جستجو در مقالات منتشر شده


7 نتیجه برای رمضانی

فرهاد رمضانی بدر، مرضیه شبان،
دوره 2، شماره 3 - ( (پاییز و زمستان 88) 1388 )
چکیده

  زمینه و هدف: تصمیم‌گیری بالینی یکی از مهم‌ترین فرآیندهایی است که همواره توسط پرستاران برای مراقبت از بیماران استفاده می‌شود. یکی از اهداف مهم در آموزش پرستاری ایجاد و توسعه مهارت تصمیم‌گیری بالینی در دانشجویان پرستاری است. اما برخی تحقیقات نشان می‌دهد که آموزش مهارت تصمیم‌گیری بالینی همیشه با مشکلاتی همراه بوده است. هدف از این مطالعه تعیین مهارت تصمیم‌گیری بالینی دانشجویان کارشناسی پرستاری سال چهارم می‌باشد .

 

  روش بررسی : در این مطالعه از روش توصیفی- مقطعی استفاده گردید. همه‌ی دانشجویان سال چهارم کارشناسی پرستاری دانشگاه علوم پزشکی تهران (61 نفر) به روش سرشماری انتخاب شدند. برای جمع‌آوری اطلاعات از یک پرسش‌نامه‌ی اطلاعات دموگرافیک و دو ابزار شامل مقیاس تصمیم‌گیری بالینی جنکینز در پرستاری و پرسش‌نامه‌ی موقعیت‌های شبیه‌سازی شده استفاده گردید. آزمون‌های آماری مورد استفاده آزمون‌های آماری T ، پیرسون، اسپیرمن، ضریب هم بستگی دو رشته‌ای نقطه‌ای بود .

 

  یافته‌ها: نتایج مطالعه نشان داد که مهارت تصمیم‌گیری بالینی دانشجویان سال آخر کارشناسی پرستاری تقریباً متوسط بود. میانگین نمره‌ی کسب شده توسط دانشجویان مورد پژوهش در رابطه با مهارت تصمیم‌گیری بالینی 6/6±6/51 امتیاز بود که کمی بالاتر از حد متوسط قرار داشت. ارزیابی اجزای مختلف مهارت تصمیم‌گیری بالینی دانشجویان پرستاری شامل ارزش‌یابی مداوم پیامدها، توجه به ارزش‌ها و اهداف، جستجوی روش‌های مختلف مراقبتی و جستجوی اطلاعات غیر مخدوش نیز بیان‌گر مهارت ناکافی آن‌ها بود. هم‌چنین تجزیه و تحلیل داده‌ها ارتباط معنی‌داری بین متغیرهای دموگرافیک واحدهای مورد پژوهش و مهارت تصمیم‌گیری بالینی آن‌ها نشان نداد .

 

  نتیجه‌گیری: با وجود این که تصمیم‌گیری بالینی کارآمد یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های حرفه‌ی پرستاری در مراقبت از بیمار است، اما طبق نتایج این مطالعه دانشجویان پرستاری از مهارت کافی تصمیم‌گیری بالینی برخوردار نبودند. این یافته گویای این موضوع است که برنامه‌ی آموزش کارشناسی پرستاری برای توسعه‌ی این مهارت در میان دانشجویان با چالش‌های قابل توجهی روبه‌رو است. به نظر می‌رسد تحقیقات دیگری برای تعیین علل مؤثر بر یادگیری این مهارت استدلالی و چگونگی ارتقای آن لازم باشد


سمیه مداحی، دکتر محمود کاظمی، دکتر جواد صالحی، دکتر علی رمضانی،
دوره 3، شماره 4 - ( (بهار و تابستان 89) 1389 )
چکیده

nk href="file:///C:DOCUME~1DEAR-U~1LOCALS~1Tempmsohtml1�1clip_filelist.xml" rel="File-List" > Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4

زمینه و هدف: پژوهش حاضر به منظور بررسی رابطه‌ی میزان بحران هویت با موفقیت تحصیلی در بین دانشجویان دانشگاه زنجان انجام شده است و در صدد پاسخگویی به این سئوال بود که آیا بین میزان بحران هویت در بین دانشجویان دختر و پسر در رشته‌های مختلف تحصیلی با موفقیت تحصیلی ارتباط وجود دارد یا خیر ؟

روش بررسی: نمونه‌ی پژوهش شامل 400 نفر از دانشجویان دانشگاه زنجان (198 نفر دختر، 202 نفر پسر) بود که با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای چند مرحله‌ای انتخاب شدند. اطلاعات مورد نیاز پژوهش از طریق دو پرسشنامه‌ی اطلاعات فردی و میانگین کل نمرات درسی دانشجویان و پرسشنامه هویت شخصی جمع‌آوری شد.

