جستجو در مقالات منتشر شده


46 نتیجه برای استاد

فریبا آربونی، عباسعلی نوریان، سید نورالدین موسوی نصب،
دوره 1، شماره 1 - ( 11-1387 )
چکیده

زمینه و هدف: ارزشیابی استادان متداول‌ترین روش جهت سنجش کیفیت آموزش می‌باشد. دانشجویان بیش از دست‌اندرکاران در جریان روند آموزش قرار‌دارند بنابراین با نظرخواهی از آنان دیدگاه کاملی برای مسئولین در مورد نقاط قوت و ضعف استادان به‌دست می‌آید. هدف از این پژوهش بررسی حیطه‌های موجود در فرم‌های ارزشیابی از دیدگاه دانشجویان در دانشکده‌های پزشکی، پیراپزشکی و پرستاری و مامایی می‌باشد.
روش بررسی: این تحقیق به صورت توصیفی انجام گرفت. 1683 برگ ارزشیابی دانشجویان از استادان هیأت علمی (73 نفر) مربوط به دانشکده‌های پزشکی، پیراپزشکی و پرستاری- مامایی بررسی شد. پرسش‌نامه‌ی دانشجویان پزشکی حاوی 15 سؤوال و دانشجویان پیراپزشکی و پرستاری مامایی
21 سؤوال بود که بر اساس مقیاس لیکرات از حیطه‌های مختلف مقرراتی، علمی و آموزشی، نظارتی و نگرشی تشکیل شده بود. نمرات سؤوالات از نمره‌ی 100 محاسبه شد، نمرات بالاتر بیانگر عملکرد مطلوب‌تراستادان می‌باشد. تجزیه و تحلیل داده‌ها به‌صورت آمار توصیفی با نرم‌افزار SPSS
انجام شد.
یافته‌ها: نتایج نشان داد مقایسه در سطوح کلی بین دانشکده‌ها، دانشکده‌ی پیراپزشکی با میانگین کل و انحراف معیار 61/3 ±50/85 نسبت به سایر دانشکده‌ها برتری دارد. دانشکده‌ی پیراپزشکی در حیطه‌ی مقرراتی با میانگین و انحراف معیار 89/3±01/91، دانشکده‌ی پزشکی در حیطه‌ی نگرشی با میانگین و انحراف معیار 45/5±48/90 و دانشکده‌ی پرستاری مامایی در حیطه‌ی مقرراتی با میانگین و انحراف معیار 25/4±34/88 بیشترین امتیاز را داشتند. نتیجه‌نهایی نشان می‌دهد، حیطه‌ی علمی و آموزشی نسبت به سایر حیطه‌ها در سطح پایین‌تر می‌باشد. نتایج حیطه‌ها (علمی و آموزشی، نظارتی و نگرشی) بین دانشکده‌ها معنی‌دار می‌باشد (0001/0=P).
نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد با برنامه‌ریزی جهت برگزاری کارگاه‌های آموزشی، روش تدریس و تحقیق جهت ارتقای آموزش استادان، اعطا‌ی فرصت مطالعاتی و تشویق انجام کارهای تحقیقاتی و پژوهشی گام مؤثری جهت ارتقای سطح علمی و بالاخره عملکرد بالای استادان خواهد بود.


عباس عزت شوکتی، عباسعلی نوریان، سید نوالدین موسوی نسب،
دوره 1، شماره 1 - ( 11-1387 )
چکیده

زمینه و هدف: یکی از روش‌های ارتقای کیفیت آموزش، ارزشیابی از فعالیت‌های آموزشی اعضای هیأت علمی است. دانشجویان و مدیران گروه‌ها مناسب‌ترین مراجع برای ارزیابی فعالیت‌های آموزشی اعضای هیأت علمی می‌باشند. میزان مطابقت نتایج نظرسنجی از مدیران گروه‌ها با نتایج نظرسنجی از دانشجویان تا حدی بیانگر میزان دقت و صداقت دانشجویان و مدیران گروه‌ها در ارزشیابی اعضای هیأت علمی است. این تحقیق به منظور تعیین میزان تطابق نتایج نظرسنجی از دانشجویان با نتایج نظرسنجی از مدیران گروه‌ها در ارزشیابی اعضای هیأت علمی صورت گرفته است.
روش بررسی: در این مطالعه، نظرسنجی‌ها با استفاده از پرسش‌نامه‌ انجام شد. پرسش‌نامه‌ی نظرسنجی از مدیران گروه‌ها دارای 18 سؤال، پرسش‌نامه نظرسنجی از دانشجویان حاوی 16 سؤال و پرسش‌نامه‌ی نظرسنجی از کارآموزان و کارورزان شامل 28 موضوع ‌بود. روایی فرم‌ها توسط مدیران گروه‌ها، کارشناسان ارزشیابی دانشگاه و همچنین توسط افراد صاحب‌نظر مورد ارزیابی قرار گرفته و پایایی پرسش‌نامه‌ها با استفاده از آزمون مجدد تأیید شدند. گستره‌ی گزینه‌های پرسش‌نامه‌ها بر اساس مقیاس لیکرت انجام گرفت. در کل تعداد 25 مدیر گروه آموزشی (از 106 نفر اعضای هیأت علمی واجد شرایط) و 921 دانشجو از 1100 دانشجوی پیش‌بینی شده پرسش‌نامه را تکمیل نمودند. تجزیه و تحلیل داده‌ با استفاده از نرم‌افزار SPSS صورت گرفته است.
یافته‌ها: یافته‌ها نشان می‌دهد نتایج نظرسنجی از مدیران گروه‌ها با نتایج نظرسنجی از دانشجویان در ارزشیابی استادان در 61 درصد اعضای هیأت علمی عضو جامعه مورد مطالعه با هم مطابقت دارند. دانشجویان و مدیران گروه‌های آموزشی، هر یک انتظاراتی از اعضای هیات علمی دارند که این انتظارات کاملا در یک راستا نیستند و اصولا معیارهای آن‌ها نیز برای ارزیابی اعضای هیأت علمی متفاوت می‌باشد. با این توضیح نتایج نظرسنجی از آن‌ها نیز تطبیق صددرصد نخواهند داشت و میزان تطبیق محاسبه شده (61 درصد) با حداکثر تعدیل شده قابل‌تجزیه و تحلیل خواهد بود. در آنالیز نتایج ارزشیابی، میزان تطبیق نتایج نظرسنجی‌ها هر اندازه بالاتر و به اپتیمم نزدیکتر باشد، حاکی از این است که ارزیابی اعضای هیات علمی توسط دانشجویان و مدیران گروه‌ها با دقت و صداقت بیشتری انجام گرفته است.
نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد برگزاری کارگاه‌های آموزشی، حمایت‌های مادی و معنوی از اعضای هیأت علمی، کاهش واحدهای اضافی تدریس
(تا حد موظفی)، تبیین اهداف ارزشیابی (برای دانشجویان، مدیران گروه‌ها و اعضای هیأت علمی)، اعطای فرصت مطالعاتی، کاهش تعارضات بین مدیر و اعضای گروه از جمله اقداماتی می‌باشند، می‌توانند میزان تطابق را بهبود بخشند. به منظور ارتقای سیستم آنالیز نتایج ارزشیابی توصیه می‌شود روش تطابق نتایج و روش تعدیل حداکثر تطبیق در تحلیل نتایج ارزشیابی به‌کار گرفته شود.


