جستجو در مقالات منتشر شده


21 نتیجه برای پیشرفت تحصیلی

عطااله ملکی،
دوره 2، شماره 2 - ( 6-1388 )
چکیده

  زمینه و هدف: دانشجویان پذیرفته شده در دانشگاه علوم پزشکی زنجان از دانش کافی و مهارت در زبان انگلیسی برای پیشرفت تحصیلی‌شان برخوردار نیستند. در دانشگاه چندین واحد اجباری زبان انگلیسی را به عنوان بخشی از کل برنامه‌ی درسی دوره‌ی خود می‌گذرانند، ولی نتیجه‌ی کوشش آن‌ها تا حد زیادی بی‌حاصل می‌باشد. این مسئله ممکن است در ارتباط با روش آموزش و کتاب‌های درسی باشد. روش آموزش فعلی در دانشگاه روش سنتی دستور زبان و ترجمه می‌باشد. در این تحقیق برای کشف علت این مسئله روش فوق با روش جدید ارتباطی مقایسه شده، نتایج مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.

  روش بررسی: دو گروه از دانشجویان بهداشت محیط به صورت غیرتصادفی انتخاب و به دو کلاس تقسیم شدند. هر کلاس با یکی از روش‌ها، آموزش داده شد. طول دوره‌ی آموزش یک ترم کامل تحصیلی بود. پیش از شروع دوره‌ی آموزشی، یک آزمون تافل برای تعیین سطح دانش زبانی دانشجویان برگزار گردید. در پایان دوره همان تست تکرار شده، نتایج با استفاده از میانگین‌ها وآزمون T مورد آنالیز قرارگرفت.

  یافته‌ها: تحلیل داده‌ها، فرضیه‌ی تحقیق را مبنی بر اینکه بین روش آموزش زبان و یادگیری آن ارتباط وجود دارد، تایید نمود )0431/0( p =. همچنین یافته‌های تحقیق نشان دادند که نمره‌ی آزمون‌ها از توزیع زمان برخوردار بودند. میانگین نمره‌ در روش دستور زبان و ترجمه 07/1 و میانگین نمره در روش ارتباطی 575/1 بود.

  نتیجه‌گیری: به طور کلی، یافته‌ها، فرضیه‌ی اصلی تحقیق را تایید نمودند. بنابراین استفاده از روش ارتباطی در آموزش زبان انگلیسی توصیه می‌شود.


صدیقه کمالی، الهام جعفری، افسانه فتحی،
دوره 2، شماره 2 - ( 6-1388 )
چکیده

  زمینه و هدف: یکی از بزرگترین معضلات آموزشی، افت تحصیلی دانشجویان است. بنابراین توجه به بهداشت روانی و پیشرفت تحصیلی این گروه اهمیت به‌سزایی دارد. پاره‌ای از مطالعات بیانگر ارتباط مستقیم بین عزت نفس و پیشرفت تحصیلی است، لیکن بعضی از صاحب نظران رابطه‌ی مستقیم این دو را مورد تردید قرار داده‌اند. این پژوهش با هدف تعیین همبستگی عزت نفس با پیشرفت تحصیلی دانشجویان دانشکده‌ی پرستاری و مامایی زنجان انجام شده است.

  روش بررسی: این پژوهش یک مطالعه‌ی همبستگی بود، کلیه‌ی دانشجویان دانشکده‌ی پرستاری و مامایی زنجان که حداقل دو نیم‌سال سابقه‌ی تحصیلی داشتند، (182 نفر) در مطالعه شرکت کردند. ابزار جمع‌آوری اطلاعات پرسش‌نامه بود. پرسش‌نامه از دو بخش شامل: ویژگی‌های فردی و تحصیلی واحدهای پژوهش و آزمون 58 سوالی عزت نفس کوپراسمیت تشکیل شده بود.

  یافته‌ها: ضریب همبستگی پیرسون رابطه‌ی معنی‌داری بین عزت نفس و پیشرفت تحصیلی دانشجویان نشان داد (31/0= r ). ولی عزت نفس با سن و جنسیت ارتباط آماری معنی‌داری نداشت (05/0< P ). پیشرفت تحصیلی دانشجویان دختر به طور معنی‌داری بهتر از دانشجویان پسر بود (05/0> P ).

  نتیجه‌گیری: با توجه به وجود همبستگی مثبت بین عزت نفس و پیشرفت تحصیلی دانشجویان، به نظر می‌رسد استفاده از روش‌های تقویت عزت نفس می‌تواند در جلوگیری از افت تحصیلی دانشجویان نقش داشته باشد.


محسن علیپور، رمضان فلاح،
دوره 4، شماره 6 - ( 7-1390 )
چکیده

چکیده

 زمینه و هدف: ارزشیابی یکی از جنبه های مهم فعالیت های آموزشی است که به صور مختلف انجام می شود و توسط آن می توان به نقاط ضعف و قوت برنامه های آموزشی پی برد. در این مطالعه نقش ارزشیابی مستمر به صورت پرسشهای کلاسی بر پیشرفت تحصیلی دانشجویان مطقع کارشناسی دانشگاه علوم پزشکی زنجان مورد بررسی قرار گرفت.

 روش بررسی: تحقیق حاضر یک مطالعه توصیفی تحلیلی به شکل مقطعی است که در جریان چهار ترم تحصیلی و در چهار کلاس درس انجام شد. دانشجویان در هر کلاس به طور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. یک گروه بطور مستمر در طول ترم مورد سوال قرار گرفتند و از گروه دیگر هیچ سوالی پرسیده نشد. در پایان ترم نمرات کسب شده توسط گروههای دوگانه در هر کلاس و نیز کل دانشجویان در شرایط یکسان با هم مقایسه گردید.

 یافته ها: نتایج این مطالعه نشان داد که در هر چهار کلاس، میانگین نمرات پایان ترم دانشجویانی که در طول ترم از آنها سوال پرسیده شده بود نسبت به دانشجویانی که مورد پرسش قرار نگرفته بودند به لحاظ آماری بطور معنی دار بالاتر است. این نتیجه در مورد کل دانشجویان صرف نظر از نوع رشته آنها نیز صادق بود. از مجموع 54 نفر دانشجویی که مورد سوال قرار گرفته بودند نسبت به 54 نفر دیگر فقط 4 نفر نمره پایین تر کسب کردند.

