جستجو در مقالات منتشر شده


3 نتیجه برای مهرداد

وحید پاکپور، دکتر ندا مهرداد، ربابه شکرابی، صدیقه سلیمی،
دوره 3، شماره 5 - ( 11-1389 )
چکیده

Normal 0 false false false

چکیده

زمینه و هدف: محیط آموزش بالینی دارای نقش مهمی در یادگیری دانشجویان پرستاری می‌باشد. درک دانشجویان از محیط آموزش بالینی با آن چه که در واقعیت وجود دارد، متفاوت است و آنان همواره به دنبال مطلوبیت هر چه بیشتر محیط یادگیری هستند. بررسی درک دانشجویان پرستاری و کشف اثرات برنامه‌ی آموزشی کارشناسی یکی از مهم‌ترین گام‌ها در توسعه‌ی مداوم آموزش پرستاری شناخته شده است، لذا این پژوهش با هدف تعیین درک دانشجویان پرستاری از وضعیت موجود محیط آموزش بالینی طراحی شده بود.

روش بررسی: این پژوهش یک مطالعه‌ی توصیفی- مقطعی بود که در آن 217 دانشجوی کارشناسی پرستاری دانشکده‌ی پرستاری و مامایی تهران (ایران سابق) شرکت نمودند. برای جمع‌آوری داده‌ها از "سیاهه‌ی محیط آموزشی بالینی" استفاده شد که حاوی 42 گویه در 6 حیطه می‌باشد که در آخرین روز کارآموزی، در محیط بالینی توسط دانشجویان تکمیل گردید. تجزیه و تحلیل یافته‌ها با استفاده از ویرایش 16 نرم‌افزار آماری SPSS و آمار توصیفی و استنباطی انجام گرفت.

یافته‌ها: نتایج آزمون T مستقل نشان داد که بین میانگین نمرات کسب شده از وضعیت موجود محیط آموزش بالینی در حیطه‌های مورد بررسی تفاوت وجود دارد و این تفاوت با متغیرهای سال تحصیلی و بخش بالینی ارتباط آماری معنی‌داری دارد (05/0P< ).

نتیجه‌گیری: دانشجویان پرستاری درک مثبتی از محیط آموزش بالینی ندارند، لذا باید در جهت ارتقای کیفیت آموزش بالینی و جلب رضایت دانشجویان برنامه‌ریزی‌های منسجم‌تری صورت گیرد.

 

محمدرضا دین محمدی، فرهاد رمضانی بدر، حمید پیروی، ندا مهرداد،
دوره 7، شماره 15 - ( 6-1393 )
چکیده

مقدمه: یادگیری در محیط های بالینی بخش مهمی از برنامه آموزشی دانشجویان پرستاری به شمار می آید. تعامل موثر و پویای دانشجویان با اعضای تیم مراقبت سلامتی، مربیان، محیط های بالینی و عناصر آن منجر به تکامل حرفه ای آنها می گردد. هدف این مقاله، گزارش بخشی از یک مطالعه اصلی است که به توصیف تجارب سال آخر دانشجویان کارشناسی پرستاری در محیط های بالینی می پردازد. روش ها: در این مطالعه کیفی، دوازده دانشجوی کارشناسی پرستاری شاغل به تحصیل در دو دانشکده پرستاری و مامایی بزرگ تهران و دو دانش آموخته کارشناسی پرستاری با نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. داده های مطالعه از طریق مصاحبه عمیق نیمه ساختار یافته در دوره کارآموزی های بالینی جمع آوری و با روش نظریه پایه استراس و کوربین (1998) مورد تحلیل قرار گرفت. یافته ها: فخر حرفه ای به عنوان یکی از یافته های مهم مطالعه اصلی با سه طبقه فرعی کفایت حرفه ای، پذیرش از سوی دیگران و تمرین حرفه ای شدن تظاهر نمود. فخر حرفه ای، تجربه ای بود که در شرکت کنندگان مطالعه غالبا از اواخر برنامه آموزشی همزمان با نیمسال ششم یا هفتم تحصیلی آغاز و توسعه پیدا می کرد. دانشجویان ضمن کسب قابلیت های فردی و شایستگی های حرفه ای لازم، به جهت حضور طولانی در محیط های بالینی فرصت کافی برای تعامل و ارتباط با بیماران و اعضای تیم مراقبت پیدا می کردند. این مسئله پذیرش آنها را از سوی اعضای تیم مراقبت تسهیل می نمود. همچنین آنها در این مرحله از دوره آموزشی در می یافتند که باید خود را برای حضور در محیط های واقعی کار آماده نمایند. نتیجه گیری: فخر حرفه ای تجربه ای بود که غالب شرکت کنندگان مطالعه در سال آخر برنامه آموزشی، همزمان با برنامه کارآموزی در عرصه احساس می نمودند. بازنگری مجدد در فلسفه، رسالت و اهداف برنامه کارآموزی در عرصه (اینترشیپ)، اصلاح و اجرایی صحیح آن در عمل می تواند آثار و پیامد های مثبت و سازنده ای در تجربه اجتماعی شدن و گذر نقشی دانشجویان کارشناسی پرستاری بر جای گذارد. پیشنهاداتی برای بهبود تجارب بالینی در سال آخر برنامه آموزشی دانشجویان ارائه گردیده است.
ندا مهرداد، عباس هوشمند بهابادی، نرگس یعقوبی، مریم اعلا، مهناز سنجری، میترا ذوالفقاری،
دوره 8، شماره 18 - ( 3-1394 )
چکیده

