جستجو در مقالات منتشر شده


2 نتیجه برای کشاورزی

رحمت اله مرزوقی، معصومه حیدری، فهیمه کشاورزی، الهام حیدری،
دوره 8، شماره 18 - ( 3-1394 )
چکیده

چکیده: زمینه و هدف: دانشگاه‌ها در محیطی فعالیت می‌کنند که به شدت پویا و متغیر می‌باشند و سکوت سازمانی می‌تواند از یک سو تحت تأثیر میزان اعتماد دانشجویان به مدیران شکل گیرد و از سوی دیگر، بر میزان رضایت تحصیلی دانشجویان تأثیر گذار باشد، این پویایی را دستخوش تغییر سازد. لذا هدف این پژوهش بررسی نقش سکوت سازمانی در تبیین ارتباط بین اعتماد دانشجویان به مدیران و رضایت تحصیلی آنان می باشد. روش بررسی: روش تحقیق توصیفی - پس رویدادی وروش آماری همبستگی از نوع مدل معادلات ساختاری است. نمونه ای 227 نفره به شیوه طبقه‌ای تصادفی از میان کلیه دانشجویان تحصیلات تکمیلی علوم پزشکی دانشگاه شیراز انتخاب گردید. ابزار اندازه‌گیری را پرسشنامه‌ی 39 گویه‌ای تشکیل می‌داد که پایایی آن از فرمول آلفای کرونباخ در سطح بالایی گزارش شد. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از شاخص های آمار توصیفی، میانگین، انحراف معیار و همچنین از روش تحلیل مسیر با استفاده از مدل معادلات ساختاری استفاده شد. یافته‌ها: تعداد کل نمونه آماری تحقیق 227 نفر بود که از این تعداد، 70 درصد دانشجویان زن، 30 درصد دانشجویان مرد بودند. متغیر اعتماد دانشجویان به مدیران بطور مستقیم و معنادار پیش‌بینی کننده رضایت تحصیلی دانشجویان می‌باشد. همچنین متغیر اعتماد دانشجویان به مدیران، پیش‌بینی کننده منفی و معنادار سکوت سازمانی دانشجویان می‌باشد. اما متغیر سکوت نقش میانجی یا واسطه ای بین متغیر اعتماد دانشجویان به مدیران و رضایت تحصیلی ندارد. نتیجه گیری: افزایش سطح اعتماد دانشجویان به مدیران دانشگاه می تواند در کاهش سکوت آنها تاثیر گذاشته و دانشگاه را از این منبع مهم در جهت فهم مشکلات و ارائه ایده‌های نو در راستای بهبود عملکرد دانشگاه محروم نسازد. با این حال کاهش سکوت تحصیلی لزوماً منجر به افزایش سطح رضایت تحصیلی نمی‌شود و رضایت تحصیلی می‌تواند مستقیماً و بدون واسطه سکوت سازمانی تحت تأثیر اعتماد دانشجویان به مدیران باشد. بنابراین اعتماد دانشجویان به مدیران می‌تواند مستقیماً منجر به افزایش رضایت تحصیلی شده و در نهایت اثربخشی سیستم های آموزش عالی را به ارمغان آورد.
کامران سلطانی عربشاهی، زهره سهرابی، محمد حسن کشاورزی، قباد رمضانی،
دوره 12، شماره 33 - ( 3-1398 )
چکیده

زمینه و هدف: هدف از انجام این مطالعه بررسی رابطه ابعاد انگیزش خودتعیین گری با اشتیاق شغلی اعضای هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران بود.
روش بررسی: روش انجام مطالعه توصیفی - همبستگی بود. جامعه‌­ی آماری مورد مطالعه اعضای هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران  در چهار دانشکده ( بهداشت- پزشکی- پیراپزشکی و دانشکده‌­ی علوم رفتاری و سلامت روان) بودند. با استفاده از فرمول نمونه گیری کوکران تعداد 100 نفر به‌­عنوان نمونه مطالعه انتخاب شدند. ابزار اصلی دو پرسشنامه اشتیاق شغلی(سالوناوا و شوفلی با پایایی 99/0) و انگیزش شغلی با 5 مقیاس(کوداس و همکاران با پایایی 91/0) بود. برای تحلیل داده‌­ها از نرم افزار (spss  نسخه 21) و آزمون­‌های نرمالیتی، همبستگی و رگرسیون چندگانه بهره گرفته شد.
یافته‌­ها: براساس یافته‌­های به دست آمده 44 درصد افراد مورد مطالعه مرد و 56 درصد دیگر زن بوده‌­اند. رابطه­‌ی مثبت و معناداری بین ( انگیزش درونی، خودپذیر و درون فکنی شده) و رابطه‌­ی منفی معنی داری بین (بی انگیزه گی درونی و بی انگیزگی بیرونی) با اشتیاق شغلی در اعضای هیات علمی مشاهده شد. نتایج نشان داد که 22 درصد از واریانس اشتیاق شغلی براساس ابعاد انگیزش خود تعیین گری شغلی قابل پیش بینی است و  17 درصد از واریانس انگیزش خود تعیین گری براساس ابعاد اشتیاق شغلی قابل پیش بینی است.
نتیجه گیری: می توان گفت که سطوح بالای انگیزش شغلی خودتعیین کننده به پیامدهای مثبتی مانند اشتیاق شغلی می انجامد.  با توجه به اینکه انگیزش شغلی براساس ابعاد اشتیاق شغلی قابل پیش بینی است، بنابراین لازم است تا برنامه ریزان و دست اندرکاران با تدابیر لازم در پی بالا نگهداشتن انگیزش شغلی اعضای هیات علمی باشند.
 

صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله توسعه آموزش می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Journal of Medical Education Development

Designed & Developed by : Yektaweb