جستجو در مقالات منتشر شده


54 نتیجه برای آموزش پزشکی

یحیی جابری، فریده نهاوندی،
دوره 2، شماره 2 - ( 6-1388 )
چکیده

  زمینه و هدف: روایی ارزشیابی دانشجویان از مهم‌ترین مسائل مطرح در آموزش پزشکی است. روایی انواع مختلفی دارد، روایی ملاکی یکی از انواع آن است. روایی ملاکی، در واقع در پی یافتن همبستگی ارزشیابی با یک ارزشیابی مرجع است. امتحانات دوره‌های مختلف آموزش پزشکی و همچنین امتحانات جامع علوم پایه و پیش کارورزی در واقع در پی پیش‌بینی احتمال موفقیت دانشجو در دوره‌ی بعدی هستند. بنابراین می‌توان روایی ملاکی آن‌ها را با میزان همبستگی آن با موفقیت دوره‌ی بعدی اندازه‌گیری کرد. این مطالعه در صدد بررسی روایی ملاکی ارزشیابی دوره‌های آموزشی بوده است.

  روش بررسی: در این مطالعه تعداد 58 دانشجوی پزشکی که تمام دوره‌های آموزشی خود را به پایان رسانده بودند، انتخاب و همبستگی معدل هر دوره با معدل دوره‌ی بعدی، معدل امتحانات جامع علوم پایه و پیش کارورزی با دوره‌ی بعدی و همچنین همبستگی معدل تجمعی دوره‌های قبل با دوره‌ی بعدی، محاسبه شد.

  یافته‌ها: همبستگی در غالب دوره‌های پیاپی بالاتر از 50/0 بوده، ولی به‌تدریج از علوم پایه به علوم بالینی کاهش یافته بود. بیشترین همبستگی بین معدل علوم پایه با فیزیوپاتولوژی با 834/0 r= و کمترین همبستگی بین امتحان جامع پیش کارورزی با دوره‌ی کارورزی با 415/0 r= بود. امتحانات جامع علوم پایه و پیش کارورزی همبستگی بهتری نسبت به معدل دوره‌ی مربوط به خود نداشتند در حالی که معدل تجمعی دوره‌های پیشین همبستگی بهتری را نسبت به معدل یک دوره به تنهائی نشان می‌داد.

  نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد روش ارزشیابی در امتحانات جامع که به صورت امتحان چهارجوابی است و در یک روز انجام می‌شود روایی ملاکی کمتری نسبت به امتحانات دوره‌های آموزشی دارد که معمولا به صورت مستمر و در طول دوره انجام می‌شود و شامل چندین امتحان است و در برخی از آن‌ها از روش‌های ارزشیابی دیگری مثل Tutor Report و OSCE کمک گرفته می‌شود.


سمیرا بصیرشبستری، رامین سرچمی، ایمان شیرین بک، فاطمه سفیدی،
دوره 4، شماره 7 - ( 11-1390 )
چکیده

مقدمه: کارگاه ، روش آموزشی مبتنی بر حل مسئله میباشد.تغییر عادات ناصحیح مشکل است بنابراین آموزش درست، مهم است. هدف این تحقیق ارزیابی تاثیر آموزش کارگاهی نسخه نویسی در دانشجویان دندانپزشکی قزوین بود. مواد و روس بررسی: جهت سنجش آگاهی دانشجویان در زمینه نسخه نویسی، پس از انجام مطالعه پایلوت، پرسشنامه ای پایا و روا طراحی نمودیم و آنرا قبل و یک ماه پس از برگزاری کارگاه، در اختیار 73 نفر از دانشجویان قرار دادیم.داده ها توسط آزمون تی تجزیه تحلیل آماری شدند. یافته ها: مقادیر آلفا کرونباخ قبل و بعد برگزاری کارگاه، تفاوت معنی داری در زمینه کیفیت نسخه نویسی نشان دادند. بحث: چالش در آموزش نسخه نویسی این است که آموزشهای موجود، بر اصول پایه فارماکولوژی متمرکزند. نتایج و نتیجه گیری:کارگاه مذکور در کیفیت نسخه نویسی دانشجویان ، موثربود. بنابراین با طراحی کارگاهها و بکارگیری روشهای تدریس نوین، مشکلات مربوط به روشهای آموزشی حل میشود.
فرح مادرشاهیان، محسن حسن ابادی، سهیلا خزاعی،
دوره 4، شماره 7 - ( 11-1390 )
چکیده

زمینه و هدف: انتخاب رویکرد مبتنی بر شواهد جهت آموزش و تصمیم گیری در ارایه ی مراقبت نیازمند تعیین موانع و اثربخشی می باشد. در این مطالعه اثر گنجاندن مراقبت مبتنی بر شواهد در برنامه ی تدریس بر عملکرد دانشجویان مطالعه شده است. روش بررسی: در این مطالعه شبه تجربی چهل دانشجوی رشته ی پرستاری در بخش ارولوژی با نمونه گیری مبتنی بر هدف انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه آموزش مبتنی بر شواهد (20نفر) و رویکرد سنتی (20نفر) تخصیص یافتند. اطلاعات با پرسشنامه ی نظرات دانشجویان، رضایت بیماران و چک لیست ارزیابی کیفیت مراقبت، جمع آوری گردید و سپس با آمار توصیفی و استنباطی تجزیه و تحلیل شد. یافته‌ها: مراقبت از بیماران در گروه مبتنی بر شواهد و سنتی به ترتیب 35درصد و 29درصد مطلوب، 55 درصد و 59 درصد متوسط و 10درصد و 12درصد نامطلوب بود. دانشجویان گروه مبتنی بر شواهد و سنتی به ترتیب 65درصد و 40درصد معتقد بودند که بر اساس نیاز بیمار جهت مراقبت تصمیم گیری می نمودند. 73درصد و 38درصد علاوه بر مشکل فعلی تمامی مشکلات بیمار را در نظر گرفته ، 64درصد و 45درصد اضطراب آنان کاهش یافته بود ( 045/0 P= ). بیماران دو گروه به ترتیب 52درصد و 40درصد رضایت زیاد داشتند. در آغاز آگاهی دانشجویان دو گروه از مراقبت بیماران ، تفاوت معنی داری با یکدیگر نداشت(63/0 P=). نتیجه‌گیری: گنجاندن شواهد پژوهش در مراقبت های پرستاری نه تنها به اندازه ی رویکرد سنتی موثر است بلکه موجب ارتقای مراقبت های پرستاری با کیفیت بالا می گردد.
غفار علی محمودی، علیرضا آذرگون، وحید الماسی،
دوره 6، شماره 10 - ( 4-1392 )
چکیده

