جستجو در مقالات منتشر شده


6 نتیجه برای پزشکان عمومی

رحیم سروری زنجانی، عماد کوثریه، مریم رستگار، محمدمسعود وکیلی،
دوره 2، شماره 2 - ( 6-1388 )
چکیده

  مقدمه: امروزه به کارگیری روش‌ها و تکنیک‌های مدرن تشخیصی در زمینه‌ی خدمات دندانپزشکی سبب ایجاد تحولی چشم‌گیر در درمان بیماران و تامین سلامت افراد شده است. یکی از مهم‌ترین تکنیک‌های تشخیصی در دندانپزشکی، رادیوگرافی است که استفاده‌ی مؤثر از آن مستلزم شناخت کافی دندانپزشکان از موارد کاربرد و تجویز صحیح آن می‌باشد. هدف اصلی این مطالعه نیز ارزیابی آگاهی دندانپزشکان شهر زنجان در این زمینه می‌باشد.

  روش بررسی: این پژوهش یک مطالعه‌ی توصیفی مقطعی بود. جامعه مورد مطالعه عبارت بود از دندانپزشکان عمومی و متخصص شاغل در مراکز دولتی و خصوصی شهر زنجان که تعداد 44 نفر از آن‌ها در مطالعه شرکت کردند. داده‌های مورد نیاز با استفاده از پرسش‌نامه‌ی کتبی جمع‌آوری استخراج، توصیف و تحلیل گردﻳد..

  یافته‌ها: نتایج این مطالعه نشان داد از میان 20 سوال مطرح شده در پرسش‌نامه کمترین تعداد سئوالات صحیح 5 مورد و بیشترین تعداد سئوالات صحیح 18 مورد با میانگین 5/11 و انحراف معیار 25/3 بوده است. از نظر وضعیت کلی نمرات آگاهی نیز نتایج نشان داد 1/9 درصد در حد خوب، 3/77 درصد در حد متوسط و 6/13 درصد در حد ضعیف قرار داشتند. در این مطالعه میزان آگاهی افراد مورد مطالعه در زمینه‌ی کاربرد انواع تجویز رادیوگرافی در دندانپزشکی با جنس، سال فراغت از تحصیل و مدرک تحصیلی ارتباط معنی‌دار آماری نشان نداد.

  نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج این مطالعه، طراحی و برگزاری منظم دوره‌های بازآموزی، جهت حفظ و ارتقای سطح آگاهی دندانپزشکان و آشنایی آن‌ها با جدیدترین تکنیک‌های تشخیصی و رادیوگرافی با اهمیت و ضروری می‌باشد.


سمیرا بصیر شبستری، ایمان شیرین بک، عباسعلی نوریان، مریم رستگار، فاطمه سفیدی،
دوره 7، شماره 15 - ( 6-1393 )
چکیده

زمینه و هدف: پیرو افزایش توجه به ابعاد کمی و کیفی آموزش مداوم ، مقوله نیازسنجی در آموزش مداوم در کشور ما متداول گردید و یکی از اولویتهای پژوهشی مرکز مطالعات وتوسعه آموزش پزشکی قرار گرفته است. با توجه به فقدان انجام مطالعه در جامعه دندانپزشکان لذا برآن شدیم که به ارزیابی دیدگاه دندانپزشکان زنجان در زمینه برنامه های آموزش مداوم در سال 91-1390 بپردازیم. روش بررسی: در این مطالعه توصیفی از 70 نفر دندانپزشکان عمومی شاغل در استان زنجان نهایتا 60 نفر پرسشنامه معتبر مربوط به ارزیابی کمی کیفی آموزش مداوم را تکمیل نمودند. اطلاعات جمع آوری شده توسط نرم افزار SPSS نسخه 20 وارد کامپیوتر گردید و تجزیه و تحلیل شد. یافته ها: جامعه مورد بررسی شامل 64% مرد و 36% زن با میانگین سنی 49/7±49/41 سال بودند. دندانپزشکان موثرترین نکته در افزایش بازدهی دوره های آموزش مداوم را مدرسین مجرب و مطرح(5/52%) و بهترین روش اجرای برنامه آموزش مداوم را برخورد عملی با بیمار(6/42%) برشمردند. مهمترین مشکل دندانپزشکان در برگزاری دوره آموزش مداوم فواصل طولانی زمانی بین برگزاری دوره های آموزشی (6/24%) بود.. اکثر دندانپزشکان (4/75%) با ارائه 5-10 برنامه در سال موافق بودند. 8/59% آنان موافق با ارائه برنامه های بازآموزی بصورت مجازی و با اتصال اینترنت بودند. اکثریت آنان اظهار داشتند که تطابق برنامه ها با نیازهای آموزشی در حد بالائی (88%) بود. نتیجه گیری: با توجه به موافقت اکثریت دندانپزشکان(60%) با برگزاری دوره های بازاموزی بصورت مجازی لذا ارائه برنامه ها طبق اولویتها با روشهای نوین آموزشی مورد درخواست دندانپزشکان توصیه میشود.
زهرا کریمیان، جواد کجوری، محمد مهدی ثاقب،
دوره 8، شماره 20 - ( 10-1394 )
چکیده

