جستجو در مقالات منتشر شده


60 نتیجه برای Teachers

محمدمسعود وکیلی، عباسعلی نوریان، سید نورالدین موسوی نسب،
دوره 1، شماره 1 - ( 11-1387 )
چکیده

زمینه و هدف: اگرچه شرایط و امکانات آموزشی یکی از عوامل مؤثر بر جریان یادگیری است، ولی بدون شک نیروی انسانی و به خصوص معلم، یکی از مهم‌ترین عوامل تشکیل‌دهنده‌ی محیط‌های آموزشی است. معلم اساسی‌ترین عامل برای ایجاد شرایط مطلوب جهت تحقق هدف‌های آموزشی است. معلم می‌تواند نقص کتاب‌های درسی و کمبود امکانات آموزشی را جبران نماید و یا بهترین شرایط و موضوع تدریس را با عدم‌توانایی در ایجاد ارتباط عاطفی مطلوب، به محیطی غیرفعال و غیرجذاب تبدیل کند. در فرآیند تدریس تنها علم و مهارت معلم نیست که مؤثر واقع می‌شود، بلکه کل شخصیت اوست که در ایجاد شرایط یادگیری و تغییر فراگیران تأثیر می‌گذارد. در این تحقیق هدف مطالعه خصوصیات یک مدرس خوب از دیدگاه استادان و دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی زنجان بوده است.

روش‌بررسی: این پژوهش یک مطالعه‌ی توصیفی است که به منظور تعیین نگرش نسبت به خصوصیات یک مدرس خوب انجام شد. جامعه‌ی مورد مطالعه به تعداد 144 نفر از کلیه‌ی اعضای هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی زنجان و 50 درصد از جامعه‌ی 850 نفری دانشجویان به روش نمونه‌گیری تصادفی انتخاب شد. ابزار گردآوری داده‌ها عبارت بود از دو پرسش‌نامه‌ی مجزا که توسط افراد مورد مطالعه تکمیل شد. داده‌های جمع آوری شده از طریق نرم‌افزار آماری اکسل ( Excell) استخراج و با استفاده از نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

یافته‌ها: نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که در حیطه‌ی مقررات آموزشی، از نظر دانشجویان در دسترس بودن استاد و از نظر استادان حضور به موقع استاد در کلاس، در حیطه‌ی علمی، آموزشی از نظر هر دو گروه تسلط علمی استاد، در حیطه‌ی ارزیابی و نظارت از نظر دانشجویان پاسخگویی به سؤوالات فراگیران و از نظر استادان طرح سؤوال در هر جلسه و در حیطه‌ی اخلاقی، رفتاری از نظر هر دو گروه شیوایی بیان مهم‌ترین ویژگی‌های یک مدرس خوب می‌باشند.

نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌های پژوهش می‌توان به این نتیجه رسید که یک مدرس خوب فردی است که علاوه بر توانایی علمی و تخصصی، در سایر حیطه‌ها و ابعاد ازجمله روش تدریس، اخلاقی- رفتاری، نحوه‌ی ارزیابی و سنجش فراگیران از دانش و مهارت کافی برخوردار باشد و تمامی ابعاد از نظر فراگیران از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.


صدیقه کمالی، الهام جعفری،
دوره 1، شماره 1 - ( 11-1387 )
چکیده

زمینه و هدف: ارزیابی مستمر وضعیت موجود، شناخت نقاط قوت و اصلاح نقاط ضعف برای ارتقا کیفیت آموزش بالینی ضروری است. روش‌های ارزشیابی مختلفی برای مهارت‌های بالینی معرفی شده است. در واحدهای بالینی، استفاده از دفترچه ثبت مهارت‌های بالینی رایج است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نظرات مربیان و دانشجویان مامایی در خصوص دفترچه ثبت مهارت‌های بالینی انجام شد.
روش بررسی: این مطالعه توصیفی- مقطعی بر روی 16 نفر از مربیان و 60 نفر از دانشجویان مامایی دانشکده‌ی پرستاری و مامایی زنجان انجام شد. نمونه‌های مطالعه به روش سرشماری انتخاب شدند. برای جمع‌آوری اطلاعات از پرسش‌نامه پژوهشگر ساخته شامل سه حیطه‌ی ضرورت، محتوا و نحوه‌ی اجرا استفاده شد. سؤوالات هر حیطه بر مبنای مقیاس رتبه‌بندی پنج نقطه‌ای امتیاز‌بندی شد. داده‌ها با نرم‌افزار spss و به صورت توزیع فراوانی تجزیه و تحلیل شد.
یافته‌ها: اکثر موضوعات مرتبط با حیطه‌ی ضرورت مورد تأیید مربیان و دانشجویان بود. در حالی که در مورد کیفیت محتوای دفترچه‌ی ثبت مهارت‌های بالینی وضعیت چندان مطلوب نبود. بیشترین نقاط ضعف logbook عبارت بود از: فقدان حداقل‌های آموزشی دوره، مقررات، فهرست مراجع، کنفرانس‌ها و سایر فعالیت‌های آموزشی فوق برنامه، مهارت‌های اخلاق حرفه‌ای و امکان ارزشیابی دانشجو اکثر دانشجویان و مربیان logbook را روزانه تکمیل نمی‌کردند.
نتیجه‌گیری: با توجه به اهمیت استفاده از logbook در ارزشیابی بالینی دانشجویان و نقاط ضعف آن، بازنگری این ابزار توصیه می‌شود.


گیتی کریمخانلویی، فاطمه علی پناهی، سید نورالدین موسوی نسب،
دوره 2، شماره 3 - ( 11-1388 )
چکیده

  زمینه و هدف: پیشرفت‌های اخیر در تکنولوژی و تغییرات سریع در ارتباطات بر روی روش‌های تدریس و آموزش زبان انگلیسی تاثیر می‌گذارد. با پیشرفت ICT اکنون فرصت‌های زیادی برای اساتید زبان خارجی وجود دارد که بتوانند مهارت‌های زبان خارجی از جمله مهارت نگارش را تدریس نمایند. نگارش یکی از مهم‌ترین مهارت‌های ارتباطی و یکی از پیچیده‌ترین مهارت‌هاست که نیاز به تفکر و سازمان دهی دارد .

