جستجو در مقالات منتشر شده


6 نتیجه برای شریفی

فرانک شریفی،
دوره 2، شماره 2 - ( ( بهار و تابستان 88 ) 1388 )
چکیده

  زمینه و هدف: از آن جا که تهیه‌ی برنامه‌ی آموزشی دوره‌ی دستیاری در رشته‌های مختلف بالینی چند سالی است که در وزارت متبوع شکل گرفته و برنامه‌ی دستیاری داخلی ابلاغ نیز شده است، تحلیل این برنامه می‌تواند در بهتر شدن تدوین آن در آینده کمک کننده باشد. لذا مکتوب حاضر نظری اجمالی به نقاط قوت و ضعف این برنامه دارد.

  روش بررسی: در این تحلیل ابتدا کل مراحل تدوین برنامه‌ی آموزشی دستیاری داخلی از ابتدا تا انتها بررسی و نیز خود برنامه به طور کامل با شش کرایتریای هاردن برای تدوین کوریکولوم تطبیق داده شد و نقاط قوت و ضعف آن بحث گردید.

  یافته‌ها: توجه به دانشجومحوری و نیز مبتنی بر مسئله بودن برنامه‌ی آموزشی از نقاط قوت مهم برنامه است. از طرفی توجه خاص به آموزش داخلی جنرال، ادغام گروه‌های فوق تخصصی و نیز بخش‌هایی غیر از بخش داخلی مانند پوست، قلب، رادیولوژی و اعصاب را در تدوین برنامه به خوبی لحاظ کرده است. از نقاط ضعف مهم برنامه، عدم مشارکت دستیاران در تدوین آن و نیز ضعف تدوین سیستم مدیریتی کارا برای آموزش ادغام یافته و نیز بزرگ بودن core برنامه و کم بودن محتوای انتخابی آن است.

  نتیجه گیری: تضمین اجرای کوریکلوم، با تقویت سیستم مدیریت آن و نیز گرفتن فیدبک از طرف دستیاران و لحاظ کردن آن در بازنگری برنامه امکان‌پذیر است.


دکتر جعفر عطاری‌مقدم، صدیقه مخلص پور، دکتر مجید ولی‌زاده، دکتر سعید ممتازی، دکتر فرانک شریفی، دکتر صمد قدرتی، دکتر علیرضا خادم المله، دکتر بهرام حاجی‌کریم،
دوره 3، شماره 4 - ( (بهار و تابستان 89) 1389 )
چکیده

file:///C:DOCUME%7E1DEAR-U%7E1LOCALS%7E1Tempmsohtml1%EF%BF%BD1clip_filelist.xml" style="font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif" > Normal 0 false false false

مقدمه: مطالعات متعددی نشان می‌دهد که ارتباط خوب پزشک- بیمار بر پیش آگهی وضعیت سلامتی فرد تاثیر مثبتی دارد. همچنین میزان رضایت‌مندی بیماران از خدمات بهداشتی درمانی، بسیار به ارتباط موثر پزشک- بیمار مرتبط است.

روش بررسی: این مطالعه بر روی دانشجویان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی زنجان انجام شد. 33 نفر انتخاب شدند و مهارت‌های ارتباطی پزشک-بیمار در یک کارگاه سه روزه برای آن‌ها تدریس شد. قبل و پس از مداخله، دانش و آگاهی آن‌ها در مورد مهارت‌های ارتباطی سنجیده شد. همچنین میزان رضایت‌مندی دانشجویان از کارگاه ارزیابی گردید. سپس اطلاعات به دست آمده آنالیز شد.

یافته‌ها: نتایج نشان داد که 85 درصد شرکت کنندگان از کارگاه راضی بودند. تفاوت میانگین نمره‌ی کلی آزمون قبل و پس از مداخله، از نظر آماری معنادار بود (005/0P=.) همچنین پس از آموزش، نمرات زیر مقیاس‌های آزمون فوق نیز تفاوت معناداری با قبل از آموزش داشت.

نتیجه‌گیری: آموزش کارگاهی مهارت‌های ارتباطی پزشک- بیمار به دانشجویان پزشکی در ارتقا‌ی دانش و آگاهی آن‌ها از مهارت‌های ارتباطی بسیار موثر است.


فرانک شریفی، عبدالامیر فیضی، الهه ارتیشه دار،
دوره 6، شماره 11 - ( 7-1392 )
چکیده

  زمینه و هدف : افزایش دسترسی به سخت افزار و نرم افزارها برای آموزش از راه دور دریچه ای نو را به روی سازمان های آموزشی در جهت بهبود کیفیت آموزش گشوده است. این مطالعه به منظور بررسی میزان رضایت و نیز موفقیت دانشجویان پزشکی در درس فیزیوپاتولوژی غدد با دو روش تدریس سخنرانی و آموزش از راه دور طراحی شد.

