جستجو در مقالات منتشر شده


2 نتیجه برای احمدنیا

ترانه امام قلی خوشه چین، فاطمه شجاعی، الهه احمدنیا،
دوره 1، شماره 1 - ( ( پاييز و زمستان 87 ) 1387 )
چکیده

مقدمه:در دنیای پیچیده امروز یادگیری از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است و آموزش نیز بنیان همه یادگیریهاست. همچنین آموزش به خصوص آموزش بالینی نیاز به بستری مناسب و تجهیزات و امکانات کافی برای یادگیری دارد، حتی تامین وسایل و امکانات رفاهی دانشجویان نیز در این میان نقش بسزایی دارد.
هدف : این پژوهش با هدف تعین وضعیت امکانات آموزشی بیمارستانها از نظر دانشجویان مامایی در دانشگاه علوم پزشکی زنجان انجام پذیرفت.
مواد و روشها :این پژوهش از نوع مطالعه توصیفی می‌باشد که 36 نفر از دانشجوبان ترم سوم و پنجم مقطع کاردانی مامایی در آن شرکت نمودند. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه‌ای بود که بر اساس معیار لیکرت طراحی شده بود و نظرات دانشجویان را در مورد وضعیت امکانات آموزشی بیمارستانها مورد بررسی قرار می‌داد. این پرسشنامه در یک مرحله توسط واحدهای نمونه تکمیل گردیده است.برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از آمار توصیفی و نرم‌‌افزار SPSS 11 استفاده شده است.
یافته‌ها: درنتایج بدست آمده از این تحقیق اکثر دانشجویان امکانات آموزشی بیمارستانها را در سطح متوسط ارزیابی کردند. اما در این میان از موارد چندی مانند تعداد کمدهایی که در بیمارستان در ختیار دانشجویان قرار می گیرد ( 42/ 64 %) ، وجود محلی برای استراحت دانشجویان ( 44/69 %) و تنوع بیماران جهت آشنایی با موارد مختلف بیماری (18/72%) در سطح کم و خیلی کم بود.
نتیجه گیری : اگر چه امکانات آموزشی بیمارستانها در سطح متوسط ارزیابی گردیده ، اما تقویت جنبه های مثبت و اصلاح نواقص و نقطه ضعف ها می تواند گامی موثر در راستای ارتقای کیفیت آموزش بالینی باشد بنابراین بهبود امکانات و تجهیزات از مهمترین وظایف مسئولین دانشگاهها جهت پیشرفت آموزش بالینی و ارتقاء علمی و عملی دانشجویان می‌باشد.همچنین توصیه می شود با ارزیابی های مکرر عرصه های بالینی و مقایسه وضعیت موجود با وضعیت قبل یا بعد نقاط ضعف و قوت موثر در آموزش بالینی را شناسایی کرد.
الهه احمدنیا،
دوره 7، شماره 13 - ( 1-1393 )
چکیده

زمینه و هدف: مربیان بالینی با ایجاد محیط آموزش بالینی مناسب ، نقش به‌سزایی در کسب توانمندی های حرفه ای دانشجویان گروه‌های پزشکی و پیراپزشکی دارند. این مطالعه با هدف تعیین دیدگاه دانشجویان دانشکده پرستاری و مامایی زنجان در خصوص عملکرد آموزشی،روابط بین فردی و ویژگیهای شخصیتی مربیان بالینی انجام شد. روش بررسی: در این مطالعه توصیفی- مقطعی، 332 نفر از دانشجویان دانشکده‌ی پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی زنجان به صورت سرشماری مشارکت داشتند. ابزار گردآوری داده ها ،پرسشنامه متشکل از 2 بخش بود ،بخش اول پرسشنامه شامل مشخصات فردی مربیان بالینی و بخش دوم با 48 سوال در5 حیطه ،مربوط به سنجش توانایی عمومی آموزش ،شایستگی های حرفه ای، نحوه ارزشیابی دانشجویان، روابط بین فردی و ویژگی‌های شخصیتی مربیان طراحی شد. برای تحلیل داده ها از آمار توصیفی، آزمون آماری t مستقل،آزمون فریدمن و تحلیل واریانس استفاده شد. یافته‌ها:در رابطه با عملکرد آموزشی2/82 درصد از دانشجویان مربیان بالینی خود را خوب توصیف کردند ،از نظر شایستگی بالینی نیز در 9/80 درصد موارد ، در حیطه‌ی نحوه‌ی ارزشیابی دانشجویان در 1/65 درصد موارد و از نظر روابط بین فردی در 7/79 درصد موارد نتیجه ارزشیابی خوب بوده است. از دیدگاه دانشجویان ، مربیان بالینی از نظر ویژگی های شخصیتی در 2/76 درصد موارد خوب ارزیابی شدند. میانگین نمره‌ی کسب شده مربیان ،9/84 از کل 100 نمره بود که در دو جنس مذکر و مونث، تفاوت آماری معنی داری نداشت. میانگین کل نمره‌ی کسب شده در اساتید بالینی با مدرک phd بالاتر از مربیان دارای مدرک کارشناسی ارشد و کارشناسی بود. بیشترین نمره مربوط به مربیان مامایی و مربیان با سابقه‌ی کار بیش از 10 سال و کمترین میانگین نمره‌ی اخذ شده مربوط به مربیان گروه اتاق عمل و مربیان با سابقه‌ی کاری 5 تا 10 سال بود (05/0>P). نتیجه گیری: اگرچه عملکرد بالینی مربیان در دانشکده‌ی پرستاری و مامایی زنجان از دیدگاه دانشجویان خوب ارزیابی شد، اما با ارزیابی های مکرر وضعیت آموزش بالینی و پایش عملکرد مربیان و مقایسه وضعیت موجود با وضعیت قبل و تقویت جنبه های مثبت و اصلاح نقایص می توان گامی موثر در راستای ارتقای هر چه بیشتر کیفیت آموزش بالینی برداشت.

صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله توسعه آموزش می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Journal of Medical Education Development

Designed & Developed by : Yektaweb