جستجو در مقالات منتشر شده


7 نتیجه برای اضطراب

فاطمه شجاعی، ترانه امام‌قلی خوشه‌چین، ابوالحسن رفیعی، نسرین معصومی،
دوره 2، شماره 3 - ( 11-1388 )
چکیده

  زمینه و هدف: یکی از وظایف اصلی اساتید کمک به ایجاد محیط و فضای آموزشی مناسب برای رشد تفکر انتقادی در کلاس و بالین بیماران می‌باشد و این امر مستلزم استفاده از شیوه‌های نوین تدریس و یادگیری می‌باشد. لذا محقق در این پژوهش با ارایه‌ی روشی نوین در ارزش‌یابی مهارت‌های بالینی دانشجویان پرستاری با استفاده از همتایان و بررسی نظرات دانشجویان نسبت به این روش گامی هر چند کوچک جهت توسعه‌ی تفکر انتقادی در این قشر برداشته است .

 

  روش بررسی: این پژوهش به روش اقدام پژوهی انجام گردید. به این ترتیب که جهت ارزش‌یابی مهارت‌های بالینی کسب شده توسط دانشجویان پرستاری در کارآموزی فن، از دانشجویان خواسته شد که گروه دو نفره تشکیل داده و هم دیگر را در هنگام انجام مهارت‌ها با استفاده از چک لیست استاندارد مهارت‌ها ارزش‌یابی کنند و پس از پایان مهارت فیدبک مربوطه را به هم ارایه دهند. هم‌چنین پرسش نامه‌ای جهت بررسی نظرات دانشجویان در استفاده از این روش تدوین شد و پس از اعلام نهایی نمرات، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت .

 

  یافته‌ها: طبق نتایج پژوهش 87 درصد دانشجویان تجربه‌ی قبلی ارزش‌یابی توسط همتایان را نداشتند. در بررسی نظرات دانشجویان نسبت به استفاده از این روش بیشترین میانگین به ترتیب مربوط به ارتقای یادگیری (812/.±82/4) و کاهش اضطراب (977/0±73/4) بود و بعد از آن افزایش انگیزه‌ی یادگیری (536/0 ±34/4) و آسانی کاربرد این روش (81/0±01/4) در رتبه‌های بعدی قرار داشتند. کم‌ترین میانگین مربوط به قابل اعتماد بودن (977/0± 29/3) این روش بود .

  نتیجه‌گیری: مربیان می‌توانند در آموزش دانشجویان با استفاده از ارزش‌یابی توسط همتایان، یادگیری فعال‌تر، پایدارتر و انتقادی‌تری را ایجاد نموده و دانشجویان به استقلال عمل بیشتر، اعتماد به نفس بالاتر و قدرت تصمیم‌گیری بهتر در حل مسائل دست یابند


فرح مادرشاهیان، محسن حسن ابادی، سهیلا خزاعی،
دوره 4، شماره 7 - ( 11-1390 )
چکیده

زمینه و هدف: انتخاب رویکرد مبتنی بر شواهد جهت آموزش و تصمیم گیری در ارایه ی مراقبت نیازمند تعیین موانع و اثربخشی می باشد. در این مطالعه اثر گنجاندن مراقبت مبتنی بر شواهد در برنامه ی تدریس بر عملکرد دانشجویان مطالعه شده است. روش بررسی: در این مطالعه شبه تجربی چهل دانشجوی رشته ی پرستاری در بخش ارولوژی با نمونه گیری مبتنی بر هدف انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه آموزش مبتنی بر شواهد (20نفر) و رویکرد سنتی (20نفر) تخصیص یافتند. اطلاعات با پرسشنامه ی نظرات دانشجویان، رضایت بیماران و چک لیست ارزیابی کیفیت مراقبت، جمع آوری گردید و سپس با آمار توصیفی و استنباطی تجزیه و تحلیل شد. یافته‌ها: مراقبت از بیماران در گروه مبتنی بر شواهد و سنتی به ترتیب 35درصد و 29درصد مطلوب، 55 درصد و 59 درصد متوسط و 10درصد و 12درصد نامطلوب بود. دانشجویان گروه مبتنی بر شواهد و سنتی به ترتیب 65درصد و 40درصد معتقد بودند که بر اساس نیاز بیمار جهت مراقبت تصمیم گیری می نمودند. 73درصد و 38درصد علاوه بر مشکل فعلی تمامی مشکلات بیمار را در نظر گرفته ، 64درصد و 45درصد اضطراب آنان کاهش یافته بود ( 045/0 P= ). بیماران دو گروه به ترتیب 52درصد و 40درصد رضایت زیاد داشتند. در آغاز آگاهی دانشجویان دو گروه از مراقبت بیماران ، تفاوت معنی داری با یکدیگر نداشت(63/0 P=). نتیجه‌گیری: گنجاندن شواهد پژوهش در مراقبت های پرستاری نه تنها به اندازه ی رویکرد سنتی موثر است بلکه موجب ارتقای مراقبت های پرستاری با کیفیت بالا می گردد.
مرتضی نصیری، سارا آدرویشی، مهستی گنجو، معصومه اسدی،
دوره 7، شماره 15 - ( 6-1393 )
چکیده