  روش بررسی : این مطالعه بر روی 57 دانشجوی پزشکی در مقطع فیزیوپاتولوژی دانشگاه علوم پزشکی زنجان در سال تحصیلی 92-1391 انجام شد. مطالب درسی در درس فیزیوپاتولوژی غدد به دو قسمت تقسیم شد. یک قسمت به روش سخنرانی به شکل سنتی توسط دو آموزشگر این رشته تدریس شد و نیمه دیگر توسط محقق با دو روش سخنرانی و آموزش از راه دور برای محتواهای مختلف ارایه گردید. در پایان ترم رضایت مندی دانشجویان با پرسشنامه ای استاندارد سنجیده شد و نمرات آن­ها در محتوای تدریس شده با سخنرانی با محتوای تدریس شده از راه دور مقایسه شد.

  یافته ها : تفاوت معنی داری بین نمره کسب شده توسط دانشجویان در محتوای تدریس شده از راه دور (7/2 ± 9/11) و محتوای تدریس شده با سخنرانی توسط همان استاد (3/2 ± 25/12) و نیز توسط اساتید دیگر(4/3 ± 2/11) وجود نداشت. دانشجویان قوی کلاس تفاوت معنی داری را در نمره ­ی کسب شده از محتوای تدریس شده به روش آموزش از راه دور با سخنرانی نشان ندادند. با این وجود نمره­ی دانشجویان ضعیف در دروس تدریس شده با سخنرانی از لحاظ آماری بیشتر بود اگرچه میزان موفقیت آن­ها در پاس کردن درس مربوطه متفاوت نبود.

  نتیجه گیری : آموزش از راه دور به اندازه ­ی روش سخنرانی در کلاس برای انتقال مفاهیم در درس فیزیوپاتولوژی غدد در دانشجویان پزشکی موثر است. بررسی هزینه بری این دو روش در مقایسه با هم توصیه می شود.

 


ابوالفضل قاسم زاده، شیوا ملکی، لیلی شریفی،
دوره 9، شماره 22 - ( تابستان 1395 )
چکیده

مقدمه: رعایت ملاحظات اخلاقی در آموزش عالی و ارتقاء اخلاق حرفه ای اساتید به عنوان الگوهای علمی و رفتاری، می تواند در اشاعه ی فرهنگ تسهیم دانش، اطلاعات، ایده ها و تخصص ها مؤثر باشد. به همین دلیل توجه به اخلاق حرفه‌ای و پیامدهای آن از اساسی‌ترین موضوعات پژوهشی در حوزه‌های سازمانی است. هدف پژوهش حاضر بررسی و کشف اثر میانجی اخلاق حرفه ای در روابط سرمایه فکری با قابلیت یادگیری سازمانی و تسهیم دانش است. روش: این تحقیق بر حسب هدف کاربردی و بر اساس شیوه گردآوری داده ها توصیفی از نوع همبستگی است. جهت رسیدن به هدف پژوهش، نمونه ای به حجم 125 نفر از جامعه ی 171 نفری اعضای هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی ایلام به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای نسبتی انتخاب شدند. داده ها از طریق پرسشنامه های استاندارد اخلاق حرفه ای، سرمایه فکری، قابلیت یادگیری سازمانی و تسهیم دانش جمع آوری گردید. به منظور بررسی روابط متغیرها در الگوی مفهومی از مدل معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج: نتایج پژوهش نشان داد که رابطه بین سرمایه فکری با تسهیم دانش از طریق اخلاق حرفه ای میانجیگری می شود. ولی نقش میانجی اخلاق حرفه ای در رابطه بین سرمایه فکری و قابلیت یادگیری سازمانی تأیید نشد. همچنین نتایج نشان داد که بیشترین میزان همبستگی معنی دار به رابطه بین سرمایه فکری با قابلیت یادگیری سازمانی مربوط می شود. در الگوی مورد نظر، تمام وزن های رگرسیونی– به غیر از رابطه بین اخلاق حرفه ای و قابلیت یادگیری سازمانی– از نظر آماری معنی دار بودند. نتیجه گیری: توجه به اصول اخلاق حرفه ای و مدیریت و توسعه ی سرمایه ی فکری در دانشگاه ها که از آن ها انتظار می رود به عنوان کانون خلق دانش عمل کنند؛ می تواند در ترویج فرهنگ به اشتراک گذاری دانش در بین اعضا، از اهمیت قابل توجهی برخوردار باشد.