زمینه و هدف: آموزش مجازی بخش جدایی ناپذیر از سیستم آموزشی در عصر حاضر است. هر چند پژوهشهای متعددی درارتباط با تاثیر آموزش مجازی انجام گردیده است اما سودمندی کارگاههای مجازی کمتر مورد توجه قرار گرفته است. هدف از این پژوهش تعیین سودمندی و کارایی درک شده از برگزاری کارگاههای آموزشی به شیوه مجازی در دانشگاه علوم پزشکی تهران است. روش بررسی: در این مطالعه توصیفی- مقایسه ایی57 نفر از اعضاء هیات علمی و دانشجویان مقطع تحصیلات تکمیلی در کارگاههای مجازی آموزشی شرکت کردند. بدین ترتیب که ابتدا عناوین کارگاهها نیاز سنجی شد و 42 عنوان محتوای آموزشی بر حسب اولویت در نیازسنجی به شیوه الکترونیکی تهیه و در سامانه آموزش الکترونیکی به آدرس www.farasa.netقرار داده شد و امکان دسترسی به محتوا به مدت سه ماه به شرکت کنندگان داده شد. پس از گذشت سه ماه نظرات شرکت کنندگان در ارتباط با متغیرهای مورد بررسی با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته مشتمل بر سه قسمت ( اطلاعات دموگرافیک، پیوستار دیداری سنجش رضایتمندی از اموزش مجازی و آموزش حضوری ، و 35 گویه جهت بررسی سودمندی و کاررایی و...) مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: یافته های پژوهش نشان داد بین رضایتمندی از کارگاه مجازی با کارگاه به شیوه حضوری تفاوت معناداری وجود دارد(p< 0.000). در ضمن متغیرهای توانایی استفاده از سامانه آموزشی، کارآیی روش مجازی،محتوای طراحی شده در سامانه، فعالیت های یادگیری تعاملی، محیط یادگیری، سهولت استفاده از روش، ارزش های درک شده، رضایتمندی ازسامانه و سودمندی ادراک شده و قصد رفتاری از یادگیری درسامانه آموزش الکترونیکی در دامنه (38/0 تا 90/0) با یکدیگر همبستگی مثبت معناداری نشان دادند. نتیجه گیری: در مجموع شرکت کنندگان نگرش مثبتی نسبت به برگزاری کارگاه به شیوه مجازی با توجه مزایای آن داشتند. پیشنهاد میشود در راستای رضایتمندی بیشتر فراگیران، از آموزش مجازی ،در بر گزاری کار گاهها برنامه ریزی های مدونی انجام گیرد.


صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله توسعه آموزش می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Journal of Medical Education Development

Designed & Developed by : Yektaweb