جستجو در مقالات منتشر شده


2 نتیجه برای سنجری

مریم اعلا، مهناز سنجری، مریم پیمانی، محمد میزابیگی، صدیقه سالمی،
دوره 7، شماره 16 - ( 9-1393 )
چکیده

زمینه و هدف: یکی از عوامل موثر بر فرآیند یاددهی- یادگیری، سبک یادگیری فرد است. هدف از این مطالعه تعیین سبک های یادگیری دانشجویان پرستاری در مقطع کارشناسی در دانشگاه های علوم پزشکی سراسر کشور بوده است. روش بررسی: این مطالعه مقطعی بر دانشجویان پرستاری شاغل به تحصیل در سال تحصیلی 90- 1389 در 25 استان کشور انجام شد. پرسش نامه شامل اطلاعات دموگرافیک و 12 سؤال مربوط به سبک های یادگیری (کلب) بود. در مجموع 1925نفر از دانشجویان پرستاری در مقاطع کارشناسی با پر کردن پرسش نامه در مطالعه شرکت کردند. داده ها ، با استفاده از آمار توصیفی و آزمون مجذور کای تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها: در این پژوهش بیشتر پرستاران متعلق به گروه سنی 18-23 سال بودند(7/89%). اغلب دانشجویان، مونث (8/64%) و مجرد (87%) بودند. دانشجویان پرستاری شرکت کننده در این مطالعه به ترتیب در سال های اول (4/22%)، دوم (5/27%)، سوم (4/22%) و چهارم (7/27%) مقطع کارشناسی مشغول به تحصیل بودند. اکثریت دانشجویان (%1/43) دارای سبک یادگیری انطباق یابنده بودند و بقیه سبک های یادگیری به ترتیب عبارت بودند از واگرا (%5/36)، همگرا (%3/11) و جذب کننده (%1/9). بر اساس تحلیل های انجام شده ارتباط آماری معنی داری بین سن و جنس دانشجویان با نوع سبک یادگیری آنها وجود نداشت در حالیکه بین سال تحصیلی و سبک یادگیری ارتباط معنادار آماری مشاهده شد. نتیجه‌گیری: دانشجویان پرستاری دارای سبک های یادگیری متفاوتی هستند و مدرسین باید به این نکته توجه کرده و از روش های تدریس مختلف استفاده کنند. در این راستا با توجه به سبک های متفاوت یادگیری، انجام مطالعات تجربی با هدف استفاده ازروش های مختلف تدریس برای ارتقای یادگیری دانشجویان پیشنهاد می شود.

ندا مهرداد، عباس هوشمند بهابادی، نرگس یعقوبی، مریم اعلا، مهناز سنجری، میترا ذوالفقاری،
دوره 8، شماره 18 - ( 3-1394 )
چکیده

زمینه و هدف: آموزش مجازی بخش جدایی ناپذیر از سیستم آموزشی در عصر حاضر است. هر چند پژوهشهای متعددی درارتباط با تاثیر آموزش مجازی انجام گردیده است اما سودمندی کارگاههای مجازی کمتر مورد توجه قرار گرفته است. هدف از این پژوهش تعیین سودمندی و کارایی درک شده از برگزاری کارگاههای آموزشی به شیوه مجازی در دانشگاه علوم پزشکی تهران است. روش بررسی: در این مطالعه توصیفی- مقایسه ایی57 نفر از اعضاء هیات علمی و دانشجویان مقطع تحصیلات تکمیلی در کارگاههای مجازی آموزشی شرکت کردند. بدین ترتیب که ابتدا عناوین کارگاهها نیاز سنجی شد و 42 عنوان محتوای آموزشی بر حسب اولویت در نیازسنجی به شیوه الکترونیکی تهیه و در سامانه آموزش الکترونیکی به آدرس www.farasa.netقرار داده شد و امکان دسترسی به محتوا به مدت سه ماه به شرکت کنندگان داده شد. پس از گذشت سه ماه نظرات شرکت کنندگان در ارتباط با متغیرهای مورد بررسی با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته مشتمل بر سه قسمت ( اطلاعات دموگرافیک، پیوستار دیداری سنجش رضایتمندی از اموزش مجازی و آموزش حضوری ، و 35 گویه جهت بررسی سودمندی و کاررایی و...) مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: یافته های پژوهش نشان داد بین رضایتمندی از کارگاه مجازی با کارگاه به شیوه حضوری تفاوت معناداری وجود دارد(p< 0.000). در ضمن متغیرهای توانایی استفاده از سامانه آموزشی، کارآیی روش مجازی،محتوای طراحی شده در سامانه، فعالیت های یادگیری تعاملی، محیط یادگیری، سهولت استفاده از روش، ارزش های درک شده، رضایتمندی ازسامانه و سودمندی ادراک شده و قصد رفتاری از یادگیری درسامانه آموزش الکترونیکی در دامنه (38/0 تا 90/0) با یکدیگر همبستگی مثبت معناداری نشان دادند. نتیجه گیری: در مجموع شرکت کنندگان نگرش مثبتی نسبت به برگزاری کارگاه به شیوه مجازی با توجه مزایای آن داشتند. پیشنهاد میشود در راستای رضایتمندی بیشتر فراگیران، از آموزش مجازی ،در بر گزاری کار گاهها برنامه ریزی های مدونی انجام گیرد.


صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله توسعه آموزش می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Journal of Medical Education Development

Designed & Developed by : Yektaweb