زمینه و هدف: اضطراب آزمون به عنوان یک مشکل مهم آموزشی، سالانه میلیون ها دانشجو را در سراسر جهان تحت تأثیر قرار می دهد و باعث افت تحصیلی آنها می شود. یکی از فاکتورهای موثر بر کاهش اضطراب باورهای مذهبی می شود. لذا هدف این پژوهش بررسی تأثیر دعای توسل بر کاهش اضطراب آزمون دانشجویان می باشد. روش بررسی: این مطالعه نیمه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون بر روی 70 دانشجوی جدید الورود پرستاری دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز در سال 1392 انجام شد. جهت جمع آوری داده ها از پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک و اضطراب آزمون اسپیل برگر استفاده شد. بعد از آزمون اولیه از 70 دانشجو، 39 دانشجو با اضطراب بالا شناسایی شده و به طور تصادفی به گروه آزمایش(19 نفر) و کنترل(20 نفر) تقسیم شدند. برای گروه آزمایش 30 دقیقه قبل از آزمون، به مدت 15 دقیقه فایل صوتی دعای توسل از طریق بلندگو پخش شد. بلافاصله بعد از اتمام فایل صوتی و 15 دقیقه بعد اضطراب آنها مجدداً ارزیابی شد. جهت گروه کنترل هیچ گونه فایلی پخش نشد. داده ها با استفاده از آزمون آماری مربع خی دو، تی زوجی و مستقل و ضریب همبستگی پیرسون با نرم افزار SPSS19 تجزیه و تحلیل شد. یافته ها: میانگین نمرات اضطراب قبل از مداخله در گروه آزمایش(43/2±26/44) در مقایسه با گروه کنترل(27/2±20/42) اختلاف معنی داری نشان نداد(09/0P=). اما میانگین نمرات اضطراب پس آزمون اول(45/1±73/34) و 15 دقیقه بعد(35/0±74/31) در گروه آزمایش نشان داد که دعای توسل بر کاهش اضطراب مؤثر می باشد(001/0P=). در گروه شاهد در پس آزمون اول(82/0±05/41) و 15 دقیقه بعد( 53/0±80/38) هیچ گونه اختلاف معنی داری دیده نشد(00/1P=). نتیجه گیری: با توجه به نتایج که نشان داد دعای توسل باعث کاهش اضطراب آزمون دانشجویان می شود، استفاده از این دعا به عنوان یک روش کم هزینه و ساده جهت کاهش اضطراب آزمون دانشجویان توصیه می شود. .
اکرم عابدینی پور، فاطمه صمدی، سمیه مومنیان،
دوره 8، شماره 19 - ( 6-1394 )
چکیده

