌های درسی بهتر است .

 

  نتیجه‌گیری: با توجه به مزایای خاص روش تدریس PBL از قبیل ایجاد فرصت تفکر انتقادی، تعمیق مطالب و مهارت‌ها در اذهان، افزایش میزان یادگیری، کاربردی‌تر بودن مطالب تدریس شده، افزایش انگیزه و علاقه دانشجویان به کلاس و درس، پاسخ‌گویی بهتر به سوالات امتحان، بهتر است دانشگاه‌ها جهت تربیت دانشجویانی با معلومات و توانمند، فرصت‌ها و امکانات لازم را برای استفاده از روش تدریس PBL فراهم نمایند تا فارغ التحصیلان رشته‌های علوم پزشکی بتوانند نیازهای بهداشتی درمانی جامعه را به نحو مطلوبی پاسخ‌گو باشند. در این خصوص افزایش توانمندی اعضای هیت علمی دانشگاه‌ها در به کارگیری روش‌های تدریس دانشجو محور و جدید نیز مفید خواهد بود


فرهاد رمضانی بدر، مرضیه شبان،
دوره 2، شماره 3 - ( 11-1388 )
چکیده

  زمینه و هدف: تصمیم‌گیری بالینی یکی از مهم‌ترین فرآیندهایی است که همواره توسط پرستاران برای مراقبت از بیماران استفاده می‌شود. یکی از اهداف مهم در آموزش پرستاری ایجاد و توسعه مهارت تصمیم‌گیری بالینی در دانشجویان پرستاری است. اما برخی تحقیقات نشان می‌دهد که آموزش مهارت تصمیم‌گیری بالینی همیشه با مشکلاتی همراه بوده است. هدف از این مطالعه تعیین مهارت تصمیم‌گیری بالینی دانشجویان کارشناسی پرستاری سال چهارم می‌باشد .

 

  روش بررسی : در این مطالعه از روش توصیفی- مقطعی استفاده گردید. همه‌ی دانشجویان سال چهارم کارشناسی پرستاری دانشگاه علوم پزشکی تهران (61 نفر) به روش سرشماری انتخاب شدند. برای جمع‌آوری اطلاعات از یک پرسش‌نامه‌ی اطلاعات دموگرافیک و دو ابزار شامل مقیاس تصمیم‌گیری بالینی جنکینز در پرستاری و پرسش‌نامه‌ی موقعیت‌های شبیه‌سازی شده استفاده گردید. آزمون‌های آماری مورد استفاده آزمون‌های آماری T ، پیرسون، اسپیرمن، ضریب هم بستگی دو رشته‌ای نقطه‌ای بود .

 

  یافته‌ها: نتایج مطالعه نشان داد که مهارت تصمیم‌گیری بالینی دانشجویان سال آخر کارشناسی پرستاری تقریباً متوسط بود. میانگین نمره‌ی کسب شده توسط دانشجویان مورد پژوهش در رابطه با مهارت تصمیم‌گیری بالینی 6/6±6/51 امتیاز بود که کمی بالاتر از حد متوسط قرار داشت. ارزیابی اجزای مختلف مهارت تصمیم‌گیری بالینی دانشجویان پرستاری شامل ارزش‌یابی مداوم پیامدها، توجه به ارزش‌ها و اهداف، جستجوی روش‌های مختلف مراقبتی و جستجوی اطلاعات غیر مخدوش نیز بیان‌گر مهارت ناکافی آن‌ها بود. هم‌چنین تجزیه و تحلیل داده‌ها ارتباط معنی‌داری بین متغیرهای دموگرافیک واحدهای مورد پژوهش و مهارت تصمیم‌گیری بالینی آن‌ها نشان نداد .

 

  نتیجه‌گیری: با وجود این که تصمیم‌گیری بالینی کارآمد یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های حرفه‌ی پرستاری در مراقبت از بیمار است، اما طبق نتایج این مطالعه دانشجویان پرستاری از مهارت کافی تصمیم‌گیری بالینی برخوردار نبودند. این یافته گویای این موضوع است که برنامه‌ی آموزش کارشناسی پرستاری برای توسعه‌ی این مهارت در میان دانشجویان با چالش‌های قابل توجهی روبه‌رو است. به نظر می‌رسد تحقیقات دیگری برای تعیین علل مؤثر بر یادگیری این مهارت استدلالی و چگونگی ارتقای آن لازم باشد


حمیدرضا حریریان، علی آقاجانلو، رقیه جباری،
دوره 2، شماره 3 - ( 11-1388 )
چکیده

  زمینه وهدف : ترک تحصیل و ترک حرفه یکی از مشکلات مهم رشته‌ی پرستاری است که سالیانه هزینه زیادی را متوجه سیستم آموزشی، بهداشتی و درمانی کشورها کرده، می‌تواند تاثیر نامطلوبی بر کیفیت و کمیت خدمات بهداشتی ارایه شده به مددجویان و نهایتا سلامت افراد جامعه گذارد. هدف از این مطالعه، بررسی نظرات دانشجویان پرستاری نسبت به حرفه‌ی پرستاری، ترک آن وتعیین دلایلی که به نظر آن‌ها بیشترین اولویت را در ترک رشته دارند، بود .

 

  روش‌بررسی : این مطالعه یک مطالعه‌ی توصیفی مقطعی بود. نمونه‌ها شامل 130 دانشجوی پرستاری دانشگاه علوم پزشکی زنجان در سال تحصیلی 88-87 بودند که به شیوه‌ی سرشماری انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها پرسش‌نامه‌ای مشتمل بر اطلاعات دموگرافیک، نظرات نسبت به حرفه و ترک آن بوده است .

