جستجو در مقالات منتشر شده


247 نتیجه برای Students

ترانه امام قلی خوشه چین، فاطمه شجاعی، الهه احمدنیا،
دوره 1، شماره 1 - ( 11-1387 )
چکیده

مقدمه:در دنیای پیچیده امروز یادگیری از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است و آموزش نیز بنیان همه یادگیریهاست. همچنین آموزش به خصوص آموزش بالینی نیاز به بستری مناسب و تجهیزات و امکانات کافی برای یادگیری دارد، حتی تامین وسایل و امکانات رفاهی دانشجویان نیز در این میان نقش بسزایی دارد.
هدف : این پژوهش با هدف تعین وضعیت امکانات آموزشی بیمارستانها از نظر دانشجویان مامایی در دانشگاه علوم پزشکی زنجان انجام پذیرفت.
مواد و روشها :این پژوهش از نوع مطالعه توصیفی می‌باشد که 36 نفر از دانشجوبان ترم سوم و پنجم مقطع کاردانی مامایی در آن شرکت نمودند. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه‌ای بود که بر اساس معیار لیکرت طراحی شده بود و نظرات دانشجویان را در مورد وضعیت امکانات آموزشی بیمارستانها مورد بررسی قرار می‌داد. این پرسشنامه در یک مرحله توسط واحدهای نمونه تکمیل گردیده است.برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از آمار توصیفی و نرم‌‌افزار SPSS 11 استفاده شده است.
یافته‌ها: درنتایج بدست آمده از این تحقیق اکثر دانشجویان امکانات آموزشی بیمارستانها را در سطح متوسط ارزیابی کردند. اما در این میان از موارد چندی مانند تعداد کمدهایی که در بیمارستان در ختیار دانشجویان قرار می گیرد ( 42/ 64 %) ، وجود محلی برای استراحت دانشجویان ( 44/69 %) و تنوع بیماران جهت آشنایی با موارد مختلف بیماری (18/72%) در سطح کم و خیلی کم بود.
نتیجه گیری : اگر چه امکانات آموزشی بیمارستانها در سطح متوسط ارزیابی گردیده ، اما تقویت جنبه های مثبت و اصلاح نواقص و نقطه ضعف ها می تواند گامی موثر در راستای ارتقای کیفیت آموزش بالینی باشد بنابراین بهبود امکانات و تجهیزات از مهمترین وظایف مسئولین دانشگاهها جهت پیشرفت آموزش بالینی و ارتقاء علمی و عملی دانشجویان می‌باشد.همچنین توصیه می شود با ارزیابی های مکرر عرصه های بالینی و مقایسه وضعیت موجود با وضعیت قبل یا بعد نقاط ضعف و قوت موثر در آموزش بالینی را شناسایی کرد.
فریبا آربونی، عباسعلی نوریان، سید نورالدین موسوی نصب،
دوره 1، شماره 1 - ( 11-1387 )
چکیده

زمینه و هدف: ارزشیابی استادان متداول‌ترین روش جهت سنجش کیفیت آموزش می‌باشد. دانشجویان بیش از دست‌اندرکاران در جریان روند آموزش قرار‌دارند بنابراین با نظرخواهی از آنان دیدگاه کاملی برای مسئولین در مورد نقاط قوت و ضعف استادان به‌دست می‌آید. هدف از این پژوهش بررسی حیطه‌های موجود در فرم‌های ارزشیابی از دیدگاه دانشجویان در دانشکده‌های پزشکی، پیراپزشکی و پرستاری و مامایی می‌باشد.
روش بررسی: این تحقیق به صورت توصیفی انجام گرفت. 1683 برگ ارزشیابی دانشجویان از استادان هیأت علمی (73 نفر) مربوط به دانشکده‌های پزشکی، پیراپزشکی و پرستاری- مامایی بررسی شد. پرسش‌نامه‌ی دانشجویان پزشکی حاوی 15 سؤوال و دانشجویان پیراپزشکی و پرستاری مامایی
21 سؤوال بود که بر اساس مقیاس لیکرات از حیطه‌های مختلف مقرراتی، علمی و آموزشی، نظارتی و نگرشی تشکیل شده بود. نمرات سؤوالات از نمره‌ی 100 محاسبه شد، نمرات بالاتر بیانگر عملکرد مطلوب‌تراستادان می‌باشد. تجزیه و تحلیل داده‌ها به‌صورت آمار توصیفی با نرم‌افزار SPSS
انجام شد.
یافته‌ها: نتایج نشان داد مقایسه در سطوح کلی بین دانشکده‌ها، دانشکده‌ی پیراپزشکی با میانگین کل و انحراف معیار 61/3 ±50/85 نسبت به سایر دانشکده‌ها برتری دارد. دانشکده‌ی پیراپزشکی در حیطه‌ی مقرراتی با میانگین و انحراف معیار 89/3±01/91، دانشکده‌ی پزشکی در حیطه‌ی نگرشی با میانگین و انحراف معیار 45/5±48/90 و دانشکده‌ی پرستاری مامایی در حیطه‌ی مقرراتی با میانگین و انحراف معیار 25/4±34/88 بیشترین امتیاز را داشتند. نتیجه‌نهایی نشان می‌دهد، حیطه‌ی علمی و آموزشی نسبت به سایر حیطه‌ها در سطح پایین‌تر می‌باشد. نتایج حیطه‌ها (علمی و آموزشی، نظارتی و نگرشی) بین دانشکده‌ها معنی‌دار می‌باشد (0001/0=P).
نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد با برنامه‌ریزی جهت برگزاری کارگاه‌های آموزشی، روش تدریس و تحقیق جهت ارتقای آموزش استادان، اعطا‌ی فرصت مطالعاتی و تشویق انجام کارهای تحقیقاتی و پژوهشی گام مؤثری جهت ارتقای سطح علمی و بالاخره عملکرد بالای استادان خواهد بود.