 نتیجه گیری: یافته های این مطالعه مشخص می کند که ارزشیابی مستمر به شکل پرسشهای کلاسی تاثیرات بسیار قابل توجهی در پیشرفت تحصیلی دانشجویان ایفا می کند. لذا شایسته است جهت دستیابی بهتر به اهداف آموزشی و پیشرفت تحصیلی دانشجویان مورد برنامه ریزی و اجرای اندیشمندانه قرار گیرد.


خانم زهرا تقربی، دکتر اسماعیل فخاریان، خانم فخرالسادات میرحسینی، دکتر سیداصغر رسولی نژاد، آقای حسین اکبری، آقای حسین عاملی،
دوره 4، شماره 6 - ( 7-1390 )
چکیده

زمینه و هدف: شناسایی عوامل موثر بر وضعیت تحصیلی از اهمیت ویژه برخوردار است. با توجه به تناقضات موجود در ارتباط با عوامل تاثیرگذار، مطالعه ای با هدف شناسایی عوامل پیش بینی کننده وضعیت تحصیلی بر روی کلیه دانش آموختگان رشته اتاق عمل دانشگاه علوم پزشکی کاشان انجام شد. روش بررسی: در این مطالعه مقطعی کلیه دانش آموختگان رشته اتاق عمل دانشگاه علوم پزشکی کاشان از سال 1371 تا انتهای 1382 (230 نفر) به صورت سرشماری انتخاب شدند. پرسشنامه ای مشتمل بر اطلاعات دموگرافیک، معیارهای پذیرش، پیشینه و وضعیت تحصیلی دانش آموخته مورد استفاده قرار گرفت. اطلاعات با استفاده از آنالیز رگرسیون لجستیک تک متغیره و چند متغیره تجزیه و تحلیل شد. یافته ها: آنالیز تک متغیره نشان داد استفاده از سهمیه های خاص(88/3 OR= ،044/0 p=) و معدل دیپلم پایین بر عملکرد تحصیلی تاثیر منفی دارند. رگرسیون لجستیک چندمتغیره نیز معدل دیپلم را به عنوان قویترین عامل پیش بینی کننده عملکرد تحصیلی معرفی نمود؛ این آنالیز نشان داد به ازاء افزایش هر نمره در معدل دیپلم احتمال موفقیت در تحصیل 5/24% افزایش می یابد. نتیجه گیری: با توجه به تاثیر معدل دیپلم بر عملکرد تحصیلی، لحاظ نمودن اهمیت معدل دیپلم در پذیرش دانشجو و تجدیدنظر در آرایش ترمی دروس دانشجویانی که معدل دیپلم مطلوبی ندارند؛ پیشنهاد میشود.
محمد حسن لطفی، سعیده زارع، شکوه فاضل پور، مهدیه ابویی، بتول قانع، جواد وطنی،
دوره 4، شماره 7 - ( 11-1390 )
چکیده

مقدمه : برنامه ریزی برای پیشرفت تحصیلی فرزند ایثارگران در دانشگاه ها از جمله اهداف بلند مدت نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران می باشد تا با تربیت نیروهای متعهد و متخصص گام بلندی در نیل به اهداف عالیه انقلاب اسلامی برداشته شود/ پیشرفت تحصیلی به افزایش مرحله ای یا ترمی متغیر های کمی مرتبط با آموزش دانشجو به ویژه معدل اطلاق می گردد که در اثر توجه و حمایت های مادی و معنوی به ویژه ارایه ی راهنمایی ها و مشاوره های اساتید دانشگاه به وجود می آید. در این راستا تعیین نقش اساتید مشاور در پیشرفت تحصیلی دانشجویان شاهد و ایثارگر دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد از اهداف اصلی این پژوهش می باشد. روش بررسی : این مطالعه یک مطالعه ی توصیفی تحلیلی بود که بر روی کلیه ی دانشجویان شاهد و ایثارگر مقاطع مختلف تحصیلی ورودی 81 به بعد که 105 نفر ( 63 نفر دختر و 42 نفر پسر ) بودند و حداقل سه ترم تحصیلی قبل و بعد از اجرای طرح استاد مشاور در دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی مشغول به تحصیل بودند انجام شد. داده ها با از نرم افزار آماری spss و با به کارگیری آماره های توصیفی میانگین، انحراف معیار، نسبت، و درصد همچنین آزمونهای آماری کای دو ، مک نمار و T – test مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت . نتایج: آنالیز داده ها نشان داد که40 درصد دانشجویان پسر و 39 درصد غیر بومی بودند. در مجموع یک افزایش 73/0 در میانگین معدل دانشجویان بعد از اجرای طرح مشاهده شده است که از نظر آماری نیز معنی دار بوده است. تفاوت میانگین معدل قبل و بعد از اجرای طرح استاد مشاور بین دو جنس و بین دانشجویان بومی و غیر بومی ازلحاظ آماری معنی دار نبود. ولی مقایسه ی میانگین معدل قبل و بعد در داخل هرجنس، هر طبقه ی سکونت، داخل هر مقطع تحصیلی و هر رشته تحصیلی معنی دار بود. نتیجه گیری: نتایج مطالعه نشان داد که در مجموع اجرای طرح استاد مشاور در ارتقای معدل دانشجویان شاهد و ایثارگر موثر بوده است و از این نظر تفاوتی بین دختران و پسران ، همچنین دانشجویان بومی و غیر بومی وجود نداشته است.
مژگان السادات اقوامی، زینب قهرمانی، مهناز افشین جو، محمد رضا حمزه پور، مرتضی ترابی احمدی،
دوره 5، شماره 8 - ( 5-1391 )
چکیده

زمینه و هدف: یکی از گروه‌های در معرض خطر، دانشجویان هستندکه  هوشمندترین افراد جامعه و سازندگان فردای جامعه در زمینه‌های سیاسی، اقتصادی و اجتماعی بوده ، بخش قابل توجهی از جوانان را تشکیل می‌دهند. تمامی کسانی که با کلاس درس و دانشگاه سروکار دارند، به گونه ای با عواملی که موجب بروزنشانه های فشار روانی می شود، رو به رو می شوند. به همین دلیل بر آن شدیم که نقش باورهای مذهبی درپیشرفت تحصیلی دانشجویان دانشکده ی پرستاری مامایی زنجان در سال 1390را بررسی نماییم.

