جستجو در مقالات منتشر شده


9 نتیجه برای رضایی

رعنا رضایی سپاسی، زینت صفدری، آذر آوازه،
دوره 3، شماره 4 - ( (بهار و تابستان 89) 1389 )
چکیده

file:///C:DOCUME~1DEAR-U~1LOCALS~1Tempmsohtml1�1clip_filelist.xml" > Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4

زمینه و هدف: شناسایی وضعیت اشتغال، عدم اشتغال به کار و علل آن می‌تواند اطلاعات مفیدی در زمینه‌ی نقـش حرفه‌ای و عملکرد دانش‌آموختگان و امکان برنامه‌ریزی آینده از نظر ظرفیت پذیرش دانشجو، شرایط فارغ التحصیلی، ضرورت ادامه یا قطع طرح نیروی انسانی و یا حتی شرایط استخدام و اشتغال را فراهم نماید. در صورتی که پذیرش دانشجویان و کیفیت برنامه‌های آموزشی با نیازهای واقعی جامعه و دولت هماهنگ نشده باشد، سبب افزایش نسبت بیکاری دانش‌آموختگان و اتلاف سرمایه‌ها و منابع می‌شود. این مطالعه با هدف تعیین علل عدم اشتغال در بین دانش‌آموختگان رشته‌ی مامایی دانشگاه علوم پزشکی قزوین صورت پذیرفت.

روش بررسی: در این مطالعه‌ی توصیفی، کلیه‌ی دانش آموختگان مقطع کاردانی مامایی که در فاصله‌ی سال‌های 1375 تا 85 وارد دانشگاه شده‌اند، طی سال‌های87تا 88 مورد بررسی قرار گرفتند. آدرس این افراد با مراجعه به بایگانی آموزش دانشکده‌ی پرستاری و مامایی قزوین به دست آمده و برای کلیه‌ی نمونه‌های در دسترس، پرسشنامه مدون از طریق پست ارسال گردید. پس از عودت پرسشنامه‌ها، داده‌های مربوط به 203 دانش آموخته مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

یافته‌ها: میانگین سنی واحدهای مورد پژوهش 67/25 سال بود. 7/56 درصد در دوره‌ی روزانه و 3/43 درصد در دوره‌ی شبانه تحصیل نموده بودند. 34 درصد واحد‌های پژوهش شاغل، 5/35 درصد بیکار، 7/18 درصد دانشجو و 8/11 درصد در حال گذراندن طرح نیروی انسانی بودند. مدت بیکاری بعد از تحصیل در 66 درصد موارد دو سال و کمتر و در 3/4 درصد موارد هفت سال و بالاتر بوده است. اصلی‌ترین علل عدم اشتغال از نظر دانش‌آموختگان عدم نیاز بخش‌های خصوصی و دولتی، ادامه‌ی تحصیل و ضرورت کار در محیط نامناسب و دوردست بود.

نتیجه‌گیری: یافته‌های این مطالعه و مطالعات دیگر مبین این واقعیت است که اگر تعداد افراد مشمول طرح نیروی انسانی که به عنوان یک اشتغال موقت محسوب می‌شود، کنار گذارده شوند، آمار واقعی بیکاران در بین دانش‌آموختگان مامایی درصد قابل توجهی را شامل می‌گردد. با مهیا شدن بستر مناسب در زمینه‌ی فعالیت ماماها در بیمارستان‌ها، زایشگاه‌ها و مراکز بهداشتی و دریافت مجوز دفتر کارخصوصی می‌توان فرصت‌های شغلی بیشتری برای دانش آموختگان این رشته فراهم آورد.


سعید مظلومی محمود آباد، پوریا حسینی، معصومه عباسی شوازی، مهدی میرزایی علویجه، فرشته رضایی،
دوره 6، شماره 10 - ( 4-1392 )
چکیده