عباس عزت شوکتی، عباسعلی نوریان، سید نوالدین موسوی نسب،
دوره 1، شماره 1 - ( 11-1387 )
چکیده

زمینه و هدف: یکی از روش‌های ارتقای کیفیت آموزش، ارزشیابی از فعالیت‌های آموزشی اعضای هیأت علمی است. دانشجویان و مدیران گروه‌ها مناسب‌ترین مراجع برای ارزیابی فعالیت‌های آموزشی اعضای هیأت علمی می‌باشند. میزان مطابقت نتایج نظرسنجی از مدیران گروه‌ها با نتایج نظرسنجی از دانشجویان تا حدی بیانگر میزان دقت و صداقت دانشجویان و مدیران گروه‌ها در ارزشیابی اعضای هیأت علمی است. این تحقیق به منظور تعیین میزان تطابق نتایج نظرسنجی از دانشجویان با نتایج نظرسنجی از مدیران گروه‌ها در ارزشیابی اعضای هیأت علمی صورت گرفته است.
روش بررسی: در این مطالعه، نظرسنجی‌ها با استفاده از پرسش‌نامه‌ انجام شد. پرسش‌نامه‌ی نظرسنجی از مدیران گروه‌ها دارای 18 سؤال، پرسش‌نامه نظرسنجی از دانشجویان حاوی 16 سؤال و پرسش‌نامه‌ی نظرسنجی از کارآموزان و کارورزان شامل 28 موضوع ‌بود. روایی فرم‌ها توسط مدیران گروه‌ها، کارشناسان ارزشیابی دانشگاه و همچنین توسط افراد صاحب‌نظر مورد ارزیابی قرار گرفته و پایایی پرسش‌نامه‌ها با استفاده از آزمون مجدد تأیید شدند. گستره‌ی گزینه‌های پرسش‌نامه‌ها بر اساس مقیاس لیکرت انجام گرفت. در کل تعداد 25 مدیر گروه آموزشی (از 106 نفر اعضای هیأت علمی واجد شرایط) و 921 دانشجو از 1100 دانشجوی پیش‌بینی شده پرسش‌نامه را تکمیل نمودند. تجزیه و تحلیل داده‌ با استفاده از نرم‌افزار SPSS صورت گرفته است.
یافته‌ها: یافته‌ها نشان می‌دهد نتایج نظرسنجی از مدیران گروه‌ها با نتایج نظرسنجی از دانشجویان در ارزشیابی استادان در 61 درصد اعضای هیأت علمی عضو جامعه مورد مطالعه با هم مطابقت دارند. دانشجویان و مدیران گروه‌های آموزشی، هر یک انتظاراتی از اعضای هیات علمی دارند که این انتظارات کاملا در یک راستا نیستند و اصولا معیارهای آن‌ها نیز برای ارزیابی اعضای هیأت علمی متفاوت می‌باشد. با این توضیح نتایج نظرسنجی از آن‌ها نیز تطبیق صددرصد نخواهند داشت و میزان تطبیق محاسبه شده (61 درصد) با حداکثر تعدیل شده قابل‌تجزیه و تحلیل خواهد بود. در آنالیز نتایج ارزشیابی، میزان تطبیق نتایج نظرسنجی‌ها هر اندازه بالاتر و به اپتیمم نزدیکتر باشد، حاکی از این است که ارزیابی اعضای هیات علمی توسط دانشجویان و مدیران گروه‌ها با دقت و صداقت بیشتری انجام گرفته است.
نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد برگزاری کارگاه‌های آموزشی، حمایت‌های مادی و معنوی از اعضای هیأت علمی، کاهش واحدهای اضافی تدریس
(تا حد موظفی)، تبیین اهداف ارزشیابی (برای دانشجویان، مدیران گروه‌ها و اعضای هیأت علمی)، اعطای فرصت مطالعاتی، کاهش تعارضات بین مدیر و اعضای گروه از جمله اقداماتی می‌باشند، می‌توانند میزان تطابق را بهبود بخشند. به منظور ارتقای سیستم آنالیز نتایج ارزشیابی توصیه می‌شود روش تطابق نتایج و روش تعدیل حداکثر تطبیق در تحلیل نتایج ارزشیابی به‌کار گرفته شود.


احمد اصل هاشمی،
دوره 1، شماره 1 - ( 11-1387 )
چکیده

زمینه و هدف: در حال حاضر مصائب ناشی از سوانح طبیعی یکی از موانع اصل توسعه پایدار است و عدم آمادگی مقابله با آن تلفات و خسارات سنگینی را به ملت ها و دارائی های آنها وارد می کند که بعضا" جبران ناپدیر است و از آثار و عواقب ناشی از بلایای طبیعی می توان آلودگی منابع آب ، آوارگی مردم ، افزایش ناقلین و ...... را نام برد که بعد از بروز بلایای طبیعی بسیار محسوس است . لذا برای تقلیل عواقب ناشی از آن، ارتقاء سطح آگاهی و نگرش با تدوین برنامه های آموزشی مدون برای شهروندان ضروری است . بنابراین بررسی اثربخشی ارائه واحد اقدامات بهداشتی در شرایط اضطراری در افزایش آگاهی و بهبود نگرش دانشجویان مزبور در هنگام بروز بلایای طبیعی اساس این تحقیق بوده تا مشخص شود که ارائه این درس تا چه اندازه قادر به افزایش آگاهی و بهبود نگرش در این دانشجویان واقع می شود.
روش تحقیق: این پژوهش یک مطالعه توصیفی – تحلیلی و مداخله ای است که برروی تعداد 60 نفر از دانشجویان رشته های بهداشت محیط و مبارزه با بیماری ها انجام گرفت که پس از همسان سازی (Match ) آنان براساس نمرات پیش آزمون دانش یا آگاهی به دو گروه مورد و شاهد( هر کدام 30 نفر) تقسیم گردیدند که برای گروه مورد درس اقدامات بهداشتی در شرایط اضطراری به مدت یک ترم تحصیلی ارائه ولی برای دانشجویان گروه شاهد این درس ارائه نگردید و بعد از مداخله در پایان ترم تحصیلی از هر دو گروه آزمون دانش و نگرش همانند پیش آزمون بعمل آمده و اطلاعات با استفاده از نرم افزار SPSS و با استفاده از آزمون آماری ناپارامتریک مورد بررسی و تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافته ها :یافته ها نشان داد که در میانگین آگاهی و نگرش آزمودنی های گروه شاهد به علت عدم مداخله تغییر اساسی صورت نگرفته ولی در میانگین آگاهی آزمودنی های گروه مورد به واسطه آموزش اقدامات بهداشتی در شرایط اضطراری 97/12 نسبت به قبل از مداخله افزایش یافته و میانگین نگرش گروه مورد نیز به واسطه آموزش اقدامات بهداشتی در شرایط اضطراری 86/57 نسبت به قبل از مداخله بهبود حاصل شده است. همچنین بررسی های آماری با استفاده از آزمون ویل کاکسون نشان داد که تفاوت معنی دار آماری بین نگرش و دانش آزمودنی ها در گروه مورد وجود داشته (001/0≥ ). ولی بین نگرش و دانش آزمودنی ها در گروه شاهد تفاوت معنی داری آماری وجود ندارد (001/0≤ ) و نتایج حاصله از مقایسه میانگین نمرات نگرش و دانش آزمودنی ها بعد از مداخله در دو گروه مورد و شاهد با استفاده از آزمون من ویتنی یو تست نیز نشان از موثر بودن آموزش اقدامات بهداشتی در شرایط اضطراری برای دانشجویان گروه مورد در حیطه های نگرش و دانش آنها است (001/0≥ ) و نهایتا" در این مطالعه بین رشته تحصیلی و جنسیت آزمودنی های گروه مورد با میزان آگاهی و بهبود دانشجویان گروه مورد رابطه ای وجود پیدا نشد (001/0≤ ).
نتیجه گیری : نتایج حاصل از این پژوهش گویای تاثیر ارائه درس اقدامات بهداشتی در شرایط اضطراری در افزایش میزان آگاهی و بهبود نگرش دانشجویان رشته های بهداشتی بود که میتوان اظهار نمود که ارائه این درس با توجه به بلاخیز بودن کشورمان و ضرورت آگاهی کلیه شهروندان علی الخصوص دانشجویان رشته های مختلف در مقابله با عواقب ناشی از این بلایا برای تمامی رشته های دانشگاهی ضرورت دارد .
محمدمسعود وکیلی، عباسعلی نوریان، سید نورالدین موسوی نسب،
دوره 1، شماره 1 - ( 11-1387 )
چکیده

