جستجو در مقالات منتشر شده


37 نتیجه برای دانشجویان پزشکی

فریبا آربونی، عباسعلی نوریان، سید نورالدین موسوی نصب،
دوره 1، شماره 1 - ( 11-1387 )
چکیده

زمینه و هدف: ارزشیابی استادان متداول‌ترین روش جهت سنجش کیفیت آموزش می‌باشد. دانشجویان بیش از دست‌اندرکاران در جریان روند آموزش قرار‌دارند بنابراین با نظرخواهی از آنان دیدگاه کاملی برای مسئولین در مورد نقاط قوت و ضعف استادان به‌دست می‌آید. هدف از این پژوهش بررسی حیطه‌های موجود در فرم‌های ارزشیابی از دیدگاه دانشجویان در دانشکده‌های پزشکی، پیراپزشکی و پرستاری و مامایی می‌باشد.
روش بررسی: این تحقیق به صورت توصیفی انجام گرفت. 1683 برگ ارزشیابی دانشجویان از استادان هیأت علمی (73 نفر) مربوط به دانشکده‌های پزشکی، پیراپزشکی و پرستاری- مامایی بررسی شد. پرسش‌نامه‌ی دانشجویان پزشکی حاوی 15 سؤوال و دانشجویان پیراپزشکی و پرستاری مامایی
21 سؤوال بود که بر اساس مقیاس لیکرات از حیطه‌های مختلف مقرراتی، علمی و آموزشی، نظارتی و نگرشی تشکیل شده بود. نمرات سؤوالات از نمره‌ی 100 محاسبه شد، نمرات بالاتر بیانگر عملکرد مطلوب‌تراستادان می‌باشد. تجزیه و تحلیل داده‌ها به‌صورت آمار توصیفی با نرم‌افزار SPSS
انجام شد.
یافته‌ها: نتایج نشان داد مقایسه در سطوح کلی بین دانشکده‌ها، دانشکده‌ی پیراپزشکی با میانگین کل و انحراف معیار 61/3 ±50/85 نسبت به سایر دانشکده‌ها برتری دارد. دانشکده‌ی پیراپزشکی در حیطه‌ی مقرراتی با میانگین و انحراف معیار 89/3±01/91، دانشکده‌ی پزشکی در حیطه‌ی نگرشی با میانگین و انحراف معیار 45/5±48/90 و دانشکده‌ی پرستاری مامایی در حیطه‌ی مقرراتی با میانگین و انحراف معیار 25/4±34/88 بیشترین امتیاز را داشتند. نتیجه‌نهایی نشان می‌دهد، حیطه‌ی علمی و آموزشی نسبت به سایر حیطه‌ها در سطح پایین‌تر می‌باشد. نتایج حیطه‌ها (علمی و آموزشی، نظارتی و نگرشی) بین دانشکده‌ها معنی‌دار می‌باشد (0001/0=P).
نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد با برنامه‌ریزی جهت برگزاری کارگاه‌های آموزشی، روش تدریس و تحقیق جهت ارتقای آموزش استادان، اعطا‌ی فرصت مطالعاتی و تشویق انجام کارهای تحقیقاتی و پژوهشی گام مؤثری جهت ارتقای سطح علمی و بالاخره عملکرد بالای استادان خواهد بود.


یحیی جابری، فریده نهاوندی،
دوره 2، شماره 2 - ( 6-1388 )
چکیده

  زمینه و هدف: روایی ارزشیابی دانشجویان از مهم‌ترین مسائل مطرح در آموزش پزشکی است. روایی انواع مختلفی دارد، روایی ملاکی یکی از انواع آن است. روایی ملاکی، در واقع در پی یافتن همبستگی ارزشیابی با یک ارزشیابی مرجع است. امتحانات دوره‌های مختلف آموزش پزشکی و همچنین امتحانات جامع علوم پایه و پیش کارورزی در واقع در پی پیش‌بینی احتمال موفقیت دانشجو در دوره‌ی بعدی هستند. بنابراین می‌توان روایی ملاکی آن‌ها را با میزان همبستگی آن با موفقیت دوره‌ی بعدی اندازه‌گیری کرد. این مطالعه در صدد بررسی روایی ملاکی ارزشیابی دوره‌های آموزشی بوده است.

  روش بررسی: در این مطالعه تعداد 58 دانشجوی پزشکی که تمام دوره‌های آموزشی خود را به پایان رسانده بودند، انتخاب و همبستگی معدل هر دوره با معدل دوره‌ی بعدی، معدل امتحانات جامع علوم پایه و پیش کارورزی با دوره‌ی بعدی و همچنین همبستگی معدل تجمعی دوره‌های قبل با دوره‌ی بعدی، محاسبه شد.

  یافته‌ها: همبستگی در غالب دوره‌های پیاپی بالاتر از 50/0 بوده، ولی به‌تدریج از علوم پایه به علوم بالینی کاهش یافته بود. بیشترین همبستگی بین معدل علوم پایه با فیزیوپاتولوژی با 834/0 r= و کمترین همبستگی بین امتحان جامع پیش کارورزی با دوره‌ی کارورزی با 415/0 r= بود. امتحانات جامع علوم پایه و پیش کارورزی همبستگی بهتری نسبت به معدل دوره‌ی مربوط به خود نداشتند در حالی که معدل تجمعی دوره‌های پیشین همبستگی بهتری را نسبت به معدل یک دوره به تنهائی نشان می‌داد.

  نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد روش ارزشیابی در امتحانات جامع که به صورت امتحان چهارجوابی است و در یک روز انجام می‌شود روایی ملاکی کمتری نسبت به امتحانات دوره‌های آموزشی دارد که معمولا به صورت مستمر و در طول دوره انجام می‌شود و شامل چندین امتحان است و در برخی از آن‌ها از روش‌های ارزشیابی دیگری مثل Tutor Report و OSCE کمک گرفته می‌شود.