محمدمسعود وکیلی، عباسعلی نوریان، سید نورالدین موسوی نسب،
دوره 1، شماره 1 - ( 11-1387 )
چکیده

زمینه و هدف: اگرچه شرایط و امکانات آموزشی یکی از عوامل مؤثر بر جریان یادگیری است، ولی بدون شک نیروی انسانی و به خصوص معلم، یکی از مهم‌ترین عوامل تشکیل‌دهنده‌ی محیط‌های آموزشی است. معلم اساسی‌ترین عامل برای ایجاد شرایط مطلوب جهت تحقق هدف‌های آموزشی است. معلم می‌تواند نقص کتاب‌های درسی و کمبود امکانات آموزشی را جبران نماید و یا بهترین شرایط و موضوع تدریس را با عدم‌توانایی در ایجاد ارتباط عاطفی مطلوب، به محیطی غیرفعال و غیرجذاب تبدیل کند. در فرآیند تدریس تنها علم و مهارت معلم نیست که مؤثر واقع می‌شود، بلکه کل شخصیت اوست که در ایجاد شرایط یادگیری و تغییر فراگیران تأثیر می‌گذارد. در این تحقیق هدف مطالعه خصوصیات یک مدرس خوب از دیدگاه استادان و دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی زنجان بوده است.

روش‌بررسی: این پژوهش یک مطالعه‌ی توصیفی است که به منظور تعیین نگرش نسبت به خصوصیات یک مدرس خوب انجام شد. جامعه‌ی مورد مطالعه به تعداد 144 نفر از کلیه‌ی اعضای هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی زنجان و 50 درصد از جامعه‌ی 850 نفری دانشجویان به روش نمونه‌گیری تصادفی انتخاب شد. ابزار گردآوری داده‌ها عبارت بود از دو پرسش‌نامه‌ی مجزا که توسط افراد مورد مطالعه تکمیل شد. داده‌های جمع آوری شده از طریق نرم‌افزار آماری اکسل ( Excell) استخراج و با استفاده از نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

یافته‌ها: نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که در حیطه‌ی مقررات آموزشی، از نظر دانشجویان در دسترس بودن استاد و از نظر استادان حضور به موقع استاد در کلاس، در حیطه‌ی علمی، آموزشی از نظر هر دو گروه تسلط علمی استاد، در حیطه‌ی ارزیابی و نظارت از نظر دانشجویان پاسخگویی به سؤوالات فراگیران و از نظر استادان طرح سؤوال در هر جلسه و در حیطه‌ی اخلاقی، رفتاری از نظر هر دو گروه شیوایی بیان مهم‌ترین ویژگی‌های یک مدرس خوب می‌باشند.

نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌های پژوهش می‌توان به این نتیجه رسید که یک مدرس خوب فردی است که علاوه بر توانایی علمی و تخصصی، در سایر حیطه‌ها و ابعاد ازجمله روش تدریس، اخلاقی- رفتاری، نحوه‌ی ارزیابی و سنجش فراگیران از دانش و مهارت کافی برخوردار باشد و تمامی ابعاد از نظر فراگیران از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.


محمدرضا مهراسبی،
دوره 2، شماره 2 - ( 6-1388 )
چکیده

  زمینه و هدف: تدریس یک فعالیت آموزشی است که نتیجه‌ی آن یادگیری است و نتایج یادگیری، تغییراتی است که پس از هر آموزش و تدریس در شناخت عواطف، مهارت‌ها و دانش‌ آموزش‌گیرنده ایجاد می‌شود. جهت تدریس، روش‌های مختلفی به کار می‌رود. معمول‌ترین روش، روش سخنرانی است. در دروس فنی در این روش مدرس ابتدا روابط و کاربرد آن‌ها را توضیح می‌دهد، روابط را اثبات می‌کند و احتمالاً چند مثال کوتاه در حد وقت کلاس مطرح نموده، توضیح می‌دهد. روش دیگری که می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد روش حل مسئله است. در این روش پس از تشریح مساله توسط استاد، فرآیند کشف توالی و ترتیب صحیح راه‌هایی که به یک هدف منتهی می‌شود، توسط دانشجو طی می‌شود. هدف از انجام این تحقیق مقایسه‌ی دو روش فوق در تدریس درس کاربرد موتور تلمبه در تاسیسات آب و فاضلاب بود.

  روش بررسی: جهت مقایسه‌ی روش‌های توضیحی (سخنرانی) و حل مساله دو گروه دانشجویان رشته‌ی بهداشت محیط در درس کاربرد موتور تلمبه در تاسیسات آب و فاضلاب انتخاب شدند و در هر گروه یکی از روش‌های فوق جهت تدریس انتخاب شد. جهت ارزشیابی هر دو روش یک پروژه‌ی واقعی طراحی و به دانشجویان ارایه شد تا آن را حل نمایند و در زمان مشخص شده، تحویل دهند. پروژه‌ی ارایه شده به هر دو گروه، مشابه و زمان ارایه نیز مشابه بود. جهت تحلیل نتایج بررسی، از پرسش‌نامه‌ای با 10 عامل که برای هر عامل امتیازات 1 تا3 منظور شده بود، استفاده گردید. جمع امتیازات هر عامل تجزیه و تحلیل شد و تاثیر روش به کار گرفته شده در تدریس، بررسی شد. تحلیل نتایج با استفاده از توزیع فراوانی و درصد محاسبه و از آزمون T جهت مقایسه‌ی میانگین‌ها استفاده شد.

  یافته‌ها: درصد افرادی که امتیازات 1، 2 و 3 را کسب کرده بودند، در گروه اول به ترتیب 7/32 ، 4/36 و 8/30 درصد و در گروه دوم این مقادیر به ترتیب 4/3، 5/12 و 84 درصد بود.

