جستجو در مقالات منتشر شده


2 نتیجه برای غضنفری

مهدی محمدی، الهام غضنفری،
دوره 8، شماره 18 - ( 3-1394 )
چکیده

هدف پژوهش، بررسی رابطه بین اولویت‌بندی اعضای هیأت علمی از مسئولیت‌های شغلی‌ خود با کیفیت عملکرد آنان از دیدگاه دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی هرمزگان در قالب یک مدل معادله ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه‌ی اعضای هیأت علمی و دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی هرمزگان بود. با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده، تعداد 115 نفر عضو هیأت علمی و 345 دانشجو به عنوان نمونه انتخاب گردیدند. ابزار پژوهش شامل مقیاس شغلی مدرسان مشاور و پرسشنامه ارزشیابی کیفیت عملکرد اعضای هیأت علمی بود. پس از محاسبه روایی و پایایی ابزار و توزیع بین نمونه، داده‌‌ها با استفاده از روش‌های آماری تحلیل واریانس اندازه‌گیری‌های مکرر، تی‌تست تک نمونه‌ای و مدل معادله ساختاری، تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد که: 1- اعضای هیات علمی بالاترین اولویت را به تحقیق و پاییت ترین اولویت را به نظارت و مشاوره می دهند 2- دانشجویان عملکرد آموزشی اعضای هیات علمی را در حد بالاتر از متوسط و پایین تر از حد مطلوب ارزشیابی نموده اند. 3-اولویت اعضای هیأت علمی به تدریس و مشاوره و نظارت، پیش‌بینی کننده مثبت و معنادار ارزشیابی دانشجویان از عملکرد آموزشی آنان است و اولویت آنان به تحقیق و خدمات اجتماعی پیش بینی کننده پیش‌بینی کننده منفی و معنادار ارزشیابی دانشجویان از عملکرد آموزشی آنان است
جواد محمدی، فیروزه غضنفری، امیر عزیزی،
دوره 8، شماره 20 - ( 10-1394 )
چکیده

زمینه و هدف: بسیاری از پرستاران در حین ایفای نقش حرفه‌ای خود با تنش‌های اخلاقی بسیاری مواجه می‌شوند. آگاهی اخلاقی می‌تواند به آنان در تصمیم گیری‌های اخلاقی کمک‌رسان باشد. در این پژوهش به بررسی تاثیر آموزش اصول اخلاقی بر دیسترس اخلاقی در پرستاران پرداخته شده است. مواد و روشها: پژوهش حاضر از نوع آزمایشی (طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه کنترل و انتساب تصادفی) می‌باشد. نمونه‌ی آماری پژوهش، شامل 30 پرستار بود که از میان کلیه پرستاران بیمارستان مدنی در سال 1393 به روش نمونه‌گیری در دسترس (15 نفر برای هر گروه) انتخاب شدند و پس از تکمیل پرسشنامه دیسترس اخلاقی به صورت تصادفی در دو گروه آزمایشی و کنترل قرار گرفتند. بعد از اتمام دوره‌ی 4 جلسه‌ای (هفته‌ای یک جلسه گروهی 90 دقیقه‌ای به مدت یک ماه) آموزش اصول اخلاق پرستاری در گروه آزمایشی، به منظور سنجش متغیر وابسته (دیسترس اخلاقی) مجددا پرسشنامه دیسترس اخلاقی به عنوان پس‌آزمون در هر دو گروه اجرا شد. سپس داده‌های جمع‌آوری شده با استفاده از آزمون آماری تحلیل کواریانس در نرم‌افزار SPSS v.20 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: پس از اجرای مداخله کاهش معنادار میانگین نمرات دیسترس اخلاقی در گروه آزمایش مشاهده گردید. به این معنی که اجرای آموزش اصول اخلاقی کاهش معنادار دیسترس اخلاقی را در پرستاران در پی داشت. نتیجه‌گیری: آموزش اصول اخلاقی می‌تواند به عنوان عاملی جهت افزایش آگاهی اخلاقی در پرستاران محسوب گردد و زمینه ساز کاهش دیسترس اخلاقی در آنان باشد. بنابراین اجرای برنامه‌های آموزش اخلاق در مراکز درمانی به عنوان راهکاری در کاهش دیسترس اخلاقی در پرستاران می‌تواند مورد توجه قرار بگیرد.



صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله توسعه آموزش می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Journal of Medical Education Development

Designed & Developed by : Yektaweb