زمینه و هدف: توجه به امر تحقیق و پژوهش از مهم‌ترین عوامل رشد و شکوفایی در هر کشوری است. این پژوهش با هدف تعیین دیدگاه دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی یزد در خصوص موانع انجام فعالیت‌های پژوهشی انجام شد. روش بررسی: پژوهش توصیفی حاضر با 384 نفر نمونه به روش تصادفی چند مرحله‌ای انتخاب گردید، به صورت مقطعی انجام شد. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه‌ی 56 سوالی محقق ساخته دارای روایی و پایایی معتبر در 4 قسمت: 22 سوال دموگرافیک و زمینه‌ای، 15 گویه موانع شخصی انجام پژوهش (73/0α=) با محدوده امتیاز 15 تا 75 و 19 گویه موانع سازمانی (77/0α=) با محدوده‌ی امتیاز19 تا 95 بود که به صورت خودگزارش‌دهی تکمیل گردید. داده‌های با کمک آمار توصیفی و تحلیلی نظیر ضریب همبستگی پیرسون، ANOVA، T-test و رگرسیون خطی در سطح معناداری 05/0 مورد آزمون قرار گرفتند. یافته‌ها: میانگین سن دانشجویان 78/2±79/21 سال، 4/67 درصد زن و 6/32 درصد مرد بودند. میانگین نمره‌ی موانع شخصی 58/8±96/50 (94/67 درصد از نمره‌ی کامل) و موانع سازمانی 20/11±18/65 (61/68% از نمره کامل) بود. موانع شخصی زنان بیشتر از مردان بود (022/0P=). موانع شخصی دانشجویان شرکت کننده در کارگاه‌های روش تحقیق بالاتر بود (033/0P=). از موانع شخصی، عدم آشنایی کافی با اصول و روش‌های آماری و در موانع سازمانی، عدم ایجاد انگیزه‌ی کافی در پژوهشگران از طرف مسوولین بیشترین امتیاز را کسب کردند. نتیجه گیری: با توجه به علاقه مندی بالای موجود در بین دانشجویان نسبت به انجام فعالیت‌های پژوهشی و پتانسیل بالای آن‌ها، توجه به الویت‌های موانع شخصی و سازمانی متذکر در این پژوهش،مورد تاکید و توجه معاونت پژوهشی و آموزشی دانشگاه قرار گیرد.
سمیرا مهر علی زاده، حامد رضایی،
دوره 7، شماره 13 - ( 1-1393 )
چکیده

زمینه و هدف : امتحان جامع پیش کارورزی، به عنوان آخرین آزمون سراسری دوره ی پزشکی عمومی، نشان دهنده ی وضعیت تحصیلی دانشگاهی و مخصوصا مقطع بالینی است؛ از سویی دیگر، ارزیابی های طولانی مدت نتایج این آزمون ها، می تواند به برنامه ریزی های منطقی تر، جهت رفع معایب و حفظ موفقیت ها در آینده منتهی گردد. روش بررسی: دراین مطالعه ی گروهی- تاریخی، تمام دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی سمنان، که در یکی از سال های1380 تا 1389، در آزمون جامع پیش کارورزی شرکت کرده بودند، به روش سرشماری انتخاب شدند؛ اطلاعات آن ها با کسب اجازه از مسوولان آموزش دانشکده ی پزشکی، جمع‌آوری شده، با آنالیز توصیفی تحلیل گردید. یافته‌ها: تعداد کل 316نفر، بیش‌ترین تعداد در گروه آزمون اسفند 1381(35نفر) و کم ترین، در اسفند 1388(4نفر)بود. بهترین وضعیت تحصیلی، به اسفند 1387(با میانگین 137) و ضعیف‌ترین، به اسفند 1380(بامیانگین 105) مربوط می‌شد. وضعیت نمرات در 5سال اول (با میانگین 6/112)، بهتراز5سال دوم (با میانگین 2/116) بود. بهترین وضعیت، در دروس بیماری های کودکان، بیماری‌های پوست و جراحی کلیه و مجاری ادراری تناسلی، و ضعیف ترین، در دروس آمار واپیدمیولوژی، زنان و زایمان و چشم پزشکی مشاهده گردید. در کل، بین نمرات در گروه های آزمون اسفند و شهریور، ارتباط معناداری مشاهده نشد. نتیجه‌گیری: توصیه می‌گردد مسوولین آموزش دانشگاه به بررسی عل افت و یا پیشرفت نمرات امتحان جامع پیش کارورزی در سال‌های مختلف بپردازند و نیز، ارزیابی های طولانی مدت وضعیت آموزشی در سال‌های مختلف، به پژوهشگران سایردانشگاه ها پیشنهاد می گردد.
سعید سبحانیان، الهه رضایی، لیلی مصلی نژاد،
دوره 8، شماره 19 - ( پاییز 1394 )
چکیده