زمینه و هدف: اساتید دانشگاه، نه تنها در زمینه‌ی علمی، بلکه در زمینه‌ی رفتار حرفه ای الگوی دانشجویان هستند. این مطالعه با هدف تعیین نظر کارآموزان و کارورزان رشته‌ی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی لرستان از جنبه های مختلف رفتار حرفه ای اساتید گروه های آموزشی داخلی، جراحی، اطفال و زنان این دانشگاه انجام گردید. روش بررسی: این مطالعه‌ی توصیفی در سال 1388 در دانشگاه علوم پزشکی لرستان انجام گردید. جامعه‌ی مورد مطالعه دانشجویان رشته‌ی پزشکی در مقطع کارآموزی و کارورزی بودند. اطلاعات مورد نظر با استفاده از پرسشنامه جمع آوری گردید. از دانشجویانی که دوره‌ی کارآموزی در بخش داخلی، جراحی، اطفال یا زنان را گذرانده بودند خواسته شد که پرسشنامه‌ی مربوط به هر بخش را تکمیل نمایند. داده ها به‌صورت درصد برای هر متغیر محاسبه گردید. یافته ها: صد و هفت نفر از دانشجویان پرسشنامه های این طرح را تکمیل نمودند. به ترتیب 1/48 ، 46/69، 75/63و 87/44 درصد از کارآموزان و کارورزان رفتار حرفه ای اساتید گروه آموزشی داخلی، جراحی، اطفال و زنان را در حد خوب و بسیار خوب می دانستند. از 14 معیار مورد بررسی اساتید گروه داخلی، جراحی و اطفال به ترتیب در 1، 10 و 3 معیار بیشترین امتیاز را دریافت کردند. نتیجه گیری: رفتار حرفه ای اساتید، به‌ویژه اساتید گروه های جراحی و اطفال، از دید دانشجویان در حد قابل قبولی بود. در برخی موارد تفاوت زیادی میان امتیاز کسب شده در معیارهای مختلف توسط گروه های آموزشی وجود داشت که می‌تواند ناشی از تفاوت های موجود بین گروه های آموزشی مختلف باشد
سعیده دریازاده، احمد جعفری، جلیل کوهپایه زاده، ژیلا شجری، مهدی هاشم زاده،
دوره 6، شماره 10 - ( 4-1392 )
چکیده

زمینه و هدف: هدف اصلی در آموزش پزشکی، توانمندسازی دانشجویان در راستای وظایفی که در آینده از آنها انتظار می رود، است. دندانپزشکی ترمیمی، ‏یکی از مهم‌ترین شاخه های دندانپزشکی و از شایع‌ترین نیازهای درمانی در جامعه ماست. هدف این پژوهش، تعیین میزان انطباق برنامه‌ی درسی ترمیمی دوره‌ی دندانپزشکی عمومی با نیازهای خدمات دندانپزشکی ترمیمی در جامعه، بود. روش بررسی: این پژوهش کمی_مقطعی، شامل دو مرحله و گرد آوری اطلاعات به وسیله دو چک لیست بود که روایی و پایایی آن‌ها تایید شد. در مرحله‌ی اول، ‏نیازهای دندانپزشکی ترمیمی 1027 نفر بیماران در یک کلینیک دندانپزشکی، با روش نمونه گیری غیر تصادفی ‏متوالی طی سه ماه استخراج و نتایج گزارش شد. در مرحله‌ی دوم، چک لیستی از سرفصل‌ها و حجم دروس ترمیمی به همراه خلاصه‌ی نتایج مرحله‌ی اول را در اختیار اعضای هیات علمی دندانپزشکی ترمیمی دو دانشگاه تهران و شاهد قرار دادیم و نظرات آنها را در ‏مورد میزان انطباق دروس ترمیمی دوره دندانپزشکی عمومی با نیازهای تحلیل شده مرحله‌ی قبلی، به‌وسیله چک لیست پرسیده و نتایج گزارش را گزارش نمودیم.‏ یافته‌ها: در مرحله‌ی اول 2362 مورد از انواع خدمات ترمیمی ارایه شده به بیماران استخراج شد. نتایج بررسی انطباق از دیدگاه اساتید نشان داد که سرفصل های همه دروس ترمیمی، انطباق کافی با نیازهای دندانپزشکی ترمیمی بیماران دارد ولی حجم دروس پوسیدگی شناسی و دندانپزشکی ترمیمی عملی3 انطباق لازم را با نیازها ندارد. نتیجه گیری: سرفصل‌های دروس دندانپزشکی ترمیمی مناسب بود؛ ولی از نظر حجم ناکافی بود. لذا طراحی برنامه بر روی حجم درس باید به نحوی انجام گیرد تا کاستی آن را برطرف و موجب ارتقای کیفیت آموزش گردد. برای این منظور، استفاده از بسته‌های آموزشی، فیلم و یا ماژول می‌تواند مفید باشد
آ علیرضا میرزایی کارزان، ستار کیخاونی، مرتضی حسین زاده، علی اشرف عیوضی،
دوره 6، شماره 11 - ( 7-1392 )
چکیده

  زمینه و هدف : نیازسنجی آموزشی اولین گام در برنامه ­ریزی برنامه­های توسعه­ی اعضای هیات علمی است که به نوبه خود موجب ارتقای کیفیت آموزش و پرورش می­شود. مطالعه­ی حاضر با هدف تعیین و اولویت بندی نیازهای آموزشی اعضای هیات علمی در دانشگاه علوم پزشکی ایلام انجام گرفت.