 

  روش بررسی: به منظور انجام این مطالعه 30 دانشجو به طور اتفاقی از میان 100 دانشجوی مرکز تحصیلات تکمیلی علوم پایه‌ی زنجان انتخاب شدند و به طور تصادفی به دو گروه شاهد و مداخله تقسیم شدند. گروه شاهد آموزش‌های لازم را به طور سنتی و در کلاس درس دریافت نمودند و گروه مداخله با استفاده از روش CMC آموزش داده شدند .

 

  یافته‌ها: آمار توصیفی مقایسه‌ی میانگین در گروه شاهد و مداخله مبین تفاوت قابل ملاحظه‌ای در میزان موفقیت در post test دو بود. میانگین نمرات گروه مداخله 85/37 و گروه شاهد 37/32 بود. به عبارت دیگر گروه مداخله دارای نمرات بهتری نسبت به گروه شاهد بودند .

 

  نتیجه گیری: نتایج نشان داد که نه تنها گروه مداخله دارای نمرات بهتری در مقایسه با گروه شاهد در post test بودند، بلکه تکالیف انجام شده‌ی آن‌ها بهتر و مفیدتر بود. روش آموزش نگارش با استفاده از کامپیوتر (CMC) می‌تواند روش مفیدی برای آموزش این مهارت باشد .

 


فریبا آربونی، دکتر عباسعلی نوریان، هاجر بخشوده،
دوره 3، شماره 5 - ( 11-1389 )
چکیده

  Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4

چکیده

زمینه و هدف: ارزشیابی یکی از مهم‌ترین پایه‌های ارتقای کیفیت آموزش می‌باشد که هدف اصلی آن بهبود برنامه‌های آموزش و فعالیت‌های اعضای هیأت علمی است. نتایج ارزشیابی را می‌توان به عنوان بازخوردی برای اساتید و ارتقای نقاط ضعف و شناخت نقاط قوت در پی داشته باشد. این پژوهش در همین راستا جهت پی بردن به تاثیر ارزشیابی دانشجویان پزشکی بر بهبود تدریس اساتید انجام گردید.

روش بررسی: در این پژوهش که یک مطالعه‌ی توصیفی بود، تعداد 276 نفر دانشجو به‌عنوان نمونه‌ی تصادفی و کلیه‌ی اعضای هیأت علمی در حین تدریس (123 نفر) انتخاب شدند. ابزار گرد آوری اطلاعات، پرسشنامه‌ای مشتمل بر دو بخش اطلاعات دموگرافیک و فرم نظرسنجی مشتمل بر 25 سوال بر اساس مقیاس لیکرت در پنج بخش (محتوای آموزش، محتوای علمی، ارتباط استاد و دانشجو، مقررات و نحوه‌ی آزمون نهایی) که توسط محققین تهیه و آلفای آن با 96 درصد تایید گردید، بود. داده‌ها پس از جمع‌آوری با استفاده از آمار توصیفی مورد تجزیه و تحلیل
قرار گرفت
.

یافته‌ها: در این مطالعه 82 نفر از دانشجویان پزشکی و 80 نفر از اعضای هیات علمی شرکت کردند. 8/73 درصد اساتید و 4/35 درصد دانشجویان مذکر بودند. نتایج نشان داد که اکثریت اساتید با 8/68 درصد و دانشجویان با 50 درصد بیشترین تأثیر ارزشیابی را در حیطه‌ی مقرراتی و کمترین تأثیر را در حیطه‌ی آزمون (اساتید با 27/41 درصد و دانشجویان با 36/33 درصد) می‌دانستند. در مقایسه‌ی بین دو دیدگاه مشاهده شد که اساتید (50 درصد) و دانشجویان (39 درصد) موافق تأثیر ارزشیابی بر عملکرد آموزشی اساتید بودند که به نظر می‌رسد اساتید نسبت به دانشجویان بیشتر موافق تأثیر ارزشیابی بودند. تفاوت معنی‌داری در هر پنج بعد، بین گروه دانشجویان و اعضای هیات علمی مشاهده گردید
(
0001/0=P).

نتیجه‌گیری: با توجه به یافته‌های پژوهش دیدگاه اساتید و دانشجویان موید آن است که ارزشیابی تا حدود زیادی بر بهبود تدریس در ابعاد مختلف اثر بخش بوده، سیستم ارزشیابی به عنوان یک معیار می‌تواند برای رشد حرفه‌ای و کیفی تدریس از اهمیت ویژه‌ای برخوردار باشد. لیکن برای رسیدن به ارتقای و پیشرفت در فرآیند یاددهی و یادگیری مستلزم مطالعات گسترده‌تری در خصوص روند فعلی ارزشیابی می‌باشیم.


فرهاد رمضانی بدر، کوروش امینی، اکبر محمدزاده، مهدی موسایی فر،
دوره 4، شماره 6 - ( 7-1390 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: آموزش در مراکز بالینی فرصت هایی را برای دانشجویان فراهم می کند تا پرستاری را در دنیای واقعی تجربه کنند و دانش نظری فراگرفته را در عمل بکار گیرند. محیط یادگیری بالینی یک شبکه ی تعاملی از نیروهای مؤثر بر پیامدهای یادگیری دانشجویان است. با وجود اینکه فرایند یادگیری بالینی از مفاهیم پایه و اساسی آماده نمودن دانشجویان پرستاری برای کار در محیط های بالینی است اما درک محدودی از عوامل مؤثر بر آن در محیط های یادگیری بالینی در ایران وجود دارد. هدف از این پژوهش شناخت و درک عمیق تر عوامل مؤثر بر یادگیری بالینی دانشجویان پرستاری با توجه به شرایط و ویژگی های آنان و ساختار سازمانی محیط های آموزش بالینی در ایران بود. روش بررسی: در این مطالعه ی کیفی 19 دانشجوی پرستاری از دانشگاه علوم پزشکی زنجان شرکت داشتند. داده ها با استفاده ازمصاحبه های عمیق نیمه ساختار جمع آوری شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آنالیز محتوا استفاده گردید. متن مصاحبه ها کلمه به کلمه پیاده ‌شد و هم زمان با جمع آوری اطلاعات مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: با تجزیه و تحلیل داده ها 3 تم اصلی مشخص گردید. تم های اصلی در رابطه با عوامل مؤثر بر یادگیری بالینی دانشجویان پرستاری شامل محیط یادگیری بالینی، رفتارهای آموزشی مربیان بالینی، عوامل فردی دانشجویان بود. نتیجه گیری: یافته های این مطالعه درک عمیقی از تجربیات یادگیری بالینی دانشجویان پرستاری در ایران فراهم نمود.در نتیجه مدیران آموزشی و مدرسان در وضعیت بهتری برای آموزش بالینی دانشجویان قرار می گیرند.
محمد حسن لطفی، سعیده زارع، شکوه فاضل پور، مهدیه ابویی، بتول قانع، جواد وطنی،
دوره 4، شماره 7 - ( 11-1390 )
چکیده