مقدمه: بررسی متغیرهایی که با پیشرفت تحصیلی در دروس مختلف رابطه دارند، یکی از موضوعات اساسی پژوهش در نظام آموزش و پرورش است. مطالعه حاضر با هدف بررسی همراهی پیشرفت تحصیلی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی جهرم با گذراندن کلاسهای فوق العاده آموزشی قبل از ورود به دانشگاه صورت پذیرفت. مواد و روشها: این پژوهش یک مطالعه مقطعی- تحلیلی است که بر روی 116 نفر از دانشجویان ورودی سال 90 دانشگاه علوم پزشکی جهرم در سال 1391 صورت گرفت. ابزار گردآوری داده ها در این پژوهش، پرسشنامه خود ساخته شامل: بخش1، خصوصیات دموگرافیک و بخش2، اطلاعات مربوط به نمره خام کنکور، رتبه کل کنکور و همچنین معدل ترم1و2 کلیه دانشجویان بود. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار spss v.16 استفاده گردید. نتایج: در مطالعه حاضر 116 نفر شرکت داشتند.(2/30٪)35 نفر از هیچ کلاسی استفاده ننموده و (8/69٪)81 نفر از انواع مختلف کلاسهای مذکور استفاده نموده بودند. بین نمره خام کنکور و رتبه کل کنکور با چگونگی شرکت در کلاس ها به ترتیب ارتباط معنی داری یافت شد.( r=0.215وp=0.21) و (r=0.251 و p=0.007).بین میانگین نمرات ترم 1 با رتبه کل کنکور ارتباط معنی دار اما معکوس دیده شد.(r=-0.27 و p=0.003). نتیجه گیری: با توجه به نتایج بدست امده در خصوص ارتباط معنی دار معکوس بین شرکت در کلاس ها و نمره کل کنکور شاید نیاز به بازنگری برنامه های آموزشی کلیه ی رشته ها و مقاطع تحصیلی باشد.
سلیمان زند، هادی جعفری منش، ناصر رضایی، بابک پاک نیا،
دوره 8، شماره 19 - ( پاییز 1394 )
چکیده

سابقه وهدف: شاید به‌جرأت بتوان گفت که اساسی‌ترین بخش هر برنامه‌آموزشی و درسی، ارزشیابی است، زیرا تنها با انجام صحیح آن می توان به کاستی‌های برنامه پی‌برد و برای رفع آنها اقدام کرد . مطالعات مختلف نشان داده‌اند که ارزشیابی‌های مستمر و مداخلات لازم براساس نتایج آنها، تأثیر غیر قابل انکاری در بهبود روند آموزش در همه سطوح دارند. توجه به این حقیقت که ارزشیابی برنامه‌های‌آموزشی یک فعالیت مستمر و پویا است، موجب شد تا این مطالعه با هدف طراحی سیستم‌ارزشیابی‌همراه دانشجویان طراحی شود. روش کار: نرم‌افزار ارائه شده تحت‌وب طراحی و در کامپیوتر نصب و اجرا می شود. شبکه‌وب به سرویس پیام‌کوتاه متصل شده تا با ارسال نمرات‌ارزشیابی توسط تلفن‌همراه قادر به بازخوانی ارزشیابی باشد. پس از تهیه مقدمات لازم یک گروه از دانشجویان پرستاری توسط تلفن‌همراه و به کمک ارسال پیامک ارزشیابی شدند. پیامک‌های ارسالی در نرم‌افزار تحت‌وب بازخوانی شده و بازخورد این ارزشیابی برای دانشجویان فرستاده شد. یافته ها: نرم‌افزار دارای قابلیت‌های پیشرفته ای از امکان گزارش‌گیری توسط دانشجو ، مربی و مدیر گروه و همچنین پردازش اطلاعات به صورت دوره و درس، ایجاد نمودار نمره ارزشیابی دانشجو بر اساس خط‌برش تعریف شده، ثبت سوابق ارزشیابی دانشجو ، بازخورد‌روزانه عملکرد دانشجو، تجمیع نمرات و ارزشیابی دانشجو، استفاده از سوابق ارزشیابی در دوره های بعد را می باشد. نتیجه گیری: بدین سبب انجام ارزشیابی توسط سیستم ارزشیابی مستمر دانشجو با کمک نرم‌افزار تحت‌وب و از طریق تلفن‌همراه می‌تواند اطمینان خاطر بیشتری را به مدیران، مربیان و دانشجویان در خصوص انجام صحیح‌تر ، کم هزینه‌تر، دقیق‌تر و سریع‌تر آن بدهد.
مجید خادم رضاییان، فرناز زاهدی اول، کیارش قزوینی، مسعود یوسفی،
دوره 9، شماره 23 - ( پاییز 1395 )
چکیده

مقدمه: توجه زیادی به آموزش دانشجویان دوره عمومی در برخی نقاط جهان شده است. نکته فراموش شده در خصوص مدرسی علوم پایه است. هدف مطالعه حاضر بررسی نظرات دانشجویان پزشکی و دندانپزشکی در خصوص آموزش علوم پایه به وسیله مدرسین با زمینه پزشکی است.