روش بررسی: این تحقیق یک مطالعه از نوع همبستگی است. کلیه ی دانشجویان در 4 رشته ی پرستاری و فوریت های پزشکی مامایی، اطاق عمل دانشکده ی پرستاری و مامایی زنجان با حداقل سابقه ی دو ترم تحصیل جامعه و نمونه ی پژوهش را تشکیل دادند.تعداد نمونه ها 82 دانشجودر 4 رشته­ی پرستاری، فوریت های پزشکی، مامایی و اطاق عمل در حال تحصیل در دانشکده ی پرستاری و مامایی زنجان بودند که با روش نمونه گیری تصادفی آسان مبتنی برهدف انتخاب شدند . ابزار جمع آوری اطلاعات  شامل دو بخش سووالات جمعیت شناسی ومقیاس 21 سوالی آلپورت بود  .

یافته ها: ارتباط معنی داری بین نمره ی مذهب بیرونی با هیچ یک از متغیرها یافت نشد. نمره ی مذهب درونی  با سن (253/0r= و022/0P=) ، شغل
 (274/0
r= و013/0P=)، مقطع تحصیلی  (کاردانی یا کارشناسی ) (253/0r= و022/0P=)ارتباطی مثبت  و باحضور در مراسم مذهبی
 (238/0
r=- و031/0 P=)ووضعیت تاهل ( 323/0 r=-و003/0P=) ارتباطی منفی و معنی داری داشت. در مجموع بدون تفکیک رشته ی تحصیلی
 بین نمره
 ی معدل و نمرات مذهب درونی و بیرونی ارتباطی یافت نشد. و به طور کلی بین نمره ی معدل با نمرات مذهب درونی و بیرونی ارتباطی یافت نشد. یعنی اینکه در میزان پیشرفت تحصیلی دانشجویان و تعهد و ارضای نیاز های فردی آنان رابطه ی معناداری وجود نداشت .

نتیجه‌گیری: شناسایی عوامل تاثیر گذار در روند تحصیلی و علمی دانشجویان حایز اهمیت است. از این رو پیشنهاد می گردد در جهت دستیابی به آن عوامل  در سطح گسترده مطالعاتی انجام گردد
مریم اعلا، عظیم میرزازاده، میترا قریب، حمید رضا برادران، پاتریشیا خشایار،
دوره 6، شماره 10 - ( 4-1392 )
چکیده

زمینه و هدف: سبک یادگیری یکی از عوامل تأثیرگذار بر یادگیری و پیشرفت تحصیلی فراگیران است که پی بردن به آن سبب می‌شود هر فرد، روش یادگیری صحیح تری اتخاذ نماید. در حالی که سبک یادگیری مدرسان نیز در انتخاب محیط آموزشی و فعالیت های تدریس آن‌ها اثر‌گذار است، لذا این پژوهش با هدف بررسی سبک یادگیری دانشجویان و اعضای هیات علمی در مقطع پیش بالینی دوره پزشکی عمومی دانشگاه علوم پزشکی تهران صورت گرفت. روش بررسی: در این مطالعه‌ی توصیفی- مقایسه ای که در سال تحصیلی 91-90 انجام شد، 221 نفر از دانشجویان و 106 نفر از اعضای هیات علمی مقطع علوم پایه و مقطع مبانی طب بالینی دانشگاه علوم پزشکی تهران، در مطالعه شرکت کردند. ابزار پژوهش پرسشنامه استاندارد سبک های یادگیری کلب (Kolb) بود. یافته ها: بیشترین سبک های یادگیری در بین دانشجویان، سبک یادگیری همگرا 4/34 درصد و انطباق یابنده 8/30 درصد و در بین اعضای هیات علمی، همگرا 5/41 درصد و جذب کننده 4/26 درصد بود. بین سبک های یادگیری دانشجویان و اعضای هیات علمی تفاوت آماری معنی داری مشاهده شد (0001/0P<). سبک یادگیری دانشجویان در مقطع علوم پایه با مقطع مبانی طب بالینی نیز تفاوت آماری معنا دار (0001/0>P) داشت. اگر چه در سبک یادگیری اعضای هیات علمی در دو مقطع، تفاوت معنی دار آماری یافت نشد. نتیجه گیری: از آنجا که سبک های یاددهی موازی با سبک های یادگیری هستند و با توجه به تفاوت سبک یادگیری بین اعضای هیات علمی و دانشجویان، اعضای هیات علمی می توانند ضمن آگاهی از تفاوت موجود، برنامه ها و روش های آموزشی خود را به گونه ای سامان دهی نمایند که غالب دانشجویان را تحت پوشش قرار دهند. لذا با توجه به سبک یادگیری غالب دانشجویان که همگرا است پیشنهاد می گردد که از اساتید فارغ از ترجیحات خود، محیط‌های یادگیری متناسب با این سبک شامل فعالیت های آزمایشگاهی و آموزش کاربردهای عملی مطالب تدارک ببینند.
سمیرا بصیر شبستری، ایمان شیرین بک، فاطمه سفیدی، حسین شرکت دلیری،
دوره 6، شماره 11 - ( 7-1392 )
چکیده