 

  یافته‌ها : نتایج نشان می‌دهد که تنها 30 درصد دانشجویان نظر مثبتی نسبت به حرفه خود داشتند و 57 درصد آن‌ها موافق با ترک آن بوده‌اند. هم‌چنین 52 درصد تصمیم به تغییر رشته و 5/48 درصد تصمیم به انصراف از رشته داشتند. شش الویت اول دلایل ترک حرفه‌ی پرستاری به نظر واحدهای مورد پژوهش، نداشتن پایگاه مثبت اجتماعی، ناهماهنگی واقعیت با تصورات اولیه، وجود شکاف طبقاتی بین پزشکان و پرستاران، پایین بودن میزان حقوق و دست مزد پرستاران، نگرش منفی افراد تیم پزشکی به حرفه و نامناسب بودن محیط کار بالینی بودند .

 

  نتیجه‌گیری : در مجموع به نظر می‌رسد که دلایل اساسی ترک رشته که بار سنگینی را بر سیستم اقتصادی و بهداشتی درمانی جامعه وارد می‌کند در بسیاری از کشورها مشابه است، لذا فراخوانی برای ارایه‌ی راه کارهای مناسب جهت رفع این معضل از سوی مسوولین و برنامه‌ریزان مربوطه پیشنهاد می‌گردد


مژگان السادات اقوامی،
دوره 3، شماره 4 - ( 1-1389 )
چکیده

file:///C:DOCUME~1DEAR-U~1LOCALS~1Tempmsohtml1�1clip_filelist.xml" > Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4

زمینه و هدف: یکی از رسالت‌های دانشکده‏های پرستاری، توانمندسازی دانشجویان، جهت پذیرش نقش‌های خطیر حرفه‌ی پرستاری است عملکرد پرستاری در بالین، باید تلفیقی از دانش نظری و عملی باشد، تا از ایجاد فاصله بین آموزش نظری و آموزش عملی جلوگیری نماید به همین منظور مطالعه‌ی حاضر با هدف بررسی رضایت دانشجویان پرستاری از کارورزی در عرصه انجام گردید.

روش بررسی: در این مطالعه از روش توصیفی- مقطعی و پرسشنامه پنج نقطه‌ای لیکرت استفاده گردید. نمونه‌ها به صورت سرشماری از 150 دانشجوی پرستاری ترم 7 و 8 در دانشکده‌های پرستاری و مامایی زنجان و ابهر انتخاب شدند. اطلاعات فردی و پاسخ 33 سوال در مورد آموزش‌های تئوری و بالینی- همکاری پرسنل پرستاری در بخش‌های مختلف بالینی در پرسشنامه ثبت گردید. به منظور تجزیه و تحلیل داده‌ها از بسته‌ی آماری علوم اجتماعی آزمون‌های آماری T، کای دو، پیرسون استفاده گردید.

یافته‌ها: اکثریت دانشجویان از میزان آمادگی علمی و تبحر بالینی در کارورزی عرصه رضایتی متوسط تا خوب داشتند. از میزان واحد ارایه شده با توجه به بخش‌های بالینی مختلف وانطباق آموزش‌های بالینی و طرح درس مربوطه به میزان رضایتی خوب ودر پاسخ به زمان ساعات کارورزی میزان رضایت‌شان متوسط بود. میزان انطباق اهداف آموزش بالینی و تئوری و محتوای دروس نظری را در حد متوسط ارزیابی کردند و از همکاری پرسنل بالینی با آموزش پرستاری اظهار رضایت کرده بودند.

نتیجه گیری: همسان سازی زمانی و محتوایی دروس نظری و عملی، گردشی نمودن ساعات کارورزی و جذب انگیزه‌ی همکاری در پرسنل درمانی در ارتقای کیفیت و خدمات رسانی آموزشی و بالینی به مددجویان تاثیر گذار خواهد بود.


پرند پورقانع، دکتر محمد‌علی حسینی،
دوره 3، شماره 4 - ( 1-1389 )
چکیده

nk href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CDEAR-U%7E1%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List" > Normal 0 false false false

زمینه و هدف: یادگیری بالینی یک بخش مهم در فرآیند یاددهی یادگیری در بسیاری از رشته‌های علوم پزشکی از جمله پرستاری می‌باشد که در آن دانشجو در تعامل با محیط، مفاهیم آموخته شده را در حیطه‌ی عمل به کار می‌گیرد. پرستاران در یادگیری بالینی دانشجویان پرستاری تأثیر گذارند. از آنجا که دانشجویان پرستاری زمان زیادی از یادگیری خود را در بالین می‌گذرانند، بنابراین بهترین افرادی هستند که می‌توان از نظرات آنان در رابطه با میزان نقش پرستاران در آموزش و یادگیری بالینی دانشجویان آگاه شد.

روش بررسی: این پژوهش یک مطالعه توصیفی از نوع مقطعی است. روش نمونه‌گیری غیرتصادفی بوده است. نمونه‌های پژوهش 104 نفر از دانشجویان ترم‌های چهارم و ششم پرستاری دانشکده‌های پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی گیلان بودند. اعتبار پرسشنامه به روش اعتبار محتوایی و اعتماد پرسشنامه با فرمول آلفا‌ی کرونباخ سنجیده شد (با اعتماد 89 درصد).

یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که در اکثریت دانشجویان اعتقاد به نقش ضروری همکاری کادر پرستاری در آموزش بالینی آنان با 5/63 درصد موافقت کامل و 6/35 درصد موافقت، فراهم آوردن شرایط محیطی لازم توسط کادر پرستاری جهت یادگیری بالینی آنان با 6/60 درصد موافقت کامل و 5/38 درصد موافقت، افزایش اعتماد به نفس در آنان با حمایت پرستاران با 75/0 درصد موافقت کامل و 2/21 درصد موافقت و افزایش کارآیی دانشجویان با حمایت کادر پرستاری از آنان در موقعیت‌های جدید با 3/67 درصد موافقت کامل و 8/28درصد موافقت همراه بود.

نتیجه‌گیری: براساس نتایج پژوهش می‌توان گفت که با توجه به نقش مهم پرستاران در آموزش و یادگیری بالینی دانشجویان پرستاری، مسوولین آموزشی باید این نقش را پر رنگ‌تر نموده تا علاوه بر ارتقا‌ی پیشرفت یادگیری دانشجویان، در آینده نیز شاهد مراقبت مطلوب از مددجویان توسط این گروه باشیم.


وحید پاکپور، دکتر ندا مهرداد، ربابه شکرابی، صدیقه سلیمی،
دوره 3، شماره 5 - ( 11-1389 )
چکیده

Normal 0 false false false

چکیده

زمینه و هدف: محیط آموزش بالینی دارای نقش مهمی در یادگیری دانشجویان پرستاری می‌باشد. درک دانشجویان از محیط آموزش بالینی با آن چه که در واقعیت وجود دارد، متفاوت است و آنان همواره به دنبال مطلوبیت هر چه بیشتر محیط یادگیری هستند. بررسی درک دانشجویان پرستاری و کشف اثرات برنامه‌ی آموزشی کارشناسی یکی از مهم‌ترین گام‌ها در توسعه‌ی مداوم آموزش پرستاری شناخته شده است، لذا این پژوهش با هدف تعیین درک دانشجویان پرستاری از وضعیت موجود محیط آموزش بالینی طراحی شده بود.

روش بررسی: این پژوهش یک مطالعه‌ی توصیفی- مقطعی بود که در آن 217 دانشجوی کارشناسی پرستاری دانشکده‌ی پرستاری و مامایی تهران (ایران سابق) شرکت نمودند. برای جمع‌آوری داده‌ها از "سیاهه‌ی محیط آموزشی بالینی" استفاده شد که حاوی 42 گویه در 6 حیطه می‌باشد که در آخرین روز کارآموزی، در محیط بالینی توسط دانشجویان تکمیل گردید. تجزیه و تحلیل یافته‌ها با استفاده از ویرایش 16 نرم‌افزار آماری SPSS و آمار توصیفی و استنباطی انجام گرفت.

یافته‌ها: نتایج آزمون T مستقل نشان داد که بین میانگین نمرات کسب شده از وضعیت موجود محیط آموزش بالینی در حیطه‌های مورد بررسی تفاوت وجود دارد و این تفاوت با متغیرهای سال تحصیلی و بخش بالینی ارتباط آماری معنی‌داری دارد (05/0P< ).

نتیجه‌گیری: دانشجویان پرستاری درک مثبتی از محیط آموزش بالینی ندارند، لذا باید در جهت ارتقای کیفیت آموزش بالینی و جلب رضایت دانشجویان برنامه‌ریزی‌های منسجم‌تری صورت گیرد.

 

فرهاد رمضانی بدر، کوروش امینی، اکبر محمدزاده، مهدی موسایی فر،
دوره 4، شماره 6 - ( 7-1390 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: آموزش در مراکز بالینی فرصت هایی را برای دانشجویان فراهم می کند تا پرستاری را در دنیای واقعی تجربه کنند و دانش نظری فراگرفته را در عمل بکار گیرند. محیط یادگیری بالینی یک شبکه ی تعاملی از نیروهای مؤثر بر پیامدهای یادگیری دانشجویان است. با وجود اینکه فرایند یادگیری بالینی از مفاهیم پایه و اساسی آماده نمودن دانشجویان پرستاری برای کار در محیط های بالینی است اما درک محدودی از عوامل مؤثر بر آن در محیط های یادگیری بالینی در ایران وجود دارد. هدف از این پژوهش شناخت و درک عمیق تر عوامل مؤثر بر یادگیری بالینی دانشجویان پرستاری با توجه به شرایط و ویژگی های آنان و ساختار سازمانی محیط های آموزش بالینی در ایران بود. روش بررسی: در این مطالعه ی کیفی 19 دانشجوی پرستاری از دانشگاه علوم پزشکی زنجان شرکت داشتند. داده ها با استفاده ازمصاحبه های عمیق نیمه ساختار جمع آوری شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آنالیز محتوا استفاده گردید. متن مصاحبه ها کلمه به کلمه پیاده ‌شد و هم زمان با جمع آوری اطلاعات مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: با تجزیه و تحلیل داده ها 3 تم اصلی مشخص گردید. تم های اصلی در رابطه با عوامل مؤثر بر یادگیری بالینی دانشجویان پرستاری شامل محیط یادگیری بالینی، رفتارهای آموزشی مربیان بالینی، عوامل فردی دانشجویان بود. نتیجه گیری: یافته های این مطالعه درک عمیقی از تجربیات یادگیری بالینی دانشجویان پرستاری در ایران فراهم نمود.در نتیجه مدیران آموزشی و مدرسان در وضعیت بهتری برای آموزش بالینی دانشجویان قرار می گیرند.
فرح مادرشاهیان، محسن حسن ابادی، سهیلا خزاعی،
دوره 4، شماره 7 - ( 11-1390 )
چکیده