مقدمه: در سال‌های اخیر تلاش‌های بسیاری درآموزش و توسعه پزشکی مبتنی بر شواهد در دانشگاه‌های علوم پزشکی به انجام رسیده است. تحقیقات گواه بر آن است که آموزش و توانمندسازی دستیاران بالینی، دانشجویان پزشکی و پزشکان عمومی به شیوه های مختلفی در کشورمان و در دانشگاه های دنیا در حال اجراست اما به رغم تاثیرات مثبتی که این آموزشها برافزایش دانش، مهارت و نگرش فراگیران داشته است، در برخی موارد این دوره ها نتوانسته است تاثیرات ماندگاری بر رفتار و عملکرد دانشجویان، دستیاران و پزشکان ایجاد نماید. تحقیق حاضر با هدف بررسی موانع کاربست و نهادینه سازی پزشکی مبتنی بر شواهد در بخش های بالینی انجام شده است. مواد و روش ها: تحقیق حاضر با رویکرد کیفی و با استفاده از تحلیل محتوای دیدگاه دستیاران بالینی شرکت کننده در دوره های آموزشی EBM و خبرگان آموزش پزشکی انجام شده است. ابتدا با استفاده از یک پرسشنامه 6 سوالی وضعیت موجود کاربست EBM شناسایی شد و سپس دلایل عدم کاربست آموخته های علمی در محیط های واقعی از طریق طرح سوال کیفی بررسی گردید. در مورد گروه متخصصین بالینی، با روش گروه کانونی نظرات 10 نفر از اساتید خبره بالینی که دوره های آموزش پزشکی و نیز EBM را گذرانده بودند گردآوری و تحلیل شد. نتایج با استفاده از تحلیل محتوای کمی و کیفی به صورت کدگذاری باز و مقوله بندی، طبقه بندی گردید. نتایج: بعد از تحلیل دیدگاه‌های تشریحی و باز دستیاران و اعضای هیات علمی، موانع کاربست پزشکی مبتنی بر شواهد در محیط‌های بالینی از دیدگاه دستیاران در31 گویه دسته‌بندی شد که به 7 مؤلفه اصلی حجم کاری، امکانات و تسهیلات، کمیّت و کیفیت آموزش، پیگیری و پاسخگویی، نگرش‌ حاکم بر محیط‌های بالینی، موانع مرتبط با اعضای هیات علمی و موانع مربوط به دستیاران دسته بندی گردید. خلاصه دیدگاه 10 نفر از متخصصین بالینی نیز شامل 19 گویه و 5 مؤلفه بدست آمد. نتیجه گیری: توسعه و نهادینه شدن پزشکی مبتنی بر شواهد بیش از هر عامل دیگر از نگرش‌های حاکم بر محیط و باور افراد تاثیر می‌پذیرد. اما ایجاد و تقویت این رویکرد مستلزم تامین سخت‌افزارها، قوانین، حمایت‌های مدیران، آموزش و توانمند سازی و احساس‌مسئولیت پذیری و پاسخگویی است که مجموعه این عوامل می تواند زمینه کاربست پزشکی مبتنی بر شواهد در بخشهای بالینی رافراهم آورد. واژه های کلیدی: پزشکی مبتنی بر شواهد، موانع، بخش بالینی، دستیار


سید هادی حکاک، عباس علامی، فریبا درخشان، مهناز عباسی،
دوره 10، شماره 25 - ( 3-1396 )
چکیده

زمینه و هدف: آموزش مداوم طی سال‌های اخیر با چالش‌هایی مواجه بوده است. بیشتر مطالعات، اثربخشی برنامه‌های برگزارشده را متوسط ارزیابی نموده‌اند؛ بنابراین با توجه به اهمیت موضوع و پیشینه تحقیقات به آسیب‌شناسی آموزش مداوم کنونی به روش کیفی از دیدگاه پزشکان عمومی پرداخته شد.