زمینه و هدف: دستیابی به حداکثر پیشرفت تحصیلی از جمله اهداف عالی آموزش است. سازگاری اجتماعی مهم‌ترین نشانه‌ی سلامت روان می-باشد. از آنجایی‌که هیچ یک از پژوهش های داخلی ٬ به مطالعه‌ی رابطه پیشرفت تحصیلی و سازگاری اجتماعی در دانشجویان دندانپزشکی نپرداخته، برآن شدیم که به انجام تحقیق حاضر بپردازیم. روش بررسی: در سال تحصیلی 90- 1389 تعداد 87 نفر از دانشجویان دندانپزشکی قزوین وارد مطالعه‌ی توصیفی تحلیلی شدند. بدین نحو که براساس شماره‌ی دانشجویی ، مشخصات فردی و نیز معدل تحصیلی سه ترم اخیر دانشجویان مشخص شد . بسته به سیر پیشرفت تحصیلی چهار دسته پرسشنامه‌ی کالیفرنیا (سوالات مشابه با فونت متفاوت ) در اختیار دانشجویان قرار گرفت. نهایتاً داده های مطالعه توسط و آزمون خی دو،آزمون تحلیل واریانس و آزمون T مستقل آنالیز آماری شدند . یافته ها: بین جنسیت و سازگاری اجتماعی و پیشرفت تحصیلی رابطه‌ی معنا داری وجود نداشت 05/0p> بیشترین نمره‌ی میانگین سازگاری در دانشجویان با پیشرفت تحصیلی ثابت دیده شد. بین پیشرفت تحصیلی و سازگاری اجتماعی و مولفه های اجتماعی شدن و مسوولیت پذیری رابطه‌ی معنا داری یافت نشد.( 05/0p> ) نتیجه گیری: علی رغم اینکه نتایج این مطالعه شاید به دلیل انتخاب دانشجویان ترم های بالاتر،توجه متولیان آموزش را به ارزیابی سلامت روانی دانشجویان و انجام اقدامات در راستای ارتقاء پیشرفت تحصیلی جلب می‌نماید.
آزیتا یداللهی، عظیم میرزازاده، لادن فتی،
دوره 6، شماره 11 - ( 7-1392 )
چکیده

زمینه و هدف : شناسایی فاکتورهای موثر در پیشرفت تحصیلی دانشجویان و توجه به آن­ها، گامی به سوی توسعه‌ی پایدار می‌باشد. هدف از انجام این پژوهش پیش­بینی موفقیت تحصیلی از طریق مولفه‌های تفکر نقاد و برخی از متغیرهای جمعیت شناختی می‌باشد.

روش بررسی: این پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی می‌باشد که در آن 114دانشجوی پزشکی سال اول دانشگاه علوم پزشکی تهران شرکت کردند. جامعه­ی آماری کلیه­ی دانشجویان رشته پزشکی ورودی سال 90 بودند. دانشجویان پرسشنامه مهارت­های تفکر نقاد کالیفرنیا (فرم ب) را در ابتدای سال تحصیلی تکمیل نمودند شاخص پیشرفت تحصیلی  که معدل دانشجویان بود در پایان یک سال تحصیلی  به همراه  برخی از متغییرهای جمعیت شناختی آن­ها جمع آوری شد. و در تحلیل نتایج از آمارهای توصیفی شامل میانگین، انحراف استاندارد، کمینه و بیشینه و نیز از آمار استنباطی رگرسیون چندگانه‌ی گام‌به‌گام استفاده شد.

یافته ها: نتایج رگرسیون گام‌به‌گام نشان داد بین چهار خرده مقیاس تفکر نقاد و موفقیت تحصیلی رابطه‌ای وجود ندارد و تنها بین خرده مقیاس "تفسیر" و موفقیت تحصیلی رابطه معناداری وجود داشت (251/0=R) و در مجموع 3/6 درصد موفقیت تحصیلی را تبیین می‌کردند (063/0=R2). همچنین، در صورت تعمیم نتایج نمونه­ی مورد مطالعه به جامعه­ی اصلی متغیرهای پیش‌بین قادر به تبیین 4/5 درصد از واریانس موفقیت تحصیلی می‌باشند (054/0=R2Adj). ضریب رگرسیون متغیر پیش‌بین تفسیر نشان می‌دهد که این متغیر می‌توانند تغییرات مربوط به موفقیت تحصیلی را به گونه‌ای معنادار تبیین کنند (0001/0>P).

نتیجه‌گیری: با توجه به پژوهش‌های صورت گرفته در دنیا در خصوص عوامل موثر بر تفکر نقاد حجم  مطالب درسی و نحوی ارزشیابی بر پرورش این عملکرد ذهنی بسیار تاثیر­گذار می­باشند نتایج در پژهش حاضر حاکی از این است که تراکم مطالب درسی مجال تفکر را از فراگیران سلب می‌نماید همچنین استفاده از روش‌های ارزشیابی که بر مبنای حفظ کردن حجم وسیعی از اطلاعات تئوری و غیر کاربردی هستند، باعث می‌شود دانشجویان به سمت روش‌های یادگیری حفظی و بدون تفکر و استدلال سوق داده ‌شوند. لذا ضروری است بر روی حجم محتوای آموزشی و نحوی ارزشیابی دانشجویان تمرکز بیشتری صورت گیرد همچنین برای نحوی پذیرش دانشجویان باید تدابیری اندیشید که تاثیر سهمیه در آن معقولتر شود‌‌


زینب قهرمانی ، کوروش امینی ، مهین روحانی ، مژگان السادات اقوامی ،
دوره 6، شماره 12 - ( 9-1392 )
چکیده

  زمینه و هدف: سبک یادگیری یکی از عوامل تاثیرگذار در پیشرفت تحصیلی است. از این­رو توجه به سبک یادگیری در یک نظام آموزشی موفق ضروری است. لذا مطالعه­ی حاضر با هدف تعیین ارتباط بین سبک های یادگیری با میانگین نمره­ی پیشرفت تحصیلی دانشجویان دانشکده­ی پرستاری و مامایی زنجان در سال 1392 انجام گردید.

  روش بررسی : در این مطالعه­ی همبستگی 208 نفر از دانشجویانی که حداقل یک ترم در دانشکده­ی پرستاری و مامایی زنجان، مشغول به تحصیل بوده­اند، به شکل تصادفی منظم انتخاب شدند. مقیاس اصلاح شده­ی سبک های یادگیری کلب 3.1 (ویرایش 2005) و پرسشنامه­ی ویژگی­های دموگرافیک جهت تکمیل با رعایت توجهات اخلاقی در اختیار آن ها قرار گرفت. پس از جمع آوری داده­ها، تجزیه و تحلیل توصیفی و استنباطی بر روی داده­ها انجام گرفت.