زمینه و هدف: انتخاب رویکرد مبتنی بر شواهد جهت آموزش و تصمیم گیری در ارایه ی مراقبت نیازمند تعیین موانع و اثربخشی می باشد. در این مطالعه اثر گنجاندن مراقبت مبتنی بر شواهد در برنامه ی تدریس بر عملکرد دانشجویان مطالعه شده است. روش بررسی: در این مطالعه شبه تجربی چهل دانشجوی رشته ی پرستاری در بخش ارولوژی با نمونه گیری مبتنی بر هدف انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه آموزش مبتنی بر شواهد (20نفر) و رویکرد سنتی (20نفر) تخصیص یافتند. اطلاعات با پرسشنامه ی نظرات دانشجویان، رضایت بیماران و چک لیست ارزیابی کیفیت مراقبت، جمع آوری گردید و سپس با آمار توصیفی و استنباطی تجزیه و تحلیل شد. یافته‌ها: مراقبت از بیماران در گروه مبتنی بر شواهد و سنتی به ترتیب 35درصد و 29درصد مطلوب، 55 درصد و 59 درصد متوسط و 10درصد و 12درصد نامطلوب بود. دانشجویان گروه مبتنی بر شواهد و سنتی به ترتیب 65درصد و 40درصد معتقد بودند که بر اساس نیاز بیمار جهت مراقبت تصمیم گیری می نمودند. 73درصد و 38درصد علاوه بر مشکل فعلی تمامی مشکلات بیمار را در نظر گرفته ، 64درصد و 45درصد اضطراب آنان کاهش یافته بود ( 045/0 P= ). بیماران دو گروه به ترتیب 52درصد و 40درصد رضایت زیاد داشتند. در آغاز آگاهی دانشجویان دو گروه از مراقبت بیماران ، تفاوت معنی داری با یکدیگر نداشت(63/0 P=). نتیجه‌گیری: گنجاندن شواهد پژوهش در مراقبت های پرستاری نه تنها به اندازه ی رویکرد سنتی موثر است بلکه موجب ارتقای مراقبت های پرستاری با کیفیت بالا می گردد.
منصور غفوری فرد، حمید رضا حریریان، علی آقاجانلو، محمد اکبری، یداله شیروانی،
دوره 5، شماره 8 - ( 5-1391 )
چکیده

زمینه و هدف: فرآیند پرستاری به عنوان هسته ی اصلی کار پرستاری است که اجرای کامل آن باعث دستیابی به مراقبت جامع و علمی از بیماران می گردد. علیرغم آموزش فرآیند پرستاری در دانشکده های پرستاری، این روش سیستماتیک در بیمارستان های ما اجرا نمی شود. بنابراین شناسایی موانع اجرای فرآیند پرستاری ضروری به نظر می رسد؛ این پژوهش با هدف شناساسایی موانع اجرای فرآیند پرستاری از دیدگاه اساتید و دانشجویان دانشکده پرستاری و مامایی زنجان در سال 1390 انجام شد. روش بررسی: این پژوهش یک مطالعه ی توصیفی تحلیلی از نوع مقطعی است که در آن تعداد 67 نفر( 19 نفر اعضای هیات علمی و 48 نفر از دانشجویان سال آخر پرستاری) دانشکده ی پرستاری و مامایی زنجان بر اساس سرشماری انتخاب شدند اطلاعات با استفاده از پرسشنامه جمع آوری شد. یافته‌ها: بر اساس نتایج این مطالعه، مهم ترین موانع فردی و مدیریتی از دیدگاه اعضای هیات علمی به ترتیب نداشتن اطلاع کامل از مفهوم فرآیند پرستاری (5/89 درصد) و عدم پیگیری و نظارت بر اجرای فرآیند پرستاری از طرف مسوولین پرستاری (7/94درصد) بود. علاوه براین، مهم ترین موانع فردی و مدیریتی از دیدگاه دانشجویان نیز به ترتیب یادگیری ناکافی در مورد فرآیند پرستاری (3/81 درصد) و عدم پیگیری و نظارت به اجرای فرآیند پرستاری از طرف مسوولین پرستاری(5/87درصد)تعیین شد.درچهار مورد از موانع اجرای فرآیند پرستاری، بین اساتید و دانشجویان اختلاف معنی داری دیده شد(50/0>P ). نتیجه‌گیری : بر اساس یافته های مطالعه، مسوولین بهداشتی کشور باید با به کارگیری و استخدام نیروهای پرستاری به میزان کافی و ارایه ی آموزش های لازم به دانشجویان و نیز برگزاری دوره های بازآموزی و فراهم کردن زمینه ی اجرای فرآیند پرستاری به ارتقای مراقبت ها کمک نمایند.
مرضیه پازکیات، احمد ایزدی،
دوره 5، شماره 9 - ( 10-1391 )
چکیده