  روش بررسی : در پژوهشی توصیفی، جامعه ­ی آماری به دو گروه دسته بندی شد. بر اساس مدل نیازسنجی سه بعدی کافمن، ابتدا با استفاده از مصاحبه، اطلاعات کلی درخصوص نیازهای آموزشی اعضای هیات علمی از شرکت کنندگان گروه اول گرد آوری شد و سپس با روش کدگذاری سه مرحله ای اشتراوس و کوربین،گویه ها یا کدهای مربوطه، استخراج گردید که نهایتا در شش حیطه­ی کلی دسته بندی و تدوین شدند. در مرحله پایانی، میزان نیاز آموزشی و اولویت هر کدام از موضوعات حیطه ها با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته (روا و پایا85/0 r= ) از دیدگاه خود اعضای هیات علمی تعیین شد. تجزیه وتحلیل داده ها با روش های آمار توصیفی همچون فراوانی، میانگین، انحراف معیار و آزمون T استیودنت استفاده شد.

  یافته ها : نتایج نشان داد در حیطه ­ی آموزش و یادگیری، بالاترین نیاز آموزشی مربوط به شیوه های نوین تدریس و کمترین نیاز آموزشی مربوط به برگزاری ژورنال کلاب؛ در حیطه­ی ارزشیابی آموزشی، بالاترین نیاز آموزشی مربوط به شیوه های ارزشیابی دانشجو وکمترین نیاز آموزشی مربوط به ارزشیابی به شیوه­ی آزمون عینی ساختار مند ( OSCE ) ؛ در حیطه پژوهش، بالاترین نیاز آموزشی مربوط به مقاله نویسی به زبان انگلیسی و کمترین نیاز آموزشی مربوط به اخلاق در پژوهش؛ در حیطه ­ی فناوری اطلاعات، بالاترین نیاز آموزشی مربوط به آشنایی با مهارت های فناوری اطلاعات و کمترین نیاز آموزشی مربوط به استفاده از کامپیوتر در آموزش؛ در حیطه عمومی، بالاترین نیاز آموزشی مربوط به شیوه ارتباط با دانشجو و کمترین نیاز آموزشی مربوط به اخلاق حرفه ای و در حیطه زبان انگلیسی، بالاترین نیاز آموزشی مربوط به نگارش متون علمی به زبان انگلیسی و کمترین نیاز آموزشی مربوط به ترجمه متون تخصصی بود.

نتیجه گیری : از دیدگاه مطالعه شوندگان،کلیه ­ی موضوعات مورد بررسی در این تحقیق به عنوان نیاز آموزشی قلمداد شدند و در اولویت بندی حیطه های شش گانه باتوجه به میانگین امتیازات، اولویت اول مربوط به حیطه­ی زبان انگلیسی و اولویت آخر مربوط به حیطه ارزشیابی آموزشی بوده است.


محبوبه خورسندی، کبری علی ابادی ، محسن شمسی،
دوره 6، شماره 12 - ( 9-1392 )
چکیده

  زمینه و هدف : ارزشیابی در نظام آموزش پزشکی به دلیل لزوم تربیت نیروی انسانی کارآزموده و ارایه­ی خدمات بهداشتی و درمانی با کیفیت مطلوب از اهمیت ویژه ای برخوردار است. هدف از انجام این پژوهش مقایسه­ی دیدگاه دانشجویان و اساتید دانشگاه علوم پزشکی اراک از کیفیت تدریس اساتید به روش آنلاین بود.

  روش­بررسی : مطالعه­ی حاضر به صورت مقطعی بر روی 758 نفر از دانشجویان و 122 نفر از استادان دانشگاه علوم پزشکی اراک در سال 90-89 صورت پذیرفت. ابزار گرد آوری داده­ها، پرسشنامه­ی محقق ساخته بر اساس مقیاس لیکرت 5 گزینه ای بود که دید گاه اساتید و دانشجویان را نسبت به ارزیابی کیفیت تدریس اساتید به شیوه­ی آنلاین در ابعاد امنیت ارزیابی، جو کلاس، دقت و اقتصادی بودن ارزیابی بررسی می کرد. به منظورآنالیز داده ها از آمار توصیفی و جهت مقایسه­ی میانگین ها از تی مستقل استفاده گردید.

  یافته ­ ها : میانگین نمره­ی نگرش اساتید و دانشجویان نسبت به ارزیابی کیفیت تدریس اساتید با روش آن لاین به ترتیب برابر 30/7 ± 35/62 و 31/12 ± 89/57 بود که بین آن­ها اختلاف معنا داری وجود داشت (0001/0> p ).

  نتیجه­گیری : نظر به این که در این تحقیق استادان و دانشجویان دیدگاه مثبتی نسبت به ارزشیابی آنلاین داشتند، استفاده از این روش در سیستم ارزشیابی کیفیت تدریس استادان پیشنهاد می­گردد.


مینا توتونچی، نیکو یمانی، فریبا طالقانی، طاهره چنگیز،
دوره 7، شماره 14 - ( 3-1393 )
چکیده

مقدمه یکی از شاخص های ارتقاء مرتبه علمی، فعالیتهایی است که هیأت علمی در اداره و مدیریت دانشگاه و جامعه ارائه می‌دهد. هدف از این مطالعه ارزیابی منطقی بودن وقابلیت دستیابی شاخص های خدمات اجرایی ارتقاء مرتبه علمی از دیدگاه اعضای هیات علمی دانشگاههای علوم پزشکی ایران در سال 90-1389 است. روشها مطالعه‌ای توصیفی- مقطعی در 13 ‌دانشگاه علوم پزشکی ایران انجام، و با نمونه‌گیری طبقه‌ای 350 نفرانتخاب شدند. پرسشنامه ای محقق ساخته با مقیاس درجه بندی 1 تا 5 نمره ای، منطقی بودن و قابلیت دستیابی به شاخص های خدمات اجرایی آئین‌نامه ارتقاء را بررسی نمود. میانگین و انحراف معیار نمرات منطقی بودن و قابلیت دستیابی هر شاخص محاسبه و گزارش شد. یافته ها: مجموع یازده شاخص خدمات اجرایی ارتقاء، از نظر منطقی‌بودن و قابلیت دستیابی به ترتیب میانگین 11/12±18/32 و 58/11±37/39 را از کل نمره 55 کسب نمودند. منطقی ترین نمره شاخص فعالیت‌ها را مجری طرح پژوهشی، فعالیت اجرایی در مرکز توسعه آموزش(EDC)، مدیریت در رده‌های مختلف، و قابل دستیابی‌ترین فعالیتها را، فعالیت در مجلات علمی، مجری طرح پژوهشی، فعالیت اجرایی در EDC، و فعالیت موثر در انجمن های علمی کسب نمودند. نتیجه گیری: هیأت علمی، شاخص های اجرایی ارتقاء را چندان منطقی ندانسته ولی دستیابی به این شاخص‌ها را تا حدی امکان‌پذیر می‌پندارند. بازنگری معیارهای ارتقاء و تطبیق آن با ارزش مسئولیت ها، همراه با توسعه مهارتهای مدیریتی، و ایجاد فرصت کافی برای مشارکت در انواع وظایف خدماتی وتسهیل همکاری با مجلات و انجمن‌های حرفه‌ای، می‌توانند دستیابی به شاخص‌های خدمات اجرایی ارتقاء را تسهیل نمایند. 