مقدمه : برنامه ریزی برای پیشرفت تحصیلی فرزند ایثارگران در دانشگاه ها از جمله اهداف بلند مدت نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران می باشد تا با تربیت نیروهای متعهد و متخصص گام بلندی در نیل به اهداف عالیه انقلاب اسلامی برداشته شود/ پیشرفت تحصیلی به افزایش مرحله ای یا ترمی متغیر های کمی مرتبط با آموزش دانشجو به ویژه معدل اطلاق می گردد که در اثر توجه و حمایت های مادی و معنوی به ویژه ارایه ی راهنمایی ها و مشاوره های اساتید دانشگاه به وجود می آید. در این راستا تعیین نقش اساتید مشاور در پیشرفت تحصیلی دانشجویان شاهد و ایثارگر دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد از اهداف اصلی این پژوهش می باشد. روش بررسی : این مطالعه یک مطالعه ی توصیفی تحلیلی بود که بر روی کلیه ی دانشجویان شاهد و ایثارگر مقاطع مختلف تحصیلی ورودی 81 به بعد که 105 نفر ( 63 نفر دختر و 42 نفر پسر ) بودند و حداقل سه ترم تحصیلی قبل و بعد از اجرای طرح استاد مشاور در دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی مشغول به تحصیل بودند انجام شد. داده ها با از نرم افزار آماری spss و با به کارگیری آماره های توصیفی میانگین، انحراف معیار، نسبت، و درصد همچنین آزمونهای آماری کای دو ، مک نمار و T – test مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت . نتایج: آنالیز داده ها نشان داد که40 درصد دانشجویان پسر و 39 درصد غیر بومی بودند. در مجموع یک افزایش 73/0 در میانگین معدل دانشجویان بعد از اجرای طرح مشاهده شده است که از نظر آماری نیز معنی دار بوده است. تفاوت میانگین معدل قبل و بعد از اجرای طرح استاد مشاور بین دو جنس و بین دانشجویان بومی و غیر بومی ازلحاظ آماری معنی دار نبود. ولی مقایسه ی میانگین معدل قبل و بعد در داخل هرجنس، هر طبقه ی سکونت، داخل هر مقطع تحصیلی و هر رشته تحصیلی معنی دار بود. نتیجه گیری: نتایج مطالعه نشان داد که در مجموع اجرای طرح استاد مشاور در ارتقای معدل دانشجویان شاهد و ایثارگر موثر بوده است و از این نظر تفاوتی بین دختران و پسران ، همچنین دانشجویان بومی و غیر بومی وجود نداشته است.
لیلا جویباری، فاطمه چراغعلی، زهرا سبزی، اکرم ثناگو،
دوره 4، شماره 7 - ( 11-1390 )
چکیده

مقدمه : ارزشیابی استاد به عنوان یک استراتژی مهم برای ارتقای کیفیت آموزشی مورد توجه دانشگاه ها است . هدف : تبیین دیدگاه و تجربیات اعضای هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی گلستان نسبت به فرایند ارزشیابی استاد روش اجرا: در این پژوهش کیفی برای جمع آوری داده ها از مصاحبه های نیمه ساختار استفاده شد. در خصوص ارزشیابی استاد 19 تن بر اساس نمونه گیری مبتنی بر هدف، در این مطالعه شرکت کردند . سوالات مصاحبه در خصوص تجربه کلی اساتید از فرایند ارزشیابی و همچنین در باره نحوه اجرایی و محتوای فرم ها بود. تجزیه و تحلیل داده ا با استفاده از تحلیل محتوی انجام شد . یافته ها: مضامین بر گرفته شده از داده ها "ذهنی بودن ارزشیابی " با مضامین فرعی " اعتبارنداشتن ، کلیشه ای بودن" بدست آمد . " مهم بودن ارزشیابی دانشجو " ، " جدی گرفته نشدن نتایج ارزشیابی " و" درد و رنج های ارزشیابی " از مضامین دیگر بود . اساتید به لزوم ارزشیابی استاد دردانشگاه اشاره نمودند و نداشتن آمادگی روانی را مانع می پنداشتند و توصیه برای عینی کردن ارزشیابی را مناسب می دانستند . بحث و نتیجه گیری: اساتید روش فعلی ارزشیابی استاد را ذهنی تجربه نمودند و بر این عقیده بودند. بعلت نبودن جو روانی فرهنگی مورد پذیرش این نوع ارزشیابی مناسب نیست و می بایست در فرایند فعلی ارزشیابی استاد بازنگری صورت گیرد . روش عینی و یا کمی را پیشنهاد دادند و زمینه سازی فرهنگ سازی برا ی ارزشیابی استاد در دانشگاه را ضروری دانستند . کلمات کلیدی: ارزشیابی ، استاد ، دانشگاه
اکرم ثناگو، فرشته رایج، فروغ پارسایی، سامیه غنا، لیلا جویباری،
دوره 5، شماره 8 - ( 5-1391 )
چکیده