گیتی کریمخانلویی، سید نورالدین موسوی نسب، عارفه فیاضی،
دوره 2، شماره 2 - ( 6-1388 )
چکیده

  زمینه و هدف: در این مطالعه تفاوت‌های بین میزان موفقیت در دو روش آموزش سنتی و الکترونیکی درس زبان انگلیسی با هدف مقایسه‌ی این دو روش مورد بررسی قرار گرفت

  روش بررسی: شرکت کنندگان در این مطالعه، دانشجویان پزشکی و داروسازی بودند. تفاوت بین میزان موفقیت دانشجویان از نظر رشته‌ی تحصیلی، جنس و نوع آموزش مورد بررسی قرار گرفت.

  یافته‌ها: یافته‌های این مطالعه تفاوت محسوسی را بین دو گروه آموزش مجازی و آموزش سنتی نشان نداد.

  نتیجه‌گیری: این مطالعه گزارش Russel را که تفاوت معناداری بین دو روش آموزشی وجود ندارد، تایید می‌کند.


سید ابوالفضل قریشی،
دوره 2، شماره 3 - ( 11-1388 )
چکیده

  زمینه وهدف: نگرش دانشجویان پزشکی نسبت به روان‌پزشکی، به طور وسیع در کشورهای دیگر مورد پژوهش قرار گرفته است. نگرش مثبت به روان پزشکی می‌تواند پزشکان آینده را نسبت به نیازهای روان شناختی و اختلالات روان پزشکی همراه بیماران، در تمام شاخه‌های پزشکی پاسخگوتر نماید. شمار زیادی از بیماران روانی به پزشکان غیر روان پزشک مراجعه می‌کنند و بخش زیادی از اختلالات سوماتیک تحت تاثیر عوامل سایکولوژیکال قرار دارد. هدف از این پژوهش، ارزیابی نگرش دانشجویان رشته‌ی پزشکی نسبت به روان پزشکی و هم‌چنین تاثیر گذراندن بخش روان‌پزشکی روی نگرش دانشجویان پزشکی بود .

 

  روش بررسی: 144 دانشجو در مقاطع فیزیوپاتولوژی، استاجری واینتری در دانشگاه علوم پزشکی زنجان با پر کردن پرسش‌نامه در پژوهش شرکت داده شدند. در این مطالعه یک ارزیابی کلی از نگرش دانشجویان پزشکی به حسب مقاطع تحصیلی بدست آمد. هم‌چنین در مقطع استاجری، دانشجویان به دو گروه تقسیم شدند، یک گروه، کسانی که بخش روان‌پزشکی را نگذرانده بودند و یک گروه کسانی که بخش روان‌پزشکی را گذرانده بودند و نگرش این دو گروه با هم مقایسه شد .

 

  یافته‌ها: دانشجویان در کل با نمره‌ی میانگین 74/80 نگرش مطلوبی نسبت به روان پزشکی نشان دادند (نمره‌ی خنثی 72) بهبود در نگرش دانشجویان با افزایش تمایل شغلی به روان‌پزشکی همراهی داشت (144 :n ، 01/0 :P). هم‌چنین در مقایسه بین دو گروه استاجری، نشان داده شد گذراندن بخش روان‌پزشکی موجب افزایش نگرش دانشجویان پزشکی نسبت به روان پزشکی شده است (57 :n ، 015/0:P).

 

  نتیجه‌گیری: این پژوهش اثر مثبت آموزش روان پزشکی روی نگرش دانشجویان نسبت به روان پزشکی را تایید کرد. بنابراین آموزش روان‌پزشکی در دانشکده‌ی پزشکی، پزشکان آینده را نسبت به نیازهای روان شناختی بیماران پاسخگوتر می نماید


دکتر جعفر عطاری‌مقدم، صدیقه مخلص پور، دکتر مجید ولی‌زاده، دکتر سعید ممتازی، دکتر فرانک شریفی، دکتر صمد قدرتی، دکتر علیرضا خادم المله، دکتر بهرام حاجی‌کریم،
دوره 3، شماره 4 - ( 1-1389 )
چکیده

file:///C:DOCUME%7E1DEAR-U%7E1LOCALS%7E1Tempmsohtml1%EF%BF%BD1clip_filelist.xml" style="font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif" > Normal 0 false false false

مقدمه: مطالعات متعددی نشان می‌دهد که ارتباط خوب پزشک- بیمار بر پیش آگهی وضعیت سلامتی فرد تاثیر مثبتی دارد. همچنین میزان رضایت‌مندی بیماران از خدمات بهداشتی درمانی، بسیار به ارتباط موثر پزشک- بیمار مرتبط است.

روش بررسی: این مطالعه بر روی دانشجویان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی زنجان انجام شد. 33 نفر انتخاب شدند و مهارت‌های ارتباطی پزشک-بیمار در یک کارگاه سه روزه برای آن‌ها تدریس شد. قبل و پس از مداخله، دانش و آگاهی آن‌ها در مورد مهارت‌های ارتباطی سنجیده شد. همچنین میزان رضایت‌مندی دانشجویان از کارگاه ارزیابی گردید. سپس اطلاعات به دست آمده آنالیز شد.

یافته‌ها: نتایج نشان داد که 85 درصد شرکت کنندگان از کارگاه راضی بودند. تفاوت میانگین نمره‌ی کلی آزمون قبل و پس از مداخله، از نظر آماری معنادار بود (005/0P=.) همچنین پس از آموزش، نمرات زیر مقیاس‌های آزمون فوق نیز تفاوت معناداری با قبل از آموزش داشت.

نتیجه‌گیری: آموزش کارگاهی مهارت‌های ارتباطی پزشک- بیمار به دانشجویان پزشکی در ارتقا‌ی دانش و آگاهی آن‌ها از مهارت‌های ارتباطی بسیار موثر است.