مرتضی نصیری، مصطفی نصیری، سارا آدرویشی، طیبه هادیگل،
دوره 7، شماره 14 - ( 3-1393 )
چکیده

زمینه و هدف: یادگیری از طریق تلفن همراه به عنوان مرحله جدیدی از توسعه یادگیری الکترونیکی، در پی ارایه فرصت هایی جهت انتقال اطلاعات، تقویت و بهبود یادگیری در دانشجویان می باشد که نقش آن در آموزش پزشکی به روشنی مشخص نیست. هدف این پژوهش مقایسه تأثیر آموزش آناتومی از طریق سخنرانی و تلفن همراه بر میزان یادگیری و یادداری دانشجویان پزشکی می باشد. روش بررسی: این مطالعه نیمه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون بر روی 62 دانشجوی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی بوشهر انجام شد. دانشجویان به روش سرشماری و تصادفی ساده، به دو گروه آموزش از طریق سخنرانی و آموزش از طریق تلفن همراه تقسیم شدند. برای جمع آوری داده ها، از آزمون محقق ساخته که شامل 30 سوال در حیطه دانش، فهم و کاربرد بود استفاده شد. پس از اجرای پیش آزمون، میزان تأثیر دو روش آموزشی بلافاصله و یک ماه بعد از آموزش بررسی شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS19 تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: میانگین و انحراف معیار نمرات در جمع سطوح یادگیری در گروه سخنرانی قبل، بلافاصله و ۴ هفته بعد آموزش به ترتیب822/2±03/12، 294/3±10/21 و 01/4±30/19(001/0P<) و در گروه آموزش با تلفن همراه به ترتیب 706/3±3/14، 416/4±13/21، 177/3±33/21(001/0P<) بود. تفاوت معنی داری بین دو گروه در مرحله پس آزمون دیده نشد(1/0=P)، اما در مرحله یادداری(03/0=P) روش تلفن همراه موثرتر از سخنرانی نشان داده شد. نتیجه گیری: آموزش از طریق تلفن همراه مانند سخنرانی باعث ارتقای یادگیری و یادداری دانشجویان پزشکی می شود؛ ولی تأثیر آن بر یادداری بیشتراست.
سمیرا بصیر شبستری، ایمان شیرین بک، عباسعلی نوریان، مریم رستگار، فاطمه سفیدی،
دوره 7، شماره 15 - ( 6-1393 )
چکیده

زمینه و هدف: پیرو افزایش توجه به ابعاد کمی و کیفی آموزش مداوم ، مقوله نیازسنجی در آموزش مداوم در کشور ما متداول گردید و یکی از اولویتهای پژوهشی مرکز مطالعات وتوسعه آموزش پزشکی قرار گرفته است. با توجه به فقدان انجام مطالعه در جامعه دندانپزشکان لذا برآن شدیم که به ارزیابی دیدگاه دندانپزشکان زنجان در زمینه برنامه های آموزش مداوم در سال 91-1390 بپردازیم. روش بررسی: در این مطالعه توصیفی از 70 نفر دندانپزشکان عمومی شاغل در استان زنجان نهایتا 60 نفر پرسشنامه معتبر مربوط به ارزیابی کمی کیفی آموزش مداوم را تکمیل نمودند. اطلاعات جمع آوری شده توسط نرم افزار SPSS نسخه 20 وارد کامپیوتر گردید و تجزیه و تحلیل شد. یافته ها: جامعه مورد بررسی شامل 64% مرد و 36% زن با میانگین سنی 49/7±49/41 سال بودند. دندانپزشکان موثرترین نکته در افزایش بازدهی دوره های آموزش مداوم را مدرسین مجرب و مطرح(5/52%) و بهترین روش اجرای برنامه آموزش مداوم را برخورد عملی با بیمار(6/42%) برشمردند. مهمترین مشکل دندانپزشکان در برگزاری دوره آموزش مداوم فواصل طولانی زمانی بین برگزاری دوره های آموزشی (6/24%) بود.. اکثر دندانپزشکان (4/75%) با ارائه 5-10 برنامه در سال موافق بودند. 8/59% آنان موافق با ارائه برنامه های بازآموزی بصورت مجازی و با اتصال اینترنت بودند. اکثریت آنان اظهار داشتند که تطابق برنامه ها با نیازهای آموزشی در حد بالائی (88%) بود. نتیجه گیری: با توجه به موافقت اکثریت دندانپزشکان(60%) با برگزاری دوره های بازاموزی بصورت مجازی لذا ارائه برنامه ها طبق اولویتها با روشهای نوین آموزشی مورد درخواست دندانپزشکان توصیه میشود.
سعید بشیریان، فرزاد جلیلیان، مجید براتی، عهدیه غفاری،
دوره 7، شماره 15 - ( 6-1393 )
چکیده