  یافته­ها: نتایج حکایت از این داشت که بالاترین میانگین مربوط به سبک یادگیری مفهوم سازی انتزاعی (76/5 ± 35/33) و پایین­ترین میانگین مربوط به تجربه­ی عینی (22/6 ± 16/26) بود. به عبارتی اکثر دانشجویان در این بررسی، به ترتیب از سبک یادگیری جذب کننده و واگرا در یادگیری خود بهره می­برند. همچنین بین سبک و شیوه­ی یادگیری آزمایشگری فعال و پیشرفت تحصیلی دانشجویان مورد بررسی ارتباط معنادار وجود دارد (136/0 = r ،05/0 > P ).

  نتیجه­گیری: از آنجایی که عمده سبک های یادگیری دانشجویان در این مطالعه عبارت بودند از سبک های یادگیری جذب کننده و واگرا و با عنایت به وجود ارتباط معنادار بین سبک یادگیری و پیشرفت تحصیلی آن­ها توصیه می­شود مدرسین ضمن توجه به این مهم، از روش­های عملی و دادن زمان و در گیر کردن دانشجو در فعالیت­های تحلیلی و تشریحی در تدریس خود بهره گیرند.


محسن صفاری، هرمز سنایی نسب، حجت رشیدی جهان، غلامحسین پورتقی، امیر پاکپور حاجی آقا،
دوره 7، شماره 13 - ( 1-1393 )
چکیده

زمینه و هدف: عوامل فردی مختلفی می‌توانند در پیشرفت تحصیلی دانشجویان موثر باشند که از جمله آن‌ها می‌توان به شادکامی و خودکارآمدی اشاره نمود. هدف از این مطالعه بررسی روابط بین پیشرفت تحصیلی و برخی عوامل دموگرافیک با این عوامل در دانشجویان گروه علوم پزشکی می باشد. روش بررسی: این یک مطالعه‌ی مقطعی است که بر روی تعداد 180 نفر از دانشجویان صورت گرفته است. نمونه‌ی پژوهش با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی از نوع سیستماتیک اخذ گردید. از پرسشنامه‌های دموگرافیک، فهرست شادکامی آکسفورد، و مقیاس خودکارآمدی عمومی برای جمع‌آوری اطلاعات از دانشجویان استفاده گردید. شاخص پیشرفت تحصیلی با استفاده از میانگین معدل تحصیلی دو نیمسال گذشته معین گردید. برای تجزیه و تحلیل آماری از آزمون‌های تی مستقل، آنالیز واریانس یکطرفه و همبستگی پیرسون استفاده شد. یافته‌ها: میانگین سنی شرکت کنندگان در پژوهش 03/7 ± 33/29 بود و اکثریت آنها (80 درصد) مذکر بودند. عمده شرکت کنندگان از رشته های پزشکی و پرستاری بودند (55 درصد). میانگین استاندارد نمره‌ی شادکامی 58/0 ± 36/4 و میانگین نمره‌ی خود کارآمدی 09/9 ± 60/61 بود. میانگین معدل تحصیلی دو نیمسال گذشته دانشجویان مورد مطالعه نیز 81/1 ± 41/15 به‌دست آمد. عواملی همچون وضعیت تاهل، سن، مقطع و رشته تحصیلی و همچنین شاخص پیشرفت تحصیلی دارای ارتباط معنی دار با شادکامی بوده، عواملی همچون سن، مقطع و معدل تحصیلی با خودکارآمدی در ارتباط بودند. همچنین همبستگی مثبت و معنی داری بین سه متغیر اصلی مطالعه یعنی شادکامی، خودکارآمدی و پیشرفت تحصیلی یافت گردید. نتیجه گیری: شادکامی و خود کارآمدی در دانشجویان علوم پزشکی به عوامل مختلف دموگرافیک و تحصیلی بستگی دارند که شناخت و تاثیرگذاری بر آن‌ها می‌تواند موجب بهبود عملکرد و سلامت روان دانشجویان گردد. بنابراین طرح ریزی مطالعات بیشتر جهت شناخت بهتر چنین عواملی در جهت ارتقای فرآیند آموزش و تحصیل دانشجویان توصیه می گردد.
علی محمدی، جمشید محمدی،
دوره 7، شماره 15 - ( 6-1393 )
چکیده

زمینه و هدف: محیط آموزشی، عاملی تعیین کننده در ایجاد انگیزه برای یادگیری است زیرا رفتارهای منجر به یادگیری بهتر و پیشرفت تحصیلی را تقویت می‌کند. در محیط یادگیری، اساتید تاثیر زیادی بر یادگیری اثر بخش دارند. لذا، این مطالعه با هدف بررسی ادراک اساتید از محیط آموزشی دانشگاه علوم پزشکی زنجان صورت گرفت. روش: این پژوهش توصیفی- مقطعی در سال91- 1390در دانشگاه علوم پزشکی زنجان انجام گرفت. بدین منظور، یک نمونه 120 نفری از اعضای هیئت علمی به روش تصادفی ساده انتخاب شدند. برای بررسی محیط یادگیری و آموزشی از پرسشنامه ای تعدیل شده ارزیابی محیط آموزشی داندی (Dundee Ready Education Environment Measure ) استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده های این پژوهش با کمک نرم افزار آماری 11.5 SPSS وبا استفاده از آمارهای توصیفی و تحلیلی مثل میانگین، آزمون تی نمونه های مستقل و آنالیز واریانس یک طرفه انجام شد. نتایج: میانگین نمره کلی محیط آموزشی و یادگیری( 24/12 ± 20/85) بود که به معنی محیط نسبتا مطلوب است. کمترین و بیشترین میانگین نمرات ا دراک اساتید 82/ 24 ازحداکثر نمره 44 (42/56%) و 55/ 30 ازحداکثر نمره 48 (64/63%) به ترتیب به ابعاد مدرسین و یادگیری مربوط می شدند. تفاوت میانگین نمرات ادراک اساتید در بعد یادگیری برحسب دانشکده ( 05/0 > P ) و گروه آموزشی ( 01/0 > P ) از نظرآماری معنی دار بودند. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان دادکه اساتید محیط یادگیری و آموزشی را نسبتا مطلوب ارزیابی کردند، ولی هنوز تارسیدن به یک محیط یادگیری مساعد و مطلوب فضا برای بهبودی و اصلاح وجود دارد.
جواد زارعی، احمد عزیزی، اعظم کاظمی،
دوره 7، شماره 15 - ( 6-1393 )
چکیده