زمینه و هدف: اگرچه شرایط و امکانات آموزشی یکی از عوامل مؤثر بر جریان یادگیری است، ولی بدون شک نیروی انسانی و به خصوص معلم، یکی از مهم‌ترین عوامل تشکیل‌دهنده‌ی محیط‌های آموزشی است. معلم اساسی‌ترین عامل برای ایجاد شرایط مطلوب جهت تحقق هدف‌های آموزشی است. معلم می‌تواند نقص کتاب‌های درسی و کمبود امکانات آموزشی را جبران نماید و یا بهترین شرایط و موضوع تدریس را با عدم‌توانایی در ایجاد ارتباط عاطفی مطلوب، به محیطی غیرفعال و غیرجذاب تبدیل کند. در فرآیند تدریس تنها علم و مهارت معلم نیست که مؤثر واقع می‌شود، بلکه کل شخصیت اوست که در ایجاد شرایط یادگیری و تغییر فراگیران تأثیر می‌گذارد. در این تحقیق هدف مطالعه خصوصیات یک مدرس خوب از دیدگاه استادان و دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی زنجان بوده است.

روش‌بررسی: این پژوهش یک مطالعه‌ی توصیفی است که به منظور تعیین نگرش نسبت به خصوصیات یک مدرس خوب انجام شد. جامعه‌ی مورد مطالعه به تعداد 144 نفر از کلیه‌ی اعضای هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی زنجان و 50 درصد از جامعه‌ی 850 نفری دانشجویان به روش نمونه‌گیری تصادفی انتخاب شد. ابزار گردآوری داده‌ها عبارت بود از دو پرسش‌نامه‌ی مجزا که توسط افراد مورد مطالعه تکمیل شد. داده‌های جمع آوری شده از طریق نرم‌افزار آماری اکسل ( Excell) استخراج و با استفاده از نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

یافته‌ها: نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که در حیطه‌ی مقررات آموزشی، از نظر دانشجویان در دسترس بودن استاد و از نظر استادان حضور به موقع استاد در کلاس، در حیطه‌ی علمی، آموزشی از نظر هر دو گروه تسلط علمی استاد، در حیطه‌ی ارزیابی و نظارت از نظر دانشجویان پاسخگویی به سؤوالات فراگیران و از نظر استادان طرح سؤوال در هر جلسه و در حیطه‌ی اخلاقی، رفتاری از نظر هر دو گروه شیوایی بیان مهم‌ترین ویژگی‌های یک مدرس خوب می‌باشند.

نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌های پژوهش می‌توان به این نتیجه رسید که یک مدرس خوب فردی است که علاوه بر توانایی علمی و تخصصی، در سایر حیطه‌ها و ابعاد ازجمله روش تدریس، اخلاقی- رفتاری، نحوه‌ی ارزیابی و سنجش فراگیران از دانش و مهارت کافی برخوردار باشد و تمامی ابعاد از نظر فراگیران از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.


صدیقه کمالی، الهام جعفری،
دوره 1، شماره 1 - ( 11-1387 )
چکیده

زمینه و هدف: ارزیابی مستمر وضعیت موجود، شناخت نقاط قوت و اصلاح نقاط ضعف برای ارتقا کیفیت آموزش بالینی ضروری است. روش‌های ارزشیابی مختلفی برای مهارت‌های بالینی معرفی شده است. در واحدهای بالینی، استفاده از دفترچه ثبت مهارت‌های بالینی رایج است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نظرات مربیان و دانشجویان مامایی در خصوص دفترچه ثبت مهارت‌های بالینی انجام شد.
روش بررسی: این مطالعه توصیفی- مقطعی بر روی 16 نفر از مربیان و 60 نفر از دانشجویان مامایی دانشکده‌ی پرستاری و مامایی زنجان انجام شد. نمونه‌های مطالعه به روش سرشماری انتخاب شدند. برای جمع‌آوری اطلاعات از پرسش‌نامه پژوهشگر ساخته شامل سه حیطه‌ی ضرورت، محتوا و نحوه‌ی اجرا استفاده شد. سؤوالات هر حیطه بر مبنای مقیاس رتبه‌بندی پنج نقطه‌ای امتیاز‌بندی شد. داده‌ها با نرم‌افزار spss و به صورت توزیع فراوانی تجزیه و تحلیل شد.
یافته‌ها: اکثر موضوعات مرتبط با حیطه‌ی ضرورت مورد تأیید مربیان و دانشجویان بود. در حالی که در مورد کیفیت محتوای دفترچه‌ی ثبت مهارت‌های بالینی وضعیت چندان مطلوب نبود. بیشترین نقاط ضعف logbook عبارت بود از: فقدان حداقل‌های آموزشی دوره، مقررات، فهرست مراجع، کنفرانس‌ها و سایر فعالیت‌های آموزشی فوق برنامه، مهارت‌های اخلاق حرفه‌ای و امکان ارزشیابی دانشجو اکثر دانشجویان و مربیان logbook را روزانه تکمیل نمی‌کردند.
نتیجه‌گیری: با توجه به اهمیت استفاده از logbook در ارزشیابی بالینی دانشجویان و نقاط ضعف آن، بازنگری این ابزار توصیه می‌شود.