زمینه و هدف: امروزه، آموزش الکترونیک یکی از پیشرفته ترین تکنیک های آموزشی است. از این رو شناسایی جنبه ها و عوامل مرتبط با استفاده از آموزش الکترونیکی در بین اعضای هیئت علمی از اهمیت خاصی برخوردار می باشد. لذا، این مطالعه با بهره گیری از تئوری رفتار برنامه ریزی شده و با هدف بررسی عوامل مرتبط با استفاده از آموزش الکترونیکی انجام گردید. روش بررسی: این مطالعه توصیفی تحلیلی بر روی 200 نفر از اعضاء هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی همدان که با روش نمونه گیری طبقه ای چند مرحله ای انتخاب شده بودند، انجام شد. ابزار جمع آوری داده ها مشتمل بر اطلاعات دموگرافیک و سازه های تئوری رفتار برنامه ریزی شده بود که روایی و پایایی آن مورد تایید قرار گرفته بود. داده ها با استفاده از آزمون تی دانشجویی، آنالیزواریانس یک طرفه و رگرسیون لجستیک در نرم افزار SPSS-16 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: شرکت کنندگان به ترتیب 3/52، 5/49 و 5/61 درصد نمرات قابل اکتساب برای نگرش، هنجارهای انتزاعی و کنترل رفتاری درک شده را به دست آوردند. از بین شرکت کنندگان در مطالعه 5/42 درصد هیچ گونه قصدی جهت استفاده از آموزش الکترونیک در آینده نداشتند. طبق یافته های تئوری رفتار برنامه ریزی، نگرش و کنترل رفتاری درک شده بهترین فاکتورهای پیش بینی کننده قصد رفتاری استفاده از آموزش الکترونیکی بودند. نتیجه گیری: نتایج مطالعه حاکی از قصد ضعیف اعضای هیات علمی نسبت به آموزش الکترونیکی بود؛ بنابراین، اجرای مداخلات آموزشی با بهره گیری از تئوری رفتار برنامه ریزی شده با تاکید بر نگرش و کنترل رفتاری درک شده بعنوان تسهیل کنندگان پذیرش آموزش الکترونیکی در برنامه های آموزشی آتی توصیه می گردد.
عارفه شاهی، مهران شاهی، مریم آویژگان، فرحناز کمالی، سید سعید حسینی تشنیزی، بهجت ناصریان، اصغر رزم آرا،
دوره 7، شماره 16 - ( 9-1393 )
چکیده

زمینه و هدف: نیازسنجی آموزشی اعضای هیات علمی با شناسایی و اولویت بندی نیازهای آموزشی ایشان، می تواند به سازماندهی بهتر امکانات و منابع موجود در دانشگاه و تامین اهداف عالی آن دانشگاه کمک نماید. این پژوهش با هدف معرفی و اولویت‏بندی نیازهای آموزشی اعضای هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان بر اساس شرح وظایف و با نظرسنجی از خود ایشان انجام شد. روش ها: این مطالعه توصیفی مقطعی در سال 1390 به منظور نیازسنجی اعضای هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان با حجم نمونه‏ی 60 نفر انجام شد. ابزار استفاده شده، پرسشنامه‌ی محقق ساخته ای بود که بر اساس دستورالعمل وزارتی شرح وظایف اساتید و نظرسنجی و مرور متون تهیه و تدوین گردید و دارای 6 حیطه و 59 موضوع یا زیرحیطه بود. مقیاس استفاده شده در آن برای هر زیرحیطه، مقیاس 6 درجه ای لیکرت بود که شامل موارد "بدون نیاز" تا "نیاز بسیار زیاد" می شد و در تجزیه و تحلیل از یک تا 6 را به خود اختصاص می داد. روایی پرسشنامه با نظر متخصصان و پایایی آن با آلفای کرونباخ 85/0 تامین شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS16 تجزیه و تحلیل شد. نتایج: میانگین و انحراف معیار نمرات کسب شده در حیطه‌های مختلف به ترتیب اولویت نمره شامل فعالیت اجرایی و مدیریتی (24/0±62/4)، پژوهش (55/0±61/4)، آموزش (75/0±60/4)، توسعه فردی (67/1±34/4)، فعالیت‌های تخصصی خارج از دانشگاه (13/0±33/4) و خدمات درمانی و ارتقای سلامت (9/0±79/3) بود. در بین زیرحیطه ها، مقاله نویسی به زبان انگلیسی با فراوانی 44 ( 3/73درصد) بالاترین فراوانی و نحوه انجام مکاتبات علمی داخلی وخارجی با فراوانی 43 (6/71 درصد) در مرتبه دوم قرار داشتند. نحوه پرورش تفکر انتقادی و قدرت استدلال، نحوه تهیه "راهنمای مطالعهStudy guide" ، نحوه آموزش و ارزشیابی اخلاق حرفه ای و همچنین مهارت تحلیل آماری داده ها، مشترکا" با فراوانی 42(70 درصد) در مرتبه سوم را به خود اختصاص دادند. بحث و نتیجه گیری: اعضای هیات علمی به آموزش در زمینه ی حیطه های مختلف وظایف خود نیاز دارند. ولیکن با توجه به نتایج این پژوهش لازمست اولویت بندی استخراج شده، مد نظر مسوولان توسعه ی کارایی اعضای هیات علمی دانشگاه قرار گیرد. کلید واژه: دانشگاه علوم پزشکی، عضو هیات علمی، نیازسنجی.
مهدی مشکی، عاطفه دهنوعلیان، ملیحه شارعی نیا،
دوره 7، شماره 16 - ( 9-1393 )
چکیده