  نتیجه‌گیری: با مقایسه‌ی درصدها که اختلاف معنی‌دار آن‌ها با آزمون آماری تأیید شد ( 05/0 P <)، می‌توان نتیجه گرفت که روش حل مساله گزینه‌ی بهتری برای ارایه‌ی این درس می‌باشد، هر چند که این روش بسیار وقت‌گیر است.


حسین معصومی جهندیزی، رحیم سروری زنجانی، نورالدین موسوی نسب، غلامرضا بیگدلی،
دوره 2، شماره 2 - ( 6-1388 )
چکیده

  زمینه و هدف: ارزشیابی برای اصلاح امور و بدون نقص انجام دادن کارها ضروری است. ارزشیابی اساتید یک امر بسیار مهم و ضروری است. این مطالعه با هدف تعیین نظرات دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی زنجان درباره‌ی فرم جاری ارزشیابی اساتید انجام شد.

  روش بررسی: در یک مطالعه‌ی مقطعی، 742 دانشجوی دانشگاه علوم پزشکی زنجان که به‌طور تصادفی نمونه‌گیری شده بودند، در سال 1388 مورد بررسی قرار گرفتند. حجم نمونه در هر دانشکده، تعداد 250 نفر در نظر گرفته شد. فرم ارزیابی جاری اساتید تکثیر و در اختیار دانشجویان قرار گرفت و پس از تکمیل و جمع‌آوری، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

  یافته‌ها: براساس نتایج به‌دست آمده، اکثریت دانشجویان شرکت کننده در این مطالعه، با ارزیابی جاری موافق بودند (6/85 درصد). میانگین و انحراف معیار کلی نظرات دانشجویان برابر با 67± 02/40 بود که در محدوده‌ی کاملا موافق و موافق قرار داشت.

  نتیجه‌گیری: با توجه به این مطالعه، می‌توان نتیجه گرفت که دید دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی زنجان نسبت به فرم ارزشیابی اساتید مثبت است و از طرف دانشجویان این دانشگاه مورد قبول است.


فریبا آربونی، دکتر عباسعلی نوریان، هاجر بخشوده،
دوره 3، شماره 5 - ( 11-1389 )
چکیده

  Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4

چکیده

زمینه و هدف: ارزشیابی یکی از مهم‌ترین پایه‌های ارتقای کیفیت آموزش می‌باشد که هدف اصلی آن بهبود برنامه‌های آموزش و فعالیت‌های اعضای هیأت علمی است. نتایج ارزشیابی را می‌توان به عنوان بازخوردی برای اساتید و ارتقای نقاط ضعف و شناخت نقاط قوت در پی داشته باشد. این پژوهش در همین راستا جهت پی بردن به تاثیر ارزشیابی دانشجویان پزشکی بر بهبود تدریس اساتید انجام گردید.

روش بررسی: در این پژوهش که یک مطالعه‌ی توصیفی بود، تعداد 276 نفر دانشجو به‌عنوان نمونه‌ی تصادفی و کلیه‌ی اعضای هیأت علمی در حین تدریس (123 نفر) انتخاب شدند. ابزار گرد آوری اطلاعات، پرسشنامه‌ای مشتمل بر دو بخش اطلاعات دموگرافیک و فرم نظرسنجی مشتمل بر 25 سوال بر اساس مقیاس لیکرت در پنج بخش (محتوای آموزش، محتوای علمی، ارتباط استاد و دانشجو، مقررات و نحوه‌ی آزمون نهایی) که توسط محققین تهیه و آلفای آن با 96 درصد تایید گردید، بود. داده‌ها پس از جمع‌آوری با استفاده از آمار توصیفی مورد تجزیه و تحلیل
قرار گرفت
.

یافته‌ها: در این مطالعه 82 نفر از دانشجویان پزشکی و 80 نفر از اعضای هیات علمی شرکت کردند. 8/73 درصد اساتید و 4/35 درصد دانشجویان مذکر بودند. نتایج نشان داد که اکثریت اساتید با 8/68 درصد و دانشجویان با 50 درصد بیشترین تأثیر ارزشیابی را در حیطه‌ی مقرراتی و کمترین تأثیر را در حیطه‌ی آزمون (اساتید با 27/41 درصد و دانشجویان با 36/33 درصد) می‌دانستند. در مقایسه‌ی بین دو دیدگاه مشاهده شد که اساتید (50 درصد) و دانشجویان (39 درصد) موافق تأثیر ارزشیابی بر عملکرد آموزشی اساتید بودند که به نظر می‌رسد اساتید نسبت به دانشجویان بیشتر موافق تأثیر ارزشیابی بودند. تفاوت معنی‌داری در هر پنج بعد، بین گروه دانشجویان و اعضای هیات علمی مشاهده گردید
(
0001/0=P).

نتیجه‌گیری: با توجه به یافته‌های پژوهش دیدگاه اساتید و دانشجویان موید آن است که ارزشیابی تا حدود زیادی بر بهبود تدریس در ابعاد مختلف اثر بخش بوده، سیستم ارزشیابی به عنوان یک معیار می‌تواند برای رشد حرفه‌ای و کیفی تدریس از اهمیت ویژه‌ای برخوردار باشد. لیکن برای رسیدن به ارتقای و پیشرفت در فرآیند یاددهی و یادگیری مستلزم مطالعات گسترده‌تری در خصوص روند فعلی ارزشیابی می‌باشیم.


دکتر عطااله ملکی، مگنولیا کاظمی،
دوره 3، شماره 5 - ( 11-1389 )
چکیده

Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4

چکیده

زمینه و هدف: مطابقت و تناسب کتاب آموزشی با برآورده ساختن نیازهای دانشجویان در طول دوره‌ی آموزش، موفقیت تحصیلی در مقاطع بالاتر ایجاد انگیزه و علاقه برای یادگیری بیشتر و در نهایت موفقیت در آینده‌ی شغلی و حرفه‌ای آن‌ها تاثیر به‌سزایی دارد. این تحقیق کتاب آموزش زبان تخصصی پزشکی که به عنوان یکی از کتاب‌های مورد استفاده برای دانشجویان پزشکی در ایران می‌باشد را مورد ارزشیابی قرار داده و بر اساس بررسی نیازهای دانشجویان پزشکی یکی از دانشگاه‌های علوم پزشکی در ایران و ایده‌ها و نظرات استاد زبان تخصصی صورت گرفته است. این مطالعه درصدد بررسی نیازهای اصلی دانشجویان پزشکی در یادگیری متون و بررسی کارآیی و مفید بودن این متون در برآورده کردن آن
نیازها بوده است.