فریبا آربونی، دکتر عباسعلی نوریان، هاجر بخشوده،
دوره 3، شماره 5 - ( 11-1389 )
چکیده

  Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4

چکیده

زمینه و هدف: ارزشیابی یکی از مهم‌ترین پایه‌های ارتقای کیفیت آموزش می‌باشد که هدف اصلی آن بهبود برنامه‌های آموزش و فعالیت‌های اعضای هیأت علمی است. نتایج ارزشیابی را می‌توان به عنوان بازخوردی برای اساتید و ارتقای نقاط ضعف و شناخت نقاط قوت در پی داشته باشد. این پژوهش در همین راستا جهت پی بردن به تاثیر ارزشیابی دانشجویان پزشکی بر بهبود تدریس اساتید انجام گردید.

روش بررسی: در این پژوهش که یک مطالعه‌ی توصیفی بود، تعداد 276 نفر دانشجو به‌عنوان نمونه‌ی تصادفی و کلیه‌ی اعضای هیأت علمی در حین تدریس (123 نفر) انتخاب شدند. ابزار گرد آوری اطلاعات، پرسشنامه‌ای مشتمل بر دو بخش اطلاعات دموگرافیک و فرم نظرسنجی مشتمل بر 25 سوال بر اساس مقیاس لیکرت در پنج بخش (محتوای آموزش، محتوای علمی، ارتباط استاد و دانشجو، مقررات و نحوه‌ی آزمون نهایی) که توسط محققین تهیه و آلفای آن با 96 درصد تایید گردید، بود. داده‌ها پس از جمع‌آوری با استفاده از آمار توصیفی مورد تجزیه و تحلیل
قرار گرفت
.

یافته‌ها: در این مطالعه 82 نفر از دانشجویان پزشکی و 80 نفر از اعضای هیات علمی شرکت کردند. 8/73 درصد اساتید و 4/35 درصد دانشجویان مذکر بودند. نتایج نشان داد که اکثریت اساتید با 8/68 درصد و دانشجویان با 50 درصد بیشترین تأثیر ارزشیابی را در حیطه‌ی مقرراتی و کمترین تأثیر را در حیطه‌ی آزمون (اساتید با 27/41 درصد و دانشجویان با 36/33 درصد) می‌دانستند. در مقایسه‌ی بین دو دیدگاه مشاهده شد که اساتید (50 درصد) و دانشجویان (39 درصد) موافق تأثیر ارزشیابی بر عملکرد آموزشی اساتید بودند که به نظر می‌رسد اساتید نسبت به دانشجویان بیشتر موافق تأثیر ارزشیابی بودند. تفاوت معنی‌داری در هر پنج بعد، بین گروه دانشجویان و اعضای هیات علمی مشاهده گردید
(
0001/0=P).

نتیجه‌گیری: با توجه به یافته‌های پژوهش دیدگاه اساتید و دانشجویان موید آن است که ارزشیابی تا حدود زیادی بر بهبود تدریس در ابعاد مختلف اثر بخش بوده، سیستم ارزشیابی به عنوان یک معیار می‌تواند برای رشد حرفه‌ای و کیفی تدریس از اهمیت ویژه‌ای برخوردار باشد. لیکن برای رسیدن به ارتقای و پیشرفت در فرآیند یاددهی و یادگیری مستلزم مطالعات گسترده‌تری در خصوص روند فعلی ارزشیابی می‌باشیم.


دکتر عطااله ملکی، مگنولیا کاظمی،
دوره 3، شماره 5 - ( 11-1389 )
چکیده

Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4

چکیده

زمینه و هدف: مطابقت و تناسب کتاب آموزشی با برآورده ساختن نیازهای دانشجویان در طول دوره‌ی آموزش، موفقیت تحصیلی در مقاطع بالاتر ایجاد انگیزه و علاقه برای یادگیری بیشتر و در نهایت موفقیت در آینده‌ی شغلی و حرفه‌ای آن‌ها تاثیر به‌سزایی دارد. این تحقیق کتاب آموزش زبان تخصصی پزشکی که به عنوان یکی از کتاب‌های مورد استفاده برای دانشجویان پزشکی در ایران می‌باشد را مورد ارزشیابی قرار داده و بر اساس بررسی نیازهای دانشجویان پزشکی یکی از دانشگاه‌های علوم پزشکی در ایران و ایده‌ها و نظرات استاد زبان تخصصی صورت گرفته است. این مطالعه درصدد بررسی نیازهای اصلی دانشجویان پزشکی در یادگیری متون و بررسی کارآیی و مفید بودن این متون در برآورده کردن آن
نیازها بوده است.

روش بررسی: در این تحقیق مشخصات دانشجویان و فرم‌های نیازسنجی برای مشخص کردن نیازهای زبان تخصصی پزشکی 50 دانشجوی پزشکی و همچنین پرسشنامه‌ی ارزشیابی کتاب برای بررسی نظرات استاد در مورد جنبه‌هایی از کتاب استفاده گردید. داده‌ها بر اساس آمار توصیفی و آمار استنباطی تحلیل شدند.

یافته‌ها: نیازسنجی دانشجویان نشان می‌دهد که کتاب آموزش زبان تخصصی پزشکی به طور کامل نیازهای دانشجویان را با توجه به سطح دانش زبان انگلیسی آن‌ها، مهارت‌های زبانی، مهارت‌های جانبی، روش‌های یادگیری ارجح، نوع تعاملی که دانشجویان آن را ترجیح می‌دهند و فعالیت‌های ارتباطی برآورده نمی‌سازد.

نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد که در تدوین کتاب آموزش زبان تخصصی پزشکی باید نیازهای دانشجویان با توجه به سطح دانش و مهارت‌های زبانی و جانبی و نوع روش‌های یادگیری که فعالیت‌های ارتباطی و علمی دانشجویان را برآورده می‌سازد، لحاظ گردد.
 

دکتر مجید ولی زاده، دکتر نورالدین موسوی نسب، فریده نهاوندی،
دوره 3، شماره 5 - ( 11-1389 )
چکیده

Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4

چکیده

زمینه و هدف: ادغام افقی، ادغام در یک فاز از کوریکولوم آموزشی می‌باشد. تغییر برنامه در دانشگاه علوم پزشکی زنجان در مقطع کارآموزی رشته‌ی پزشکی علاوه بر افزایش رضایتمندی دانشجویان و اعضای هیئت علمی، دارای پیامدهایی بوده که تاکنون اثرات عینی آن ارزیابی نشده است. هدف از این مطالعه بررسی تاثیر ادغام افقی روی عملکرد دانشجویان در این دانشگاه بر مبنای تعدادی از شاخصهای آموزشی بود.