زمینه و هدف: امام خمینی قدس سره می فرمایند، هر قدمی که دانشجو برای کسب علم بر می دارد، می بایست قدمی هم برای کسب مکارم اخلاقی بر دارد. هدف از این مطالعه تبیین مفهوم اخلاق دانشجویی از دیدگاه دانشجویان علوم پزشکی بود. روش بررسی: دراین مطالعه ی کیفی با 50 نفر از دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی گلستان در سال 1389 مصاحبه نیمه ساختار به عمل آمد. نمونه گیری مبتنی بر هدف و با حداکثر تنوع در مطالعه انجام شد. مصاحبه های انفرادی نیمه ساختار تا رسیدن به اشباع داده ها استفاده شد. سوالات کاوشی برای عمیق تر شدن مصاحبه ها و استخراج تجربیات استفاده شد. مصاحبه ها خط به خط دست نویس و مطابق رویکرد تحلیل محتوای آنالیز شدند. رضایت نامه ی شفاهی برای شرکت در مطالعه و ضبط صدا اخذ گردید. یافته‌ها: احترام ، مضمون اصلی استخراج شده در این پژوهش بود. رفتار محترمانه با استاد و با همکلاسی، داشتن شخصیت دانشجویی و حفظ احترام مکان دانشگاه از مضامین فرعی بودند. دانشجویان مفهوم اخلاق دانشجویی را داشتن رفتار جامعه پسند در محیط دانشگاه اعلام کردند و رفتار ناپسند از دید جامعه منافات با اخلاق دانشجویی بود. مشارکت کنندگان محیط دانشگاه را جامعه ای توصیف کردند که می بایست رفتارهای محترمانه از دانشجویان در آن محیط سر بزند. نتیجه‌گیری : دانشجویان داشتن روابط اجتماعی مناسب را مترادف با اخلاق دانشجویی دانستند. اهمیت احترام در رفتارهای متقابل بین دانشجو و استاد مورد تاکید قرارگرفت. ضروری است تا اخلاق حسنه مورد ترویج قرار گیرد چرا که علاوه بر کسب علم و دانش منجر به اجتماعی شدن دانشجو نیز می شود.
مرضیه پازکیان، مریم رسولی،
دوره 5، شماره 8 - ( 5-1391 )
چکیده

زمینه و هدف: آموزش بالینی، مهم ترین بخش در آموزش پرستاری و مامایی و از اجزای لاینفک آن می باشد که به لحاظ اهمیت، به عنوان قلب آموزش حرفه ای شناخته شده است، زیرا در این مرحله از آموزش، آموخته ها به عمل در می آیند، مهارت ها آموزش داده می شوند و می توان واقعیت های موجود در محیط کار را به فراگیران تفهیم نمود. هدف از این مقاله، پاسخ به این سوال بود که چالش های آموزش بالینی در ایران کدام است ؟ روش بررسی: این مقاله حاصل مرور متون، جستجوی اینترنتی و مطالعات کتابخانه ای در مورد چالش های آموزش بالینی با کلید واژه های آموزش بالینی ، چالش و پرستاری بین سال های1997 تا 2008 با استفاده از پایگاه های اطلاعاتی از قبیل MEDLINE و CINAHL ، ISI که حد وسیعی از مجلات و مطالب منتشر شده را ایندکس می کنند ، بود. 54 مقاله به دست آمد که از میان این مقالات 10 مقاله ی کیفی مرتبط با کلید واژه ها انتخاب و مورد نقدو بررسی قرار گرفتند. یافته‌ها: براساس نتایج حاصل از مطالعات انتخاب و توجه به مفاهیم کلیدی مطرح شده نشان داده شد که عواملی چون اهمیت ندادن به آموزش بالینی، عدم دسترسی کافی به مربیان بالینی، فقدان هماهنگی مناسب میان آموزش های بالینی دانشکده و امکانات عملکرد در بیمارستان ها ، مناسب نبودن زمان لازم برای مواجهه با موارد مختلف بیماری برای تمرین کامل آموخته ها در محیط بالینی ، عدم یکپارچگی بین آموزش نظری و بالینی ، موقعیت های تنش زا(تجارب تحقیر آمیز دانشجویان ، تذکر در حضور پرسنل و هتک حرمت مربی به دانشجو و...) از مشکلات آموزش بالینی می باشند. نتیجه‌گیری: : مهم ترین چالش های آموزش در بالین فاصله موجود بین تئوری و عمل است و از عوامل موثر برآن می توان در ارتباط با مدرس، محیط آموزشی، سیستم و بیمار اشاره کرد. آموزش بالینی پرستاری موفق ، با ایجاد جو خلاق و بدون تنش ، نیاز به تأمین امکانات ، تجهیزات محیط بالینی و بازنگری ابزارها و فرآیندهای ارزشیابی بالینی دارد که در مطالعات بسیاری تأیید شده است. ارتقای عملکرد مربیان و جذب همکاری های حرفه ای می تواند در بهبود وضعیت آموزش بالینی مفید واقع شود.
مرضیه پازکیات، احمد ایزدی،
دوره 5، شماره 9 - ( 10-1391 )
چکیده

زمینه و هدف: شناخت و حل موانع و مشکلات ایفای نقش و خودکارآمدی جهت ارتقای کیفیت آموزش بسیار موثر است. هدف از این مطالعه تعیین خودکارآمدی و ایفای نقش مربیان پرستاری و بهبود آن انجام شده است. روش بررسی: این مطالعه یک مطالعه ی توصیفی برای بررسی نظرات مربیان پرستاری در دانشکده ی پرستاری – مامایی قزوین انجام شد. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه ای مشتمل بر دوقسمت (احساس خودکارآمدی و مشکلات ایفای نقش )بود ، داده ها با استفاده از آزمون آماری توصیفی مورد تجزیه و تحلیل قرارگرفت. یافته‌ها: در ارتباط با احساس خودکارآمدی ، شاخصی که کمترین امتیاز را به خود اختصاص داد و در واقع ضعیف ترین احساس خودکارآمدی بوداحساس مربوط به کمک به خانواده ها برای ارتقای دانشجویان توسط مربیان بود که با امتیاز 34 درآخرین رده قرار داشت و شاخصی که بیشترین امتیاز را به خود اختصاص دادمربوط به کنترل رفتارهای مخرب دانشجویان توسط مربیان بود که با امتیاز 51 به عنوان قوی ترین امتیاز خودکارآمدی تعیین شد. نتایج حاصل از پرسشنامه سنجش ایفای نقش نشان داد که شاخص ترین مشکل از دیدگاه مربیان دانشکده فراهم نبودن محیط مناسب برای ایفای نقش مربیان در بالین و اطلاع ناکافی مسوولین از اهداف آموزش بالینی مربیان هر دو با امتیاز 47 مهمجترین مشکل و عدم آموزش قبلی نحوه ی ایفای نقش در آموزش بالینی برای مربیان با امتیاز 30 دارای کمترین امتیاز بود. نتیجه‌گیری: اگرچه بسیاری از ابعاد خودکارآمدی و ایفای نقش مربیان پرستاری در آموزش بالینی پرستاری مناسب است ، اما با اصلاح نواقص و مشکلات ایفای نقش می توان گام موثری در آموزش بالینی در ارتباط با احساس خودکارآمدی و ارتقای ایفای نقش برداشت
سید جلیل میرمحمدی میبدی، سید سعید مظلومی محمود آبادی، زهرا شریف پور، حسن شهبازی، اعظم محمدلو،
دوره 5، شماره 9 - ( 10-1391 )
چکیده

