جستجو در مقالات منتشر شده


2 نتیجه برای مهراسبی

محمدرضا مهراسبی،
دوره 2، شماره 2 - ( ( بهار و تابستان 88 ) 1388 )
چکیده

  زمینه و هدف: تدریس یک فعالیت آموزشی است که نتیجه‌ی آن یادگیری است و نتایج یادگیری، تغییراتی است که پس از هر آموزش و تدریس در شناخت عواطف، مهارت‌ها و دانش‌ آموزش‌گیرنده ایجاد می‌شود. جهت تدریس، روش‌های مختلفی به کار می‌رود. معمول‌ترین روش، روش سخنرانی است. در دروس فنی در این روش مدرس ابتدا روابط و کاربرد آن‌ها را توضیح می‌دهد، روابط را اثبات می‌کند و احتمالاً چند مثال کوتاه در حد وقت کلاس مطرح نموده، توضیح می‌دهد. روش دیگری که می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد روش حل مسئله است. در این روش پس از تشریح مساله توسط استاد، فرآیند کشف توالی و ترتیب صحیح راه‌هایی که به یک هدف منتهی می‌شود، توسط دانشجو طی می‌شود. هدف از انجام این تحقیق مقایسه‌ی دو روش فوق در تدریس درس کاربرد موتور تلمبه در تاسیسات آب و فاضلاب بود.

  روش بررسی: جهت مقایسه‌ی روش‌های توضیحی (سخنرانی) و حل مساله دو گروه دانشجویان رشته‌ی بهداشت محیط در درس کاربرد موتور تلمبه در تاسیسات آب و فاضلاب انتخاب شدند و در هر گروه یکی از روش‌های فوق جهت تدریس انتخاب شد. جهت ارزشیابی هر دو روش یک پروژه‌ی واقعی طراحی و به دانشجویان ارایه شد تا آن را حل نمایند و در زمان مشخص شده، تحویل دهند. پروژه‌ی ارایه شده به هر دو گروه، مشابه و زمان ارایه نیز مشابه بود. جهت تحلیل نتایج بررسی، از پرسش‌نامه‌ای با 10 عامل که برای هر عامل امتیازات 1 تا3 منظور شده بود، استفاده گردید. جمع امتیازات هر عامل تجزیه و تحلیل شد و تاثیر روش به کار گرفته شده در تدریس، بررسی شد. تحلیل نتایج با استفاده از توزیع فراوانی و درصد محاسبه و از آزمون T جهت مقایسه‌ی میانگین‌ها استفاده شد.

  یافته‌ها: درصد افرادی که امتیازات 1، 2 و 3 را کسب کرده بودند، در گروه اول به ترتیب 7/32 ، 4/36 و 8/30 درصد و در گروه دوم این مقادیر به ترتیب 4/3، 5/12 و 84 درصد بود.

  نتیجه‌گیری: با مقایسه‌ی درصدها که اختلاف معنی‌دار آن‌ها با آزمون آماری تأیید شد ( 05/0 P <)، می‌توان نتیجه گرفت که روش حل مساله گزینه‌ی بهتری برای ارایه‌ی این درس می‌باشد، هر چند که این روش بسیار وقت‌گیر است.


رضا شامی، داود کیاکجوری، علیرضا بیگلری، محمدرضا مهراسبی، علیرضا شغلی، حمید قره باغی،
دوره 11، شماره 32 - ( 12-1397 )
چکیده

زمینه و هدف : هدف پژوهش حاضر تعیین رابطه بین آگاهی از حقوق شهروندی اسلامی و منسانی (similar-to-me)  سازمانی مدیران گروه‌­های آموزشی در دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی و درمانی استان زنجان می‌­باشد.
روش بررسی: پژوهش حاضر از نوع توصیفی همبستگی است. جامعه‌­ی آماری این پژوهش شامل تمام مدیران گروه‌­های آموزشی و اعضای هیات علمی دارای سابقه‌­ی مدیریت گروه آموزشی بود. نمونه‌های پژوهش مشتمل بر 117 مدیر گروه‌­های آموزشی دانشگاه علوم پزشکی زنجان بودند که دوره‌­های آنلاین حقوق  را سپری کرده بودند. نمونه‌­ها با استفاده از روش در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات، پرسشنامه محقق ساخته در قالب لیکرت 5 گزینه‌­ای بود. تحلیل داده‌­ها با استفاده از نرم افزار ( 5/8 lisrel ) انجام شد.
یافته‌­ها : نتایج نشان داد در مسیر مستقیم آموزش اصل کرامت (با ضریب مسیر = 20/0- ) بیشترین تاثیر را بر روی متغیر وابسته داشته است. در مسیر غیر مستقیم به ترتیب متغیرهای آزادی بیان (17/0-) ، حق سیاسی-اجتماعی(15/0-) آزادی عقیده (04/0-) بیشترین تاثیر را به واسطه­‌ی متغیر میانجی (حق امنیت) بر روی متغیر وابسته تحقیق یعنی منسانی سازمانی مدیران گروه­‌های آموزشی داشته است.
نتیجه گیری: تمامی متغیرهای پژوهش، تاثیر خود را به­‌واسطه‌­ی متغیر حق امنیت در مسیر غیر مستقیم داشته­‌اند ، توصیه می­شود جهت تحقق هر چه بیشتر حقوق شهروندی اسلامی و مضامین مرتبط با آن پیش از هر چیز حق امنیت (شغلی-روانی) مهیا شود تا شاهد تاثیر مثبت آن همانند کاهش منسانی سازمانی در مدیران گروه‌­های آموزشی باشیم.
 

صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله توسعه آموزش می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Journal of Medical Education Development

Designed & Developed by : Yektaweb