روش بررسی: در این مطالعه اطلاعات 214 نفر از دانشجویان رشته‌ی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی زنجان در سه مقطع ورودی قبل (77 تا79) و سه مقطع پس از اجرای طرح ادغام افقی (ورودی‌های 81 تا 83) که در انتهای سال 1384در مقطع کارآموزی انجام شد، مورد بررسی قرار گرفت. متغیرهای مورد بررسی شامل معدل مقاطع دوره کارآموزی، درصد قبولی در امتحان جامع پیش کارورزی و رتبه‌ی کشوری در این امتحان جامع بود. جهت مقایسه‌ی تغییرات و ارزیابی اینکه تغییرات مشاهده شده ناشی از تغییر برنامه بوده یا در اثر عوامل دیگر، از میانگین معدل مقطع علوم پایه و نتایج امتحان جامع علوم پایه در ورودی‌های فوق استفاده شد. برای مقایسه‌ی نتایج مقادیر کمی از آزمون تی و مقادیر کیفی از آزمون کای دو استفاده گردید. مقدار P کمتر از 05/0 معنی‌دار تلقی گردید.

یافته‌ها: نتایج نشان داد میانگین معدل دوره کارآموزی ورودی‌ها از 15/1±76/15 به 09/1±34/16 تغییر پیدا کرد. یعنی، نمره پس از ادغام به اندازه‌ی 58/0 افزایش یافت و این تغییر از نظر آماری معنی‌دار بود (0001/0>P در حالی‌که معدل مقطع علوم پایه همین ورودی‌ها کاهش نشان داد. همچنین پس از اجرای طرح ادغام در 3 سال متوالی در امتحان کشوری جامع پیش کارورزی 100 درصد قبولی داشتیم که این امر بی‌سابقه بود. رتبه‌ی کشوری امتحان جامع پیش کارورزی از 19 به 11 صعود کرد.

نتیجه‌گیری: نتایج این تحقیق نشانگر ارتقای وضعیت آموزشی دانشجویان پس از انجام ادغام افقی در ارزیابی های درون دانشگاهی و کشوری می‌باشد.
مرجان نصیری اصل، عباس علامی،
دوره 4، شماره 6 - ( 7-1390 )
چکیده

مقدمه و هدف: ادغام به عنوان یک استراتژی آموزشی مهم به منظور اصلاح تکرارهای غیر ضروری مطالب در سیستم های آموزشی سنتی، پذیرفته شده است. ادغام دروس نظری از اهداف آموزشی دانشگاه علوم پزشکی قزوین می باشد. بنابراین فارماکولوژی برای دانشجویان مقطع فیزیوپاتولوژی به صورت مشترک با دروس گروه های داخلی و پاتولوژی ارائه گردید. هدف از این مطالعه، بررسی نظر دانشجویان در مورد کیفیت ارائه فارماکولوژی به شکل ادغام یافته با سایر دروس دوره فیزیوپاتولوژی می باشد. مواد و روش کار: این مطالعه مقطعی با نظرسنجی از 36 دانشجوی رشته پزشکی مقطع فیزیوپاتولوژی دانشگاه علوم پزشکی قزوین در خصوص کیفیت ارائه درس فارماکولوژی در قالب طرح ادغام انجام پذیرفت. ابزار جمع آوری اطلاعات پرسشنامه ای حاوی 18 سوال درباره کیفیت دوره با استفاده از مقیاس‌ لیکرت بود. داده‌ها با روش های آماری توصیفی با استفاده از نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج: 5/69 درصد از دانشجویان بر این باور بودند که ارائه درس فارماکولوژی در قالب طرح ادغام مناسب بوده و 8/77 درصد از دانشجویان از گذراندن آن ابراز رضایت نموده اند. با این حال 9/38 درصد از دانشجویان به تکرار مطالب داروشناسی در دروس بالینی و 6/55 درصد به وجود تضادهایی میان ارائه روش درمان دارویی در درس فارماکولوژی با دروس درمان شناسی اشاره نموده اند. در مجموع 5/80 درصد از آنان با ادامه اجرای این طرح در دانشگاه موافق بودند. نتیجه گیری: نظر سنجی نشان می دهد که دانشجویان از ارائه درس فارماکولوژی به شکل ادغام یافته رضایت دارند، ولی به منظور پیشگیری از بروز ناهماهنگی میان دروس هم زمان ارائه شده در دوره فیزیوپاتولوژی می بایست تلاش هایی صورت گیرد.


دردی قوجق، ایمان جهانیان، محسن تاتار،
دوره 4، شماره 6 - ( 7-1390 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف : ارزیابی نقش درس بیوشیمی از نکته نظر دانشجویان اینترن ممکن است درشناسایی نکات ضعف و امکان اصلاح آن را فراهم کند. هدف اصلی این مطالعه ارزیابی نقش درس بیوشیمی از دیدگاه دانشجویان پزشکی در دستیابی به اهداف بالینی است. روش بررسی :این مطالعه توصیفی در سالهای 1389 و 1390 در دانشگاه علوم پزشکی بابل انجام شد.پرسشنامه در رابطه با سرفصل های درس بیوشیمی ،دانشجویان پزشکی تهیه شد وسپس توسط دانشجویان اینترن تکمیل گردید. به عبارت دیگر ، پرسشنامه برای دانشجویان دوره اینترن تهیه شد. دانشجویان برای دریافت پرسشنامه بطور راندوم انتخاب شدند ونقش درس بیوشیمی توسط آنان ارزیابی گردید. همه دانشجویان انتخاب شده به پرسشنامه پاسخ دادند و پس از تکمیل پرسشنامه را عودت دادند. سپس اطلاعات بدست آمده توسط SPSS مدل 16 ارزیابی شد. یافته ها :از 27 پرسشنامه مربوط به درس بیوشیمی ، تعداد 27 پرسشنامه تکمیل شد وبه 100% سوالات توسط پاسخ دهندگان پاسخ داده شد. سپس درصد فراوانی پاسخ دانشجویان محاسبه شد . نتیجه گیری :دانشجویان نشان دادند که درس بیوشیمی فعلی نیاز های دانشجویان را برای دست یابی به اهداف بالینی تامین نمی کند. نتایج حاصل نشان داد که درس بیوشیمی برای مفید بودن نیاز به بازنگری دارد .
پرستو بهاروند، محمدرضا ناظر،
دوره 5، شماره 9 - ( 10-1391 )
چکیده