الهه رحیمی نیا، حوریه رحیمی نیا، غلامرضا شریفی راد،
دوره 9، شماره 24 - ( زمستان 1395 )
چکیده

زمینه و هدف: شیوه ها و سبک های یادگیری که یکی از عوامل موثر در یادگیری است را می توان تغییرات نسبتا پایدار از نحوه دریافت و تعامل و سازش فرد با محیط یادگیری بیان کرد. از آنجایی که وظیفه یاددهی و بهبود وضعیت و شرایط موجود برای یادگیری دانشجویان،  یکی از فعالیت­های کلیه­ی مراکز آموزشی محسوب می­گردد، لذا پژوهش حاضر با هدف بررسی مراحل و سبک­های یادگیری بر اساس نظریه­ی کلب در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی قم انجام گرفت.

روش بررسی: مطالعه­ی حاضر یک مطالعه توصیفی-مقطعی است که در سال 94 بر روی 279 نفر از دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی قم که به روش نمونه گیری سهمیه­ای انتخاب شدند، انجام شد. ابزار گردآوری داده­ها پرسشنـامه استاندارد شده سبـک­های یادگیری کلب ( (Kolb بود. داده­ها با استفاده از آمار توصیفی و آزمون کای دو مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

یافته ها: میانگین سنی دانشجویان 38/4 ± 23/22سال و میانگین معدل تحصیلی 65/1± 85/16بود. به طور کلی سبک یادگیری دانشجویان 9/38 درصد همگرا، 5/37 درصد جذب کننده، 2/13 درصد واگرا و 4/10 درصد انطباق یابنده بود. بین سبک­های یادگیری و جنسیت ارتباط معنی داری وجود داشت (p=0.01).

نتیجه گیری: با توجه به اینکه سبک ترجیحی اکثر دانشجویان همگرا و جذب کننده بود، لذا پیشنهاد می­شود که از روش­های آموزش بصری (مانند نقشه و دیاگرام)، خود آموزی، آموزش انفرادی و تاکید بر کاربردهای عملی مطالب در تدریس استفاده گردد.


سکینه شریفیان، سیده بتول امینی، سیده نورا امینی، سعید رئیسی، نفیسه حیدری، زهرا تاجیک میرزایی،
دوره 11، شماره 30 - ( تابستان 1397 )
چکیده

زمینه و هدف: یادگیری بین حرف ه­ای (IPL) (Interprofessional learning) این ظرفیت را دارد که باعث ایجاد همکاری­ های هر چه بیشتر میان فراگیران رشته­ های مختلف مراقبت سلامت گردد. اما این امر منوط به تمایل این فراگیران برای یادگیری با هم می­ باشد. از آنجایی که نگرش فراگیران به­ عنوان عامل اصلی در اجرا و موفقیت یک برنامه می­ باشد، این مطالعه با هدف تعیین نگرش دانشجویان سال آخر رشته­ ی پزشکی و پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی ایران نسبت به اجرای آموزش بین حرف ه­ای انجام گردید.
روش بررسی: مطالعه توصیفی- مقطعی بود که روی 200 نفر از دانشجویان پزشکی سال آخر و همچنین دانشجویان سال چهارم پرستاری و مامایی که در عرصه ­های بالینی فعالیت کرده و تجربه کار در محیط بالینی را داشتند با استفاده از پرسشنامه روا و با پایایی شده RIPLS (The Readiness for Inter-Professional Learning Scale)، انجام شد. نمونه گیری به روش در دسترس بود.
یافته­ ها: از بین 200 پرسشنامه ­ای که توزیع گردید در حدود 180 پرسشنامه ( نرخ پاسخ­دهی90%) تکمیل گردید، که در این میان 80 پرسشنامه توسط دانشجویان رشته­ ی پزشکی و 100 پرسشنامه توسط دانشجویان رشته­ ی پرستاری و مامایی تکمیل گردید. 6/50 درصد مونث و 4/49 درصد مذکر بوده­ اند. میانگین (انحراف معیار) امتیاز کل دانشجویان مورد مطالعه برابر با 8/69 (2/9 SD=) بوده است.  با توجه به بالاتر بودن امتیاز کسب شده از حد مطلوب(57)، نگرش مثبتی در دانشجویان برای یادگیری بین حرف ه­ای وجود دارد. بین دو گروه پزشکی و پرستاری- مامایی از لحاظ آمادگی برای آموزش بین حرفه ای تفاوت معنی داری از نظر آماری مشاهده نشد(4/0=P) ، اما در زیر حیطه ­ی همکاری و کار تیمی تفاوت آماری معنی داری مشاهده گردید (001/0=P) و دانشجویان پزشکی نمره­ ی کمتری را در این قسمت نسبت به دانشجویان پرستاری و مامایی کسب کردند.
نتیجه گیری: نتایج نشان داد که نگرش مناسب بین دانشجویان برای آموزش و یادگیری بین حرف ه­ای وجود دارد و این خود مهم­ ترین پشتوانه جهت ورود این رویکرد نوین آموزشی در کوریکولوم درسی دانشجویان می ­باشد.
 

صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله توسعه آموزش می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | Journal of Medical Education Development

Designed & Developed by : Yektaweb