روش بررسی: در این تحقیق مشخصات دانشجویان و فرم‌های نیازسنجی برای مشخص کردن نیازهای زبان تخصصی پزشکی 50 دانشجوی پزشکی و همچنین پرسشنامه‌ی ارزشیابی کتاب برای بررسی نظرات استاد در مورد جنبه‌هایی از کتاب استفاده گردید. داده‌ها بر اساس آمار توصیفی و آمار استنباطی تحلیل شدند.

یافته‌ها: نیازسنجی دانشجویان نشان می‌دهد که کتاب آموزش زبان تخصصی پزشکی به طور کامل نیازهای دانشجویان را با توجه به سطح دانش زبان انگلیسی آن‌ها، مهارت‌های زبانی، مهارت‌های جانبی، روش‌های یادگیری ارجح، نوع تعاملی که دانشجویان آن را ترجیح می‌دهند و فعالیت‌های ارتباطی برآورده نمی‌سازد.

نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد که در تدوین کتاب آموزش زبان تخصصی پزشکی باید نیازهای دانشجویان با توجه به سطح دانش و مهارت‌های زبانی و جانبی و نوع روش‌های یادگیری که فعالیت‌های ارتباطی و علمی دانشجویان را برآورده می‌سازد، لحاظ گردد.
 

محمد حسن لطفی، سعیده زارع، شکوه فاضل پور، مهدیه ابویی، بتول قانع، جواد وطنی،
دوره 4، شماره 7 - ( 11-1390 )
چکیده

مقدمه : برنامه ریزی برای پیشرفت تحصیلی فرزند ایثارگران در دانشگاه ها از جمله اهداف بلند مدت نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران می باشد تا با تربیت نیروهای متعهد و متخصص گام بلندی در نیل به اهداف عالیه انقلاب اسلامی برداشته شود/ پیشرفت تحصیلی به افزایش مرحله ای یا ترمی متغیر های کمی مرتبط با آموزش دانشجو به ویژه معدل اطلاق می گردد که در اثر توجه و حمایت های مادی و معنوی به ویژه ارایه ی راهنمایی ها و مشاوره های اساتید دانشگاه به وجود می آید. در این راستا تعیین نقش اساتید مشاور در پیشرفت تحصیلی دانشجویان شاهد و ایثارگر دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد از اهداف اصلی این پژوهش می باشد. روش بررسی : این مطالعه یک مطالعه ی توصیفی تحلیلی بود که بر روی کلیه ی دانشجویان شاهد و ایثارگر مقاطع مختلف تحصیلی ورودی 81 به بعد که 105 نفر ( 63 نفر دختر و 42 نفر پسر ) بودند و حداقل سه ترم تحصیلی قبل و بعد از اجرای طرح استاد مشاور در دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی مشغول به تحصیل بودند انجام شد. داده ها با از نرم افزار آماری spss و با به کارگیری آماره های توصیفی میانگین، انحراف معیار، نسبت، و درصد همچنین آزمونهای آماری کای دو ، مک نمار و T – test مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت . نتایج: آنالیز داده ها نشان داد که40 درصد دانشجویان پسر و 39 درصد غیر بومی بودند. در مجموع یک افزایش 73/0 در میانگین معدل دانشجویان بعد از اجرای طرح مشاهده شده است که از نظر آماری نیز معنی دار بوده است. تفاوت میانگین معدل قبل و بعد از اجرای طرح استاد مشاور بین دو جنس و بین دانشجویان بومی و غیر بومی ازلحاظ آماری معنی دار نبود. ولی مقایسه ی میانگین معدل قبل و بعد در داخل هرجنس، هر طبقه ی سکونت، داخل هر مقطع تحصیلی و هر رشته تحصیلی معنی دار بود. نتیجه گیری: نتایج مطالعه نشان داد که در مجموع اجرای طرح استاد مشاور در ارتقای معدل دانشجویان شاهد و ایثارگر موثر بوده است و از این نظر تفاوتی بین دختران و پسران ، همچنین دانشجویان بومی و غیر بومی وجود نداشته است.
لیلا جویباری، فاطمه چراغعلی، زهرا سبزی، اکرم ثناگو،
دوره 4، شماره 7 - ( 11-1390 )
چکیده

مقدمه : ارزشیابی استاد به عنوان یک استراتژی مهم برای ارتقای کیفیت آموزشی مورد توجه دانشگاه ها است . هدف : تبیین دیدگاه و تجربیات اعضای هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی گلستان نسبت به فرایند ارزشیابی استاد روش اجرا: در این پژوهش کیفی برای جمع آوری داده ها از مصاحبه های نیمه ساختار استفاده شد. در خصوص ارزشیابی استاد 19 تن بر اساس نمونه گیری مبتنی بر هدف، در این مطالعه شرکت کردند . سوالات مصاحبه در خصوص تجربه کلی اساتید از فرایند ارزشیابی و همچنین در باره نحوه اجرایی و محتوای فرم ها بود. تجزیه و تحلیل داده ا با استفاده از تحلیل محتوی انجام شد . یافته ها: مضامین بر گرفته شده از داده ها "ذهنی بودن ارزشیابی " با مضامین فرعی " اعتبارنداشتن ، کلیشه ای بودن" بدست آمد . " مهم بودن ارزشیابی دانشجو " ، " جدی گرفته نشدن نتایج ارزشیابی " و" درد و رنج های ارزشیابی " از مضامین دیگر بود . اساتید به لزوم ارزشیابی استاد دردانشگاه اشاره نمودند و نداشتن آمادگی روانی را مانع می پنداشتند و توصیه برای عینی کردن ارزشیابی را مناسب می دانستند . بحث و نتیجه گیری: اساتید روش فعلی ارزشیابی استاد را ذهنی تجربه نمودند و بر این عقیده بودند. بعلت نبودن جو روانی فرهنگی مورد پذیرش این نوع ارزشیابی مناسب نیست و می بایست در فرایند فعلی ارزشیابی استاد بازنگری صورت گیرد . روش عینی و یا کمی را پیشنهاد دادند و زمینه سازی فرهنگ سازی برا ی ارزشیابی استاد در دانشگاه را ضروری دانستند . کلمات کلیدی: ارزشیابی ، استاد ، دانشگاه
اکرم ثناگو، فرشته رایج، فروغ پارسایی، سامیه غنا، لیلا جویباری،
دوره 5، شماره 8 - ( 5-1391 )
چکیده

