جستجو در مقالات منتشر شده


6 نتیجه برای دهقانی

علی دهقانی، رسول بهارلو، لیلا مهبودی ، زهرا زارعی، فروغ فرخ آبادی، آرمیتا بی راضی غابش،
دوره 7، شماره 14 - ( 3-1393 )
چکیده

مقدمه و هدف : توجه به کیفیت آموزشی هدف اول مدیران، اساتید و سیاستگذاران در امر سیاستگذاری سلامت جامعه است. از اینرو دانشگاه ها بدنبال تامین نیازها و انتظارات دانشجویان هستند و با توجه به اینکه یکی از ارکان اصلی دانشگاه ها دانشجویان می باشند. لذا این مطالعه با هدف تعیین نگرش اساتید دانشگاه علوم پزشکی جهرم نسبت به متغییرهای مرتبط با رضایت تحصیلی دانشجویان در سال 1391 انجام گرفت.
 روش ها : این مطالعه توصیفی- مقطعی با مشارکت 48 نفر از اساتید دانشگاه علوم پزشکی جهرم انجام گردید. ابزار جمع آوری اطلاعات پرسشنامه محقق ساخته 44 سوالی بود که عوامل رضایتمندی تحصیلی را در شش بعد فردی، آموزشی، اخلاقی، مدیریتی، امکانات رفاهی و شغلی از دیدگاه اساتید بررسی می نمود. آنالیز اطلاعات با استفاده از نرم افزار SPSS 16 و آزمون های مربوطه انجام گردید. نتایج : مهمترین متغیرهای مرتبط با رضایتمندی تحصیلی از دیدگاه اساتید به ترتیب شامل استفاده از کادر آموزشی مجرب جهت ارائه دروس، علاقمندی به رشته تحصیلی و القای اعتماد به نفس به دانشجویان توسط اساتید و مسئولین می باشد. نتایج مطالعه نیز نشان داد که بین بعد آموزشی و پژوهشی و متغیرهای رشته و پایه تحصیلی ارتباط معنی داری وجود دارد (p <05) و در سایر موارد ارتباط معنی داری مشاهده نشد (p > 05).
 نتیجه گیری : بر اساس نتایج مطالعه، بعد اخلاقی و روانشناختی مهمترین متغیرهای مرتبط با رضایتمندی تحصیلی دانشجویان شناخته شدند. لذا توجه بیشتر به حیطه های اخلاقی و روانشناختی در دانشگاه ها از جانب برنامه ریزان آموزشی و مدیران پیشنهاد می گردد.

غلامعلی دهقانی، موسی پیری،
دوره 7، شماره 14 - ( 3-1393 )
چکیده

چکیده

زمینه و هدف: با توجه به نقش دانشگاه ها در تربیت نیروی انسانی متخصص و مورد نیاز جامعه، بررسی وضعیت نظام آموزشی و آگاهی از نقاط قوت، ضعف و کاستی ها در فرآیند تحصیل دانشجویان و طراحی و اجرای برنامه های مناسب یک امر ضروری است. مطالعه حاضر با هدف مقایسه وضعیت تحصیلی دانشجویان پزشکی فعلی تبریز با دانشجویان سال های گذشته از دیدگاه اعضای هیأت علمی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تبریز انجام شد.

روش بررسی: این مطالعه توصیفی ـ مقطعی در سال 1392 انجام گرفت. اطلاعات بوسیله پرسشنامه دارای روایی و پایایی جمع آوری شد. تعداد 140 نفر از اعضای هیأت علمی شاغل در دانشکده پزشکی واجد شرایط ورود به مطالعه بوده و پرسشنامه را تکمیل کردند. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و آزمون های تحلیل واریانس یک راهه، t برای گروه های مستقل و ضریب همبستگی اسپیرمن مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

یافته ها: حدود 50% از اعضای هیأت علمی بیان کردند که میزان علاقه برای حضور در کلاس دروس نظری، مسئولیت پذیری دانشجویان، میزان مهارت های بالینی و رعایت اخلاق حرفه ای و شئونات دانشجوی در دانشجویان فعلی نسبت به سابق بدتر تا بسیار بدتر شده است، اما تمایل دانشجویان به شرکت در آزمون تخصصی و انجام فعالیت های پژوهشی، خوب تر تا بسیار خوب تر شده است. نظر اغلب شرکت کنندگان در مورد سایر متغیرها بر این بود که بین دانشجویان فعلی و دانش آموختگان پزشکی تفاوتی وجود نداشت. اساتید معتقد بودند که حدود 42% از دانش آموختگان پزشکی مهارت بالینی کافی برای طبابت مستقل را دارند. ضریب همبستگی اسپیرمن بین سابقه تدریس اعضای هیأت علمی و نظر ایشان در مورد مهارت بالینی دانش آموختگان پزشکی برای انجام طبابت مستقل، ارتباط معناداری را نشان داد (000/0 p= و 529/0r=).