زمینه و هدف: تدریس اثربخش، مجموعه رفتارهای معلم است که باعث دستیابی به اهداف آموزشی و بهبود بخشیدن به کیفیت آموزش می شود. بازخورد دانشجویان به عنوان مشتریان اصلی در آموزش ، که برخی آن را تنها اطلاعات ملموس برای ارزشیابی فعالیت اساتید می دانند، اطلاعات ویژه ای را دراختیار مدرس قرار می دهد که وی می تواند در بهبود عملکرد و اثربخشی خود از آن ها بهره گیرد؛ لذا برآن شدیم ویژگی های تدریس اثربخش را از دیدگاه دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد مورد بررسی قرار دهیم. روش بررسی: مطالعه ی حاضر توصیفی _ تحلیلی از نوع مقطعی می باشد.جامعه ی مورد بررسی 256 نفر از دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی یزد بود. ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه بود که روایی و پایایی آن در مطالعات قبلی مورد تایید قرار گرفته بود، روش نمونه گیری چندمرحله ای طبقه ای بوده که پس از جمع آوری با استفاده از آزمون های آماری C‏hi square، ANOVA و T-test مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: نتایج این مطالعه نشان داده که اولویت های حیطه های تدریس اثربخش ازدیدگاه دانشجویان به ترتیب ارتباط بین فردی، مهارت های تدریس، ویژگی های فردی، مهارت ارزشیابی ورعایت قوانین آموزشی بود و به طورکلی مهم ترین ویژگی های تدریس اثر بخش به ترتیب تسلط برموضوع درس(76/2)، لحن وکلامی احترام آمیز(73/2) و حفظ شخصیت دانشجو و احترام به او(7/2)بود. نتیجه‌گیری: با توجه به نظرات دانشجویان پیشنهاد می شود برگزاری کارگاه ها و دوره های آموزشی مناسب و هدفدار جهت بهبود فرایند یاددهی- یادگیری و آشنایی اساتید با روش های نوین و موثر تدریس و استراتژی های آموزشی مبتنی بر تحقیقات همچنین تقویت مهارت های ارتباطی مدرسین و توجه به مولفه های این حیطه در گزینش، جذب و ارزشیابی آن ها پیشنهاد می گردد
رجبعلی حکم آبادی ، حسین فلاح ،
دوره 6، شماره 10 - ( 4-1392 )
چکیده

مقدمه و هدف: استاد مهم ترین عامل ایجاد موفقیت مطلوب در تحقق اهداف آموزشی است و شناخت خصوصیات استاد خوب توسط اساتید باعث ارتقای کیفیت آموزش می‌شود. لذا این مطالعه با هدف تعیین ویژگی های یک استاد خوب از دیدگاه دانشجویان دانشکده‌ی بهداشت انجام گرفت. روش بررسی:این پؤوهش یک مطالعه توصیفی –مقطعی بود. جامعه‌ی آماری، دانشجویان دانشکده‌ی بهداشت دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی بودند. 100 نفر نمونه وارد مطالعه گردیدند که به‌صورت سرشماری انتخاب شدند. ابزار گرد آوری داده ها، پرسشنامه ای بود که روایی و پایایی آن تایید گردید.داده ها با استفاده از آزمون توصیفی و شاخص های آماری تجزیه و تحلیل گردید. یافته‌ها: بر اساس نتایج پژوهش 85 درصد دانشجویان زن، 15 درصد مرد، 93 درصد مجرد و 7 درصد متاهل بودند. در حیطه‌ی دانش پژوهشی، آیتم تسلط استاد در درس مورد تدریس با میانگین 68/4±65/0 ، در حیطه‌ی روش تدریس، آیتم شیوایی بیان با میانگین6/4 ±72/0 ، در حیطه‌ی توانایی ارتباط، آیتم راحت بودن دانشجو در ارتباط با استاد و طرح موضوعات با میانگین54/4 ±72/0 و در حیطه‌ی شخصیت فردی، انعطاف پذیری استاد با میانگین 27/4 ±9/0 از ویژگی های مهم استاد خوب از دیدگاه دانشجویان بودند. نتیجه گیری: مهم ترین ویژگی های استاد خوب از دیدگاه دانشجویان تسلط استاد بر موضوع تدریس، شیوایی بیان و توانایی ارتباط و انعطاف پذیری استاد می‌باشد بنابراین موارد مذکور باید در جذب و تامین نیروی انسانی جهت آموزش دانشجویان در دانشگاه و هم چنین آموزش مهارت های ذکر شده مدنظر مسوولین قرار گیرد
غفار علی محمودی، علیرضا آذرگون، وحید الماسی،
دوره 6، شماره 10 - ( 4-1392 )
چکیده