زمینه و هدف: اخیرا تغییرات زیادی درآموزش پزشکی درسراسر جهان رخ داده است به همین دلیل درک دانشجویان از محیط آموزشی موردتوجه خاصی قرار گرفته است. هدف ازاین پژوهش مقایسه درک دانشجویان در مرحله کارآموزی با دانشجویان در مرحله تئوری از محیط های آموزشی و مقایسه بین دو جنس ورشته های تحصیلی مختلف دردانشگاه علوم پزشکی گناباددر سال 1390 میباشد. روش بررسی: این پژوهش از نوع مقطعی می باشد که در آن 234 نفر از دانشجویان رشته های پرستاری و مامائی(98 نفر)، بهداشت(57 نفر)، پیراپزشکی(62 نفر)وپزشکی(17 نفر)دانشگاه علوم پزشکی گناباد شرکت کردند.ابزار گردآوری داده هاپرسشنامه استاندارد DREEM(Dundee Ready Educational Environment Measure) بود.این پرسشنامه استاندارد شامل50 سوال که در پنج حیطه یادگیری،اساتید،ادراک دانشجو از توانایی علمی خود، جوآموزشی وادراک دانشجو ازشرایط اجتماعی خودبود.داده های حاصل بعد ازورودبه نرم افزار SPSSنسخه 20 مورد تجزیه وتحلیل قرارگرفت. یافته ها: یافته های پژوهش نشان داد میانگین کل امتیاز DREEM برای دانشجویان 52/108 از 200 بود. همچنین دانشجویان دوره تئوری درمقایسه با دانشجویان دوره کارآموزی رضایت بیشتری ازمحیط های یادگیری داشتند که این ازنظر آماری معنی دار می باشد (003/0 =P).بین دانشجویان دختر و پسردر دوگروه از نظر آماری تفاوتی مشاهده نشد. میانگین حیطه های پرسشنامه در بین رشته های مختلف دانشگاه نشان داد که بین رشته پرستاری و مامائی باپیراپزشکی رابطه معنی داری وجود دارد(01/0=P). بحث: به طور کلی اگرچه که دانشجویان محیط یادگیری را در دانشگاه مطلوب ارزیابی نمودند اما توجه بیشتر به رعایت اصول آموزشی و ایجاد فضای مناسب آموزشی جهت یادگیری بهتر دانشجویان ضروری است و استفاده از ابزارهائی مانند DREEM می تواند در فرایند تغییر در آموزش، کمک های ارزنده ای کند.
یوسف ادیب، اسکندر فتحی آذر، غلامعلی دهقانی،
دوره 7، شماره 16 - ( 9-1393 )
چکیده

زمینه و هدف: برای ارتقای نظام آموزشی و بهبود یادگیری فراگیران، باید آموزش پزشکی مبتنی بر نظرات و اعتقادات شخصی به آموزش بر مبنای بهترین شواهد تغییر یابد. هدف این پژوهش، تبیین تجارب و دیدگاه های مدرسان و دانشجویان پزشکی در مورد نقش اعضای هیئت علمی در آموزش مبتنی بر شواهد بود. روش بررسی: این مطالعه در سال 1392 به روش کیفی و با بهره گیری از رویکرد تحلیل محتوا در دانشگاه علوم پزشکی تبریز انجام شد. 13 نفر استاد و 5 نفر دانشجوی پزشکی به روش نمونه گیری مبتنی بر هدف انتخاب و تجارب و دیدگاه های آنان تا رسیدن به مرحله اشباع اطلاعاتی مورد استفاده قرار گرفت. برای جمع آوری داده ها از مصاحبه انفرادی نیمه ساختار یافته و برای تحلیل آن ها از روش تحلیل محتوای کیفی مورد استفاده شد. یافته ها: در این مطالعه چهار درون مایه اصلی استخراج گردید که عبارتند از: پژوهش در آموزش، روابط بین فردی، تبحر در تدریس و آموزش، و الگوی رفتاری برای دانشجویان. هر کدام از این درون مایه های اصلی شامل چندین درون مایه فرعی است. نتیجه گیری: براساس تجارب مشارکت کنندگان، برای مدرسان آموزش مبتنی بر شواهد نقش های متنوعی را می توان در نظر گرفت اما پژوهش در آموزش به عنوان محوری ترین نقش، سایر وظایف اعضای هیئت علمی را تحت تاثیر قرار می دهد. بهبود پژوهش در آموزش، می تواند ارائه آموزش مبتنی بر شواهد در حیطه پزشکی را تسهیل نماید.
عباس ثابت، محمد حسن صیف، احمد رستگار، سعید طالبی،
دوره 7، شماره 16 - ( 9-1393 )
چکیده

زمینه و هدف: در محیط های آموزش پزشکی قصد استفاده از فناوری و پذیرش آن در بین دانشجویان بسیار حیاتی است. این مطالعه به شناسایی عوامل مؤثر بر قصد استفاده و بکارگیری فناوری اطلاعات و ارتباطات در بین داشجویان علوم پزشکی می پردازد. روش بررسی: این مطالعه توصیفی- همبستگی روی 120 نفر( دختر و پسر) از دانشجویان دانشکده مدیریت دانشگاه علوم پزشکی شیراز که بصورت تصادفی انتخاب شدند. جهت بررسی عوامل موثر بر قصد استفاده از فناوری از پنج پرسشنامه قصد استفاده از فناوری،درک سهولت استفاده از فناوری و درک از سودمندی استفاده از فناوری ،لذت طلبی وکاربردی بودن سیستم فناوری استفاده گردید. برای بررسی تحلیل از آمارهای توصیفی و آزمون های ضریب همبستگی، تحلیل مسیر و شاخص های نیکویی برازش با استفاده از نرم افزارهای lisrel8.5,spss18 استفاده گردید. یافته ها: تمامی متغیر های موثر بر قصد استفاده از فناوری توسط دانشجویان علوم پزشکی در قالب مدل مفهومی تحقیق مورد بررسی قرار گرفت و در نهایت مدل مفهومی با شاخص های نکویی برازش مورد بررسی و تایید قرار گرفت. نتیجه گیری: در قصد استفاده از فناوری توسط دانشجویان علوم پزشکی متغیرهای بسیاری تاثیرگذارند که تعدادی از آنان مورد بررسی قرار گرفت.نتایج تحلیل مسیر نشان می دهد که سهولت ادراک شده و لذت طلبی به ترتیب بیشترین اثر را بر قصد استفاده از فناوری را دار می باشند.
محمد علی حسینی، نادیا منتظر صومعه سرایی، شهرام یزدانی، محمد رضا نخستین،
دوره 8، شماره 17 - ( 1-1394 )
چکیده