رحیم سروری زنجانی، جواد تاج کی، سعیده مظلوم زاده، محمدرضا جعفری،
دوره 1، شماره 1 - ( 11-1387 )
چکیده

مقدمه: بی تردید اساسی ترین و مهم ترین دغدغه هر انسان در طول زندگی انتخاب شغل است. رشته داروسازی به عنوان یک رشته از علوم، مورد علاقه و انتخاب بسیاری از جوانان می باشد. شناخت انگیزه ها و علایق دانشجویان و ارتقاء آنها می تواند موجب موفقیت دانشجویان شود. این مطالعه با هدف تعیین عوامل موثر در انتخاب رشته داروسازی در میان دانشجویان داروسازی زنجان در سال 1387 انجام شد.
روش ها: در این مطالعه توصیفی پرسشنامه ای شامل 17 سئوال در مورد انگیزه های ورود به رشته داروسازی تهیه و در اختیار دانشجویان دانشکده داروسازی زنجان (89 نفر) قرار داده شد. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و استفاده از آزمون من ویتنی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
نتایج: داشتن فرصت شغلی زیاد و علاقه به ساخت دارو و کسب موقعیت اجتماعی مهمترین انگیزه در انتخاب رشته داروسازی بود و کمترین تاثیر را توصیه دوستان و توصیه خانواده و کار در بیمارستان داشتند. مقاسیه دو جنس نیز نشان داد دانشجویان پسر عوامل کسب درآمد و کسب موقعیت اجتماعی را بیش از دانشجویان دختر در انتخاب رشته خود دخالت داده بودند.
نتیجه گیری: عوامل انتخاب رشته در بین دانشجویان داروسازی زنجان مشابه با بسیاری از مطالعات انجام شده برای رشته های پزشکی و دندان پزشکی می باشد. با شناخت این عوامل می توان جایگاه داروساز را به عنوان تیم پزشکی ارتقاء دهیم.

یحیی جابری، فریده نهاوندی،
دوره 2، شماره 2 - ( 6-1388 )
چکیده

  زمینه و هدف: روایی ارزشیابی دانشجویان از مهم‌ترین مسائل مطرح در آموزش پزشکی است. روایی انواع مختلفی دارد، روایی ملاکی یکی از انواع آن است. روایی ملاکی، در واقع در پی یافتن همبستگی ارزشیابی با یک ارزشیابی مرجع است. امتحانات دوره‌های مختلف آموزش پزشکی و همچنین امتحانات جامع علوم پایه و پیش کارورزی در واقع در پی پیش‌بینی احتمال موفقیت دانشجو در دوره‌ی بعدی هستند. بنابراین می‌توان روایی ملاکی آن‌ها را با میزان همبستگی آن با موفقیت دوره‌ی بعدی اندازه‌گیری کرد. این مطالعه در صدد بررسی روایی ملاکی ارزشیابی دوره‌های آموزشی بوده است.

  روش بررسی: در این مطالعه تعداد 58 دانشجوی پزشکی که تمام دوره‌های آموزشی خود را به پایان رسانده بودند، انتخاب و همبستگی معدل هر دوره با معدل دوره‌ی بعدی، معدل امتحانات جامع علوم پایه و پیش کارورزی با دوره‌ی بعدی و همچنین همبستگی معدل تجمعی دوره‌های قبل با دوره‌ی بعدی، محاسبه شد.

  یافته‌ها: همبستگی در غالب دوره‌های پیاپی بالاتر از 50/0 بوده، ولی به‌تدریج از علوم پایه به علوم بالینی کاهش یافته بود. بیشترین همبستگی بین معدل علوم پایه با فیزیوپاتولوژی با 834/0 r= و کمترین همبستگی بین امتحان جامع پیش کارورزی با دوره‌ی کارورزی با 415/0 r= بود. امتحانات جامع علوم پایه و پیش کارورزی همبستگی بهتری نسبت به معدل دوره‌ی مربوط به خود نداشتند در حالی که معدل تجمعی دوره‌های پیشین همبستگی بهتری را نسبت به معدل یک دوره به تنهائی نشان می‌داد.

  نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد روش ارزشیابی در امتحانات جامع که به صورت امتحان چهارجوابی است و در یک روز انجام می‌شود روایی ملاکی کمتری نسبت به امتحانات دوره‌های آموزشی دارد که معمولا به صورت مستمر و در طول دوره انجام می‌شود و شامل چندین امتحان است و در برخی از آن‌ها از روش‌های ارزشیابی دیگری مثل Tutor Report و OSCE کمک گرفته می‌شود.


گیتی کریمخانلویی، سید نورالدین موسوی نسب، عارفه فیاضی،
دوره 2، شماره 2 - ( 6-1388 )
چکیده

  زمینه و هدف: در این مطالعه تفاوت‌های بین میزان موفقیت در دو روش آموزش سنتی و الکترونیکی درس زبان انگلیسی با هدف مقایسه‌ی این دو روش مورد بررسی قرار گرفت

  روش بررسی: شرکت کنندگان در این مطالعه، دانشجویان پزشکی و داروسازی بودند. تفاوت بین میزان موفقیت دانشجویان از نظر رشته‌ی تحصیلی، جنس و نوع آموزش مورد بررسی قرار گرفت.

  یافته‌ها: یافته‌های این مطالعه تفاوت محسوسی را بین دو گروه آموزش مجازی و آموزش سنتی نشان نداد.

  نتیجه‌گیری: این مطالعه گزارش Russel را که تفاوت معناداری بین دو روش آموزشی وجود ندارد، تایید می‌کند.


عطااله ملکی،
دوره 2، شماره 2 - ( 6-1388 )
چکیده

  زمینه و هدف: دانشجویان پذیرفته شده در دانشگاه علوم پزشکی زنجان از دانش کافی و مهارت در زبان انگلیسی برای پیشرفت تحصیلی‌شان برخوردار نیستند. در دانشگاه چندین واحد اجباری زبان انگلیسی را به عنوان بخشی از کل برنامه‌ی درسی دوره‌ی خود می‌گذرانند، ولی نتیجه‌ی کوشش آن‌ها تا حد زیادی بی‌حاصل می‌باشد. این مسئله ممکن است در ارتباط با روش آموزش و کتاب‌های درسی باشد. روش آموزش فعلی در دانشگاه روش سنتی دستور زبان و ترجمه می‌باشد. در این تحقیق برای کشف علت این مسئله روش فوق با روش جدید ارتباطی مقایسه شده، نتایج مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.

  روش بررسی: دو گروه از دانشجویان بهداشت محیط به صورت غیرتصادفی انتخاب و به دو کلاس تقسیم شدند. هر کلاس با یکی از روش‌ها، آموزش داده شد. طول دوره‌ی آموزش یک ترم کامل تحصیلی بود. پیش از شروع دوره‌ی آموزشی، یک آزمون تافل برای تعیین سطح دانش زبانی دانشجویان برگزار گردید. در پایان دوره همان تست تکرار شده، نتایج با استفاده از میانگین‌ها وآزمون T مورد آنالیز قرارگرفت.

  یافته‌ها: تحلیل داده‌ها، فرضیه‌ی تحقیق را مبنی بر اینکه بین روش آموزش زبان و یادگیری آن ارتباط وجود دارد، تایید نمود )0431/0( p =. همچنین یافته‌های تحقیق نشان دادند که نمره‌ی آزمون‌ها از توزیع زمان برخوردار بودند. میانگین نمره‌ در روش دستور زبان و ترجمه 07/1 و میانگین نمره در روش ارتباطی 575/1 بود.