زمینه و هدف: یکی از روش های ارزیابی عملکرد دانشجویان روش ارزشیابی 360 درجه می باشد.معهذا لازمه ی استفاده از این ابزار داشتن روایی و پایایی می باشد. لذا هدف ما از انجام این مطالعه بررسی پایایی و روایی این ابزار در بین دانشجویان پزشکی بود. روش بررسی: در ابتدا پرسشنامه ها با مطالعه ی وسیع متون و نظر اهل فن تهیه گردید.پرسشنامه های 10 سوالی بین نمونه ای در دسترس از دانشجویان،پرستاران،بیماران و پزشکان بخش عفونی و اورژانس بیمارستان آموزشی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی لرستان توزیع گردید. میانگین نمرات هر یک از گروه ها محاسبه شد.جهت ارزیابی سازگاری درونی پرسشنامه ها آلفای کرونباخ و برای تبیین ساختار عامل ،تحلیل عاملی انجام گردید.به منظور تعیین میزان همبستگی بین نمرات حاصل از پرسشنامه ها با یکدیگر از آزمون همبستگی پیرسون استفاده شد. یافته‌ها: روایی ظاهری و محتوایی پرسشنامه ها به استناد بررسی متون و نظر اهل فن مورد تایید بود.با انجام تحلیل عامل ،ساختارعاملی پرسشنامه ها تاییدشد.تحلیل عامل ، عامل پذیری پرسشنامه ها را نشان داد. دامنه ی آلفای کرونباخ پرسشنامه ها از 88/0 تا96/0 به دست آمد.ضریب همبستگی بین تمام پرسشنامه ها معنادار نبود. نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج این مطالعه ابزار 360 درجه از روایی و پایایی مناسبی جهت ارزیابی عملکرد دانشجویان پزشکی برخوردار بود
معصومه محبی، غلامرضا حسامی، گیتی کریمخانلویی،
دوره 6، شماره 11 - ( 7-1392 )
چکیده

  زمینه و هدف: . کتاب ­ ها و مطالب آموزشی زبان تخصصی را شاید بتوان مهم ­ ترین رکن در برنامه ­ی آموزش زبان انگلیسی با اهداف دانشگاهی در ایران درنظرگرفت. بنابراین ، ارزیابی آن ­ ها می ­ تواند به شناسایی نقاط ضعف وقوت آن ­ ها کمک کرده ، وباعث ارتقای کیفیت آن ­ ها شود. هدف این مطالعه بررسی نگرش ­ های دانشجویان پزشکی و اساتید زبان انگلیسی نسبت به کتاب زبان تخصصی پزشکی و همچنین بررسی چالش ­ هایی بود که در حیطه ­ی آموزش و یادگیری زبان وجودداشته است.

  روش بررسی : به منظور انجام این مطالعه 175 دانشجوی رشته ­ی پزشکی و 25 تن از اساتید زبان انگلیسی از چهاردانشگاه پزشکی کشور(دانشگاه تهران، دانشگاه شهید بهشتی تهران، دانشگاه آزاد اسلامی تهران، ودانشگاه زنجان)انتخاب شدند.برای جمع آوری اطلاعات ازپرسش نامه و مصاحبه استفاده گردید. آزمون آماری مورد استفاده آزمونهای T-test و MANOVA بودند.

  یافته ها : نتایج مطالعه ­ ی آماری نشان داد که تفاوت معناداری بین نگرش دانشجویان و اساتید نسبت به کتاب زبان تخصصی پزشکی وجود نداشت، ولی تفاوت معناداری بین نگرش آن ­ ها نسبت به شش جنبه ­ ی مختلف کتاب وجود داشت. نتایج مصاحبه هم نشان داد که کلاس ­ های پرجمعیت، نبود کتب مناسب نیاز فراگیران، نبوداهداف مشخص درحیطه ­ ی زبان تخصصی، وکمبود زمان ازبزرگترین چالش ­ های دانشجویان پزشکی و اساتید زبان بود.

  نتیجه­ گیری : یافته ­ های این پژوهش نشان داد که اگرچه نگرش ­ های مثبتی نسبت به کتاب وجود دارد، ولی بیشتر اساتید، آن را برای آموزش زبان تخصصی کافی نمی ­ دانند. به ­ علاوه آن ­ ها بر این عقیده ­ اند که، تعداد دانشجویان در کلاس ­ ها باید کاهش یابد، اهداف آموزش زبان در حیطه ­ی پزشکی مشخص شود وسپس بر اساس آن اهداف، مطالب درسی مناسب نیاز یادگیرندگان فراهم گردد


فرانک شریفی، عبدالامیر فیضی، الهه ارتیشه دار،
دوره 6، شماره 11 - ( 7-1392 )
چکیده

  زمینه و هدف : افزایش دسترسی به سخت افزار و نرم افزارها برای آموزش از راه دور دریچه ای نو را به روی سازمان های آموزشی در جهت بهبود کیفیت آموزش گشوده است. این مطالعه به منظور بررسی میزان رضایت و نیز موفقیت دانشجویان پزشکی در درس فیزیوپاتولوژی غدد با دو روش تدریس سخنرانی و آموزش از راه دور طراحی شد.

