جستجو در مقالات منتشر شده


3 نتیجه برای رشته‌ی مامایی

رعنا رضایی سپاسی، زینت صفدری، آذر آوازه،
دوره 3، شماره 4 - ( 1-1389 )
چکیده

file:///C:DOCUME~1DEAR-U~1LOCALS~1Tempmsohtml1�1clip_filelist.xml" > Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4

زمینه و هدف: شناسایی وضعیت اشتغال، عدم اشتغال به کار و علل آن می‌تواند اطلاعات مفیدی در زمینه‌ی نقـش حرفه‌ای و عملکرد دانش‌آموختگان و امکان برنامه‌ریزی آینده از نظر ظرفیت پذیرش دانشجو، شرایط فارغ التحصیلی، ضرورت ادامه یا قطع طرح نیروی انسانی و یا حتی شرایط استخدام و اشتغال را فراهم نماید. در صورتی که پذیرش دانشجویان و کیفیت برنامه‌های آموزشی با نیازهای واقعی جامعه و دولت هماهنگ نشده باشد، سبب افزایش نسبت بیکاری دانش‌آموختگان و اتلاف سرمایه‌ها و منابع می‌شود. این مطالعه با هدف تعیین علل عدم اشتغال در بین دانش‌آموختگان رشته‌ی مامایی دانشگاه علوم پزشکی قزوین صورت پذیرفت.

روش بررسی: در این مطالعه‌ی توصیفی، کلیه‌ی دانش آموختگان مقطع کاردانی مامایی که در فاصله‌ی سال‌های 1375 تا 85 وارد دانشگاه شده‌اند، طی سال‌های87تا 88 مورد بررسی قرار گرفتند. آدرس این افراد با مراجعه به بایگانی آموزش دانشکده‌ی پرستاری و مامایی قزوین به دست آمده و برای کلیه‌ی نمونه‌های در دسترس، پرسشنامه مدون از طریق پست ارسال گردید. پس از عودت پرسشنامه‌ها، داده‌های مربوط به 203 دانش آموخته مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

یافته‌ها: میانگین سنی واحدهای مورد پژوهش 67/25 سال بود. 7/56 درصد در دوره‌ی روزانه و 3/43 درصد در دوره‌ی شبانه تحصیل نموده بودند. 34 درصد واحد‌های پژوهش شاغل، 5/35 درصد بیکار، 7/18 درصد دانشجو و 8/11 درصد در حال گذراندن طرح نیروی انسانی بودند. مدت بیکاری بعد از تحصیل در 66 درصد موارد دو سال و کمتر و در 3/4 درصد موارد هفت سال و بالاتر بوده است. اصلی‌ترین علل عدم اشتغال از نظر دانش‌آموختگان عدم نیاز بخش‌های خصوصی و دولتی، ادامه‌ی تحصیل و ضرورت کار در محیط نامناسب و دوردست بود.

نتیجه‌گیری: یافته‌های این مطالعه و مطالعات دیگر مبین این واقعیت است که اگر تعداد افراد مشمول طرح نیروی انسانی که به عنوان یک اشتغال موقت محسوب می‌شود، کنار گذارده شوند، آمار واقعی بیکاران در بین دانش‌آموختگان مامایی درصد قابل توجهی را شامل می‌گردد. با مهیا شدن بستر مناسب در زمینه‌ی فعالیت ماماها در بیمارستان‌ها، زایشگاه‌ها و مراکز بهداشتی و دریافت مجوز دفتر کارخصوصی می‌توان فرصت‌های شغلی بیشتری برای دانش آموختگان این رشته فراهم آورد.


صدیقه کمالی، الهام جعفری، افسانه فتحی،
دوره 3، شماره 4 - ( 1-1389 )
چکیده

nk href="file:///C:DOCUME~1DEAR-U~1LOCALS~1Tempmsohtml1�1clip_filelist.xml" rel="File-List" > Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4

زمینه و هدف: انتخاب رشته‌ی تحصیلی و شغل یکی از مهم‌ترین تصمیمات فرد در طول زندگی است. انتخاب رشته‌ی مامایی به‌دلیل مسوولیت خطیر در قبال مادران و نوزادان باید با دقت و علاقه‌ی بیشتری صورت گیرد. این مطالعه با هدف تعیین انگیزه‌ی انتخاب رشته‌ی مامایی توسط دانشجویان دانشکده‌ی پرستاری و مامایی زنجان انجام گردید.

روش بررسی: کلیه‌ی دانشجویان مامایی دانشکده‌ی پرستاری و مامایی زنجان به روش سرشماری در این مطالعه توصیفی وارد شدند. جمع‌آوری اطلاعات توسط پرسشنامه‌ای متشکل از دو بخش مشخصات دموگرافیک و انگیزه‌های انتخاب رشته افراد انجام شد. داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی (آزمون من ویتنی) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.