نتیجه گیری: اگرچه اشتیاق به شرکت در آزمون تخصصی و انجام فعالیت های پژوهشی در دانشجویان فعلی بیشتر شده است، ولی در مجموع وضعیت تحصیلی دانشجویان پزشکی از نظر استادان آنان در طی سال های گذشته تغییری نکرده است. هم چنین از دیدگاه اعضای هیأت علمی مهارت بالینی دانش آموختگان پزشکی برای انجام طبابت مستقل چندان مطلوب نبود.

واژگان کلیدی: وضعیت تحصیلی، دانشجوی پزشکی، هیأت علمی


یوسف ادیب، اسکندر فتحی آذر، غلامعلی دهقانی،
دوره 7، شماره 16 - ( 9-1393 )
چکیده

زمینه و هدف: برای ارتقای نظام آموزشی و بهبود یادگیری فراگیران، باید آموزش پزشکی مبتنی بر نظرات و اعتقادات شخصی به آموزش بر مبنای بهترین شواهد تغییر یابد. هدف این پژوهش، تبیین تجارب و دیدگاه های مدرسان و دانشجویان پزشکی در مورد نقش اعضای هیئت علمی در آموزش مبتنی بر شواهد بود. روش بررسی: این مطالعه در سال 1392 به روش کیفی و با بهره گیری از رویکرد تحلیل محتوا در دانشگاه علوم پزشکی تبریز انجام شد. 13 نفر استاد و 5 نفر دانشجوی پزشکی به روش نمونه گیری مبتنی بر هدف انتخاب و تجارب و دیدگاه های آنان تا رسیدن به مرحله اشباع اطلاعاتی مورد استفاده قرار گرفت. برای جمع آوری داده ها از مصاحبه انفرادی نیمه ساختار یافته و برای تحلیل آن ها از روش تحلیل محتوای کیفی مورد استفاده شد. یافته ها: در این مطالعه چهار درون مایه اصلی استخراج گردید که عبارتند از: پژوهش در آموزش، روابط بین فردی، تبحر در تدریس و آموزش، و الگوی رفتاری برای دانشجویان. هر کدام از این درون مایه های اصلی شامل چندین درون مایه فرعی است. نتیجه گیری: براساس تجارب مشارکت کنندگان، برای مدرسان آموزش مبتنی بر شواهد نقش های متنوعی را می توان در نظر گرفت اما پژوهش در آموزش به عنوان محوری ترین نقش، سایر وظایف اعضای هیئت علمی را تحت تاثیر قرار می دهد. بهبود پژوهش در آموزش، می تواند ارائه آموزش مبتنی بر شواهد در حیطه پزشکی را تسهیل نماید.
یوسف ادیب، اسکندر فتحی آذر، مهستی علیزاده، غلامعلی دهقانی،
دوره 10، شماره 28 - ( 12-1396 )
چکیده

زمینه و هدف: پاسخ‌گویی اجتماعی یک ویژگی مهم و اساسی در آموزش پزشکی است. علی‌رغم تشابه زیاد، کشورهای مختلف تلاش کرده‌اند بر اساس نظام ارایه­ی خدمات سلامت و نیازهای جامعه خود، شایستگی‌های مناسب آموزش پزشکی را تعریف کنند. این مطالعه باهدف تبیین شایستگی‌های بالینی موردنیاز برای تربیت پزشکان عمومی در راستای تحقق پاسخ‌گویی اجتماعی طراحی گردید.  
روش بررسی: این پژوهش در سال 1396 با بهره‌گیری از روش تحلیل محتوای کیفی در دانشگاه علوم پزشکی تبریز انجام شد. 14 نفر استاد و 5 نفر پزشک عمومی به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و تجارب و دیدگاه‌های آنان تا رسیدن به مرحله اشباع اطلاعاتی مورداستفاده قرار گرفت. برای جمع‌آوری داده‌ها از مصاحبه نیمه ساختارمند و برای تحلیل آن‌ها از رویکرد تحلیل محتوای قراردادی استفاده شد.
یافته‌ها: بر اساس نتایج حاصل از این مطالعه، شش طبقه اصلی تحت عناوین «توانمندی ارایه­ی خدمات بالینی بر اساس رویکرد کل‌نگر»، «همکاری با تیم سلامت برای ارتقای سلامت و پیشگیری»، «نقش‌آفرینی در نظام سلامت»، «مهارت‌های ارتباطی»، «اخلاق و تعهد حرفه‌ای» و «تصمیم‌گیری در شرایط سخت» شناخته شد که در مجموع از 15 زیر طبقه حاصل شدند.
نتیجه‌گیری: برای توسعه­ی پاسخ‌گویی اجتماعی در آموزش پزشکی، دانشکده‌های پزشکی باید فارغ‌التحصیلانی را تربیت نمایند که به‌طور جدی در مورد سلامت جامعه فعال بوده و به اخلاق و رفتار حرفه‌ای، برقراری ارتباط موثر، کارگروهی، انجام مراقبت‌های اولیه و ارتقای سلامت و پیشگیری از بیماری‌ها در کل جامعه، متعهد باشند.