مقدمه: با توجه به تاثیر منفی تقلب در محیط‌های آموزشی و لزوم برنا مه‌ریزی درجهت کاهش بروز آن در دانشجویان، مطالعه حاضر با هدف تعیین فراوانی تقلب وعوامل مرتبط با آن در بین دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی قم در سال 1392 انجام شد. روش بررسی : این مطالعه از نوع مقطعی می باشد پرسشنامه‌ها(محقق ساخته)در اختیار همه دانشجویان قرار داده شد که از این میان 536 نفر از دانشجویان پرسشنامه ها را تکمیل کردند. روایی پرسشنامه به تایید ده نفر از متخصصین رسید و پایایی آن در یک نمونه مقدماتی بررسی شد. بعد از ورود داده ها به نرم افزار spss، برای توصیف داده ها از شاخص‌های میانگین و انحراف معیار استفاده شد. آمار استنباطی نیز توسط آزمون تی انجام شد. یافته ها: 536 دانشجو در مطالعه شرکت کردند. فراوانی تقلب در بین دانشجویان رشته هوشبری بیشترین(3/79%) ودر بین دانشجویان مامایی (9/25%) و اطاق عمل (1/32%) کمترین میزان گزارش گردید. بیشترین شیوه تقلب، نگاه کردن به برگه امتحانی فرد کناری و یا در معرض دید قرار دادن برگه خود (9/20%) وکمترین شیوه تقلب، دسترسی به سئوالات قبل از امتحان و حضور به جای فرد دیگری در جلسه امتحان و بالعکس(4/3%) بیان شده است. درضمن بیشترین دلیل تقلب را چون ملاک سنجش فقط نمره است ذکر کردند(8/80%) وکمترین دلیل برای تقلب را اضطراب ذکر نموده اند(1/64%). نتیجه گیری: بسیاری از انواع تقلب با وضع قوانین، آموزش درست و مدیریت آموزشی قابل اجتناب است. با توجه به اینکه رواج و شیوع تقلب در محیط های تحصیلی کشورمان انکار ناپذیر است بنابراین برای درک علت تقلب و شناسایی متغیرهای وابسته آن در بین دانشجویان خصوصا دانشجویان رشته های پزشکی، لازم است پژوهشهای گسترده ای در سطح کشور انجام گیرد.
دکتر محمد مهدی یاقوتی خراسانی، دکتر علی راوری، دکتر رامین اباذرپور،
دوره 9، شماره 22 - ( 4-1395 )
چکیده

زمینه و هدف: رفتارهای ناشایست در محیط های آموزشی می تواند به شدت فرایند یاددهی و یادگیری را مختل نماید و به ایجاد تناقض و اضطراب بین استاد و دانشجو منجر گردد. هدف از این مطالعه بررسی دیدگاه و رفتار دانشجویان در مورد رفتارهای ناشایست در محیط های آموزشی می باشد.

روش ها: در این مطالعه مقطعی-توصیفی که در سال 1391 انجام گرفت با استفاده از پرسشنامه پژوهشگر ساخته، تمامی دانشجویان دانشکده دندانپزشکی به شکل داوطلبانه در مطالعه مشارکت داشته اند. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزاری SPSS-18 و آزمون های آماری توصیفی، تی مستقل، آنوا و ضریب همبستگی اسپیرمن تحلیل شدند؛ 05/0≥P معنی‌دار تلقی گردید.

نتایج: یافته های مربوط به دیدگاه دانشجویان نشان داد بیشتر دانشجویان خوابیدن در کلاس درس را رفتار ناشایست می دانستند و نگاه کردن به ساعت در آخر کلاس درس شایعترین رفتاری بوده که انجام می داده اند. در این مطالعه بین دیدگاه دانشجویان در مورد رفتارهای ناشایست و نحوه انجام این رفتارها ارتباط معناداری مشاهده شد؛ به طوری که آزمون آماری اسپیرمن (Spearman) بین دیدگاه و میزان انجام رفتار همبستگی بالایی را نشان داد (55/0R= و 0001/0P=).

نتیجه گیری: یافته ها حاکی از آن بود اغلب دانشجویان دیدگاه منفی نسبت به رفتارهای ناشایست دارند و همچنین فراوانی انجام رفتارهای ناشایست توسط گروه تحت مطالعه قابل توجه نیست. با توجه به اثرات سویی که رفتارهای ناشایست روی فرایند آموزش بر جای می گذارد بهتر است تدابیری اتخاذ شود که جایگاه رفیع اساتید و دانشجویان هر چه بیشتر مورد تکریم قرار گیرد.


مینا محبیان، محسن داداشی، نیما معتمد، الناز صفدریان،
دوره 10، شماره 26 - ( 6-1396 )
چکیده