یافته‌ها: نتایج پژوهش حاکی از آن بود که بین میزان بحران هویت با موفقیت تحصیلی رابطه معکوس و معنی‌داری وجود داشت. بین میزان بحران هویت در دختران و پسران تفاوت معنی‌دار مشاهده نشد. بین میزان بحران هویت در رشته‌های تحصیلی فنی مهندسی و علوم انسانی تفاوت معنی‌دار مشاهده نگردید.

نتیجه‌گیری: بین میزان بحران هویت با موفقیت تحصیلی ارتباط وجود دارد.


فرهاد رمضانی بدر، کوروش امینی، اکبر محمدزاده، مهدی موسایی فر،
دوره 4، شماره 6 - ( 7-1390 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: آموزش در مراکز بالینی فرصت هایی را برای دانشجویان فراهم می کند تا پرستاری را در دنیای واقعی تجربه کنند و دانش نظری فراگرفته را در عمل بکار گیرند. محیط یادگیری بالینی یک شبکه ی تعاملی از نیروهای مؤثر بر پیامدهای یادگیری دانشجویان است. با وجود اینکه فرایند یادگیری بالینی از مفاهیم پایه و اساسی آماده نمودن دانشجویان پرستاری برای کار در محیط های بالینی است اما درک محدودی از عوامل مؤثر بر آن در محیط های یادگیری بالینی در ایران وجود دارد. هدف از این پژوهش شناخت و درک عمیق تر عوامل مؤثر بر یادگیری بالینی دانشجویان پرستاری با توجه به شرایط و ویژگی های آنان و ساختار سازمانی محیط های آموزش بالینی در ایران بود. روش بررسی: در این مطالعه ی کیفی 19 دانشجوی پرستاری از دانشگاه علوم پزشکی زنجان شرکت داشتند. داده ها با استفاده ازمصاحبه های عمیق نیمه ساختار جمع آوری شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آنالیز محتوا استفاده گردید. متن مصاحبه ها کلمه به کلمه پیاده ‌شد و هم زمان با جمع آوری اطلاعات مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: با تجزیه و تحلیل داده ها 3 تم اصلی مشخص گردید. تم های اصلی در رابطه با عوامل مؤثر بر یادگیری بالینی دانشجویان پرستاری شامل محیط یادگیری بالینی، رفتارهای آموزشی مربیان بالینی، عوامل فردی دانشجویان بود. نتیجه گیری: یافته های این مطالعه درک عمیقی از تجربیات یادگیری بالینی دانشجویان پرستاری در ایران فراهم نمود.در نتیجه مدیران آموزشی و مدرسان در وضعیت بهتری برای آموزش بالینی دانشجویان قرار می گیرند.
رحیم سروری زنجانی، احمد جلیلوند، سعید ذبیحیان، علی رمضانی،
دوره 6، شماره 11 - ( 7-1392 )
چکیده

  زمینه و هدف :تشکیل آزمایشگاه مرجع سلامت ،خود یک سرفصل جدیدی برای اجرا و ارتقا ­ی برنامه های آموزشی جامع می باشد.از طرفی دیگر ، آگاهی از دیدگاه مخاطبین برنامه های آموزشی مداوم در مورد جنبه های مختلف این برنامه اهمیت ویژه ای دارد.هدف از این مطالعه، تعیین وضعیت و چگونگی اجرای برنامه های آموزش مداوم از دیدگاه کارکنان آزمایشگاه ­ های پزشکی و انگیزه ی آنان از شرکت در این برنامه ها بود.

  روش بررسی : در این مطالعه ­ی توصیفی – مقطعی 89 نفر از پرسنل آزمایشگاهی شهر زنجان در سال 1387 پرسشنامه ای را تکمیل کردند که شامل دو بخش اطلاعات دموگرافیک و 23 سوال شامل فهرستی از ویژگی ­ های برنامه ­ های آموزش مداوم ، وضعیت مطلوب و انگیزه ی آنان از شرکت در چنین برنامه ­ هایی بود.تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از فراوانی ، میانگین و انحراف معیار صورت پذیرفت و مقایسه ­ی بین گروه ­ ها با کمک آزمون مجذور کای انجام شد.