زمینه و هدف: شناخت و حل موانع و مشکلات ایفای نقش و خودکارآمدی جهت ارتقای کیفیت آموزش بسیار موثر است. هدف از این مطالعه تعیین خودکارآمدی و ایفای نقش مربیان پرستاری و بهبود آن انجام شده است. روش بررسی: این مطالعه یک مطالعه ی توصیفی برای بررسی نظرات مربیان پرستاری در دانشکده ی پرستاری – مامایی قزوین انجام شد. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه ای مشتمل بر دوقسمت (احساس خودکارآمدی و مشکلات ایفای نقش )بود ، داده ها با استفاده از آزمون آماری توصیفی مورد تجزیه و تحلیل قرارگرفت. یافته‌ها: در ارتباط با احساس خودکارآمدی ، شاخصی که کمترین امتیاز را به خود اختصاص داد و در واقع ضعیف ترین احساس خودکارآمدی بوداحساس مربوط به کمک به خانواده ها برای ارتقای دانشجویان توسط مربیان بود که با امتیاز 34 درآخرین رده قرار داشت و شاخصی که بیشترین امتیاز را به خود اختصاص دادمربوط به کنترل رفتارهای مخرب دانشجویان توسط مربیان بود که با امتیاز 51 به عنوان قوی ترین امتیاز خودکارآمدی تعیین شد. نتایج حاصل از پرسشنامه سنجش ایفای نقش نشان داد که شاخص ترین مشکل از دیدگاه مربیان دانشکده فراهم نبودن محیط مناسب برای ایفای نقش مربیان در بالین و اطلاع ناکافی مسوولین از اهداف آموزش بالینی مربیان هر دو با امتیاز 47 مهمجترین مشکل و عدم آموزش قبلی نحوه ی ایفای نقش در آموزش بالینی برای مربیان با امتیاز 30 دارای کمترین امتیاز بود. نتیجه‌گیری: اگرچه بسیاری از ابعاد خودکارآمدی و ایفای نقش مربیان پرستاری در آموزش بالینی پرستاری مناسب است ، اما با اصلاح نواقص و مشکلات ایفای نقش می توان گام موثری در آموزش بالینی در ارتباط با احساس خودکارآمدی و ارتقای ایفای نقش برداشت
منصوره علی اصغرپور، ندا ثنایی، فاطمه بهرام نژاد، انوشیروان کاظم نژاد،
دوره 6، شماره 12 - ( 9-1392 )
چکیده

  زمینه و هدف : یکی از مشکلات موجود در فرآیند ارزشیابی کارآموزی بخش­های ویژه ضعف در اولویت بندی گویه­های ابزار است. با توجه به تاثیر ابزار ارزشیابی مناسب جهت کسب اطمینان در مورد مهارت­های بالینی دانشجویان؛ این مطالعه با هدف بررسی مقایسه ای نظرات دانشجویان و اساتید در خصوص میزان اولویت گویه­های ابزار ارزشیابی بالینی انجام شد .

  روش بررسی : این مطالعه با روش توصیفی- تحلیلی و بر روی 30 نفر از دانشجویان پرستاری سال آخر (گروه هدف) و 10 نفر از اساتید (گروه متخصصین) که بیشترین سابقه­ی آموزش دروس تئوری یا کارآموزی در بخش دیالیز را به­عهده داشتند، انجام شد. ابتدا نظرات دانشجویان (از طریق تکنیک گروه اسمی) و نظرات اساتید در ارتباط با اولویت گویه­های پرسشنامه ارزشیابی دیالیز موجود در دانشکده بررسی شد و بعد از جمع آوری نظرات ، گویه­های ابزار از نظر نسبت روایی محتوا ( CVR ) و شاخص روایی محتوا ( CVI ) بررسی شد و نهایتاٌ اولویت بندی جدید گویه ها از دیدگاه اساتید و دانشجویان مجدداٌ ارزیابی شد.

  یافته­ها : در ابتدا یافته­ها نشان داد که بین نظرات اساتید و دانشجویان نسبت به اولویت­ بندی گویه­ها تفاوت معنی­داری وجود نداشت (05/0 P> ) و هر دو گروه برای گویه­ها اولویت متوسط را انتخاب کردند؛ اما بعد از جمع آوری نظرات دانشجویان و اساتید در مورد اولویت بندی جدید گویه ­ ها اساتید و دانشجویان اولویت خیلی زیاد را برای گویه ­ ها انتخاب کردند.پایایی ابزار به ترتیب برای بخش معیارهای عمومی آلفای 863/0 و برای بخش اختصاصی آلفای 88/0و در مجموع آلفای کل ابزار 843/0کسب شد.

  نتیجه گیری : ابزار با اولویت بندی جدید قابلیت اعتبار و اعتماد خوبی برای به­کارگیری در محیط بالینی برای ارزشیابی عملکرد دانشجویان دارد و به­کارگیری آن شاید بتواند اثر بخشی فعالیت های بالینی اساتید و دانشجویان را بهبود بخشد .

 