مقدمه: یادگیری سازمانی و سازمان یادگیرنده، امروزه بعنوان یکی از مهمترین عوامل تاثیرگذار در موفقیت سازمانی محسوب می شود. این پژوهش با هدف تعیین قابلیت یادگیری سازمانی، موانع و تسهیل کننده های آن در دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی در سال 92-1391 انجام شده است روش مطالعه: در این مطالعه توصیفـی- مقطعی120 نفر از کارکنان و مدیران دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی به روش تمام شماری انتخاب شده اند. ابزار مطالعه پرسشنامه قابلیت یادگیری سازمانی بوده که روایی صوری و محتوایی پرسشنامه با روش لاوشه و پایایی آن با محاسبه ضریب آلفای کرونباخ (86%) مورد تأیید قرار گرفتند. یافته ها: وضعیت یادگیری سازمانی در این دانشگاه بالاتر از سطح متوسط بدست آمد. (1125/120). همچنین مهمترین موانع با میانگین 95/3 مربوط به"عادت و تمایل به انجام کارها به روشهای قدیمی وکمبود حمایت مدیران ارشد" و مهمترین عامل تسهیل کننده با میانگین 24/4 مربوط به"ضروری دانستن بکارگیری آموخته ها در عمل"بوده است. نتایج تفاوت معناداری بین متغیر های جنس، سن، سطح تحصیلات، پست سازمانی، سابقه کاری و نوع استخدام با قابلیت یادگیری سازمانی نشان نداد. بحث و نتیجه گیری: نتایج بیانگر بالاتر از سطح متوسط بودن قابلیت یادگیری در آن بود. لیکن تا رسیدن به سطح مطلوب نیاز به تلاش بیشتری می باشد. توصیه می شود به منظور ارتقاء بهره وری سازمانی، تدابیر لازم جهت حذف یا کاهش موانع و همچنین تقویت تسهیل کننده های یادگیری سازمانی در دانشگاه اندیشیده شود.


منصور غفوری فرد، هادی حسنخانی،
دوره 8، شماره 17 - ( 1-1394 )
چکیده

زمینه و هدف: حیطه جدید مراقبت های بهداشتی، عرصه همکاری گروه پزشکی، بیمارستانها، مراکز پزشکی و کارشناسان بیمه ها در یک محیط مجازی است که در آن محیط به تبادل اطلاعات می پردازند. این پیشرفت های تکنیکی و اقتصادی- اجتماعی فرصتی را فراهم کرده است که تعداد زیادی از بیماران به سیستم های اطلاعاتی مبتنی بر اینترنت دسترسی داشته باشند. این مطالعه با هدف بررسی ابعاد مختلف بیمارستان مجازی انجام شده است. روش بررسی: این مقاله نوعی مطالعه‌ی مروری- نقلی (Narrative review) است، که از طریق جستجوی کلمات کلیدی شامل بیمارستان مجازی، درمان و آموزش در پایگاه‌ها و بانک‌های اطلاعاتی PubMed، ISI Web of Science، Scopus، EMBASE، Medline، Elsevier و کتابخانه‌ی ملی دیجیتال پزشکی ایران انجام شد. در جستجوی اولیه 84 مقاله مرتبط یافت شد که پس از بررسی تک به تک مقالات و بر اساس اهداف مطالعه در مجموع 35 مقاله مورد استفاده قرار گرفت. یافته ها: بیمارستان های مجازی فرصتی را فراهم می کند تا کادر درمانی و بیماران بتوانند در یک محیط مجازی با یکدیگر ارتباط داشته باشند. بیمارستان های مجازی کابردهای مختلفی از قبیل آموزش دانشجویان گروه علوم پزشکی، رفع نیاز های مددجویان و بیماران، تخت های مجازی، استفاده کارکنان خدمات بهداشتی درمانی جهت ارائه خدمات، بیمارستان به عنوان کتابخانه مجازی داشته باشد. نتیجه گیری: استفاده از بیمارستان های مجازی در آینده نزدیک یکی از نیاز های اصلی جوامع بشری خواهد بود و مسئولین باید زیر ساخت های لازم در خصوص ارائه این خدمات را از طریق کامپیوتر های شخصی و موبایل و سایر وسایل ارتباطی فراهم نمایند.
فرح مادرشاهیان، محسن حسن آبادی، سهیلا خزاعی،
دوره 8، شماره 17 - ( 1-1394 )
چکیده

زمینه و هدف: تدریس سنتی روش تحقیق با یادگیری و رضایت کم همراه است اما تدریس موثر موجب افزایش تواناییهای شغلی و نگرش مثبت نسبت به علم می گردد. در این بررسی تاثیر تدریس روش تحقیق بر مبنای"مراقبت مبتنی‌بر‌شواهد"، کاربردها و طراحی پژوهش بر شناخت، نگرش و رضایت از تدریس مطالعه شد. روش بررسی: در این مطالعه نیمه‌تجربی دانشجویان ترم‌5 رشته‌پرستاری دانشگاه‌ علوم‌پزشکی‌بیرجند، سال1391به روش سرشماری انتخاب و جهت آموزش روش‌تحقیق از کتب مرجع، تصادفی به2گروه39نفری تجربی‌و‌کنترل تخصیص‌یافتند. مداخله شامل ارتقاء‌ مهارتهای‌ ارائه"مراقبت ‌‌مبتنی‌بر‌ شواهد"، آموزش کاربردهای اصول تحقیق در دروس مختلف و مراقبت ها و طراحی گروهی 11پژوهش بود. تدریس گروه کنترل به روش بحث گروهی بود. دو‌ پرسشنامه محقق‌ساخته در آغاز و پایان مطالعه استفاده شد. پیامدهای مداخله، نمرات شناخت تحقیق، نگرش نسبت به فواید، ضرورت و بکارگیری اصول تحقیق و رضایت از تدریس بود که بترتیب توسط20سوال چهار گزینه، 12و21گویه دارای مقیاس‌لیکرت(نمره5-1)سنجش‌شد اطلاعات با آزمونهای کای‌دو، تی‌مستقل و ‌زوج در نرم افزارSPSS نسخه16تجزیه‌و‌تحلیل شد. یافته ها: پس از مداخله نمره کل شناخت گروه تجربی از تحقیق(59/8±05/6 )بالاتر از گروه کنترل(51/5±74/2)بود(041/0P<). نمره نگرش گروه تجربی نسبت به تحقیق پس از مداخله در مقایسه با گروه کنترل (028/0P<)و قبل مداخله بالاتر بود (015/0P<). نمره کل رضایت گروه تجربی(67/8±61/78)از تدریس بیشتر از گروه کنترل(24/9±23/71 )بود(001/0P<). نتیجه گیری: تدریس روش تحقیق توام با حمایت مداوم دانشجویان، مبتنی بر مراقبت مبتنی بر شواهد، کاربردها و طراحی‌ گروهی تحقیق می تواند با ایجاد ارتباط بین اصول، طراحی،اجراء و کاربردهای تحقیق موجب افزایش شناخت، بهبود نگرش و رضایت از تدریس شود.
نیکو یمانی، رضا جفایی دلویی، حسین کریمی مونقی، علیرضا ایرج پور، لیدا جراحی،
دوره 8، شماره 17 - ( 1-1394 )
چکیده