  نتیجه‌گیری: به طور کلی، یافته‌ها، فرضیه‌ی اصلی تحقیق را تایید نمودند. بنابراین استفاده از روش ارتباطی در آموزش زبان انگلیسی توصیه می‌شود.


فرانک شریفی،
دوره 2، شماره 2 - ( 6-1388 )
چکیده

  زمینه و هدف: از آن جا که تهیه‌ی برنامه‌ی آموزشی دوره‌ی دستیاری در رشته‌های مختلف بالینی چند سالی است که در وزارت متبوع شکل گرفته و برنامه‌ی دستیاری داخلی ابلاغ نیز شده است، تحلیل این برنامه می‌تواند در بهتر شدن تدوین آن در آینده کمک کننده باشد. لذا مکتوب حاضر نظری اجمالی به نقاط قوت و ضعف این برنامه دارد.

  روش بررسی: در این تحلیل ابتدا کل مراحل تدوین برنامه‌ی آموزشی دستیاری داخلی از ابتدا تا انتها بررسی و نیز خود برنامه به طور کامل با شش کرایتریای هاردن برای تدوین کوریکولوم تطبیق داده شد و نقاط قوت و ضعف آن بحث گردید.

  یافته‌ها: توجه به دانشجومحوری و نیز مبتنی بر مسئله بودن برنامه‌ی آموزشی از نقاط قوت مهم برنامه است. از طرفی توجه خاص به آموزش داخلی جنرال، ادغام گروه‌های فوق تخصصی و نیز بخش‌هایی غیر از بخش داخلی مانند پوست، قلب، رادیولوژی و اعصاب را در تدوین برنامه به خوبی لحاظ کرده است. از نقاط ضعف مهم برنامه، عدم مشارکت دستیاران در تدوین آن و نیز ضعف تدوین سیستم مدیریتی کارا برای آموزش ادغام یافته و نیز بزرگ بودن core برنامه و کم بودن محتوای انتخابی آن است.

  نتیجه گیری: تضمین اجرای کوریکلوم، با تقویت سیستم مدیریت آن و نیز گرفتن فیدبک از طرف دستیاران و لحاظ کردن آن در بازنگری برنامه امکان‌پذیر است.


محمدرضا مهراسبی،
دوره 2، شماره 2 - ( 6-1388 )
چکیده

  زمینه و هدف: تدریس یک فعالیت آموزشی است که نتیجه‌ی آن یادگیری است و نتایج یادگیری، تغییراتی است که پس از هر آموزش و تدریس در شناخت عواطف، مهارت‌ها و دانش‌ آموزش‌گیرنده ایجاد می‌شود. جهت تدریس، روش‌های مختلفی به کار می‌رود. معمول‌ترین روش، روش سخنرانی است. در دروس فنی در این روش مدرس ابتدا روابط و کاربرد آن‌ها را توضیح می‌دهد، روابط را اثبات می‌کند و احتمالاً چند مثال کوتاه در حد وقت کلاس مطرح نموده، توضیح می‌دهد. روش دیگری که می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد روش حل مسئله است. در این روش پس از تشریح مساله توسط استاد، فرآیند کشف توالی و ترتیب صحیح راه‌هایی که به یک هدف منتهی می‌شود، توسط دانشجو طی می‌شود. هدف از انجام این تحقیق مقایسه‌ی دو روش فوق در تدریس درس کاربرد موتور تلمبه در تاسیسات آب و فاضلاب بود.

  روش بررسی: جهت مقایسه‌ی روش‌های توضیحی (سخنرانی) و حل مساله دو گروه دانشجویان رشته‌ی بهداشت محیط در درس کاربرد موتور تلمبه در تاسیسات آب و فاضلاب انتخاب شدند و در هر گروه یکی از روش‌های فوق جهت تدریس انتخاب شد. جهت ارزشیابی هر دو روش یک پروژه‌ی واقعی طراحی و به دانشجویان ارایه شد تا آن را حل نمایند و در زمان مشخص شده، تحویل دهند. پروژه‌ی ارایه شده به هر دو گروه، مشابه و زمان ارایه نیز مشابه بود. جهت تحلیل نتایج بررسی، از پرسش‌نامه‌ای با 10 عامل که برای هر عامل امتیازات 1 تا3 منظور شده بود، استفاده گردید. جمع امتیازات هر عامل تجزیه و تحلیل شد و تاثیر روش به کار گرفته شده در تدریس، بررسی شد. تحلیل نتایج با استفاده از توزیع فراوانی و درصد محاسبه و از آزمون T جهت مقایسه‌ی میانگین‌ها استفاده شد.

  یافته‌ها: درصد افرادی که امتیازات 1، 2 و 3 را کسب کرده بودند، در گروه اول به ترتیب 7/32 ، 4/36 و 8/30 درصد و در گروه دوم این مقادیر به ترتیب 4/3، 5/12 و 84 درصد بود.

  نتیجه‌گیری: با مقایسه‌ی درصدها که اختلاف معنی‌دار آن‌ها با آزمون آماری تأیید شد ( 05/0 P <)، می‌توان نتیجه گرفت که روش حل مساله گزینه‌ی بهتری برای ارایه‌ی این درس می‌باشد، هر چند که این روش بسیار وقت‌گیر است.


حسین معصومی جهندیزی، رحیم سروری زنجانی، نورالدین موسوی نسب، غلامرضا بیگدلی،
دوره 2، شماره 2 - ( 6-1388 )
چکیده

  زمینه و هدف: ارزشیابی برای اصلاح امور و بدون نقص انجام دادن کارها ضروری است. ارزشیابی اساتید یک امر بسیار مهم و ضروری است. این مطالعه با هدف تعیین نظرات دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی زنجان درباره‌ی فرم جاری ارزشیابی اساتید انجام شد.

  روش بررسی: در یک مطالعه‌ی مقطعی، 742 دانشجوی دانشگاه علوم پزشکی زنجان که به‌طور تصادفی نمونه‌گیری شده بودند، در سال 1388 مورد بررسی قرار گرفتند. حجم نمونه در هر دانشکده، تعداد 250 نفر در نظر گرفته شد. فرم ارزیابی جاری اساتید تکثیر و در اختیار دانشجویان قرار گرفت و پس از تکمیل و جمع‌آوری، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

  یافته‌ها: براساس نتایج به‌دست آمده، اکثریت دانشجویان شرکت کننده در این مطالعه، با ارزیابی جاری موافق بودند (6/85 درصد). میانگین و انحراف معیار کلی نظرات دانشجویان برابر با 67± 02/40 بود که در محدوده‌ی کاملا موافق و موافق قرار داشت.

  نتیجه‌گیری: با توجه به این مطالعه، می‌توان نتیجه گرفت که دید دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی زنجان نسبت به فرم ارزشیابی اساتید مثبت است و از طرف دانشجویان این دانشگاه مورد قبول است.