  یافته ها : نمره ی میانگین و انحراف معیار برای میزان رضایت از شرکت در برنامه های آموزشی در گذشته 92/0 ± 1/2 و برای میزان ضرورت اجرای برنامه ها67/0 ± 39/4 بود (ازنمره ی 5). انگیزه ی اصلی از شرکت در برنامه های آموزشی مداوم در 4/58 درصد افراد ،تحکیم اطلاعات قبلی و کسب اطلاعات جدید بود و 6/78 درصد آنان ، روش حضوری را روش آموزشی مطلوب می داستند.

  نتیجه گیری :نتایج مبین اینست که اکثریت کارکنان آزمایشگاه ­ ها ، نگرش مثبت و انگیزه ی علمی نسبت به برنامه های آموزش مداوم دارند؛ اگر چه این برنامه ها در گذشته مطابق انتظارات آن ­ ها نبوده است. به هر حال بر مبنای دیدگاه آنان و نیاز سنجی ، طراحی پروتکل ویژه ای برای اجرای برنامه ­ های آموزشی مورد نیاز می ­ یاشد.


محمدرضا دین محمدی، فرهاد رمضانی بدر، حمید پیروی، ندا مهرداد،
دوره 7، شماره 15 - ( 6-1393 )
چکیده

مقدمه: یادگیری در محیط های بالینی بخش مهمی از برنامه آموزشی دانشجویان پرستاری به شمار می آید. تعامل موثر و پویای دانشجویان با اعضای تیم مراقبت سلامتی، مربیان، محیط های بالینی و عناصر آن منجر به تکامل حرفه ای آنها می گردد. هدف این مقاله، گزارش بخشی از یک مطالعه اصلی است که به توصیف تجارب سال آخر دانشجویان کارشناسی پرستاری در محیط های بالینی می پردازد. روش ها: در این مطالعه کیفی، دوازده دانشجوی کارشناسی پرستاری شاغل به تحصیل در دو دانشکده پرستاری و مامایی بزرگ تهران و دو دانش آموخته کارشناسی پرستاری با نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. داده های مطالعه از طریق مصاحبه عمیق نیمه ساختار یافته در دوره کارآموزی های بالینی جمع آوری و با روش نظریه پایه استراس و کوربین (1998) مورد تحلیل قرار گرفت. یافته ها: فخر حرفه ای به عنوان یکی از یافته های مهم مطالعه اصلی با سه طبقه فرعی کفایت حرفه ای، پذیرش از سوی دیگران و تمرین حرفه ای شدن تظاهر نمود. فخر حرفه ای، تجربه ای بود که در شرکت کنندگان مطالعه غالبا از اواخر برنامه آموزشی همزمان با نیمسال ششم یا هفتم تحصیلی آغاز و توسعه پیدا می کرد. دانشجویان ضمن کسب قابلیت های فردی و شایستگی های حرفه ای لازم، به جهت حضور طولانی در محیط های بالینی فرصت کافی برای تعامل و ارتباط با بیماران و اعضای تیم مراقبت پیدا می کردند. این مسئله پذیرش آنها را از سوی اعضای تیم مراقبت تسهیل می نمود. همچنین آنها در این مرحله از دوره آموزشی در می یافتند که باید خود را برای حضور در محیط های واقعی کار آماده نمایند. نتیجه گیری: فخر حرفه ای تجربه ای بود که غالب شرکت کنندگان مطالعه در سال آخر برنامه آموزشی، همزمان با برنامه کارآموزی در عرصه احساس می نمودند. بازنگری مجدد در فلسفه، رسالت و اهداف برنامه کارآموزی در عرصه (اینترشیپ)، اصلاح و اجرایی صحیح آن در عمل می تواند آثار و پیامد های مثبت و سازنده ای در تجربه اجتماعی شدن و گذر نقشی دانشجویان کارشناسی پرستاری بر جای گذارد. پیشنهاداتی برای بهبود تجارب بالینی در سال آخر برنامه آموزشی دانشجویان ارائه گردیده است.
عباس رمضانی، محمد قهرمانی، محمدحسن پرداختچی، غلامرضا ذاکر صالحی،
دوره 10، شماره 28 - ( 12-1396 )
چکیده