زمینه و هدف: اساتید دانشگاه، نه تنها در زمینه‌ی علمی، بلکه در زمینه‌ی رفتار حرفه ای الگوی دانشجویان هستند. این مطالعه با هدف تعیین نظر کارآموزان و کارورزان رشته‌ی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی لرستان از جنبه های مختلف رفتار حرفه ای اساتید گروه های آموزشی داخلی، جراحی، اطفال و زنان این دانشگاه انجام گردید. روش بررسی: این مطالعه‌ی توصیفی در سال 1388 در دانشگاه علوم پزشکی لرستان انجام گردید. جامعه‌ی مورد مطالعه دانشجویان رشته‌ی پزشکی در مقطع کارآموزی و کارورزی بودند. اطلاعات مورد نظر با استفاده از پرسشنامه جمع آوری گردید. از دانشجویانی که دوره‌ی کارآموزی در بخش داخلی، جراحی، اطفال یا زنان را گذرانده بودند خواسته شد که پرسشنامه‌ی مربوط به هر بخش را تکمیل نمایند. داده ها به‌صورت درصد برای هر متغیر محاسبه گردید. یافته ها: صد و هفت نفر از دانشجویان پرسشنامه های این طرح را تکمیل نمودند. به ترتیب 1/48 ، 46/69، 75/63و 87/44 درصد از کارآموزان و کارورزان رفتار حرفه ای اساتید گروه آموزشی داخلی، جراحی، اطفال و زنان را در حد خوب و بسیار خوب می دانستند. از 14 معیار مورد بررسی اساتید گروه داخلی، جراحی و اطفال به ترتیب در 1، 10 و 3 معیار بیشترین امتیاز را دریافت کردند. نتیجه گیری: رفتار حرفه ای اساتید، به‌ویژه اساتید گروه های جراحی و اطفال، از دید دانشجویان در حد قابل قبولی بود. در برخی موارد تفاوت زیادی میان امتیاز کسب شده در معیارهای مختلف توسط گروه های آموزشی وجود داشت که می‌تواند ناشی از تفاوت های موجود بین گروه های آموزشی مختلف باشد
علی کشتکاران، شهناز کفاشی، جمیل صادقی فر،
دوره 6، شماره 10 - ( 4-1392 )
چکیده

زمینه و هدف: یادگیری از مهم‌ترین زمینه های مطرح در علوم روانشناسی و تعاریف آن از دشوارترین مفاهیم است. پژوهش حاضر در پی بررسی رابطه‌ی سبک های تفکر و شیوه های یادگیری ترجیحی دانشجویان دانشکده‌ی مدیریت و اطلاع رسانی دانشگاه علوم پزشکی شیراز مورد بررسی انجام گرفت. روش بررسی: پژوهش حاضر از نوع توصیفی-تحلیلی که به‌صورت مقطعی در سال 1390انجام گرفت . جامعه‌ی پژوهش دانشجویان سال اول و دوم دانشکده‌ی مدیریت و اطلاع رسانی دانشگاه علوم پزشکی شیراز بود . حجم نمونه با روش سرشماری 113 نفر تعیین شد. داده ها با استفاده از دو پرسشنامه‌ی شیوه های یادگیری استاندارد وارک و پرسشنامه‌ی 32 گویه از پرسشنامه جی رابرت استرنبرگ به منظور تشخیص نوع تفکر دانشجویان استفاده گردید. داده ها با استفاده از آمارهای توصیفی ، فراوانی مطلق ،میانگین وآزمون همبستگی پیرسون و تی دو دامنه تحلیل شد . یافته ها: بین سبک های تفکر و شیوه های یادگیری ترجیحی دانشجویان رابطه‌ی مستقیم وجود داشت.یافته ها نشان داد که بین شیوه های یادگیری و سبک های یادگیری در برخی ابعاد دارای تفاوت معناداری بود (05/0p≤).سبک قضاوتگر با شیوه‌ی خواندنی و نوشتنی رابطه‌ی معنادار داشت (05/0p≤) و با سایر شیوه های یادگیری رابطه‌ی مستقیم داشت. سبک های قانون گذار-اجرایی ، اجرایی-قانون گذار و کلی نگر-جزیی نگر با تمامی شیوه ها رابطه‌ی مستقیم داشت .یافته ها حاکی از وجود رابطه‌ی معکوس بین سبک جزیی نگر-کلی نگر با شیوه‌ی دیداری وجود داشت و سبک محافظه کارآزاد اندیش تنها با شیوه‌ی دیداری رابطه‌ی مستقیم داشت. نتیجه گیری: به‌طورکلی بین سبک های تفکر و شیوه های یادگیری ترجیحی در بسیاری از ابعاد رابطه‌ی مستقیم وجود داشت . به منظور بالا بردن سطح علمی و کیفیت آموزشی باید اساتید برنامه ریزی های آموزشی خود را به سمت استفاده از پیشنهادات و انتقادات دانشجویان سوق دهند. این مطالعه و مطالعات مشابه می‌تواند به‌عنوان یک نقطه عطف در تحول شیوه های تدریس در سیستم آموزشی حاضر باشد .
مریم اعلا، عظیم میرزازاده، میترا قریب، حمید رضا برادران، پاتریشیا خشایار،
دوره 6، شماره 10 - ( 4-1392 )
چکیده

زمینه و هدف: سبک یادگیری یکی از عوامل تأثیرگذار بر یادگیری و پیشرفت تحصیلی فراگیران است که پی بردن به آن سبب می‌شود هر فرد، روش یادگیری صحیح تری اتخاذ نماید. در حالی که سبک یادگیری مدرسان نیز در انتخاب محیط آموزشی و فعالیت های تدریس آن‌ها اثر‌گذار است، لذا این پژوهش با هدف بررسی سبک یادگیری دانشجویان و اعضای هیات علمی در مقطع پیش بالینی دوره پزشکی عمومی دانشگاه علوم پزشکی تهران صورت گرفت. روش بررسی: در این مطالعه‌ی توصیفی- مقایسه ای که در سال تحصیلی 91-90 انجام شد، 221 نفر از دانشجویان و 106 نفر از اعضای هیات علمی مقطع علوم پایه و مقطع مبانی طب بالینی دانشگاه علوم پزشکی تهران، در مطالعه شرکت کردند. ابزار پژوهش پرسشنامه استاندارد سبک های یادگیری کلب (Kolb) بود. یافته ها: بیشترین سبک های یادگیری در بین دانشجویان، سبک یادگیری همگرا 4/34 درصد و انطباق یابنده 8/30 درصد و در بین اعضای هیات علمی، همگرا 5/41 درصد و جذب کننده 4/26 درصد بود. بین سبک های یادگیری دانشجویان و اعضای هیات علمی تفاوت آماری معنی داری مشاهده شد (0001/0P<). سبک یادگیری دانشجویان در مقطع علوم پایه با مقطع مبانی طب بالینی نیز تفاوت آماری معنا دار (0001/0>P) داشت. اگر چه در سبک یادگیری اعضای هیات علمی در دو مقطع، تفاوت معنی دار آماری یافت نشد. نتیجه گیری: از آنجا که سبک های یاددهی موازی با سبک های یادگیری هستند و با توجه به تفاوت سبک یادگیری بین اعضای هیات علمی و دانشجویان، اعضای هیات علمی می توانند ضمن آگاهی از تفاوت موجود، برنامه ها و روش های آموزشی خود را به گونه ای سامان دهی نمایند که غالب دانشجویان را تحت پوشش قرار دهند. لذا با توجه به سبک یادگیری غالب دانشجویان که همگرا است پیشنهاد می گردد که از اساتید فارغ از ترجیحات خود، محیط‌های یادگیری متناسب با این سبک شامل فعالیت های آزمایشگاهی و آموزش کاربردهای عملی مطالب تدارک ببینند.
علی محمدی، جمشید محمدی،
دوره 6، شماره 11 - ( 7-1392 )
چکیده