صدیقه کمالی، الهام جعفری، افسانه فتحی،
دوره 2، شماره 2 - ( 6-1388 )
چکیده

  زمینه و هدف: یکی از بزرگترین معضلات آموزشی، افت تحصیلی دانشجویان است. بنابراین توجه به بهداشت روانی و پیشرفت تحصیلی این گروه اهمیت به‌سزایی دارد. پاره‌ای از مطالعات بیانگر ارتباط مستقیم بین عزت نفس و پیشرفت تحصیلی است، لیکن بعضی از صاحب نظران رابطه‌ی مستقیم این دو را مورد تردید قرار داده‌اند. این پژوهش با هدف تعیین همبستگی عزت نفس با پیشرفت تحصیلی دانشجویان دانشکده‌ی پرستاری و مامایی زنجان انجام شده است.

  روش بررسی: این پژوهش یک مطالعه‌ی همبستگی بود، کلیه‌ی دانشجویان دانشکده‌ی پرستاری و مامایی زنجان که حداقل دو نیم‌سال سابقه‌ی تحصیلی داشتند، (182 نفر) در مطالعه شرکت کردند. ابزار جمع‌آوری اطلاعات پرسش‌نامه بود. پرسش‌نامه از دو بخش شامل: ویژگی‌های فردی و تحصیلی واحدهای پژوهش و آزمون 58 سوالی عزت نفس کوپراسمیت تشکیل شده بود.

  یافته‌ها: ضریب همبستگی پیرسون رابطه‌ی معنی‌داری بین عزت نفس و پیشرفت تحصیلی دانشجویان نشان داد (31/0= r ). ولی عزت نفس با سن و جنسیت ارتباط آماری معنی‌داری نداشت (05/0< P ). پیشرفت تحصیلی دانشجویان دختر به طور معنی‌داری بهتر از دانشجویان پسر بود (05/0> P ).

  نتیجه‌گیری: با توجه به وجود همبستگی مثبت بین عزت نفس و پیشرفت تحصیلی دانشجویان، به نظر می‌رسد استفاده از روش‌های تقویت عزت نفس می‌تواند در جلوگیری از افت تحصیلی دانشجویان نقش داشته باشد.


فاطمه شجاعی، ترانه امام‌قلی خوشه‌چین، ابوالحسن رفیعی، نسرین معصومی،
دوره 2، شماره 3 - ( 11-1388 )
چکیده

  زمینه و هدف: یکی از وظایف اصلی اساتید کمک به ایجاد محیط و فضای آموزشی مناسب برای رشد تفکر انتقادی در کلاس و بالین بیماران می‌باشد و این امر مستلزم استفاده از شیوه‌های نوین تدریس و یادگیری می‌باشد. لذا محقق در این پژوهش با ارایه‌ی روشی نوین در ارزش‌یابی مهارت‌های بالینی دانشجویان پرستاری با استفاده از همتایان و بررسی نظرات دانشجویان نسبت به این روش گامی هر چند کوچک جهت توسعه‌ی تفکر انتقادی در این قشر برداشته است .

 

  روش بررسی: این پژوهش به روش اقدام پژوهی انجام گردید. به این ترتیب که جهت ارزش‌یابی مهارت‌های بالینی کسب شده توسط دانشجویان پرستاری در کارآموزی فن، از دانشجویان خواسته شد که گروه دو نفره تشکیل داده و هم دیگر را در هنگام انجام مهارت‌ها با استفاده از چک لیست استاندارد مهارت‌ها ارزش‌یابی کنند و پس از پایان مهارت فیدبک مربوطه را به هم ارایه دهند. هم‌چنین پرسش نامه‌ای جهت بررسی نظرات دانشجویان در استفاده از این روش تدوین شد و پس از اعلام نهایی نمرات، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت .

 

  یافته‌ها: طبق نتایج پژوهش 87 درصد دانشجویان تجربه‌ی قبلی ارزش‌یابی توسط همتایان را نداشتند. در بررسی نظرات دانشجویان نسبت به استفاده از این روش بیشترین میانگین به ترتیب مربوط به ارتقای یادگیری (812/.±82/4) و کاهش اضطراب (977/0±73/4) بود و بعد از آن افزایش انگیزه‌ی یادگیری (536/0 ±34/4) و آسانی کاربرد این روش (81/0±01/4) در رتبه‌های بعدی قرار داشتند. کم‌ترین میانگین مربوط به قابل اعتماد بودن (977/0± 29/3) این روش بود .

  نتیجه‌گیری: مربیان می‌توانند در آموزش دانشجویان با استفاده از ارزش‌یابی توسط همتایان، یادگیری فعال‌تر، پایدارتر و انتقادی‌تری را ایجاد نموده و دانشجویان به استقلال عمل بیشتر، اعتماد به نفس بالاتر و قدرت تصمیم‌گیری بهتر در حل مسائل دست یابند


گیتی کریمخانلویی، فاطمه علی پناهی، سید نورالدین موسوی نسب،
دوره 2، شماره 3 - ( 11-1388 )
چکیده

  زمینه و هدف: پیشرفت‌های اخیر در تکنولوژی و تغییرات سریع در ارتباطات بر روی روش‌های تدریس و آموزش زبان انگلیسی تاثیر می‌گذارد. با پیشرفت ICT اکنون فرصت‌های زیادی برای اساتید زبان خارجی وجود دارد که بتوانند مهارت‌های زبان خارجی از جمله مهارت نگارش را تدریس نمایند. نگارش یکی از مهم‌ترین مهارت‌های ارتباطی و یکی از پیچیده‌ترین مهارت‌هاست که نیاز به تفکر و سازمان دهی دارد .

 

  روش بررسی: به منظور انجام این مطالعه 30 دانشجو به طور اتفاقی از میان 100 دانشجوی مرکز تحصیلات تکمیلی علوم پایه‌ی زنجان انتخاب شدند و به طور تصادفی به دو گروه شاهد و مداخله تقسیم شدند. گروه شاهد آموزش‌های لازم را به طور سنتی و در کلاس درس دریافت نمودند و گروه مداخله با استفاده از روش CMC آموزش داده شدند .

 

  یافته‌ها: آمار توصیفی مقایسه‌ی میانگین در گروه شاهد و مداخله مبین تفاوت قابل ملاحظه‌ای در میزان موفقیت در post test دو بود. میانگین نمرات گروه مداخله 85/37 و گروه شاهد 37/32 بود. به عبارت دیگر گروه مداخله دارای نمرات بهتری نسبت به گروه شاهد بودند .

 

  نتیجه گیری: نتایج نشان داد که نه تنها گروه مداخله دارای نمرات بهتری در مقایسه با گروه شاهد در post test بودند، بلکه تکالیف انجام شده‌ی آن‌ها بهتر و مفیدتر بود. روش آموزش نگارش با استفاده از کامپیوتر (CMC) می‌تواند روش مفیدی برای آموزش این مهارت باشد .