مقدمه: در الگوهای نوین آموزشی آمادگی فراگیران آن چنان مهم است که به اهمیت آن برای مشارکت فعال و خود انگیزشی فراگیران تأکید شده است؛ چرا که در یادگیری نقش بسزایی ایفا می کند. آموزش بین حرفه ای، یکی از الگوهای نوین آموزشی است که با افزایش همکاری ها، کیفیت ارائه خدمات و مراقبت از بیمار را بهبود بخشند. لذا هدف از این مطالعه بررسی آمادگی دانشجویان پزشکی عمومی و کارشناسی رادیولوژی و پرستاری دانشگاه علوم پزشکی مشهد و نیز تعیین ارتباط آن با متغیرهای زمینه ای است. روش‌ پژوهش: در مطالعه توصیفی مقطعی حاضر جامعه پژوهش شامل دانشجویان رشته های کارشناسی رادیولوژی، پرستاری و پزشکی که دوره کارآموزی و کارورزی را میگذرانند می باشد. زمان انجام پژوهش سال 91-92 است. در این پژوهش برای جمع آوری داده ها از ابزار آمادگی برای یادگیری بین حرفه ای استفاده شد. یافته ها: تعداد 330 نفر به پرسشنامه ها پاسخ دادند و داده های 305 پرسشنامه تحلیل شد.. میانگین امتیاز آمادگی دانشجویان پرستاری دانشگاه علوم پزشکی مشهد برای یادگیری بین حرفه ای 19/72 میانگین امتیاز دانشجویان رادیولوژی 84/72 و میانگین دانشجویان پزشکی 45/68 بدست آمد. همچنین انحراف معیار نمرات دانشجویان به ترتیب 36/9, 86/7 و 85/9 بدست آمد. رابطهء بین نمرات آمادگی دانشجویان برای یادگیری بین حرفه ای و متغیر جنسیت و رشته تحصیلی معنادار نبود. بین آمادگی دانشجویان رادیولوژی و پزشکی و متغیر سن رابطه معنی داری وجود نداشت، اما در دانشجویان پرستاری این رابطه معنی دار بود. نتیجه گیری: نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که دانشجویان در هر سه گروه از میزان آمادگیی بالاتر از حد متوسط که همان میانگین نمرات کل در پرسشنامه است برخوردارند. با توجه به اینکه در این مطالعه امادگی دانشجویان در حد بالاتر از متوسط که سطح مطلوبی است، قرار داشت و از طرفی ارتباطی بین آمادگی دانشجویان و متغیرهای زمینه ای وجود نداشت، این امکان را به برنامه ریزان و مدیران آموزشی میدهد تا بتوانند با محدودیتهای کمتر و در نظر گرفتن سایر عوامل در جهت توسعه آموزش بین حرفه ای گام بردارند.
ندا مهرداد، عباس هوشمند بهابادی، نرگس یعقوبی، مریم اعلا، مهناز سنجری، میترا ذوالفقاری،
دوره 8، شماره 18 - ( 3-1394 )
چکیده

زمینه و هدف: آموزش مجازی بخش جدایی ناپذیر از سیستم آموزشی در عصر حاضر است. هر چند پژوهشهای متعددی درارتباط با تاثیر آموزش مجازی انجام گردیده است اما سودمندی کارگاههای مجازی کمتر مورد توجه قرار گرفته است. هدف از این پژوهش تعیین سودمندی و کارایی درک شده از برگزاری کارگاههای آموزشی به شیوه مجازی در دانشگاه علوم پزشکی تهران است. روش بررسی: در این مطالعه توصیفی- مقایسه ایی57 نفر از اعضاء هیات علمی و دانشجویان مقطع تحصیلات تکمیلی در کارگاههای مجازی آموزشی شرکت کردند. بدین ترتیب که ابتدا عناوین کارگاهها نیاز سنجی شد و 42 عنوان محتوای آموزشی بر حسب اولویت در نیازسنجی به شیوه الکترونیکی تهیه و در سامانه آموزش الکترونیکی به آدرس www.farasa.netقرار داده شد و امکان دسترسی به محتوا به مدت سه ماه به شرکت کنندگان داده شد. پس از گذشت سه ماه نظرات شرکت کنندگان در ارتباط با متغیرهای مورد بررسی با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته مشتمل بر سه قسمت ( اطلاعات دموگرافیک، پیوستار دیداری سنجش رضایتمندی از اموزش مجازی و آموزش حضوری ، و 35 گویه جهت بررسی سودمندی و کاررایی و...) مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: یافته های پژوهش نشان داد بین رضایتمندی از کارگاه مجازی با کارگاه به شیوه حضوری تفاوت معناداری وجود دارد(p< 0.000). در ضمن متغیرهای توانایی استفاده از سامانه آموزشی، کارآیی روش مجازی،محتوای طراحی شده در سامانه، فعالیت های یادگیری تعاملی، محیط یادگیری، سهولت استفاده از روش، ارزش های درک شده، رضایتمندی ازسامانه و سودمندی ادراک شده و قصد رفتاری از یادگیری درسامانه آموزش الکترونیکی در دامنه (38/0 تا 90/0) با یکدیگر همبستگی مثبت معناداری نشان دادند. نتیجه گیری: در مجموع شرکت کنندگان نگرش مثبتی نسبت به برگزاری کارگاه به شیوه مجازی با توجه مزایای آن داشتند. پیشنهاد میشود در راستای رضایتمندی بیشتر فراگیران، از آموزش مجازی ،در بر گزاری کار گاهها برنامه ریزی های مدونی انجام گیرد.


صفحه 1 از 3    
اولین
قبلی
1
 

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله توسعه آموزش می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Journal of Medical Education Development

Designed & Developed by : Yektaweb