روش کار: این مطالعه مقطعی بر روی 205 دانشجوی پزشکی و دندانپزشکی شاغل به تحصیل در مقطع علوم پایه (دروس میکروبیولوژی و بیوشیمی) در مشهد در سال 93 انجام شد. داده ها توسط پرسشنامه جمع آوری گردید و توسط نرم افزار SPSS نسخه 5/11 آنالیز گردید. سطح معنی داری کمتر از 05/0 در نطر گرفته شد.

نتایج: در مجموع 120 دانشجوی پزشکی  (4/71 %) و 48 دانشجوی دندانپزشکی (6/28 %) پرسشنامه های تکمیل شده ار ارجاع دادند. نیاز به استفاده از مدرسین با مدرک MD-PhD  و تاکید آنها بر مسائل مهم بالاترین نمرات را دریافت کردند (به ترتیب 7/0±1/4 و 7/2±2/4). تفاوتی نیز در جنسیت یا رشته وجود نداشت. امتیاز آموزش کلی و امتیاز آموزش بالینی در دو رشته تفاوتی نداشتند. هرچند، ترجیح برای ندریس بالینی در خانم ها بیشتر بود. (p=0.02)

نتیجه گیری: این مطالعه ترجیح دانشجویان پزشکی و دندانپزشکی را برای مدرسین  MD-PhD نشان داد. این مساله می تواند ناشی از در نطر گرفتن جنبه های بالینی حین تدریس باشد. 


حمیدرضا کوهستانی، نیره باغچقی، کوروش رضایی،
دوره 9، شماره 24 - ( زمستان 1395 )
چکیده

زمینه و هدف: وبلاگ نویسی یک شیوه به اشتراک گذاشتن و انعکاس دادن تجارب دانشجویان در دنیای وب می‌باشد که دارای اثرات بالقوه در یادگیری می‌باشد. هدف از این تحقیق تعیین تاثیر وبلاگ نویسی گروهی بر یادگیری و تداوم آن درس پرستاری بیماریهای قلب در دانشجویان پرستاری می‌باشد.

روش بررسی: این یک مطالعه­ی نیمه تجربی می‌باشد که در آن تمام دانشجویان ترم چهارم کارشناسی پرستاری (28 نفر) وارد مطالعه شدند. آنها به صورت تصادفی ساده به دو گروه مداخله و شاهد تقسیم شدند و درس پرستاری بیماری­های قلب در دو گروه تدریس شد. در گروه مداخله علاوه بر شیوه­ی معمول تدریس، خود دانشجویان اقدام به طراحی یک وبلاگ آموزشی کردند و در گروه شاهد شیوه معمول تدریس برگزار شد. با پیش آزمون، پس آزمون بعد از تدریس و 3 ماه بعد از تدریس میزان یادگیری دانشجویان با استفاده از یک آزمون محقق ساخته سنجیده شد. جهت تعیین اعتبار از روش اعتبار محتوا و جهت پایایی از روش دو نیمه کردن آزمون (76/0r=) استفاده شد.

یافته ها: میانگین و انحراف معیار نمرات پیش‌آزمون و پس‌آزمون 1 و 2 در گروه کنترل به ترتیب 65/1± 26/6،  48/2± 01/16 و 72/1± 66/14 و در گروه مداخله به ترتیب 55/1 ± 75/6 ، 17/2 ± 29/16 و 88/1 ± 18/16 بود. بین میانگین نمرات یادگیری پیش آزمون و پس آزمون1 در دو گروه تفاوت معنی داری نداشت. با این حال نمرات پس آزمون 2 در گروه مداخله به طور معنی داری بیشتر بود(03/0 = p ).

نتیجه گیری: نتایج نشان داد که میزان یادگیری بلافاصله بعد از مداخله در هر دو گروه افزایش یافته است با این حال دانشجویانی که اقدام به تهیه وبلاگ آموزشی نموده‌اند تداوم و پایداری یادگیری آنان در مقایسه با گروه شاهد به طور معنی داری بالاتر بود.