 


علی محمدی، محمدمسعود وکیلی،
دوره 2، شماره 3 - ( 11-1388 )
چکیده

  زمینه و هدف: رضایت، پاسخ مشتری به موفقیت سازمان است. در یک محیط رقابتی که سازمان‌ها برای جلب مشتریان با یک دیگر رقابت می‌کنند، رضایت مشتری یک عنصر کلیدی در کسب برتری و موفقیت هر سازمانی به شمار می‌رود. به همین خاطر، موسسات آموزش عالی به برآوردن نیازهای مشتری یعنی دانشجویان توجه زیادی نشان می‌دهند. این مطالعه با هدف سنجش رضایت‌مندی دانشجویان از خدمات آموزشی ارایه شده در دانشگاه علوم پزشکی زنجان و بررسی رابطه‌ی آن با ابعاد کیفیت خدمات انجام شد .

 

  روش بررسی: این پژوهش در سال 1388در دانشگاه علوم پزشکی زنجان به صورت مطالعه توصیفی- مقطعی انجام شده است. بدین‌منظور، یک نمونه 320 نفری از دانشجویان به روش طبقه‌ای نسبتی انتخاب شدند. برای سنجش ابعاد کیفیت خدمات از پرسش‌نامه سروکوال (SERVQUAL) استفاده شد. این پرسش‌نامه، علاوه بر سوالات کیفیت خدمات، حاوی 6 سوال مربوط به رضایتمندی کلی دانشجویان از جنبه‌های مختلف خدمات آموزشی می‌شد. تجزیه و تحلیل داده‌های این پژوهش با کمک نرم افزار آماری SPSS انجام شد. از آمار توصیفی مثل میانگین و آمار استنباطی و تحلیلی از قبیل ضریب همبستگی و تحلیل رگرسیون خطی استفاده شد .

 

  یافته‌ها: میانگین نمره‌ی رضایتمندی دانشجویان از کیفیت کلی خدمات آموزشی (06/1 ± 76/2) بود. در زمینه‌ی رضایتمندی از کیفیت

  کلی خدمات آموزشی، کم‌ترین میانگین نمره مربوط به دانشکده ی پزشکی با 24/2 و بیش‌ترین میانگین نمره مربوط به دانشکده‌ی داروسازی با 17/3 بود. تفاوت مشاهده در میانگین نمرات رضایتمندی بین دانشجویان دانشکده‌های مختلف در همه‌ی ابعاد خدمات آموزشی 02/14=f ، 001/0 >p معنی داربود. ضریب همبستگی بین رضایتمندی کلی دانشجویان با کیفیت کلی خدمات آموزشی با 51/0 =r ، ابعاد همدلی با49/0 =r ، بعد تضمین با 46/0 =r در سطح 01/0 >p معنی‌داری بود. تحلیل رگرسیون مرکب نشان داد که ابعاد پاسخ‌گویی و تضمین به طور مثبت با رضایتمندی کلی دانشجویان با خدمات آموزشی ارتباط معنی داری 05/0 >p داشتند .

 

  نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که ابعاد پاسخ‌گویی و تضمین در جلب رضایت دانشجویان از خدمات آموزشی در مقایسه با سایر ابعاد کیفیت خدمات مهم‌تر هستند. لذا مدیران، سیاست‌گزاران، مدرسان می‌توانند از اطلاعات این پژوهش در تخصیص مجدد منابع و تدوین استراتژی‌های بهبود کیفیت خدمات آموزشی استفاده نمایند


سید ابوالفضل قریشی،
دوره 2، شماره 3 - ( 11-1388 )
چکیده

  زمینه وهدف: نگرش دانشجویان پزشکی نسبت به روان‌پزشکی، به طور وسیع در کشورهای دیگر مورد پژوهش قرار گرفته است. نگرش مثبت به روان پزشکی می‌تواند پزشکان آینده را نسبت به نیازهای روان شناختی و اختلالات روان پزشکی همراه بیماران، در تمام شاخه‌های پزشکی پاسخگوتر نماید. شمار زیادی از بیماران روانی به پزشکان غیر روان پزشک مراجعه می‌کنند و بخش زیادی از اختلالات سوماتیک تحت تاثیر عوامل سایکولوژیکال قرار دارد. هدف از این پژوهش، ارزیابی نگرش دانشجویان رشته‌ی پزشکی نسبت به روان پزشکی و هم‌چنین تاثیر گذراندن بخش روان‌پزشکی روی نگرش دانشجویان پزشکی بود .

 

  روش بررسی: 144 دانشجو در مقاطع فیزیوپاتولوژی، استاجری واینتری در دانشگاه علوم پزشکی زنجان با پر کردن پرسش‌نامه در پژوهش شرکت داده شدند. در این مطالعه یک ارزیابی کلی از نگرش دانشجویان پزشکی به حسب مقاطع تحصیلی بدست آمد. هم‌چنین در مقطع استاجری، دانشجویان به دو گروه تقسیم شدند، یک گروه، کسانی که بخش روان‌پزشکی را نگذرانده بودند و یک گروه کسانی که بخش روان‌پزشکی را گذرانده بودند و نگرش این دو گروه با هم مقایسه شد .

 

  یافته‌ها: دانشجویان در کل با نمره‌ی میانگین 74/80 نگرش مطلوبی نسبت به روان پزشکی نشان دادند (نمره‌ی خنثی 72) بهبود در نگرش دانشجویان با افزایش تمایل شغلی به روان‌پزشکی همراهی داشت (144 :n ، 01/0 :P). هم‌چنین در مقایسه بین دو گروه استاجری، نشان داده شد گذراندن بخش روان‌پزشکی موجب افزایش نگرش دانشجویان پزشکی نسبت به روان پزشکی شده است (57 :n ، 015/0:P).

 

  نتیجه‌گیری: این پژوهش اثر مثبت آموزش روان پزشکی روی نگرش دانشجویان نسبت به روان پزشکی را تایید کرد. بنابراین آموزش روان‌پزشکی در دانشکده‌ی پزشکی، پزشکان آینده را نسبت به نیازهای روان شناختی بیماران پاسخگوتر می نماید


مهدی موسایی فرد، کوروش امینی،
دوره 2، شماره 3 - ( 11-1388 )
چکیده

  زمینه و هدف: با توجه به این که روش‌های تدریس مرسوم و سنتی معلم محور بوده قادر به انتقال تمام مهارت‌ها و معلومات مورد نظر به دانشجویان نمی‌باشند، شیوه‌های جدید آموزشی اکثرا رویکرد دانشجو محور پیدا کردند تا بتوانند اهداف آموزشی مورد نظر را محقق نموده، دانش آموخته توانمندی از نظر علمی و عملی به جامعه تحویل دهند و (Problem Basic Learning) PBL از جمله روش‌های تدریسی است که از محاسن زیادی در این خصوص برخوردار است. لذا در این مطالعه، از روش تدریس PBL تعدیل شده در تدریس بخشی از مبحث CCU دانشجویان ترم 5 پرستاری استفاده و دیدگاه دانشجویان مذکور در مقایسه آن با روش سخنرانی مورد بررسی قرار گرفته است .