زمینه و هدف: پیشرفت تحصیلی دانشجویان یکی از شاخص های مهم در ارزیابی کارایی نظام آموزش عالی است. یکی از مسایل مطرح در پیشرفت تحصیلی بررسی دلایل کاهش میل به ادامه تحصیل در مقاطع بالاتر می باشد. هدف از این مطالعه بررسی عوامل موثر بر کاهش میل به ادامه تحصیل در دانشجویان مقطع کارشناسی بود. روش بررسی: این مطالعه توصیفی- مقطعی در پاییز سال 1390 انجام شده است. جمعیت مورد مطالعه شامل تمامی دانشجویان سال آخر مقطع کارشناسی دانشکده پیراپزشکی دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز بود. ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه ای بود، که روایی و پایایی آن تایید شده بود. داده های جمع آوری شده با استفاده از روش های آمار توصیفی در نرم افزار SPSS (نسخه15) تحلیل گردیدند. یافته ها: ازمجموع 276 دانشجوی مورد مطالعه، 56 نفر(3/20درصد) قصد ادامه تحصیل را نداشتند. در مقایسه بین رشته های تحصیلی مختلف، بیشترین آمار مر بوط به رشته رادیوتراپی(4/30 درصد) و کمترین تعداد مربوط به رشته هوشبری(1/9 درصد) بود. بررسی دلایل مختلف برای کاهش میل به ادامه تحصیل نشان دادکه، نداشتن تاثیر در آینده شغلی و بازار کار (با میانگین8/2) به عنوان مهم ترین دلیل و مشکلات خانوادگی (با میانگین9/1) بعنوان کم اهمیت ترین دلیل موثر بر کاهش میل به ادامه تحصیل، ذکر شدند. نتیجه گیری: در مجموع می توان نتیجه گرفت به استثنای دلیل، کاهش تشویق توسط اساتید و گروه مربوطه سایر دلایل موثر ذکر شده بر کاهش میل به ادامه تحصیل ناشی از ساختار کلی آموزش عالی بوده و کمتر مربوط به عملکرد گروه های آموزشی بود.

سعید سبحانیان، الهه رضایی، لیلی مصلی نژاد،
دوره 8، شماره 19 - ( 6-1394 )
چکیده

مقدمه: بررسی متغیرهایی که با پیشرفت تحصیلی در دروس مختلف رابطه دارند، یکی از موضوعات اساسی پژوهش در نظام آموزش و پرورش است. مطالعه حاضر با هدف بررسی همراهی پیشرفت تحصیلی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی جهرم با گذراندن کلاسهای فوق العاده آموزشی قبل از ورود به دانشگاه صورت پذیرفت. مواد و روشها: این پژوهش یک مطالعه مقطعی- تحلیلی است که بر روی 116 نفر از دانشجویان ورودی سال 90 دانشگاه علوم پزشکی جهرم در سال 1391 صورت گرفت. ابزار گردآوری داده ها در این پژوهش، پرسشنامه خود ساخته شامل: بخش1، خصوصیات دموگرافیک و بخش2، اطلاعات مربوط به نمره خام کنکور، رتبه کل کنکور و همچنین معدل ترم1و2 کلیه دانشجویان بود. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار spss v.16 استفاده گردید. نتایج: در مطالعه حاضر 116 نفر شرکت داشتند.(2/30٪)35 نفر از هیچ کلاسی استفاده ننموده و (8/69٪)81 نفر از انواع مختلف کلاسهای مذکور استفاده نموده بودند. بین نمره خام کنکور و رتبه کل کنکور با چگونگی شرکت در کلاس ها به ترتیب ارتباط معنی داری یافت شد.( r=0.215وp=0.21) و (r=0.251 و p=0.007).بین میانگین نمرات ترم 1 با رتبه کل کنکور ارتباط معنی دار اما معکوس دیده شد.(r=-0.27 و p=0.003). نتیجه گیری: با توجه به نتایج بدست امده در خصوص ارتباط معنی دار معکوس بین شرکت در کلاس ها و نمره کل کنکور شاید نیاز به بازنگری برنامه های آموزشی کلیه ی رشته ها و مقاطع تحصیلی باشد.
سعید مشتاقی، محمد افضل زاده،
دوره 9، شماره 23 - ( 6-1395 )
چکیده

زمینه و هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی کاربردپذیری نظریه­ی راسل و پتری (1992) در پیش­بینی پیشرفت تحصیلی دانشجویان بر مبنای سیاهه سنجش اثربخشی یادگیری دانشگاهی (CLEI) بود.

روش بررسی: این مطالعه همبستگی روی 245 دانشجوی (136 زن و 109 مرد) دانشگاه علوم پزشکی دزفول که به روش تصادفی انتخاب شدند، صورت گرفت. برای جمع­آوری داده­ها از نسخه سوم ابزار CLEI استفاده شد. میانگین نمره­ی درسی به عنوان شاخص پیشرفت تحصیلی در نظر گرفته شد. برای تحلیل داده­ها از شاخص­های آمار توصیفی، ضریب همبستـگی پیرسـون و تحلیـل رگرسـیون چندگانه از نرم­افزار SPSS 18 استفاده شد.

یافته­ ها: نتایج نشان داد که بین عوامل ششگانه موثر در یادگیری دانشگاهی با پیشرفت درسی دانشجویان رابطه­ی مثبت معنادار وجود دارد؛ به­علاوه، از میان عوامل مورد سنجش، عامل خودکارآمدی تحصیلی و سازماندهی و توجه در مطالعه بیشترین توان تبیین پیشرفت درسی را دارند.

نتیجه­ گیری: یافته­های این مطالعه بر اهمیت بررسی عوامل مختلف بر مبنای مدل راسل و پتری و تاثیر آن بر متغیرهای تحصیلی تاکید داشت.


زهرا مسلمی، مهین قمی، سید داود محمدی،
دوره 9، شماره 23 - ( 6-1395 )
چکیده

زمینه و هدف: تفکرانتقادی یکی از اهداف آموزش عالی و مولفه­ای کلیدی در سلامت­روان دانشجویان است. این پژوهش با هدف بررسی رابطه­ی مهارت­های تفکرانتقادی با سلامت روان و پیشرفت تحصیلی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی قم صورت گرفت.