یافته‌ها: مفید بودن رشته‌ی مامایی در زندگی، علاقه به کار بالینی و موقعیت اجتماعی مهم‌ترین انگیزه‌ی انتخاب رشته مامایی بود. دانشجویان ناپیوسته امکان تاسیس دفتر کار مستقل و موقعیت اجتماعی را مهم‌تر می‌دانستند، در حالی‌که در گروه پیوسته توصیه‌ی خانواده‌ها و رسانه‌های گروهی و درآمد اهمیت بیشتری داشت.

نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج پژوهش حاضر به نظر می‌رسد، علاقه‌مندی به رشته و امید به بازارکار و درآمد مناسب چندان در انتخاب رشته‌ی مامایی توسط فراگیران نقش نداشته است. این مساله می‌تواند منجر به سرخوردگی، افت تحصیلی و عدم رضایت شغلی در افراد شود.


پوران مختاری زنجانی، ترانه امامقلی خوشه چین، پروین شیری قیداری،
دوره 3، شماره 5 - ( 11-1389 )
چکیده

Normal 0 false false false

چکیده

زمینه و هدف: یکی از اساسی‌ترین مراحل هر برنامه‌ریزی آموزشی تعیین نیازهای فراگیران در جهت نیل به اهداف و اولویت‌های آموزشی است. از آنجایی‌که برگزاری دوره‌های مختلف آموزش مداوم جهت ارتقا‌ی مهارت‌های گروه پزشکی و پیراپزشکی یکی از وظایف دانشگاه‌های علوم پزشکی است، بررسی نیازها و اولویت‌های آموزشی مشمولین شرکت‌کننده در دوره‌ها جهت افزایش کارآیی و اثر بخشی آموزشی ضروری و سودمند می‌باشد. در این راستا تحقیقی به منظور بررسی نظرات و تعیین نیازهای آموزشی پرسنل مامایی شهر زنجان صورت گرفت.

روش بررسی: این پژوهش یک مطالعه‌ی توصیفی- تحلیلی است. جامعه‌ی پژوهش شامل کلیه‌ی پرسنل مامایی شاغل در بیمارستان، درمانگاه‌ها و پایگاه‌های بهداشتی شهر زنجان بودند. تعداد نمونه بر اساس سرشماری 43 نفر بود. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه‌ای مشتمل بر اطلاعات دموگرافیک، اولویت‌ها و نیازهای آموزشی و اهداف شرکت در دوره‌ها بود، که پس از تعیین پایایی و روایی توسط خود همکاران در یک مرحله تکمیل و جمع آوری شد.

یافته‌ها: از 43 نفر همکار ماما شاغل در مراکز 34 نفر با میانگین سنی 1/4±3/34، در تحقیق شرکت نمودند. بیش از 75 درصد از همکاران فقط در دوره‌های مختلف آموزشی داخل استان شرکت نموده بودند. 7/61 درصد در دوره‌های آموزشی غیر مرتبط با رشته‌ی مامایی نیز شرکت نموده بودند که دلایل عمده‌ی آن را به ترتیب علاقمندی، معرفی شدن از سوی واحد مربوطه و کسب امتیاز شغلی بیان نمودند. بیشترین نیاز آموزشی آنان به ترتیب شامل 5/73 درصد در رابطه با داروها و درمان‌های جدید در حیطه‌ی مامایی و زنان، 7/61 درصد در مورد وسایل و تکنیک‌های جدید مراقبتی در زنان و مامایی و 9/52 درصد در رابطه با اورژانس‌های زنان و مامایی بود. بیشترین مشکل، مربوط به نداشتن تبحر کافی مدرسان و بیشترین پیشنهاد در مورد برگزاری منظم دوره‌ها به‌صورت مدون بود.

نتیجه‌گیری: از آنجایی‌که ماماها به‌عنوان عضوی از گروه‌های بهداشتی، درمانی سهم مهمی در بهبود شاخص‌های سلامت کشور دارند و با توجه به اینکه هدف دوره‌های آموزشی، آموزش مستمر و به روز کردن اطلاعات شرکت کنندگان جهت پاسخگویی به نیازهای آموزشی شخصی و ارتقا‌ی سطح علمی و عملی همگام با تغییرات و تحولات روز است، آگاهی مسوولین و برنامه‌ریزان دوره‌های مختلف آموزشی، از نیازها و انگیزه‌های این گروه از پرسنل بهداشتی، درمانی امری ضروری می باشد.
 


صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله توسعه آموزش می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Journal of Medical Education Development

Designed & Developed by : Yektaweb