روش بررسی: این پژوهش در سال 1394 با رویکرد کیفی، در میان جامعه­ی پژوهش پزشکان عمومی قزوین با نمونه‌گیری مبتنی بر هدف تا اشباع داده‌ها و روش جمع‌آوری اطلاعات  با بحث گروهی متمرکز انجام شد. تمامی گفتگوها ضبط شدند. تجزیه ‌و تحلیل داده‌ها به روش تحلیل محتوای استقرایی انجام شد.

یافته‌ها: 23 نفر در سه بحث گروهی متمرکز شرکت داشتند. تحلیل داده‌ها، منجر به استخراج 6 درون‌مایه، 22 طبقه، 51 زیر طبقه، و 67 راه‌حل پیشنهادی گردید. درون‌مایه شرکت‌کنندگان (2 طبقه)، مدرسین (3 طبقه)، سیاست‌گذاری (5 طبقه)، طراحی (4 طبقه)، موضوع (3 طبقه) و محتوا (2 طبقه) نمایان شدند. در طبقه شرکت‌کنندگان: مشکلات پایه‌ای یادگیری و انگیزه پایین پزشکان؛ در طبقه مدرسین: نداشتن بیان خوب، ناآشنایی با مشکلات پزشکان، فراموش‌شدن هدف؛ در سیاست‌گذاری: دخیل نبودن نظرات پزشکان، انگیزه پایین دانشگاه‌ها در برگزاری باکیفیت برنامه‌ها، زیرساخت نامناسب آموزش‌ها، زمان نامناسب برگزاری، جدایی دفتر آموزش مداوم از پزشکان، عدم توجه به نتایج ارزشیابی‌ها و عدم اطلاع مدرسین از نتایج آن‌ها؛ در طراحی: عدم استفاده از فناوری مناسب، هم‌سطح نبودن گروه هدف و کسل‌کننده بودن؛ در موضوع: متناسب نبودن موضوعات با نیازها، عدم تمرکز روی موضوع برنامه، متنوع نبودن موضوعات؛ در محتوا: عدم تعیین اولویت‌ها در تولید محتوا، کاربردی و به‌روز نبودن محتوای برنامه‌ها، بومی و ملموس نبودن محتوا و عدم هماهنگی بین مدرسین در ارایه محتوا بود.

نتیجه‌گیری: تمامی مراحل آموزش مداوم از نیازسنجی تا ارزشیابی برنامه‌ها  نیاز به بازنگری و مداخله دارد. توجه به افزایش توانمندی‌های مدرسین، تطابق اهداف آموزش با نیازهای پزشکان، بازنگری روش‌های آموزشی مورداستفاده، ارایه­ی بازخورد ساختارمند به برگزارکنندگان و مدرسین ضروری است. همچنین به‌کارگیری شاخص‌های واقعی‌تر جهت ارزشیابی برنامه‌ها همچون بهبود عملکرد بالینی پزشکان باید مدنظر قرار گیرد.


یوسف ادیب، اسکندر فتحی آذر، مهستی علیزاده، غلامعلی دهقانی،
دوره 10، شماره 28 - ( 12-1396 )
چکیده