روش بررسی: در این پژوهش توصیفی همبستگی در سال 1394، نمونه­ای شامل 303 نفر از دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی قم به روش نمونه­گیری تصادفی طبقه­ای نسبتی بر حسب جنسیت انتخاب شدند. داده­ها از طریق پرسشنامه مهارت­های تفکرانتقادی کالیفرنیا فرم(ب) و سلامت روان GHQ-28 جمع­آوری شد. سپس اطلاعات با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون، آزمون t مستقل و رگرسیون چندگانه به شیوه همزمان مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.

یافته­ها: میانگین نمره­ی مهارت­های تفکرانتقادی در بین دانشجویان این دانشگاه (15/3±84/9) و در حد ضعیف بود. نتایج ضریب همبستگی پیرسون نشان داد که بین مهارت­های تفکرانتقادی با سلامت روان(039/0- =r ؛  702/0 =p) و پیشرفت تحصیلی رابطه­ی معناداری وجود نداشت (081/0 =r ؛  284/0 =p). همچنین بین نمره­ی سلامت روان با پیشرفت تحصیلی رابطه­ی معناداری مشاهده نشد(150/0- =r ؛  141/0 =p). نتایج آزمون t مستقل نشان داد که بین میانگین نمره­ی مهارت­های تفکرانتقادی و سلامت روان دانشجویان دختر با دانشجویان پسر تفاوت معناداری وجود نداشت. اما بین پیشرفت تحصیلی دانشجویان دختر با پسر تفاوت معناداری وجود داشت (001/0=p). در نهایت، نتایج حاصل از تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که مولفه­های سلامت روان و پیشرفت تحصیلی قادر به پیش­بینی مهارت­های تفکرانتقادی نبودند.

نتیجه­گیری: با توجه به اینکه تقویت تفکر انتقادی در روش­های یادگیری و تقویت آن در دانشجویان می­تواند باعث پیشرفت در یادگیری مهارت­ها و عوامل اثرگذار بر یادگیری آنها باشد. بنابراین می­توان با اصلاح و فراهم آوردن فرآیند و شیوه­های مناسب آموزشی در ایجاد تفکر انتقادی در دانشجویان نقش بسزایی را ایفا کرد.


سعید واقعی، اعظم سالارحاجی، حسین کریمی مونقی، سید علیرضا سعادت جو، آزاده بانژاد،
دوره 9، شماره 23 - ( 6-1395 )
چکیده

زمینه و هدف: باتوجه به غیرقابل پیش بینی بودن وقایع در محیط روانپزشکی و جایگزین شدن تجارب معمول بالینی با تکالیفی از جمله ارتباط درمانی با مددجویان، به کارگیری روش­های نوین سنجش در این محیط ها  بدون در نظر گرفتن میزان پذیرش و رضایتمندی دانشجویان امکان پذیر نخواهد  بود. تعیین تاثیر به کارگیری پورت فولیو بر میزان رضایتمندی و پیشرفت تحصیلی دانشجویان پرستاری در کارآموزی روان هدف این مطالعه بود.

روش بررسی: در این مطالعه نیمه تجربی، 60 نفر از دانشجویان ترم چهار پرستاری که در حال گذراندن کارآموزی روان در بیمارستان روانپزشکی ابن سینای مشهد (تابستان 1394) بودند؛ به طور غیرتصادفی در دو گروه پورت فولیو (ارزشیابی پورت فولیو) و اهداف آموزشی (روش معمول ارزشیابی) مورد مطالعه قرار گرفتند. قبل از مداخله، اهداف آموزشی برای دو گروه  یکسان سازی شده بود. ابزار جمع آوری داده ها  شامل پرسشنامه رضایتمندی دانشجویان و آزمون  کتبی عملکردی (پیشرفت تحصیلی) بود؛ که در پایان کارآموزی اجرا شد. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار spss نسخه 5/11 و آزمون های آماری تی- مستقل، دقیق فیشر و مجذور کای انجام شد.

یافته ها: 6/51% درصد (31 نفر)دانشجویان مورد مطالعه مذکر و 3/48% درصد (29 نفر) آنها مؤنث بودند. نتایج آزمون تی مستقل نشان داد که از نظر میانگین نمره رضایتمندی دانشجویان، بین گروه پورت فولیو (5/2 ± 3/34) و اهداف آموزشی(2/4 ± 5/30) تفاوت آماری معنادار وجود داشت(001/0>p)؛ همچنین از نظرمیانگین نمره­ی پیشرفت تحصیلی بین گروه پورت فولیو (7/14±8/61) و اهداف آموزشی (2/14±0/53) نیز، تفاوت آماری معناداری وجود داشت (02/0p= ).

نتیجه گیری : به کارگیری پورت فولیو در آموزش می تواند موجب افزایش رضایتمندی و پیشرفت تحصیلی دانشجویان پرستاری در کارآموزی روان شود. لذا، توصیه می شود که مربیان پرستاری از آن جهت سنجش بالینی دانشجویان استفاده نمایند.


علی اکبر عجم، ابوالقاسم رضوانی،
دوره 9، شماره 24 - ( 10-1395 )
چکیده

زمینه و هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه­ی بین میزان استفاده از شبکه‌های اجتماعی مجازی مبتنی بر تلفن همراه با پیشرفت تحصیلی و اعتماد در روابط بین فردی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی بیرجند انجام گرفت.

روش بررسی: این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی می‌باشد؛ جامعه­ی آماری شامل دانشجویان مقطع کارشناسی دانشکده­ی بهداشت و دانشجویان دکترای عمومی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی بیرجند بودند. با توجه به روش نمونه گیری هدفمند تعداد 150 نفر از دانشجویان انتخاب شدند. برای جمع آوری داده‌ها از پرسشنامه­ی مقیاس اعتماد در روابط بین فردی رمپل و هولمز(Rempel & Holmes) ، پرسشنامه­ی محقق ساخته میزان استفاده از شبکه‌های اجتماعی مجازی و پیشرفت تحصیلی استفاده شد.