زمینه و هدف: امام خمینی قدس سره می فرمایند، هر قدمی که دانشجو برای کسب علم بر می دارد، می بایست قدمی هم برای کسب مکارم اخلاقی بر دارد. هدف از این مطالعه تبیین مفهوم اخلاق دانشجویی از دیدگاه دانشجویان علوم پزشکی بود. روش بررسی: دراین مطالعه ی کیفی با 50 نفر از دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی گلستان در سال 1389 مصاحبه نیمه ساختار به عمل آمد. نمونه گیری مبتنی بر هدف و با حداکثر تنوع در مطالعه انجام شد. مصاحبه های انفرادی نیمه ساختار تا رسیدن به اشباع داده ها استفاده شد. سوالات کاوشی برای عمیق تر شدن مصاحبه ها و استخراج تجربیات استفاده شد. مصاحبه ها خط به خط دست نویس و مطابق رویکرد تحلیل محتوای آنالیز شدند. رضایت نامه ی شفاهی برای شرکت در مطالعه و ضبط صدا اخذ گردید. یافته‌ها: احترام ، مضمون اصلی استخراج شده در این پژوهش بود. رفتار محترمانه با استاد و با همکلاسی، داشتن شخصیت دانشجویی و حفظ احترام مکان دانشگاه از مضامین فرعی بودند. دانشجویان مفهوم اخلاق دانشجویی را داشتن رفتار جامعه پسند در محیط دانشگاه اعلام کردند و رفتار ناپسند از دید جامعه منافات با اخلاق دانشجویی بود. مشارکت کنندگان محیط دانشگاه را جامعه ای توصیف کردند که می بایست رفتارهای محترمانه از دانشجویان در آن محیط سر بزند. نتیجه‌گیری : دانشجویان داشتن روابط اجتماعی مناسب را مترادف با اخلاق دانشجویی دانستند. اهمیت احترام در رفتارهای متقابل بین دانشجو و استاد مورد تاکید قرارگرفت. ضروری است تا اخلاق حسنه مورد ترویج قرار گیرد چرا که علاوه بر کسب علم و دانش منجر به اجتماعی شدن دانشجو نیز می شود.
محمد زیبائی، عزیز کامران،
دوره 5، شماره 8 - ( 5-1391 )
چکیده

زمینه و هدف: آموزش از عمده ترین رسالت های یک دانشگاه و از وظایف مهم اعضای هیات علمی بوده ، ارتقای کیفیت آن، منجر به ارتقای کیفیت آموزش دانشگاه می گردد. از فرآیندهایی که به منظور این ارتقا کیفیت انجام می گردد، ارزشیابی مدرس است، لذا این مطالعه با هدف طراحی و ارزیابی فرم ارزشیابی کیفیت تدریس تئوری اساتید توسط دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی لرستان در سال 89 انجام گردید. روش بررسی: در این تحقیق که یک مطالعه ی توصیفی مقطعی بود، 290 نفر از دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی لرستان انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه ای مشتمل بر دو بخش بود. بخش اول شامل اطلاعات فردی شرکت کننده (جنس، رشته ی تحصیلی، مقطع، ترم تحصیلی و معدل نیمسال قبلی) و بخش دوم مشتمل بر 34 سوال بر اساس مقیاس لیکرت در پنج حیطه (مهارت های تدریس، ویژگی فردی، مهارت های ارتباطی، رعایت اصول و قوانین آموزشی و در نهایت مهارت های ارزشیابی) توسط محققین تهیه و در مرحله ی بعد اولویت و اهمیت هر قسمت به صورت لیکرت چهار گزینه ای مورد ارزیابی قرار گرفت. اطلاعات پس از جمع آوری با استفاده از آمار توصیفی، آزمون مجذور کای دو مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: در این مطالعه 179 نفر (9/64 درصد) از دانشجویان مونث و 97 نفر (1/35 درصد) از دانشجویان مذکر شرکت کردند. دانشجویان شاغل به تحصیل در دانشکده ی بهداشت (1/30 درصد) و دانشکده ی پزشکی (5/18 درصد) به ترتیب بیشترین و کمترین افراد شرکت کننده در بررسی حاضر بودند. نتایج نشان داد که اکثریت دانشجویان (92 درصد) تسلط استاد بر موضوع درس و تعدادی کمی از افراد شرکت کننده در مطالعه (5/22 درصد) ارایه ی حجم نسبتا˝زیاد موضوع در مورد موضوع درس در حیطه ی مهارت های تدریس را از موارد مهم ارزشیابی اساتید می دانستند. در این حیطه صرف وقت جهت پاسخگویی و نوع منبع مورد استفاده در اولویت های بعدی قرار گرفته، به طوری که به لحاظ ارزیابی اهمیت آن ها در ارزشیابی اساتید بین دو جنس و گروه های تحصیلی اختلاف معنی داری مشاهده شد (001/0=P). نتیجه‌گیری: : دانشجویان عوامل مهم در ارزشیابی اساتید را به خوبی تشخیص می دهند؛ اما در اولویت دهی به آیتم ها از فاکتورهایی نظیر جنسیت، معدل تحصیلی، مقطع و رشته ی تحصیلی تاثیر می پذیرند. .


رجبعلی حکم آبادی ، حسین فلاح ،
دوره 6، شماره 10 - ( 4-1392 )
چکیده

مقدمه و هدف: استاد مهم ترین عامل ایجاد موفقیت مطلوب در تحقق اهداف آموزشی است و شناخت خصوصیات استاد خوب توسط اساتید باعث ارتقای کیفیت آموزش می‌شود. لذا این مطالعه با هدف تعیین ویژگی های یک استاد خوب از دیدگاه دانشجویان دانشکده‌ی بهداشت انجام گرفت. روش بررسی:این پؤوهش یک مطالعه توصیفی –مقطعی بود. جامعه‌ی آماری، دانشجویان دانشکده‌ی بهداشت دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی بودند. 100 نفر نمونه وارد مطالعه گردیدند که به‌صورت سرشماری انتخاب شدند. ابزار گرد آوری داده ها، پرسشنامه ای بود که روایی و پایایی آن تایید گردید.داده ها با استفاده از آزمون توصیفی و شاخص های آماری تجزیه و تحلیل گردید. یافته‌ها: بر اساس نتایج پژوهش 85 درصد دانشجویان زن، 15 درصد مرد، 93 درصد مجرد و 7 درصد متاهل بودند. در حیطه‌ی دانش پژوهشی، آیتم تسلط استاد در درس مورد تدریس با میانگین 68/4±65/0 ، در حیطه‌ی روش تدریس، آیتم شیوایی بیان با میانگین6/4 ±72/0 ، در حیطه‌ی توانایی ارتباط، آیتم راحت بودن دانشجو در ارتباط با استاد و طرح موضوعات با میانگین54/4 ±72/0 و در حیطه‌ی شخصیت فردی، انعطاف پذیری استاد با میانگین 27/4 ±9/0 از ویژگی های مهم استاد خوب از دیدگاه دانشجویان بودند. نتیجه گیری: مهم ترین ویژگی های استاد خوب از دیدگاه دانشجویان تسلط استاد بر موضوع تدریس، شیوایی بیان و توانایی ارتباط و انعطاف پذیری استاد می‌باشد بنابراین موارد مذکور باید در جذب و تامین نیروی انسانی جهت آموزش دانشجویان در دانشگاه و هم چنین آموزش مهارت های ذکر شده مدنظر مسوولین قرار گیرد
مهدی سبحانی نژاد، مینا احمدیان،
دوره 6، شماره 11 - ( 7-1392 )
چکیده