زمینه و هدف: پاسخ‌گویی اجتماعی یک ویژگی مهم و اساسی در آموزش پزشکی است. علی‌رغم تشابه زیاد، کشورهای مختلف تلاش کرده‌اند بر اساس نظام ارایه­ی خدمات سلامت و نیازهای جامعه خود، شایستگی‌های مناسب آموزش پزشکی را تعریف کنند. این مطالعه باهدف تبیین شایستگی‌های بالینی موردنیاز برای تربیت پزشکان عمومی در راستای تحقق پاسخ‌گویی اجتماعی طراحی گردید.  
روش بررسی: این پژوهش در سال 1396 با بهره‌گیری از روش تحلیل محتوای کیفی در دانشگاه علوم پزشکی تبریز انجام شد. 14 نفر استاد و 5 نفر پزشک عمومی به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و تجارب و دیدگاه‌های آنان تا رسیدن به مرحله اشباع اطلاعاتی مورداستفاده قرار گرفت. برای جمع‌آوری داده‌ها از مصاحبه نیمه ساختارمند و برای تحلیل آن‌ها از رویکرد تحلیل محتوای قراردادی استفاده شد.
یافته‌ها: بر اساس نتایج حاصل از این مطالعه، شش طبقه اصلی تحت عناوین «توانمندی ارایه­ی خدمات بالینی بر اساس رویکرد کل‌نگر»، «همکاری با تیم سلامت برای ارتقای سلامت و پیشگیری»، «نقش‌آفرینی در نظام سلامت»، «مهارت‌های ارتباطی»، «اخلاق و تعهد حرفه‌ای» و «تصمیم‌گیری در شرایط سخت» شناخته شد که در مجموع از 15 زیر طبقه حاصل شدند.
نتیجه‌گیری: برای توسعه­ی پاسخ‌گویی اجتماعی در آموزش پزشکی، دانشکده‌های پزشکی باید فارغ‌التحصیلانی را تربیت نمایند که به‌طور جدی در مورد سلامت جامعه فعال بوده و به اخلاق و رفتار حرفه‌ای، برقراری ارتباط موثر، کارگروهی، انجام مراقبت‌های اولیه و ارتقای سلامت و پیشگیری از بیماری‌ها در کل جامعه، متعهد باشند.

 
وجیهه ظهورپرونده، شهلا کریمی،
دوره 11، شماره 32 - ( 12-1397 )
چکیده

زمینه و هدف: پاسخ­گو‏یی اجتماعی در آموزش پزشکی به معنای خواستن و توانایی تطابق با نیازهای بیماران و سیستم مراقبت از بیمار به صورت ملی و جهانی است. سرعت تغییرات در نظام سلامت و نیازهای جامعه، بازنگری در آموزش پزشکی، به نحوی که پزشکانی متناسب و آماده رویارویی با مشکلات قرن بیست و یکم تربیت کند، ضروری می‏‌نماید.از این رو هدف پژوهش حاضر بررسی نیازهای آموزشی پزشکان عمومی برای پاسخگویی اجتماعی می­‌باشد.
روش بررسی: روش پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر شیوه‌­ی گردآوری داده­‌ها توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه‌­ی آماری شامل صاحب نظران دانشگاه علوم پزشکی مشهد، اساتید دانشکده‌­ی پزشکی، و پزشکان شاغل در سیستم بهداشتی درمانی بودند. با توجه به اهداف تحقیق از روش نمونه گیری، غیر تصادفی مبتنی بر هدف بود. برای گردآوری داده­‌ها از پرسشنامه محقق ساخته استفاده شد. روایی پرسشنامه با استفاده از روایی محتوایی و تحلیل عاملی تایید و پایایی آن با استفاده از آلفای کرونباخ  85/0  محاسبه شد. داده‌­ها با استفاده از نرم افزار  SPSS و Amos تحلیل شدند.
یافته‌­ها: یافته‌­ها نشان داد بین مولفه‌­ی بالینی و مولفه­‌ی پژوهش رابطه وجود دارد. بین مولفه‌­ی آموزشی و مولفه­‌ی بالینی رابطه وجود دارد. بین مولفه‌­ی حمایتی و مولفه‌­ی آموزشی رابطه وجود دارد. بین مولفه­‌ی حمایتی و مولفه‌­ی بالینی رابطه وجود دارد ولی بین مولفه­‌ی آموزش و مولفه­‌ی پژوهش و همچنین بین مولفه­‌ی حمایتی و مولفه­‌ی پژوهش رابطه معناداری یافت نشد. در نهایت این که بین پاسخگویی اجتماعی و حوزه‌­های آموزشی، بالینی و پژوهشی رابطه­‌ی معناداری وجود دارد.
نتیجه گیری: نتایج تحقیق بیان‌گر اهمیت پرداختن به پاسخگویی اجتماعی در برنامه‌­های آموزشی پزشکان عمومی بر اساس مدل CARE  به عنوان یک ابزار راهنما برای اجرای برنامه پاسخ­گویی است.
 

صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله توسعه آموزش می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Journal of Medical Education Development

Designed & Developed by : Yektaweb