شهرام شایان، مسیح صبوری، امید آقاداودی، مسعود برومند، حبیب الله رضایی،
دوره 10، شماره 27 - ( پاییز 1396 )
چکیده

زمینه و هدف: در راستای الکترونیکی شدن فرایندهای آموزش و یادگیری و ارزشیابی، هدف از انجام این مطالعه بررسی اثربخشی و کارایی استفاده از نرم افزار جامع مدیریت آزمون (نجما) در برگزاری آزمون­ های ارتقا و گواهینامه دستیاران تخصصی بالینی پزشکی بوده است.
روش بررسی: در یک مطالعه ­ی  توصیفی مقطعی در سال 1394، در گروه­ های بالینی دانشکده­ ی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، هزینه­ های مربوط به برگزاری آزمون­ های ارتقا و گواهینامه دستیاران در سال­ های 1393 به روش سنتی و1394 به روش نجما مقایسه گردید. شاخص­ های کمی و کیفی تعداد 6300 سوال مربوط به 42 دفترچه آزمون 21 رشته­ ی بالینی به تفکیک روش برگزاری ارزیابی شد. از کل اعضای هیات علمی گروه ­های بالینی دانشکده­ ی پزشکی نیز در مورد مزیت­ های هر یک از دو روش سنتی و نجما نظرسنجی شد.
یافته­ ها: هزینه­ های برگزاری آزمون در روش نجما کمتر از روش سنتی بود. از کل 377 نفر عضو هیات علمی بالینی دانشکده­ ی پزشکی، 8/64 درصد از اساتید موافق با برگزاری آزمون­ ها به روش نجما به جای روش سنتی بودند. شاخص ­های کمی و کیفی آزمون و میزان ایرادهای ساختاری سوالات در بین دو روش سنتی و نجما تفاوت آماری معنی داری با یکدیگر نداشت.
نتیجه گیری: با توجه به قابلیت­ های نرم افزار نجما در مدیریت آزمون­ های کشوری، می­توان علاوه بر کاهش هزینه ­ها و وقت صرف شده و رضایت­ مندی بیشتر اساتید، با حذف مراحل واسطه ­ای از مرحله طراحی تا آنالیز سوالات امتحان، افزایش امنیت آزمون را نسبت به روش­ های سنتی تامین کرد.
 
مجید خادم رضاییان، علیرضا عمران زاده، آرش اخوان رضایت، مسعود یوسفی،
دوره 12، شماره 34 - ( 5-1398 )
چکیده

مقدمه: دانشجویان منابع گرانبهای یک کشور هستند. پزشکی از رشته های جذاب در بسیاری از کشورها بوده که دارای عوامل انگیزشی متفاوتی برای انتخاب است. هدف از این مطالعه ارزیابی تغییرات ممکن در انگیزه دانشجویان از سال اول تا سال گذشته آموزش پزشکی بود.
مواد و روشها: در یک مطالعه مقطعی، دانشجویان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد در سال 1395مورد بررسی قرار گرفتند. در مجموع 200 نفر از دانشجویان به روش نمونه گیری خوشه ای طبقه بندی شده انتخاب شدند. یک پرسشنامه محقق ساخته با 29 سوال در مورد عوامل انگیزشی طراحی (آلفای کرونباخ=77/0) و توزیع شد.
یافته ها: به طور کلی، سه دلیل اصلی انتخاب پزشکی عبارت بودند از: "پزشکان وضعیت اجتماعی خوبی دارند"(84 نفر، 7/46%)، "من می خواستم به مردم برای بهبود سلامت آنها کمک کنم" (81 نفر، 8/44%) و "من می خواستم رییس خودم باشم "(73 نفر، 8/40%). آقایان بیشتر از خانم ها نسبت به درآمد مالی (7/0 ± 1/1 در مقابل 9/0 ± 8/0 ، 04/0p=)، و امنیت شغلی (1/1 ± 4/0 در مقابل 0/1 ± 1/0 ، 05/0p=) نگران بودند. با گذشت زمان نظرات دانشجویان درمورد مناسب بودن طول دوره آموزش پزشکی کاملا تغییر کرده بود (7/0 در علوم پایه تا 4/0- در کارآموزی، 001/0p<)
نتیجه گیری: با گذراندن مقاطع مختلف تحصیلی، عوامل انگیزشی دانشجویان دچار تغییرات اساسی می شود. این را می توان با این واقعیت توضیح داد که تفکر دانشجویان پزشکی در حین آموزش بالینی و مواجهه با واقعیت های پزشکی، به سمت واقع گرایانه تر شدن پیش می رود.

صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله توسعه آموزش می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Journal of Medical Education Development

Designed & Developed by : Yektaweb