  زمینه و هدف : برنامه درسی بالینی اساتید باید همسو با برنامه­ی درسی دوره ی نظری پزشکی باشد در این راستا، پژوهش حاضر، ابعاد پنج گانه تعامل اساتید را بین دو برنامه ­ ی درسی نظری و بالینی، مقایسه کرده است.

  روش بررسی : روش پژوهش، توصیفی از نوع پیمایشی بوده است. از جامعه­ی آماری دانشجویان استاژر و اینترن دانشگاه شاهد در سال تحصیلی 92-91 (175 N= ) حسب برآورد آماری با فرمول کوکران، تعداد 120 نفر نمونه انتخاب شد. پرسشنامه محقق ساخته سنجش ابعاد تعاملی استاد با روایی مورد تایید خبرگان متخصص و نیز ضریب پایایی 97/0 و 95/0 در دو بخش نظری و بالینی در آلفای کرونباخ، مورد استفاده واقع شد.

  یافته ها: در نحوه ­ ی تعامل اساتید با دانشجو، همکار، جامعه مردم و خود، بین دو برنامه ­ ی درسی نظری و بالینی تفاوت معنادار وجود داشت. رتبه­بندی میانگین تعاملات اساتید در هر دو برنامه­ی درسی نظری و بالینی به ترتیب شامل، تعامل استاد با؛ بیمار، دانشجو، خود، جامعه مردم و همکار بود بنابر این تفاوت های ذکر شده بین ابعاد تعاملات اساتید در دو نوع برنامه­ی درسی، رتبه بندی ها را تغییر نداد.

  نتیجه گیری: کاهش سطح تعامل در ارتباط با؛ دانشجو، جامعه مردم و خود، در برنامه ­ی درسی بالینی به نسبت نظری، تناقض در عمل اساتید است. جالب این که تعامل با همکار در برنامه درسی بالینی، ارتقا می ­ یابد که این نیز تناقض بین گفته و عمل، اساتید و در دید دانشجو حاوی معانی متعدد است .


فرانک شریفی، عبدالامیر فیضی، الهه ارتیشه دار،
دوره 6، شماره 11 - ( 7-1392 )
چکیده

  زمینه و هدف : افزایش دسترسی به سخت افزار و نرم افزارها برای آموزش از راه دور دریچه ای نو را به روی سازمان های آموزشی در جهت بهبود کیفیت آموزش گشوده است. این مطالعه به منظور بررسی میزان رضایت و نیز موفقیت دانشجویان پزشکی در درس فیزیوپاتولوژی غدد با دو روش تدریس سخنرانی و آموزش از راه دور طراحی شد.

  روش بررسی : این مطالعه بر روی 57 دانشجوی پزشکی در مقطع فیزیوپاتولوژی دانشگاه علوم پزشکی زنجان در سال تحصیلی 92-1391 انجام شد. مطالب درسی در درس فیزیوپاتولوژی غدد به دو قسمت تقسیم شد. یک قسمت به روش سخنرانی به شکل سنتی توسط دو آموزشگر این رشته تدریس شد و نیمه دیگر توسط محقق با دو روش سخنرانی و آموزش از راه دور برای محتواهای مختلف ارایه گردید. در پایان ترم رضایت مندی دانشجویان با پرسشنامه ای استاندارد سنجیده شد و نمرات آن­ها در محتوای تدریس شده با سخنرانی با محتوای تدریس شده از راه دور مقایسه شد.

  یافته ها : تفاوت معنی داری بین نمره کسب شده توسط دانشجویان در محتوای تدریس شده از راه دور (7/2 ± 9/11) و محتوای تدریس شده با سخنرانی توسط همان استاد (3/2 ± 25/12) و نیز توسط اساتید دیگر(4/3 ± 2/11) وجود نداشت. دانشجویان قوی کلاس تفاوت معنی داری را در نمره ­ی کسب شده از محتوای تدریس شده به روش آموزش از راه دور با سخنرانی نشان ندادند. با این وجود نمره­ی دانشجویان ضعیف در دروس تدریس شده با سخنرانی از لحاظ آماری بیشتر بود اگرچه میزان موفقیت آن­ها در پاس کردن درس مربوطه متفاوت نبود.

  نتیجه گیری : آموزش از راه دور به اندازه ­ی روش سخنرانی در کلاس برای انتقال مفاهیم در درس فیزیوپاتولوژی غدد در دانشجویان پزشکی موثر است. بررسی هزینه بری این دو روش در مقایسه با هم توصیه می شود.

 


محبوبه خورسندی، کبری علی ابادی ، محسن شمسی،
دوره 6، شماره 12 - ( 9-1392 )
چکیده

  زمینه و هدف : ارزشیابی در نظام آموزش پزشکی به دلیل لزوم تربیت نیروی انسانی کارآزموده و ارایه­ی خدمات بهداشتی و درمانی با کیفیت مطلوب از اهمیت ویژه ای برخوردار است. هدف از انجام این پژوهش مقایسه­ی دیدگاه دانشجویان و اساتید دانشگاه علوم پزشکی اراک از کیفیت تدریس اساتید به روش آنلاین بود.

  روش­بررسی : مطالعه­ی حاضر به صورت مقطعی بر روی 758 نفر از دانشجویان و 122 نفر از استادان دانشگاه علوم پزشکی اراک در سال 90-89 صورت پذیرفت. ابزار گرد آوری داده­ها، پرسشنامه­ی محقق ساخته بر اساس مقیاس لیکرت 5 گزینه ای بود که دید گاه اساتید و دانشجویان را نسبت به ارزیابی کیفیت تدریس اساتید به شیوه­ی آنلاین در ابعاد امنیت ارزیابی، جو کلاس، دقت و اقتصادی بودن ارزیابی بررسی می کرد. به منظورآنالیز داده ها از آمار توصیفی و جهت مقایسه­ی میانگین ها از تی مستقل استفاده گردید.