  زمینه و هدف : محیط یادگیری شامل کلیه ­ی شرایط و امکانات فیزیکی ، روانی، عاطفی، عوامل فرهنگی و اجتماعی است که بر رشد و توسعه ­ ی یادگیرنده دریک موسسه آموزشی تاثیر می ­ گذارد . بین محیط یادگیری و پی آمد ­ های ارزشمند از قبیل رضایت ، موفقیت دانشجویان رابطه ­ی آشکار وجود دارد. لذا این مطالعه باهدف ار زیابی محیط یادگیری و آموزشی در دانشگاه علوم پزشکی زنجان از دیدگاه دانشجویان صورت گرفت .

  روش بررسی : این پژوهش توصیفی- مقطعی در سال91- 1390 در دانشگاه علوم پزشکی زنجان انجام گرفت . بدین منظور، یک نمونه ­ی 374 نفری از دانشجویان به روش طبقه ­ای نسبتی و در هر طبقه به روش تصادفی منظم انتخاب شدند. برای بررسی محیط یادگیری و آموزشی از پرسشنامه ­ی ارزیابی محیط آموزشی داندی( DREEM ) استفاده شد. در تجزیه و تحلیل داده های این پژوهش و از آمارهای توصیفی و تحلیلی مثل میانگین ، آزمون تی نمونه های مستقل ( Independent Samples T-test ) و آنالیز واریانس یک طرفه استفاده شد .

  یافته ها : میانگین نمره­ی کلی محیط آموزشی و یادگیری 26/ 100 ازحداکثر نمره ­ی 200 (14/50 درصد) بود که به معنی حد متوسط است. کمترین نمره ­ی میانگین ادراک دانشجویان23/ 22 از حداکثر نمره 48 (5/46 درصد) به بعد یادگیری مربوط بود، بیشترین نمره ­ی میانگین ادراک دانشجویان 03/ 23 از حداکثر نمره 44 (35/52 درصد) به بعد مدرسین مربوط می ­شد. تفاوت میانگین نمرات ادراک دانشجویان در همه ابعاد به جزء بعد مدرسین برحسب دانشکده از نظرآماری معنی دار بود ( 05/0 > P ) ، ولی تفاوت میانگین نمرات برحسب جنس از نظرآماری معنی دار نبود .

  نتیجه­ گیری : نتایج این مطالعه نشان داد که ادراک دانشجویان از محیط آموزشی در حد متوسط است و فضا برای بهبودی و اصلاح در همه ابعاد محیط آموزشی وجود دارد . اما نیازبه اصلاح در ابعاد یادگیری و شرایط اجتماعی بیشتر احساس می ­گردد .


مهدی سبحانی نژاد، مینا احمدیان،
دوره 6، شماره 11 - ( 7-1392 )
چکیده

  زمینه و هدف : برنامه درسی بالینی اساتید باید همسو با برنامه­ی درسی دوره ی نظری پزشکی باشد در این راستا، پژوهش حاضر، ابعاد پنج گانه تعامل اساتید را بین دو برنامه ­ ی درسی نظری و بالینی، مقایسه کرده است.

  روش بررسی : روش پژوهش، توصیفی از نوع پیمایشی بوده است. از جامعه­ی آماری دانشجویان استاژر و اینترن دانشگاه شاهد در سال تحصیلی 92-91 (175 N= ) حسب برآورد آماری با فرمول کوکران، تعداد 120 نفر نمونه انتخاب شد. پرسشنامه محقق ساخته سنجش ابعاد تعاملی استاد با روایی مورد تایید خبرگان متخصص و نیز ضریب پایایی 97/0 و 95/0 در دو بخش نظری و بالینی در آلفای کرونباخ، مورد استفاده واقع شد.

  یافته ها: در نحوه ­ ی تعامل اساتید با دانشجو، همکار، جامعه مردم و خود، بین دو برنامه ­ ی درسی نظری و بالینی تفاوت معنادار وجود داشت. رتبه­بندی میانگین تعاملات اساتید در هر دو برنامه­ی درسی نظری و بالینی به ترتیب شامل، تعامل استاد با؛ بیمار، دانشجو، خود، جامعه مردم و همکار بود بنابر این تفاوت های ذکر شده بین ابعاد تعاملات اساتید در دو نوع برنامه­ی درسی، رتبه بندی ها را تغییر نداد.

  نتیجه گیری: کاهش سطح تعامل در ارتباط با؛ دانشجو، جامعه مردم و خود، در برنامه ­ی درسی بالینی به نسبت نظری، تناقض در عمل اساتید است. جالب این که تعامل با همکار در برنامه درسی بالینی، ارتقا می ­ یابد که این نیز تناقض بین گفته و عمل، اساتید و در دید دانشجو حاوی معانی متعدد است .