 

  روش بررسی: در این مطالعه 50 درصد جلسات اول واحد CCU به روش سخنرانی و 50 درصد جلسات انتهای ترم به روش PBL تعدیل شده برگزار گردید. تعداد دانشجویان 25 نفر بودند. ابزار جمع‌آوری اطلاعات پرسش‌نامه‌ای بود که شامل 7 سوال مقایسه‌ای در مورد میزان یادگیری، میزان ماندگاری ذهنی مطالب تدریس شده (عمق یادگیری)، کاربردی بودن مطالب، جذابیت (رضایت‌مندی) کلاس، احتمال پاسخ‌گویی به سوالات امتحان، ایجاد انگیزه‌ی مطالعه و توصیه کلی به استفاده از نوع روش تدریس در کلاس بود که پس از تکمیل پرسش‌نامه‌ها، نتایج استخراج و در قالب جداول توزیع فراوانی ارایه گردید .

 

  یافته‌ها: بر اساس یافته‌های به دست آمده از این پژوهش، دانشجویان در پاسخ به هر 7 سوال پژوهش، روش PBL را بهتر از روش سخنرانی ارزیابی نموده‌اند. به طوری‌ که 92/31 درصد آن‌ها PBL را در ایجاد انگیزه و مطالعه، 46/88 درصد آنان جذابیت و رضایت‌مندی توسط PBL ، 48/81 درصد آنان میزان ماندگاری ذهنی مطالب (عمق یادگیری) در روش PBL ، 76 درصد آنان کاربردی بودن مطالب در روش PBL ، 37/70 درصد آنان میزان یادگیری در روش PBL و 85/51 درصد آنان احتمال پاسخ‌گویی به سوالات امتحان در روش PBL را بیشتر از روش سخنرانی ارزیابی کرده، نهایتا توصیه‌ی کلی 37/70 درصد دانشجویان این است که استفاده از روش تدریس PBL در کلاس‌های درسی بهتر است .

 

  نتیجه‌گیری: با توجه به مزایای خاص روش تدریس PBL از قبیل ایجاد فرصت تفکر انتقادی، تعمیق مطالب و مهارت‌ها در اذهان، افزایش میزان یادگیری، کاربردی‌تر بودن مطالب تدریس شده، افزایش انگیزه و علاقه دانشجویان به کلاس و درس، پاسخ‌گویی بهتر به سوالات امتحان، بهتر است دانشگاه‌ها جهت تربیت دانشجویانی با معلومات و توانمند، فرصت‌ها و امکانات لازم را برای استفاده از روش تدریس PBL فراهم نمایند تا فارغ التحصیلان رشته‌های علوم پزشکی بتوانند نیازهای بهداشتی درمانی جامعه را به نحو مطلوبی پاسخ‌گو باشند. در این خصوص افزایش توانمندی اعضای هیت علمی دانشگاه‌ها در به کارگیری روش‌های تدریس دانشجو محور و جدید نیز مفید خواهد بود


فرهاد رمضانی بدر، مرضیه شبان،
دوره 2، شماره 3 - ( 11-1388 )
چکیده

  زمینه و هدف: تصمیم‌گیری بالینی یکی از مهم‌ترین فرآیندهایی است که همواره توسط پرستاران برای مراقبت از بیماران استفاده می‌شود. یکی از اهداف مهم در آموزش پرستاری ایجاد و توسعه مهارت تصمیم‌گیری بالینی در دانشجویان پرستاری است. اما برخی تحقیقات نشان می‌دهد که آموزش مهارت تصمیم‌گیری بالینی همیشه با مشکلاتی همراه بوده است. هدف از این مطالعه تعیین مهارت تصمیم‌گیری بالینی دانشجویان کارشناسی پرستاری سال چهارم می‌باشد .

 

  روش بررسی : در این مطالعه از روش توصیفی- مقطعی استفاده گردید. همه‌ی دانشجویان سال چهارم کارشناسی پرستاری دانشگاه علوم پزشکی تهران (61 نفر) به روش سرشماری انتخاب شدند. برای جمع‌آوری اطلاعات از یک پرسش‌نامه‌ی اطلاعات دموگرافیک و دو ابزار شامل مقیاس تصمیم‌گیری بالینی جنکینز در پرستاری و پرسش‌نامه‌ی موقعیت‌های شبیه‌سازی شده استفاده گردید. آزمون‌های آماری مورد استفاده آزمون‌های آماری T ، پیرسون، اسپیرمن، ضریب هم بستگی دو رشته‌ای نقطه‌ای بود .

 

  یافته‌ها: نتایج مطالعه نشان داد که مهارت تصمیم‌گیری بالینی دانشجویان سال آخر کارشناسی پرستاری تقریباً متوسط بود. میانگین نمره‌ی کسب شده توسط دانشجویان مورد پژوهش در رابطه با مهارت تصمیم‌گیری بالینی 6/6±6/51 امتیاز بود که کمی بالاتر از حد متوسط قرار داشت. ارزیابی اجزای مختلف مهارت تصمیم‌گیری بالینی دانشجویان پرستاری شامل ارزش‌یابی مداوم پیامدها، توجه به ارزش‌ها و اهداف، جستجوی روش‌های مختلف مراقبتی و جستجوی اطلاعات غیر مخدوش نیز بیان‌گر مهارت ناکافی آن‌ها بود. هم‌چنین تجزیه و تحلیل داده‌ها ارتباط معنی‌داری بین متغیرهای دموگرافیک واحدهای مورد پژوهش و مهارت تصمیم‌گیری بالینی آن‌ها نشان نداد .

 

  نتیجه‌گیری: با وجود این که تصمیم‌گیری بالینی کارآمد یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های حرفه‌ی پرستاری در مراقبت از بیمار است، اما طبق نتایج این مطالعه دانشجویان پرستاری از مهارت کافی تصمیم‌گیری بالینی برخوردار نبودند. این یافته گویای این موضوع است که برنامه‌ی آموزش کارشناسی پرستاری برای توسعه‌ی این مهارت در میان دانشجویان با چالش‌های قابل توجهی روبه‌رو است. به نظر می‌رسد تحقیقات دیگری برای تعیین علل مؤثر بر یادگیری این مهارت استدلالی و چگونگی ارتقای آن لازم باشد



صفحه 1 از 13    
اولین
قبلی
1
...
 

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله توسعه آموزش می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Journal of Medical Education Development

Designed & Developed by : Yektaweb