زهرا مهدوی لنجی، فاطمه قائدی حیدری،
دوره 7، شماره 13 - ( 1-1393 )
چکیده

زمینه و هدف:کدهای اخلاقی،به عنوان راهنمای عملی مراقبت‌های پرستاری تدوین یافته است و مرجع تصمیماتی است که در فرایند مراقبتی توسط پرستاران اتخاذ می‌گردد.با توجه به اهمیت موضوع اخلاق در پرستاری و اجرای تحقیقات عمدتا کیفی در این زمینه،هدف از این مطالعه کمی،مقایسه‌ی وضعیت اجرای کدهای اخلاقی در بین دانشجویان پرستاری و پرستاران شاغل در بیمارستان الزهرا شهر اصفهان می‌باشد. روش بررسی:این پژوهش یک مطالعه‌ی توصیفی- تحلیلی می‌باشد.ابزار جمع آوری اطلاعات، پرسشنامه‌ای 31 آیتمی و برگرفته از کدهای اخلاقی منتشره توسط وزارت بهداشت برای پرستاران بود.این پرسشنامه علاوه بر بخش اطلاعات فردی،دارای دو بخش کدهای اخلاقی مربوط به ارایه‌ی خدمات بالینی(23 آیتم) و ارتباط با تیم درمان(8 آیتم)می‌باشد که روایی و پایایی آن مورد تایید قرار گرفت.نمونه گیری به روش آسان بر روی 32 نفر از دانشجویان پرستاری و 40 نفر از پرستاران شاغل در بیمارستان الزهرا انجام گرفت. داده‌ها، با آزمون تی مستقل تجزیه و تحلیل شد. یافته‌ها: در دانشجویان پرستاری و پرستاران به ترتیب میانگین سن 29/22(37/1)و47/29(34/7) سال بود.اکثر دانشجویان8/93 درصد و پرستاران5/87 درصد را زنان تشکیل می‌دادند. در بخش کدهای اخلاقی مربوط به ارایه‌ی خدمات بالینی تفاوت معنی‌داری بین گروه‌ها وجود نداشت،اما در بخش کدهای اخلاقی مربوط به ارتباط با تیم درمان پرستاران به طور معنی داری نمره بالاتری کسب کردند(04/0p=). نتیجه‌گیری: با توجه به حضور بیش تر پرستاران در بالین و مواجهه با موقیعت های اخلاقی، انتظار می رفت ایشان کدهای اخلاقی را بهتر از دانشجویان پرستاری رعایت کنند، اما این مورد، فقط در بخش ارتباط با تیم درمان محقق گردید. لذا پیشنهاد می شود که مدیران و مربیان پرستاری تدابیر لازم جهت رعایت بیش تر کدهای اخلاقی مربوط به ارایه‌ی خدمات بالینی، توسط دانشجویان پرستاری و به ویژه پرستاران اتخاذ کنند.
معصومه دل آرام،
دوره 7، شماره 14 - ( 3-1393 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: شیوه ارزشیابی یادگیری دانشجویان در نحوه مطالعه آنان بازتاب دارد، هدف مطالعه حاضر"مقایسه نمرات درس بهداشت مادران و نوزادان دانشجویان پرستاری دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد در دو روش امتحان تشریحی و چند گزینه ای" بود . روش بررسی: در این مطالعه نمرات 40 سئوال امتحانی چند گزینه ای با 40 سئوال تشریحی در درس بهداشت مادران و نوزادان در مدت 4 نیمسال تحصیلی در 121 دانشجوی پرستاری مورد مقایسه قرار گرفته و یک نکته علمی به دو روش تشریحی و چند گزینه ای در یک جلسه امتحانی از دانشجویان سئوال شد . تجزیه و تحلیل داده ها با آزمون تی زوج و ضریب همبستگی پیرسون انجام و میزان P<0.05 معنی دار در نظر گرفته شد . یافته ها: میانگین و انحراف معیار کل نمرات دانشجویان در آزمون تشریحی 7/3±72/14 و در آزمون چند گزینه ای 4/2±53/16 بود و تفاوت معنی دار بود(P<0.001). همبستگی قوی و مثبتی بین سئوالات تشریحی و چند گزینه ای وجود داشت (93/0=r) و دانشجویانی که در امتحان تشریحی نمره بالا گرفته بودند ، در آزمون چند گزینه ای نیز نمرات بالاتری داشتند نتیجه گیری: عملکرد دانشجویان در آزمون چند گزینه ای قویتر از آزمون تشریحی بود. استفاده صرف از سئوالات چند گزینه ای در امتحانات ، ممکن است سبب موفقیت دانشجویانی که قدرت درک ، تجزیه و تحلیل ، تفکر و کاربرد ندارند ، گردد. بنابراین پیشنهاد می شود در امتحانات علاوه بر سئوالات چند گزینه ای ، از انواع دیگر سئوالات از جمله سئوالات تشریحی نیز استفاده شود. واژگان کلیدی: آزمون تشریحی ، آزمون چند گزینه ای ، عملکرد دانشجویان، واحد بهداشت مادران و نوزادان
نرگس طوقیان چهارسوقی، علیرضا ایرجپور،
دوره 7، شماره 15 - ( 6-1393 )
چکیده