یافته­ها: بین زمان اختصاص داده شده به شبکه‌ها و تعداد عضویت در گروه‌های اجتماعی مجازی با پیشرفت تحصیلی دانشجویان رابطه­ی منفی و معناداری وجود داشت (P< 0/01). پیشرفت تحصیلی دانشجویانی که از شبکه‌های اجتماعی مجازی جهت مقاصد علمی استفاده می‌کردند بیشتر از دانشجویانی است که از شبکه‌های اجتماعی مجازی جهت مقاصد غیر علمی استفاده می‌کردند (T= 4/93 , P< 0/01). بین زمان اختصاص داده شده به شبکه‌های اجتماعی با مولفه‌های قابلیت اعتماد، پیش‌بینی‌پذیری و وفاداری رابطه­ی منفی و معناداری مشاهده شد(P< 0/05).

نتیجه گیری: پیشنهاد می‌شود با تشکیل کارگاه‌ها و دوره‌های آموزشی درباره­ی چگونگی استفاده علمی از شبکه‌های مجازی و آشنایی دانشجویان با انواع شبکه‌های علمی مجازی در جهت بهبود و تقویت یادگیری دانشجویان تلاش نمود.


سید زین العابدین صفوی، بهرام رستمی، زهرا معین، حجت رستمی، احسان فکور،
دوره 10، شماره 25 - ( 3-1396 )
چکیده

زمینه و هدف: شناخت عوامل مؤثر بر روند تحصیلی دانشجویان می­تواند دانشگاه­ها را در رسیدن به رسالت آموزشی خود که همانا ارتقای کیفیت یادگیری و پیشرفت تحصیلی دانشجویان است، یاری نماید. از این رو این مطالعه با هدف بررسی عوامل مؤثر بر وضعیت تحصیلی دانشجویان دانشکده­ی داروسازی طراحی و اجرا گردید.

روش بررسی: این مطالعه یک مطالعه­ی توصیفی-مقطعی بود. جامعه­ی آماری تحقیق کلیه­ی دانشجویان رشته­ی داروسازی  دانشگاه علوم پزشکی زنجان که تعداد آن‌ها بالغ ‌بر 294 نفر بود که به‌صورت سرشماری مورد مطالعه قرار گرفتند. داده ها با استفاده از چک لیست حاوی متغیرهای مرتبط با وضعیت تحصیلی و از پرونده آموزشی دانشجویان استخراج شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون­های همبستگی و رگرسیون انجام شد.

یافته­ها: از مجموع 294 نفر دانشجو تعداد 169 نفر(5/57 درصد) دختر و 125 نفر معادل  5/42 درصد پسر بودند. همچنین بین متغیرهای جنسیت با واحدهای افتاده (289/0=r)، معدل دانشگاه (413/0-=r)، معدل دیپلم (408/0-=r)، تعداد نیمسال مشروطی (137/0=r) و همچنین واحد افتاده با معدل دیپلم (304/0-=r) و در نهایت  معدل دیپلم با معدل دانشگاه (423/0=r) ارتباط معناداری وجود دارد. همچنین نتایج رگرسیون چندگانه نشان داد که متغیرهای جنسیت، واحد افتاده، واحد گذرانیده و معدل دیپلم پیش بینی کننده معنادار وضعیت تحصیلی هستند.

 نتیجه‌گیری: عواملی که به نوعی با وضعیت تحصیلی دانشجویان ارتباط دارند در روند تحصیلی آنان تأثیرگذار بوده که می­توان با بررسی آن­ها در بدو ورود به دانشگاه پیشرفت تحصیلی دانشجویان را تا حدودی پیش بینی نمود.


علی اکبر عجم، ام البنین همتی پور، حسین رحیمی،
دوره 11، شماره 30 - ( 6-1397 )
چکیده

زمینه و هدف: با توجه به اینکه ادراک دانشجویان نسبت به مولفه‌های برنامه­ ی درسی و اشتیاق تحصیلی از متغیرهای مهم و تاثیر گذار بر پیشرفت تحصیلی دانشجویان در نظام آموزش عالی است، هدف این پژوهش بررسی رابطه­ ی ادراک دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی نسبت به مولفه‌های برنامه­ ی درسی با اشتیاق تحصیلی آنان بود.
روش بررسی: در این پژوهش توصیفی- همبستگی جامعه­ی آماری شامل تمام دانشجویان مشغول به تحصیل دانشکده ­های پرستاری، مامایی و بهداشت دانشگاه علوم پزشکی گناباد در سال 1395بود، حجم نمونه براساس نمونه­ گیری تصادفی نسبتی با استفاده از جدول Krejcie & Morgan، 230 نفر تعیین شد. به منظور جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه ادراک دانشجویان از مولفه‌های برنامه­ی درسی و پرسشنامه اشتیاق تحصیلی استفاده شد. برای تحلیل داده‌ها از نرم افزار spss  نسخه 20 و آزمون آماری ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون چندگانه و آزمون  Tمستقل استفاده شد.
یافته­ ها: بین کلیه­ ی مولفه‌های برنامه ­ی ‌درسی با اشتیاق تحصیلی رابطه ­ی مثبت و معنادار وجود داشت. می ­توان بر اساس مولفه‌های برنامه ­ی ‌درسی اشتیاق تحصیلی را پیش‌بینی کرد (0001/0=P ،81/29=f)، هم‌چنین بین اشتیاق تحصیلی دانشجویان رشته‌های مختلف علوم پزشکی تفاوت معناداری مشاهده نگردید. اشتیاق تحصیلی بین دختران و پسران تفاوت معناداری وجود داشت(021/0=P ،33/2=t).
نتیجه­ گیری: با توجه به اینکه بین همه مولفه‌های برنامه ­ی درسی با اشتیاق تحصیلی رابطه­ ی مثبت و معنادار وجود داشت، استفاده از روش­ های جذاب آموزشی، آموزش شیوه­ های مختلف ارزشیابی و طراحی محتوای کارآمد و به‌روز پیشنهاد می‌گردد.

صفحه 1 از 2    
اولین
قبلی
1
 

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله توسعه آموزش می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Journal of Medical Education Development

Designed & Developed by : Yektaweb