  یافته ­ ها : میانگین نمره­ی نگرش اساتید و دانشجویان نسبت به ارزیابی کیفیت تدریس اساتید با روش آن لاین به ترتیب برابر 30/7 ± 35/62 و 31/12 ± 89/57 بود که بین آن­ها اختلاف معنا داری وجود داشت (0001/0> p ).

  نتیجه­گیری : نظر به این که در این تحقیق استادان و دانشجویان دیدگاه مثبتی نسبت به ارزشیابی آنلاین داشتند، استفاده از این روش در سیستم ارزشیابی کیفیت تدریس استادان پیشنهاد می­گردد.


پیمان پرویزراد، سارا رضائی،
دوره 7، شماره 13 - ( 1-1393 )
چکیده

زمینه و هدف: دانش آموختگان رشته‌ی بهداشت عمومی پس از فراغت از تحصیل ، کارشناس حرفه‌ای در نظام سلامت خواهند بود تا با قرار گرفتن کنار سایر کارکنان سلامت ، مسوولیت تامین ، حفظ و ارتقای سلامت جامعه را به عهده گیرند برای انجام این مهم دانشجویان فوق باید دانش و مهارت لازم را عمدتا در دوره‌ی کارآموزی ، کسب نمایند، این پژوهش با هدف بررسی واحد درسی کارآموزی رشته‌ی بهداشت عمومی از طریق کسب عمیق دیدگاه های گروه آموزشی و دانشجویان مربوطه در دانشگاه علوم پزشکی مازندارن انجام گرفت. . روش بررسی: در این پژوهش کیفی ،نمونه گیری به شکل هدفمند از بین جامعه کارآموزان، فارغ التحصیلان و گروه آموزشی بهداشت عمومی در دانشکده‌ی بهداشت انجام شدو مصاحبه هایی به‌صورت نیمه ساختار یافته صورت گرفت. بنابراین نتایج حاصل از مصاحبه‌ها ، ما را برای انتخاب نمونه‌ی بعدی راهنمایی کرده ، به ترتیب نمونه‌های بعدی به‌دست آمدند تا جایی که دیگر ایده جدیدی به‌دست نیامد ، پس از گردآوری اطلاعات از نمونه ها به‌تعداد یازده نفر ، یافته های پژوهش به روش آنالیز محتوا ، مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفتند . یافته‌ها : از تجزیه و تحلیل داده های پژوهش حاضر پنج درون مایه‌اصلی و تعدادی درون مایه‌ی فرعی حاصل شد. ارزیابی سرفصل های کارآموزی ، انتظارات از کارآموزی ، انگیزه‌ی دانشجویان از حضور در کارآموزی ، پرورش مهارت های غیرفنی و مدیریت و برنامه ریزی کارآموزی از این دسته‌اند. نتیجه گیری: :نتایج مطالعه نشان داد که ضعف برنامه ریزی منسجم عامل بروز مشکلات عمده در کارآموزی دانشجویان می باشد ، لذا لازم است مسوولان با برنامه های منسجم تر در جهت ارتقای کیفیت کارآموزی گام بردارند.
احمد وهابی،
دوره 7، شماره 13 - ( 1-1393 )
چکیده

زمینه و هدف: استاد مهم‌ترین و اساسی ترین عامل موفقیت در تحقق اهداف آموزشی در هر موسسه دانشگاهی می‌باشد. آگاهی از نظرات دانشجویان در مورد ویژگی‌های یک استاد خوب دانشگاهی به ما کمک می‌کند تا در تنظیم فعالیت‌های تدریس و ارزیابی آموزشی با آگاهی تصمیم بگیریم. مطالعه‌ی حاضر با هدف تعیین ویژگی های یک استاد خوب دانشگاهی از دیدگاه دانشجویان دانشگاه جامع علمی کاربردی سنندج انجام گردید. روش بررسی: پژوهش حاضر یک مطالعه‌ی توصیفی تحلیلی از نوع مقطعی است. جامعه‌ی مورد بررسی تمامی دانشجویان دانشگاه جامع علمی کاربردی سنندج بودند که حداقل 2 ترم تحصیلی را گذرانده و در نیمسال دوم سال تحصیلی 92-1391 مشغول به تحصیل بودند که از بین آن‌ها 384 نفر به روش تصادفی ساده مورد مطالعه قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه‌ای مشتمل بر دو بخش سووالات دموگرافیک و سووالات مربوط به خصوصیات یک استاد خوب دانشگاهی بود که توسط دانشجویان تکمیل گردید. یافته‌ها: از نظر دانشجویان، مهم ترین گویه ها، تسلط استاد بر موضوع مورد تدریس، دانش عمومی در مورد درس مورد تدریس، کوشش جهت تفهیم درس و پاسخ به سووالات دانشجو و سابقه‌ی تدریس استاد و کم اهمیت ترین مشخصه های یک استاد خوب دانشگاهی شامل انجام حضور و غیاب، برگزاری کوئیز و امتحان میان ترم، رتبه‌ی دانشگاهی استاد و رعایت آیین نامه‌ی آموزشی و حذف دانشجویانی که بیش از حد مجاز غیبت دارند، بودند. بین جنس دانشجو و رشته‌ی تحصیلی با حیطه های شش گانه ارتباط آماری معنی داری مشاهده نشد(05/0P>). نتیجه‌گیری: توان علمی استاد از مهم ترین خصوصیات یک استاد خوب در این مطالعه بود که در کنار سابقه‌ی تدریس می‌تواند باعث پیشرفت کیفیت آموزشی شود؛ لذا دانشگاه‌ها بایستی در انتخاب اساتید، از مدرسین با توان علمی بالا و آشنا با روش‌های ارتباطی و شیوه های مناسب برخورد با دانشجو استفاده نمایند.
غلامعلی دهقانی، موسی پیری،
دوره 7، شماره 14 - ( 3-1393 )
چکیده

چکیده

زمینه و هدف: با توجه به نقش دانشگاه ها در تربیت نیروی انسانی متخصص و مورد نیاز جامعه، بررسی وضعیت نظام آموزشی و آگاهی از نقاط قوت، ضعف و کاستی ها در فرآیند تحصیل دانشجویان و طراحی و اجرای برنامه های مناسب یک امر ضروری است. مطالعه حاضر با هدف مقایسه وضعیت تحصیلی دانشجویان پزشکی فعلی تبریز با دانشجویان سال های گذشته از دیدگاه اعضای هیأت علمی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تبریز انجام شد.