 
علی جنتی، فریبا دهقانی میلق، محمدرضا نریمانی، معصومه قلیزاده، ندا کبیری،
دوره 11، شماره 29 - ( 3-1397 )
چکیده

زمینه و هدف: شناسایی و برطرف کردن نقاط قوت و ضعف درس کارآموزی در رشته­‌ی مدیریت خدمات بهداشتی و درمانی در بهبود کیفیت و اثربخشی این درس امری ضروری می­‌باشد. مطالعه­‌ی حاضر با هدف بررسی دیدگاه دانشجویان رشته‌­ی مدیریت خدمات بهداشتی و درمانی دانشکده­‌ی مدیریت و اطلاع رسانی دانشگاه علوم پزشکی تبریز درباره­‌ی مشکلات دروس کارآموزی طراحی و اجرا گردید.
روش بررسی: مطالعه­‌ی حاضر یک مطالعه‌­ی توصیفی کیفی می‌­باشد که در سال 1393 بر روی دانشجویان رشته‌­ی مدیریت خدمات بهداشتی و درمانی دانشکده‌­ی مدیریت و اطلاع رسانی دانشگاه علوم پزشکی تبریز انجام شده است. داده‌­ها از طریق برگزاری چهار جلسه بحث گروهی متمرکز با حضور 8 تا 10 نفر در هر جلسه جمع آوری و به روش تحلیل محتوا، تجزیه و تحلیل گردید.
یافته‌ها: مشکلات درس کارآموزی در عرصه 1 تا 4 مقطع کارشناسی رشته‌­ی مدیریت در 3 حیطه مشکلات مربوط به مربیان، مشکلات مربوط به فیلد کارآموزی و مشکلات مربوط به کارپوشه ارایه شده به منظور ارزیابی از دیدگاه دانشجویان بررسی شدند. در هر حیطه درون مایه­‌های اصلی و فرعی استخراج شدند که در مجموع شامل 8 درون مایه اصلی و 30 درون مایه فرعی بودند.
نتیجه گیری: با توجه به نتایج مطالعه­‌ی حاضر توصیه می­‌گردد به منظور برطرف کردن بخشی از نقاط ضعف این درس، بازنگری کلی در کوریکولوم کارآموزی در عرصه شامل اصلاح طرح درس و سرفصل­‌های دروس، اصلاح و بازنگری اساسی کارپوشه بر اساس به روز ترین مطالب مرتبط نظام سلامت و نیاز بازار کار انجام گیرد.

یوسف ادیب، اسکندر فتحی آذر، مهستی علیزاده، غلامعلی دهقانی،
دوره 11، شماره 29 - ( 3-1397 )
چکیده

زمینه و هدف: دانش‌آموختگان پزشکی باید شایستگی‌های لازم برای پاسخ‌گویی به نیازهای جامعه را در دوران تحصیل کسب نمایند. این امر مستلزم بررسی برنامه‌­ی درسی، بازنگری و بهبود کیفی آن است. این مطالعه باهدف طراحی ابزاری معتبر و پایا جهت ارزشیابی برنامه‌­ی درسی دوره­‌ی بالینی از نظر پاسخ‌گویی اجتماعی انجام شد.
روش بررسی: این پژوهش یک مطالعه ترکیبی است که طی سه مرحله در سال 1396و در دانشگاه علوم پزشکی تبریز انجام شد. در مرحله اول با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی، ویژگی‌های برنامه­‌ی درسی دوره­‌ی بالینی پزشکی براساس رویکرد پاسخ‌گویی اجتماعی تبیین گردید. در مرحله‌­ی دوم، ابعاد و گویه‌های ابزار با استفاده از نتایج بخش کیفی مطالعه و بررسی متون معتبر و مرتبط با موضوع پژوهش تدوین گردید، و در مرحله­‌ی سوم نیز روایی صوری، روایی محتوا و پایایی ابزار تعیین گردید.
یافته‌ها: طی مرحله‌­ی اول پژوهش، ویژگی‌های برنامه‌­ی درسی دوره­‌ی بالینی از نظر پاسخ‌گویی اجتماعی تبیین گردید. در مرحله­‌ی دوم، ابزار اولیه در 4 حیطه و 55 گویه طراحی شد. در مرحله­‌ی سوم، اعتبارسنجی ابزار انجام پذیرفت و ابزار (با 40 گویه) روا گردید که نمره تأثیر آیتم گویه‌ها بالاتر از 5/1، CVR و CVI در هر گویه به ترتیب بالاتر از 59/0 و 79/0 و پایایی ابزار با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ  97/0 برآورد گردید.
نتیجه‌گیری: ابزار ارزشیابی در 4 حیطه و 40 گویه طراحی شد که از روایی محتوایی، روایی صوری و پایایی خوبی برخوردار است. این ابزار می‌تواند برای ارزشیابی برنامه‌­ی درسی دوره­‌ی بالینی پزشکی از نظر پاسخ‌گویی اجتماعی مورد استفاده قرار گیرد.


صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله توسعه آموزش می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Journal of Medical Education Development

Designed & Developed by : Yektaweb