  روش بررسی : این مطالعه بر روی 57 دانشجوی پزشکی در مقطع فیزیوپاتولوژی دانشگاه علوم پزشکی زنجان در سال تحصیلی 92-1391 انجام شد. مطالب درسی در درس فیزیوپاتولوژی غدد به دو قسمت تقسیم شد. یک قسمت به روش سخنرانی به شکل سنتی توسط دو آموزشگر این رشته تدریس شد و نیمه دیگر توسط محقق با دو روش سخنرانی و آموزش از راه دور برای محتواهای مختلف ارایه گردید. در پایان ترم رضایت مندی دانشجویان با پرسشنامه ای استاندارد سنجیده شد و نمرات آن­ها در محتوای تدریس شده با سخنرانی با محتوای تدریس شده از راه دور مقایسه شد.

  یافته ها : تفاوت معنی داری بین نمره کسب شده توسط دانشجویان در محتوای تدریس شده از راه دور (7/2 ± 9/11) و محتوای تدریس شده با سخنرانی توسط همان استاد (3/2 ± 25/12) و نیز توسط اساتید دیگر(4/3 ± 2/11) وجود نداشت. دانشجویان قوی کلاس تفاوت معنی داری را در نمره ­ی کسب شده از محتوای تدریس شده به روش آموزش از راه دور با سخنرانی نشان ندادند. با این وجود نمره­ی دانشجویان ضعیف در دروس تدریس شده با سخنرانی از لحاظ آماری بیشتر بود اگرچه میزان موفقیت آن­ها در پاس کردن درس مربوطه متفاوت نبود.

  نتیجه گیری : آموزش از راه دور به اندازه ­ی روش سخنرانی در کلاس برای انتقال مفاهیم در درس فیزیوپاتولوژی غدد در دانشجویان پزشکی موثر است. بررسی هزینه بری این دو روش در مقایسه با هم توصیه می شود.

 


گیتی کریمخانلویی،
دوره 6، شماره 12 - ( 9-1392 )
چکیده

  زمینه و هدف : این مقاله عوامل موثر در نگرش و انگیزه ی دانشجویان پزشکی در فراگیری زبان انگلیسی را بررسی می کند.

  روش بررسی :در این مطالعه تعداد 100 دانشجو شرکت داده شدند. برای جمع آوری داده ها در خصوص فاکتور های مرتبط با انگیزه از یک سو و نگرش دانشجویان به زبان انگلیسی از سوی دیگر ، از پرسشنامه ی ترکیبی انگیزه و نگرش گاردنرو فلیتس استفاده شد .

  یافته­ها : یافته های این تحقیق نشان داد که 99 درصد از دانشجویان زبان انگلیسی را برای به دست آوردن شغل بهتر و 97 درصد برای موفقیت در ادامه­ی تحصیل می­آموخته اند. همچنین در ارتباط با نقش خانواده فقط 29 درصد از خانواده های دانشجویان آنان را به یادگیری زبان انگلیسی تشویق می­نموده­اند. به­علاوه، 93 درصد از دانشجویان اعلام نمودند که انگیزه ی اصلی آنان از آموزش زبان انگلیسی تعامل و ایجاد ارتباط با انگلیسی زبان­هاست.

  نتیجه­گیری : داشتن انگیزه و نگرش مثبت از اهمیت ویژه ای در امر یادگیری زبان دوم بر خوردار است.موفقیت در فراگیری و آموزش زبان دوم تا حدی به میزان انگیزه ی زبان آموز و نگرش او به زبان بستگی دارد .

 


سمیرا مهر علی زاده، حامد رضایی،
دوره 7، شماره 13 - ( 1-1393 )
چکیده

زمینه و هدف : امتحان جامع پیش کارورزی، به عنوان آخرین آزمون سراسری دوره ی پزشکی عمومی، نشان دهنده ی وضعیت تحصیلی دانشگاهی و مخصوصا مقطع بالینی است؛ از سویی دیگر، ارزیابی های طولانی مدت نتایج این آزمون ها، می تواند به برنامه ریزی های منطقی تر، جهت رفع معایب و حفظ موفقیت ها در آینده منتهی گردد. روش بررسی: دراین مطالعه ی گروهی- تاریخی، تمام دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی سمنان، که در یکی از سال های1380 تا 1389، در آزمون جامع پیش کارورزی شرکت کرده بودند، به روش سرشماری انتخاب شدند؛ اطلاعات آن ها با کسب اجازه از مسوولان آموزش دانشکده ی پزشکی، جمع‌آوری شده، با آنالیز توصیفی تحلیل گردید. یافته‌ها: تعداد کل 316نفر، بیش‌ترین تعداد در گروه آزمون اسفند 1381(35نفر) و کم ترین، در اسفند 1388(4نفر)بود. بهترین وضعیت تحصیلی، به اسفند 1387(با میانگین 137) و ضعیف‌ترین، به اسفند 1380(بامیانگین 105) مربوط می‌شد. وضعیت نمرات در 5سال اول (با میانگین 6/112)، بهتراز5سال دوم (با میانگین 2/116) بود. بهترین وضعیت، در دروس بیماری های کودکان، بیماری‌های پوست و جراحی کلیه و مجاری ادراری تناسلی، و ضعیف ترین، در دروس آمار واپیدمیولوژی، زنان و زایمان و چشم پزشکی مشاهده گردید. در کل، بین نمرات در گروه های آزمون اسفند و شهریور، ارتباط معناداری مشاهده نشد. نتیجه‌گیری: توصیه می‌گردد مسوولین آموزش دانشگاه به بررسی عل افت و یا پیشرفت نمرات امتحان جامع پیش کارورزی در سال‌های مختلف بپردازند و نیز، ارزیابی های طولانی مدت وضعیت آموزشی در سال‌های مختلف، به پژوهشگران سایردانشگاه ها پیشنهاد می گردد.
غلامعلی دهقانی، موسی پیری،
دوره 7، شماره 14 - ( 3-1393 )
چکیده

چکیده

زمینه و هدف: با توجه به نقش دانشگاه ها در تربیت نیروی انسانی متخصص و مورد نیاز جامعه، بررسی وضعیت نظام آموزشی و آگاهی از نقاط قوت، ضعف و کاستی ها در فرآیند تحصیل دانشجویان و طراحی و اجرای برنامه های مناسب یک امر ضروری است. مطالعه حاضر با هدف مقایسه وضعیت تحصیلی دانشجویان پزشکی فعلی تبریز با دانشجویان سال های گذشته از دیدگاه اعضای هیأت علمی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تبریز انجام شد.

