جستجو در مقالات منتشر شده


2 نتیجه برای محمدپور

علی محمدپور، شهلا خسروان، محمدرضا منصوریان، بتول محمدیان،
دوره 7، شماره 15 - ( 6-1393 )
چکیده

مقدمه: بدون شک در فرایند انتشار و کاربرد یافته های تحقیقات عواملی به صورت موانع و تسهیل کننده ها دخیل هستند. بنابراین مطالعه حاضر با هدف تعیین موانع و تسهیل کننده های به کارگیری نتایج تحقیقات در بالین از دیدگاه پرستاران شاغل در بیمارستانهای گناباد انجام شد. مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی- تحلیلی 147 پرستار شاغل در بیمارستانهای گناباد مورد بررسی قرار گرفتند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه 3 قسمتی شامل مشخصات دموگرافیک، موانع و تسهیل کننده های کاربرد نتایج تحقیقات در بالین استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با نرم افزارSPSS16 و بهره گیری از آمار توصیفی و آزمونهای تی مستقل، آنالیز واریانس و ضریب همبستگی پیرسون انجام گرفت. یافته ها: موانع عمده اذعان شده توسط پرستاران کمبود تسهیلات به منظور عملی ساختن یافته های تحقیقی (1/81 درصد)، عدم همکاری و مشارکت پزشکان (5/80 درصد)، عدم اختیار پرستار برای تغییر در روشهای مراقبتی و درمانی بیماران (1/79 درصد) و درگیر نبودن پرستاران در امر تحقیق (1/79 درصد) بود. برگزاری دوره های بازآموزی (1/95 درصد)، افزایش حمایت مدیران (93 درصد) و تجهیز کتابخانه بیمارستان ها به ژورنال های متعدد و امکان دسترسی به اینترنت (9/90 درصد) بعنوان مهمترین تسهیل کننده ها تعیین شد. بین سن، سابقه کار و نوبت کاری پرستاران با نمره کل مقیاس موانع رابطه معناداری وجود داشت (05/0p<). نتیجه گیری:بر اساس نتایج مطالعه به نظر می رسد فراهم کردن تسهیلات لازم، دادن اختیار بیشتر به پرستاران و ایجاد محیط حمایتی می تواند به عنوان ملزومات اجرایی شدن عملکرد مبتنی بر تحقیق در پرستاری باشد.
علی محمدپور، سمانه نجفی، شهلا خسروان، محمدرضا منصوریان،
دوره 7، شماره 16 - ( 9-1393 )
چکیده

چکیده: زمینه و هدف: شناسایی و اطلاع از عوامل مرتبط با کیفیت آموزش بالینی، اولین گام علمی جهت هر گونه اقدام محسوب می شود. پژوهش حاضر نیز به منظور تعیین عوامل موثر بر کیفیت آموزش بالینی از دیدگاه دانشجویان و مدرسین بالینی دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی گناباد و راهکارهای بهبود آن طراحی و اجرا انجام گردیده است. روش بررسی: در این مطالعه توصیفی- تحلیلی و مقطعی، 44 مدرس بالینی دانشکده پرستاری و مامایی و 92 دانشجوی سال آخر با استفاده از سرشماری، مورد بررسی شدند قرار گرفتند. ابزار پژوهش شامل دو بخش اطلاعات دموگرافیک و سوالاتی در پنج حوزه بود. داده ها با استفاده از نرم افزار آماریSPSS نسخه 21 و آزمون های آمار توصیفی(میانگین، انحراف معیار و فراوانی نسبی) و تحلیلی(آزمون های مقایسه میانگین) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. 05/0P< معنادار در نظر گرفته شد. یافته ها: طبق نتایج حاصل از پژوهش، موثرترین حوزه در کیفیت آموزش بالینی، حوزه "محیط بالینی" با فراوانی 8/72% گزارش شده است. بین جنسیت، رشته و مقطع تحصیلی دانشجو با حوزه مرتبط با مدرس، رابطه آماری معناداری(به ترتیب 04/0=P، 004/0=P و 000/0=P) مشاهده شد. همچنین در مقایسه دو گروه در حوزه های برنامه ریزی آموزشی و محیط بالینی رابطه آماری معنادار(به ترتیب با 004/0=P و 002/0=P) وجود داشت. نتیجه گیری: با توجه به نتایج، تاثیرگذارترین حوزه، محیط بالینی است. بنابراین این مهم توجه مدیران و برنامه ریزان آموزشی را در جهت ارتقاء کیفیت آموزش بالینی و پیشبرد اهداف مد نظر می طلبد.

صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله توسعه آموزش می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Journal of Medical Education Development

Designed & Developed by : Yektaweb