چکیده: مقدمه: تفکر انتقادی جنبه مهمی از عملکرد حرفه پرستاری است و بویژه در عرصه های بالینی امری حیاتی به شمار می آید. اما با توجه به اهمیت و ضرورت آن و وجود این واقعیت که تا کنون به علل تاثیر گذار بر پرورش مهارت تفکر انتقادی در دانشجویان و پرستاران کمتر پرداخته شده است، به نظر می رسد باید به طور جدی به بررسی موانع بکارگیری مهارت های تفکر انتقادی در دانشجویان و پرستاران پرداخت تا بدین وسیله بتوان آموزش های نظری را به تجربیات بالینی نزدیک تر نمود زیرا تصمیم گیری در شرایط مختلف تنها با آموزش های کلیشه ای امکان پذیر نیست و راه حل های خلاقانه را می طلبد. روش کار: این مطالعه یک مطالعه توصیفی-مقطعی است که بر روی سه گروه اساتید، دانشجویان و پرستاران انجام شد. نمونه گیری برای اساتید به روش سرشماری و برای دانشجویان و پرستاران به روش تصادفی انجام شد. در این مطالعه از یک ابزار پژوهشگر ساخته استفاده شد که روایی آن توسط اعضای هیآت علمی و پایایی آن با آزمون مجدد تایید شد. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و تحلیلی با نرم افزار spss 11/5 مورد بررسی قرار گرفت. نتایج: مقایسه درصد ابعاد فردی، سازمانی و شخصیتی با استفاده از آزمون One way ANOVA بین سه گروه تفاوت آماری معنی داری نشان نداد 05/0 p>. اما در بعد آموزشی این تفاوت معنی دار بود 02/ 0 . p= آزمون توکی این تفاوت را میان گروه پرستار و دانشجو نشان داد (031/0 sig= و95% CI=). بحث و نتیجه گیری: استفاده از تفکر انتقادی ضرورتی انکار ناپذیر است بنابراین برطرف کردن عواملی که می تواند مانع از پرورش یافتن آن شود ضروری است. استفاده از روش های فعال یادگیری و روش های آموزشی جدید مانند روش نقشه مفهومی، یادگیری مبتنی بر حل مسأله، طراحی گزارش های موردی، استفاده از روش شاگردی شناختی و همچنین توجه مدرس به نقش الگو بودن خود به عنوان یک متفکر انتقادی و تشویق دانشجو به نوشتن فعالیت ها و تجارب بالین می تواند گامی موثر در این زمینه باشد.
محمدرضا دین محمدی، فرهاد رمضانی بدر، حمید پیروی، ندا مهرداد،
دوره 7، شماره 15 - ( 6-1393 )
چکیده

مقدمه: یادگیری در محیط های بالینی بخش مهمی از برنامه آموزشی دانشجویان پرستاری به شمار می آید. تعامل موثر و پویای دانشجویان با اعضای تیم مراقبت سلامتی، مربیان، محیط های بالینی و عناصر آن منجر به تکامل حرفه ای آنها می گردد. هدف این مقاله، گزارش بخشی از یک مطالعه اصلی است که به توصیف تجارب سال آخر دانشجویان کارشناسی پرستاری در محیط های بالینی می پردازد. روش ها: در این مطالعه کیفی، دوازده دانشجوی کارشناسی پرستاری شاغل به تحصیل در دو دانشکده پرستاری و مامایی بزرگ تهران و دو دانش آموخته کارشناسی پرستاری با نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. داده های مطالعه از طریق مصاحبه عمیق نیمه ساختار یافته در دوره کارآموزی های بالینی جمع آوری و با روش نظریه پایه استراس و کوربین (1998) مورد تحلیل قرار گرفت. یافته ها: فخر حرفه ای به عنوان یکی از یافته های مهم مطالعه اصلی با سه طبقه فرعی کفایت حرفه ای، پذیرش از سوی دیگران و تمرین حرفه ای شدن تظاهر نمود. فخر حرفه ای، تجربه ای بود که در شرکت کنندگان مطالعه غالبا از اواخر برنامه آموزشی همزمان با نیمسال ششم یا هفتم تحصیلی آغاز و توسعه پیدا می کرد. دانشجویان ضمن کسب قابلیت های فردی و شایستگی های حرفه ای لازم، به جهت حضور طولانی در محیط های بالینی فرصت کافی برای تعامل و ارتباط با بیماران و اعضای تیم مراقبت پیدا می کردند. این مسئله پذیرش آنها را از سوی اعضای تیم مراقبت تسهیل می نمود. همچنین آنها در این مرحله از دوره آموزشی در می یافتند که باید خود را برای حضور در محیط های واقعی کار آماده نمایند. نتیجه گیری: فخر حرفه ای تجربه ای بود که غالب شرکت کنندگان مطالعه در سال آخر برنامه آموزشی، همزمان با برنامه کارآموزی در عرصه احساس می نمودند. بازنگری مجدد در فلسفه، رسالت و اهداف برنامه کارآموزی در عرصه (اینترشیپ)، اصلاح و اجرایی صحیح آن در عمل می تواند آثار و پیامد های مثبت و سازنده ای در تجربه اجتماعی شدن و گذر نقشی دانشجویان کارشناسی پرستاری بر جای گذارد. پیشنهاداتی برای بهبود تجارب بالینی در سال آخر برنامه آموزشی دانشجویان ارائه گردیده است.
مرتضی نصیری، سارا آدرویشی، مهستی گنجو، معصومه اسدی،
دوره 7، شماره 15 - ( 6-1393 )
چکیده