روش بررسی: این مطالعه توصیفی ـ مقطعی در سال 1392 انجام گرفت. اطلاعات بوسیله پرسشنامه دارای روایی و پایایی جمع آوری شد. تعداد 140 نفر از اعضای هیأت علمی شاغل در دانشکده پزشکی واجد شرایط ورود به مطالعه بوده و پرسشنامه را تکمیل کردند. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و آزمون های تحلیل واریانس یک راهه، t برای گروه های مستقل و ضریب همبستگی اسپیرمن مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

یافته ها: حدود 50% از اعضای هیأت علمی بیان کردند که میزان علاقه برای حضور در کلاس دروس نظری، مسئولیت پذیری دانشجویان، میزان مهارت های بالینی و رعایت اخلاق حرفه ای و شئونات دانشجوی در دانشجویان فعلی نسبت به سابق بدتر تا بسیار بدتر شده است، اما تمایل دانشجویان به شرکت در آزمون تخصصی و انجام فعالیت های پژوهشی، خوب تر تا بسیار خوب تر شده است. نظر اغلب شرکت کنندگان در مورد سایر متغیرها بر این بود که بین دانشجویان فعلی و دانش آموختگان پزشکی تفاوتی وجود نداشت. اساتید معتقد بودند که حدود 42% از دانش آموختگان پزشکی مهارت بالینی کافی برای طبابت مستقل را دارند. ضریب همبستگی اسپیرمن بین سابقه تدریس اعضای هیأت علمی و نظر ایشان در مورد مهارت بالینی دانش آموختگان پزشکی برای انجام طبابت مستقل، ارتباط معناداری را نشان داد (000/0 p= و 529/0r=).

نتیجه گیری: اگرچه اشتیاق به شرکت در آزمون تخصصی و انجام فعالیت های پژوهشی در دانشجویان فعلی بیشتر شده است، ولی در مجموع وضعیت تحصیلی دانشجویان پزشکی از نظر استادان آنان در طی سال های گذشته تغییری نکرده است. هم چنین از دیدگاه اعضای هیأت علمی مهارت بالینی دانش آموختگان پزشکی برای انجام طبابت مستقل چندان مطلوب نبود.

واژگان کلیدی: وضعیت تحصیلی، دانشجوی پزشکی، هیأت علمی


مرتضی نصیری، مصطفی نصیری، سارا آدرویشی، طیبه هادیگل،
دوره 7، شماره 14 - ( 3-1393 )
چکیده

زمینه و هدف: یادگیری از طریق تلفن همراه به عنوان مرحله جدیدی از توسعه یادگیری الکترونیکی، در پی ارایه فرصت هایی جهت انتقال اطلاعات، تقویت و بهبود یادگیری در دانشجویان می باشد که نقش آن در آموزش پزشکی به روشنی مشخص نیست. هدف این پژوهش مقایسه تأثیر آموزش آناتومی از طریق سخنرانی و تلفن همراه بر میزان یادگیری و یادداری دانشجویان پزشکی می باشد. روش بررسی: این مطالعه نیمه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون بر روی 62 دانشجوی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی بوشهر انجام شد. دانشجویان به روش سرشماری و تصادفی ساده، به دو گروه آموزش از طریق سخنرانی و آموزش از طریق تلفن همراه تقسیم شدند. برای جمع آوری داده ها، از آزمون محقق ساخته که شامل 30 سوال در حیطه دانش، فهم و کاربرد بود استفاده شد. پس از اجرای پیش آزمون، میزان تأثیر دو روش آموزشی بلافاصله و یک ماه بعد از آموزش بررسی شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS19 تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: میانگین و انحراف معیار نمرات در جمع سطوح یادگیری در گروه سخنرانی قبل، بلافاصله و ۴ هفته بعد آموزش به ترتیب822/2±03/12، 294/3±10/21 و 01/4±30/19(001/0P<) و در گروه آموزش با تلفن همراه به ترتیب 706/3±3/14، 416/4±13/21، 177/3±33/21(001/0P<) بود. تفاوت معنی داری بین دو گروه در مرحله پس آزمون دیده نشد(1/0=P)، اما در مرحله یادداری(03/0=P) روش تلفن همراه موثرتر از سخنرانی نشان داده شد. نتیجه گیری: آموزش از طریق تلفن همراه مانند سخنرانی باعث ارتقای یادگیری و یادداری دانشجویان پزشکی می شود؛ ولی تأثیر آن بر یادداری بیشتراست.
سمیرا مهرعلیزاده، راهب قربانی، سعید حاجی اقاجانی، سمیه شفیعی،
دوره 7، شماره 16 - ( 9-1393 )
چکیده