زمینه و هدف : شیوع افسردگی، اضطراب و استرس در دانشجویان دندانپزشکی از مشکلات مهم می­باشد. با توجه به عوارض زیاد اختلالات روانی در دانشجویان، تحقیق حاضر با هدف بررسی میزان افسردگی، اضطراب و استرس در دانشجویان دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی زنجان در سال تحصیلی 95-94 انجام شد.
روش بررسی : این تحقیق با طراحی توصیفی-مقطعی بر روی 149 نفر از دانشجویان دندانپزشکی انجام شد. انتخاب نمونه­ها به صورت تصادفی و نحوه تکمیل اطلاعات، پرسش­نامه بود. در این تحقیق برای بررسی میزان افسردگی، اضطراب و استرس از پرسش­نامه (DASS-21) -Depression Anxiety Stress Scale و برای بررسی عوامل استرس­زا از پرسش­نامهDES)) Dental Enviornmental Stressorsمحقق­ساخته استفاده شد. یافته­ها توسط آزمون­های آماری t-test مستقل و ANOVA مورد آنالیز آماری قرار گرفتند.
یافته ها : تحقیق حاضر نشان داد که دانشجویان دندانپزشکی میزان افسردگی، اضطراب و استرس را به ترتیب 5/31%، 3/40% و 6/41% با شدت­های مختلف داشتند. میزان افسردگی، اضطراب و استرس از نظر جنسیت و محل سکونت تفاوت آماری معناداری نداشتند (05/0p >). میزان افسردگی و استرس از نظر مقطع تحصیلی تفاوت آماری معناداری داشتند (05/0p­­<). مهم­ترین عوامل استرس­زا نیز از دیدگاه دانشجویان در بعد آموزشی، ترس از افتادن در امتحانات (57%)، در بعد بالینی، مسوولیت درمان بیمار و عدم آسیب به بیمار (2/36%) و در بعد خارج از محیط دانشکده، دوری از خانواده (5/37%)، گزارش شد.
نتیجه­گیری : با توجه به شیوع افسردگی، اضطراب و استرس ذکر شده و عوامل استرس­زای موجود، توصیه می­شود مسوولین محترم در جهت کم­کردن این عوامل تلاش کنند و محیط بهتری برای تحصیل دانشجویان فراهم کنند.
اکبر پیروزمنش، معصومه ایمانی پور،
دوره 10، شماره 28 - ( 12-1396 )
چکیده

زمینه و هدف: ارزشیابی به­عنوان یکی از عوامل موثر در شکل­ دهی چگونگی یادگیری دانشجویان در آموزش عالی شناخته شده و کیفیت پیامدهای یادگیری به کیفیت ارزشیابی بستگی دارد. اما از آنجا که عموما ارزشیابی با اضطراب امتحان همراه است می ­تواند بر عملکرد فرد در آزمون تاثیر منفی داشته باشد. هدف مطالعه ­ی حاضر بررسی تاثیر ارزشیابی تکوینی بر اضطراب امتحان دانشجویان است.
روش بررسی: این پژوهش یک مطالعه ­ی نیمه­تجربی از نوع دو گروهی قبل و بعد است که بر روی 68 دانشجوی پرستاری انجام شد. در گروه تجربه، هر چهار هفته یک امتحان تکوینی برگزار گردید. در گروه کنترل، تنها امتحان پایان ترم برگزار شد. میزان اضطراب امتحان در دو نوبت قبل و بعد از مداخله در دو گروه با پرسشنامه پنتریچ و دی­گروت اندازه­گیری شد. در نهایت داده­ ها با نرم­ افزارSPSS  نسخه 16تجزیه­ و تحلیل شدند.
یافته ها: میانگین و انحراف معیار اضطراب در گروه کنترل، قبل از مداخله (پیش آزمون) 63/5±08/18 و بعد از مداخله (پس آزمون) 37/2±96/24 بود که به ­طور معنی­ داری افزایش داشت (001/0=P). در گروه تجربه، میانگین و انحراف معیار اضطراب بعد از مداخله (31/3±72/13) نسبت به قبل از مداخله (56/5±08/18) کاهش معنی ­داری نشان داد (001/0=P). مقایسه­ ی میانگین نمره ­ی اضطراب امتحان دو گروه قبل از مداخله، اختلاف آماری معنی­ داری نداشت (87/0= P) اما این اختلاف بعد از مداخله معنی­ دار بود (001/0=P).
نتیجه­ گیری: انجام ارزشیابی تکوینی می­تواند به کنترل اضطراب امتحان دانشجویان کمک کرده و علاوه بر تاثیرات مهمی که بر یادگیری دانشجویان دارد، از پیامد منفی اضطراب بر عملکرد واقعی آنان در ارزشیابی پایانی جلوگیری کند.


صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله توسعه آموزش می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Journal of Medical Education Development

Designed & Developed by : Yektaweb