زمینه و هدف: اضطراب آزمون به عنوان یک مشکل مهم آموزشی، سالانه میلیون ها دانشجو را در سراسر جهان تحت تأثیر قرار می دهد و باعث افت تحصیلی آنها می شود. یکی از فاکتورهای موثر بر کاهش اضطراب باورهای مذهبی می شود. لذا هدف این پژوهش بررسی تأثیر دعای توسل بر کاهش اضطراب آزمون دانشجویان می باشد. روش بررسی: این مطالعه نیمه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون بر روی 70 دانشجوی جدید الورود پرستاری دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز در سال 1392 انجام شد. جهت جمع آوری داده ها از پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک و اضطراب آزمون اسپیل برگر استفاده شد. بعد از آزمون اولیه از 70 دانشجو، 39 دانشجو با اضطراب بالا شناسایی شده و به طور تصادفی به گروه آزمایش(19 نفر) و کنترل(20 نفر) تقسیم شدند. برای گروه آزمایش 30 دقیقه قبل از آزمون، به مدت 15 دقیقه فایل صوتی دعای توسل از طریق بلندگو پخش شد. بلافاصله بعد از اتمام فایل صوتی و 15 دقیقه بعد اضطراب آنها مجدداً ارزیابی شد. جهت گروه کنترل هیچ گونه فایلی پخش نشد. داده ها با استفاده از آزمون آماری مربع خی دو، تی زوجی و مستقل و ضریب همبستگی پیرسون با نرم افزار SPSS19 تجزیه و تحلیل شد. یافته ها: میانگین نمرات اضطراب قبل از مداخله در گروه آزمایش(43/2±26/44) در مقایسه با گروه کنترل(27/2±20/42) اختلاف معنی داری نشان نداد(09/0P=). اما میانگین نمرات اضطراب پس آزمون اول(45/1±73/34) و 15 دقیقه بعد(35/0±74/31) در گروه آزمایش نشان داد که دعای توسل بر کاهش اضطراب مؤثر می باشد(001/0P=). در گروه شاهد در پس آزمون اول(82/0±05/41) و 15 دقیقه بعد( 53/0±80/38) هیچ گونه اختلاف معنی داری دیده نشد(00/1P=). نتیجه گیری: با توجه به نتایج که نشان داد دعای توسل باعث کاهش اضطراب آزمون دانشجویان می شود، استفاده از این دعا به عنوان یک روش کم هزینه و ساده جهت کاهش اضطراب آزمون دانشجویان توصیه می شود. .
فریبا برهانی، اعظم پوراعما، عباس عباس زاده،
دوره 7، شماره 16 - ( 9-1393 )
چکیده

زمینه و هدف : استفاده ازروش های آموزشی موثردردانشجویان پرستاری برای یادگیری مهارت محاسبه دارویی یک ضرورت در آموزش پرستاری قلمدادمی شود. پژوهش حاضر باهدف تعیین تاثیر دو شیوه آموزشی مطالعه موردی و شبیه سازی بر خود ارزیابی دانشجویان پرستاری از مهارت در آزمون محاسبه دارویی انجام شد. روش بررسی : در این مطالعه نیمه تجربی 51 نفر از دانشجویان ترم اول پرستاری با استفاده از روش تقسیم بندی تصادفی به گروه کنترل با روش مطالعه موردی وتجربه با روش شبیه سازی گروه بندی شدند .قبل از آموزش و 10 روز بعد از آن مهارت محاسبه دانشجویان با استفاده از آزمون 10 سوالی محاسبه دارویی مورد ارزشیابی قرار گرفت . یافته ها : میانگین نمره دو گروه قبل از آموزش با استفاده از آزمون تی مستقل تفاوت معنی داری نداشت ) 05/0< (Pاما بعد از آموزش تفاوت معنی دار بود (05/0>P).آزمون تی زوج نیز نشاندهنده معنی دار بودن تغییرات میانگین نمره هر دوگروه در پس آزمون نسبت به پیش آزمون بود (05/0>P). نتیجه گیری :روش آموزشی شبیه سازی نسبت به روش مطالعه موردی باعث افزایش مهارت و کاهش اشتباهات دانشجویان در محاسبه دارویی گردید
مرضیه خاتونی، زینب علیمرادی، وجیهه آتشی، فاطمه سمیعی سیبنی،
دوره 7، شماره 16 - ( 9-1393 )
چکیده

زمینه: نرم افزارهای آموزشی به عنوان یک روش یادگیری فراگیر محور، منابع غنی را فراهم می آورد که می تواند فرصتی برای رشد یادگیرندگان باشد و آن ایجاد محیط مشارکتی است که به یادگیرندگان و معلمان اجازه می دهد به جستجو پرداخته و انواع مسائل را بررسی کنند. هدف: این مطالعه به منظور ارزیابی عملکرد دانشجویان پرستاری و مامایی در زمینه کسب مهارتهای لازم جهت ارائه مراقبت انجام شده است. روش ها:پژوهش حاضر یک مطالعه نیمه تجربی است. در این مطالعه 246 دانشجوی پرستاری مامایی(250 دانشجوی پرستاری و 212دانشجوی مامایی) در ترم اول به روش سرشماری انتخاب و به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم شدند. هر دو گروه به روش سنتی تحت آموزش قرار گرفتند. سپس از کلیه دانشجویان با استفاده از چک لیست به منظور بررسی مهارت های آموخته شده، آزمون بعمل آمد. در مرحله بعد نرم افزار کمک آموزشی در اختیار داشجویان گروه مداخله قرار گرفت و مهارت دانشجویان گروه مداخله مجدداً از طریق آزمون با استفاده از چک لیست مورد بررسی قرار گرفت. همچنین مهارت دانشجویان گروه کنترل نیز با ایجاد فرصت مجدد جهت مطالعه و تمرین به شیوه سنتی با استفاده از آزمون و چک لیست مورد بررسی قرار گرفت. اطلاعات مربوطه با استفاده از نرم افزار SPSS16 همراه با آزمون تی، تی زوجی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: نتایج مطالعه فوق نشان داد که میانگین و انحراف معیار نمرات دانشجویان در آزمون شماره 1 در دو گروه مداخله و کنترل ، اختلاف معنی داری مشاهده نشده است(05/0p). نتیجه گیری: نتایج آزمونها نشان داد که استفاده از نرم افزارهای آموزشی می تواند به عنوان یک استراتژی موثر آموزشی، علاوه بر ارتقاء سطح شناختی منجر به بهبود عملکرد روانی حرکتی دانشجویان شود.

صفحه 1 از 2    
اولین
قبلی
1
 

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله توسعه آموزش می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Journal of Medical Education Development

Designed & Developed by : Yektaweb