زمینه و هدف: توزیع نامتقارن منابع دانش و فناوری در عصر جهانی‌شدن، و لزوم توسعه همگام با تحولات جهانی، موجب ورود ناگزیر دانشگاه­ ها به همکاری­ های‌ علمی ‌بین‌المللی (هعب) شده و ارزیابی راهبردی وضعیت موجود از الزامات حضور اثربخش در این عرصه است. لذا هدف این پژوهش، ارزیابی همکاری­ های‌علمی ‌بین‌المللی دانشگاه­ های برتر ایران با رهیافت تحلیلSWOT است.
روش بررسی: این پژوهش کاربردی و از نوع توصیفی-پیمایشی است. از طریق نمونه‌گیری طبقه‎ای نسبتی 432 عضو هیأت‌علمی 12دانشگاه برتر متشکل از 4 دانشگاه جامع، 4 دانشگاه علوم ‌پزشکی و 4 دانشگاه صنعتی به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزاز گردآوری داده‌ها، پرسشنامه محقق­ساخته بود که روایی‌ محتوایی آن توسط متخصصان امر و با بازبینی همتایان تایید شد و پایایی آن (آلفای‌کرونباخ) برابر 816/0 محاسبه شد. تحلیل داده‌ها نیز به روش FBWM توسط نرم‌افزارهای لینگو و لیزرل صورت گرفت.
یافته‌ها: افزایش حضور و تعامل محققان در همایش‌های بین‌المللی، وجود بسترهای مناسب توسعه بین‌المللی در دانشگاه ­ها، مهم ­ترین نقاط‌ قوت؛ ناکافی‌بودن گرنت سالانه اساتید، عدم اشراف مدیران دانشگاه‌ها به هعب و تزلزل و تشتت در سیاست­ های هعب، مهم ­ترین نقاط‌ ضعف؛ جوان‌ بودن جمعیت کشور، رفع برخی تحریم‌ها، و اقبال جامعه جهانی به پذیرش ایران در کنسرسیوم­ های دانشگاهی بین‌المللی، مهم­ ترین فرصت­ ها؛ و رکود اقتصادی در بیشتر کشورها، فراهم‌نبودن زمینه‌های سیاسی برای هعب و گسترش ایران‌ هراسی و اسلام‌ هراسی در جهان، مهم­ ترین تهدیدها بودند.
نتیجه‌گیری: دستیابی به بخش اعظمی از اهداف سند چشم ­انداز، برنامه‌های توسعه و نقشه جامع علمی کشور، مستلزم هعب بوده و این امر به‌شدت متاثر از شرایط خاص فرهنگی، سیاسی، مذهبی و بین‌المللی ایران است. دانشگاه‌های برتر کشور بایستی با ممیزی الزامات جامعه‌جهانی؛ حتی‌الامکان به استانداردهای آکادمیک بین‌المللی نزدیک شوند.
 

سعیده نوروزی، فرهاد رمضانی بدر، علی نوروزی،
دوره 11، شماره 29 - ( 3-1397 )
چکیده

زمینه و هدف: پژوهش حاضر با هدف تعیین انگیزش درونی دانشجویان کارشناسی پرستاری بر اساس درک آن‌ها از جو انگیزشی انجام شد.
روش بررسی: این پژوهش، یک مطالعه توصیفی- مقطعی بود که بر روی 165 نفر از دانشجویان انجام گرفت. نمونه گیری به صورت تصادفی ساده بود. از پرسشنامه‌های استاندارد انگیزش درونی و جو انگیزشی درک شده (متشکل از جو تسلط درک شده و جو عملکردی درک شده) استفاده گردید. داده‌ها توسط نرم افزارSPSS  و با استفاده از آزمون‌های آماری همبستگی پیرسون، آنالیز واریانس و رگرسیون خطی تجزیه و تحلیل شد.
یافته­‌ها: نتایج نشان داد که رابطه مثبت و معنی داری بین انگیزش درونی با جو تسلط درک شده و جو انگیزشی درک شده وجود دارد (01/0 >). همچنین بین جو تسلط درک شده، جو عملکردی درک شده و جو انگیزشی درک شده همبستگی مثبت و معنی داری در سطح 01/0 وجود داشت. بر اساس نتایج رگرسیون مشخص شد که جو تسلط درک شده و جو انگیزشی درک شده، انگیزش درونی را در دانشجویان مورد پژوهش پیشگویی می‌کند  اما جو عملکردی درک شده قادر به پیشگویی متغیر انگیزش درونی نیست.
نتیجه گیری: با توجه به ارتباط معنی دار بین انگیزش درونی با جو تسلط درک شده و جو انگیزشی درک شده و توانایی پیشگویی انگیزش درونی توسط این دو متغیر، به نظر می‌رسد با اصلاح و ارتقای جو تسلط و جو انگیزشی درک شده در محیط‌های یادگیری می‌توان انگیزش درونی دانشجویان جهت یادگیری را افزایش داد.


صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله توسعه آموزش می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Journal of Medical Education Development

Designed & Developed by : Yektaweb