فرانک شریفی، عبدالامیر فیضی، الهه ارتیشه دار،
دوره 6، شماره 11 - ( 7-1392 )
چکیده

  زمینه و هدف : افزایش دسترسی به سخت افزار و نرم افزارها برای آموزش از راه دور دریچه ای نو را به روی سازمان های آموزشی در جهت بهبود کیفیت آموزش گشوده است. این مطالعه به منظور بررسی میزان رضایت و نیز موفقیت دانشجویان پزشکی در درس فیزیوپاتولوژی غدد با دو روش تدریس سخنرانی و آموزش از راه دور طراحی شد.

  روش بررسی : این مطالعه بر روی 57 دانشجوی پزشکی در مقطع فیزیوپاتولوژی دانشگاه علوم پزشکی زنجان در سال تحصیلی 92-1391 انجام شد. مطالب درسی در درس فیزیوپاتولوژی غدد به دو قسمت تقسیم شد. یک قسمت به روش سخنرانی به شکل سنتی توسط دو آموزشگر این رشته تدریس شد و نیمه دیگر توسط محقق با دو روش سخنرانی و آموزش از راه دور برای محتواهای مختلف ارایه گردید. در پایان ترم رضایت مندی دانشجویان با پرسشنامه ای استاندارد سنجیده شد و نمرات آن­ها در محتوای تدریس شده با سخنرانی با محتوای تدریس شده از راه دور مقایسه شد.

  یافته ها : تفاوت معنی داری بین نمره کسب شده توسط دانشجویان در محتوای تدریس شده از راه دور (7/2 ± 9/11) و محتوای تدریس شده با سخنرانی توسط همان استاد (3/2 ± 25/12) و نیز توسط اساتید دیگر(4/3 ± 2/11) وجود نداشت. دانشجویان قوی کلاس تفاوت معنی داری را در نمره ­ی کسب شده از محتوای تدریس شده به روش آموزش از راه دور با سخنرانی نشان ندادند. با این وجود نمره­ی دانشجویان ضعیف در دروس تدریس شده با سخنرانی از لحاظ آماری بیشتر بود اگرچه میزان موفقیت آن­ها در پاس کردن درس مربوطه متفاوت نبود.

  نتیجه گیری : آموزش از راه دور به اندازه ­ی روش سخنرانی در کلاس برای انتقال مفاهیم در درس فیزیوپاتولوژی غدد در دانشجویان پزشکی موثر است. بررسی هزینه بری این دو روش در مقایسه با هم توصیه می شود.

 


گیتی کریمخانلویی،
دوره 6، شماره 12 - ( 9-1392 )
چکیده

  زمینه و هدف : این مقاله عوامل موثر در نگرش و انگیزه ی دانشجویان پزشکی در فراگیری زبان انگلیسی را بررسی می کند.

  روش بررسی :در این مطالعه تعداد 100 دانشجو شرکت داده شدند. برای جمع آوری داده ها در خصوص فاکتور های مرتبط با انگیزه از یک سو و نگرش دانشجویان به زبان انگلیسی از سوی دیگر ، از پرسشنامه ی ترکیبی انگیزه و نگرش گاردنرو فلیتس استفاده شد .

  یافته­ها : یافته های این تحقیق نشان داد که 99 درصد از دانشجویان زبان انگلیسی را برای به دست آوردن شغل بهتر و 97 درصد برای موفقیت در ادامه­ی تحصیل می­آموخته اند. همچنین در ارتباط با نقش خانواده فقط 29 درصد از خانواده های دانشجویان آنان را به یادگیری زبان انگلیسی تشویق می­نموده­اند. به­علاوه، 93 درصد از دانشجویان اعلام نمودند که انگیزه ی اصلی آنان از آموزش زبان انگلیسی تعامل و ایجاد ارتباط با انگلیسی زبان­هاست.

  نتیجه­گیری : داشتن انگیزه و نگرش مثبت از اهمیت ویژه ای در امر یادگیری زبان دوم بر خوردار است.موفقیت در فراگیری و آموزش زبان دوم تا حدی به میزان انگیزه ی زبان آموز و نگرش او به زبان بستگی دارد .

 


محبوبه خورسندی، کبری علی ابادی ، محسن شمسی،
دوره 6، شماره 12 - ( 9-1392 )
چکیده

  زمینه و هدف : ارزشیابی در نظام آموزش پزشکی به دلیل لزوم تربیت نیروی انسانی کارآزموده و ارایه­ی خدمات بهداشتی و درمانی با کیفیت مطلوب از اهمیت ویژه ای برخوردار است. هدف از انجام این پژوهش مقایسه­ی دیدگاه دانشجویان و اساتید دانشگاه علوم پزشکی اراک از کیفیت تدریس اساتید به روش آنلاین بود.

  روش­بررسی : مطالعه­ی حاضر به صورت مقطعی بر روی 758 نفر از دانشجویان و 122 نفر از استادان دانشگاه علوم پزشکی اراک در سال 90-89 صورت پذیرفت. ابزار گرد آوری داده­ها، پرسشنامه­ی محقق ساخته بر اساس مقیاس لیکرت 5 گزینه ای بود که دید گاه اساتید و دانشجویان را نسبت به ارزیابی کیفیت تدریس اساتید به شیوه­ی آنلاین در ابعاد امنیت ارزیابی، جو کلاس، دقت و اقتصادی بودن ارزیابی بررسی می کرد. به منظورآنالیز داده ها از آمار توصیفی و جهت مقایسه­ی میانگین ها از تی مستقل استفاده گردید.

  یافته ­ ها : میانگین نمره­ی نگرش اساتید و دانشجویان نسبت به ارزیابی کیفیت تدریس اساتید با روش آن لاین به ترتیب برابر 30/7 ± 35/62 و 31/12 ± 89/57 بود که بین آن­ها اختلاف معنا داری وجود داشت (0001/0> p ).

  نتیجه­گیری : نظر به این که در این تحقیق استادان و دانشجویان دیدگاه مثبتی نسبت به ارزشیابی آنلاین داشتند، استفاده از این روش در سیستم ارزشیابی کیفیت تدریس استادان پیشنهاد می­گردد.



صفحه 1 از 3    
اولین
قبلی
1
 

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله توسعه آموزش می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Journal of Medical Education Development

Designed & Developed by : Yektaweb