زمینه و اهداف: در حال حاضردراکثر بخش های بالینی دانشگاه علوم پزشکی سمنان یکی از روشهای ارزشیابی نهایی استفاده از روش OSCEاست. این مطالعه به منظور بررسی کیفیت این آزمون از دیدگاه دستیاران تخصصی و دانشجویان دکترای عمومی می باشد. روش بررسی: دراین مطالعه مقطعی دیدگاه دانشجویان پزشکی مقاطع دستیاری ،کارورزی وکارآموزی در خصوص کیفیت آزمون OSCE مورد ارزیابی قرار گرفت. این دانشجویان حداقل یک بار در امتحان OSCE شرکت کرده بودند. یافته ها: نگرش کلی دستیاران تخصصی در خصوص برگزاری آزمون OSCE مثبت بود در حالی که کارآموزان و کارورزان به اندازه دستیاران نظر مثبتی نداشتند(034/0 p=) . در مورد کیفیت سوالات آزمون نتایج نشان داد که دستیاران سال سوم و چهارم نظرات مثبت تری نسبت به کارآموزان و کارورزان داشتند(037/0p= ). در خصوص زمان اختصاص داده شده به هر ایستگاه ،دستیاران سال سوم نظرات موافق تری نسبت به کارآموزان داشتند(001/0p<). نتیجه گیری:استفاده از نظرات ارزشمند ذینفعان موجب بهبود برنامه ریزی آموزشی توسط اساتید و ارتقاء سطح آموزش می شود. جهت تقویت و ارتقاء برگزاری امتحانات با روش نوین به تحقیقات بیشتری نیاز است.
یوسف ادیب، اسکندر فتحی آذر، غلامعلی دهقانی،
دوره 7، شماره 16 - ( 9-1393 )
چکیده

زمینه و هدف: برای ارتقای نظام آموزشی و بهبود یادگیری فراگیران، باید آموزش پزشکی مبتنی بر نظرات و اعتقادات شخصی به آموزش بر مبنای بهترین شواهد تغییر یابد. هدف این پژوهش، تبیین تجارب و دیدگاه های مدرسان و دانشجویان پزشکی در مورد نقش اعضای هیئت علمی در آموزش مبتنی بر شواهد بود. روش بررسی: این مطالعه در سال 1392 به روش کیفی و با بهره گیری از رویکرد تحلیل محتوا در دانشگاه علوم پزشکی تبریز انجام شد. 13 نفر استاد و 5 نفر دانشجوی پزشکی به روش نمونه گیری مبتنی بر هدف انتخاب و تجارب و دیدگاه های آنان تا رسیدن به مرحله اشباع اطلاعاتی مورد استفاده قرار گرفت. برای جمع آوری داده ها از مصاحبه انفرادی نیمه ساختار یافته و برای تحلیل آن ها از روش تحلیل محتوای کیفی مورد استفاده شد. یافته ها: در این مطالعه چهار درون مایه اصلی استخراج گردید که عبارتند از: پژوهش در آموزش، روابط بین فردی، تبحر در تدریس و آموزش، و الگوی رفتاری برای دانشجویان. هر کدام از این درون مایه های اصلی شامل چندین درون مایه فرعی است. نتیجه گیری: براساس تجارب مشارکت کنندگان، برای مدرسان آموزش مبتنی بر شواهد نقش های متنوعی را می توان در نظر گرفت اما پژوهش در آموزش به عنوان محوری ترین نقش، سایر وظایف اعضای هیئت علمی را تحت تاثیر قرار می دهد. بهبود پژوهش در آموزش، می تواند ارائه آموزش مبتنی بر شواهد در حیطه پزشکی را تسهیل نماید.
نیکو یمانی، رضا جفایی دلویی، حسین کریمی مونقی، علیرضا ایرج پور، لیدا جراحی،
دوره 8، شماره 17 - ( 1-1394 )
چکیده

مقدمه: در الگوهای نوین آموزشی آمادگی فراگیران آن چنان مهم است که به اهمیت آن برای مشارکت فعال و خود انگیزشی فراگیران تأکید شده است؛ چرا که در یادگیری نقش بسزایی ایفا می کند. آموزش بین حرفه ای، یکی از الگوهای نوین آموزشی است که با افزایش همکاری ها، کیفیت ارائه خدمات و مراقبت از بیمار را بهبود بخشند. لذا هدف از این مطالعه بررسی آمادگی دانشجویان پزشکی عمومی و کارشناسی رادیولوژی و پرستاری دانشگاه علوم پزشکی مشهد و نیز تعیین ارتباط آن با متغیرهای زمینه ای است. روش‌ پژوهش: در مطالعه توصیفی مقطعی حاضر جامعه پژوهش شامل دانشجویان رشته های کارشناسی رادیولوژی، پرستاری و پزشکی که دوره کارآموزی و کارورزی را میگذرانند می باشد. زمان انجام پژوهش سال 91-92 است. در این پژوهش برای جمع آوری داده ها از ابزار آمادگی برای یادگیری بین حرفه ای استفاده شد. یافته ها: تعداد 330 نفر به پرسشنامه ها پاسخ دادند و داده های 305 پرسشنامه تحلیل شد.. میانگین امتیاز آمادگی دانشجویان پرستاری دانشگاه علوم پزشکی مشهد برای یادگیری بین حرفه ای 19/72 میانگین امتیاز دانشجویان رادیولوژی 84/72 و میانگین دانشجویان پزشکی 45/68 بدست آمد. همچنین انحراف معیار نمرات دانشجویان به ترتیب 36/9, 86/7 و 85/9 بدست آمد. رابطهء بین نمرات آمادگی دانشجویان برای یادگیری بین حرفه ای و متغیر جنسیت و رشته تحصیلی معنادار نبود. بین آمادگی دانشجویان رادیولوژی و پزشکی و متغیر سن رابطه معنی داری وجود نداشت، اما در دانشجویان پرستاری این رابطه معنی دار بود. نتیجه گیری: نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که دانشجویان در هر سه گروه از میزان آمادگیی بالاتر از حد متوسط که همان میانگین نمرات کل در پرسشنامه است برخوردارند. با توجه به اینکه در این مطالعه امادگی دانشجویان در حد بالاتر از متوسط که سطح مطلوبی است، قرار داشت و از طرفی ارتباطی بین آمادگی دانشجویان و متغیرهای زمینه ای وجود نداشت، این امکان را به برنامه ریزان و مدیران آموزشی میدهد تا بتوانند با محدودیتهای کمتر و در نظر گرفتن سایر عوامل در جهت توسعه آموزش بین حرفه ای گام بردارند.

صفحه 1 از 2    
اولین
قبلی
1
 

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله توسعه آموزش می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Journal of Medical Education Development

Designed & Developed by : Yektaweb