روش بررسی: این مطالعه توصیفی ـ مقطعی در سال 1392 انجام گرفت. اطلاعات بوسیله پرسشنامه دارای روایی و پایایی جمع آوری شد. تعداد 140 نفر از اعضای هیأت علمی شاغل در دانشکده پزشکی واجد شرایط ورود به مطالعه بوده و پرسشنامه را تکمیل کردند. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و آزمون های تحلیل واریانس یک راهه، t برای گروه های مستقل و ضریب همبستگی اسپیرمن مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

یافته ها: حدود 50% از اعضای هیأت علمی بیان کردند که میزان علاقه برای حضور در کلاس دروس نظری، مسئولیت پذیری دانشجویان، میزان مهارت های بالینی و رعایت اخلاق حرفه ای و شئونات دانشجوی در دانشجویان فعلی نسبت به سابق بدتر تا بسیار بدتر شده است، اما تمایل دانشجویان به شرکت در آزمون تخصصی و انجام فعالیت های پژوهشی، خوب تر تا بسیار خوب تر شده است. نظر اغلب شرکت کنندگان در مورد سایر متغیرها بر این بود که بین دانشجویان فعلی و دانش آموختگان پزشکی تفاوتی وجود نداشت. اساتید معتقد بودند که حدود 42% از دانش آموختگان پزشکی مهارت بالینی کافی برای طبابت مستقل را دارند. ضریب همبستگی اسپیرمن بین سابقه تدریس اعضای هیأت علمی و نظر ایشان در مورد مهارت بالینی دانش آموختگان پزشکی برای انجام طبابت مستقل، ارتباط معناداری را نشان داد (000/0 p= و 529/0r=).

نتیجه گیری: اگرچه اشتیاق به شرکت در آزمون تخصصی و انجام فعالیت های پژوهشی در دانشجویان فعلی بیشتر شده است، ولی در مجموع وضعیت تحصیلی دانشجویان پزشکی از نظر استادان آنان در طی سال های گذشته تغییری نکرده است. هم چنین از دیدگاه اعضای هیأت علمی مهارت بالینی دانش آموختگان پزشکی برای انجام طبابت مستقل چندان مطلوب نبود.

واژگان کلیدی: وضعیت تحصیلی، دانشجوی پزشکی، هیأت علمی


ابوالفضل زنده دل، خاطره عنبری، زینب عبداللهی، محمدرضا غلامی،
دوره 7، شماره 15 - ( 6-1393 )
چکیده

زمینه و هدف: ارزشیابی آموزشی به منظور تعیین میزان موفقیت اعضای هیئت علمی در مسیر نیل به اهداف آموزشی تعیین می شود. مطالعه حاضر به بررسی دیدگاه اعضاء هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی لرستان در مورد شیوه ها، فرآیند اجرایی و معیارهای کیفیت تدریس در سال 92-1391 پرداخته است. روش بررسی: این مطالعه یک مطالعه مقطعی توصیفی تحلیلی است. پرسشنامه بر اساس مقیاس لیکرت 5 گزینه ای بود. پرسشنامه شامل3 قسمت ارزیابی فرآیند ارزشیابی ( 9 آیتم)˛ روشهای مختلف ارزشیابی اساتید (11 آیتم) و ملاک های ارزشیابی اساتید(24 آیتم) بود. کلیه اعضای هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی لرستان(108نفر)از طریق پرسشنامه مورد پرسش قرار گرفتند. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS 17 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: 9/72% اساتید با ارزشیابی کیفیت تدریس موافق، 6/19% از روند فعلی ارزشیابی تدریس رضایت و 5/35% میزان تاثیر ارزشیابی را بر روند تدریس خود کم، 3/43% تاثیر فرم های ارزشیابی را به عنوان معرف کیفیت تدریس در حد متوسط و 9/41% آگاهی از نتایج ارزشیابی را برای اصلاح شیوه تدریس خود ضروری می دانستند. بیشترین درجه تناسب انواع معیارهای ارزشیابی استاد توسط دانشجویان مربوط به آیتم ایجاد انگیزه برای مطالعه و پژوهش در دانشجو(1/132/4) و کمترین مربوط به آیتم تهیه و معرفی متون و جزوات آموزشی(5/11/3) بوده است. نتیجه گیری: در کل اکثریت اساتید با ارزشیابی کیفیت تدریس موافق ولی خواستار اصلاحات در روند فعلی هستند و معتقدند که نتایج ارزشیابی می تواند برای اصلاح روند تدریس مفید باشد.
یوسف ادیب، اسکندر فتحی آذر، غلامعلی دهقانی،
دوره 7، شماره 16 - ( 9-1393 )
چکیده

زمینه و هدف: برای ارتقای نظام آموزشی و بهبود یادگیری فراگیران، باید آموزش پزشکی مبتنی بر نظرات و اعتقادات شخصی به آموزش بر مبنای بهترین شواهد تغییر یابد. هدف این پژوهش، تبیین تجارب و دیدگاه های مدرسان و دانشجویان پزشکی در مورد نقش اعضای هیئت علمی در آموزش مبتنی بر شواهد بود. روش بررسی: این مطالعه در سال 1392 به روش کیفی و با بهره گیری از رویکرد تحلیل محتوا در دانشگاه علوم پزشکی تبریز انجام شد. 13 نفر استاد و 5 نفر دانشجوی پزشکی به روش نمونه گیری مبتنی بر هدف انتخاب و تجارب و دیدگاه های آنان تا رسیدن به مرحله اشباع اطلاعاتی مورد استفاده قرار گرفت. برای جمع آوری داده ها از مصاحبه انفرادی نیمه ساختار یافته و برای تحلیل آن ها از روش تحلیل محتوای کیفی مورد استفاده شد. یافته ها: در این مطالعه چهار درون مایه اصلی استخراج گردید که عبارتند از: پژوهش در آموزش، روابط بین فردی، تبحر در تدریس و آموزش، و الگوی رفتاری برای دانشجویان. هر کدام از این درون مایه های اصلی شامل چندین درون مایه فرعی است. نتیجه گیری: براساس تجارب مشارکت کنندگان، برای مدرسان آموزش مبتنی بر شواهد نقش های متنوعی را می توان در نظر گرفت اما پژوهش در آموزش به عنوان محوری ترین نقش، سایر وظایف اعضای هیئت علمی را تحت تاثیر قرار می دهد. بهبود پژوهش در آموزش، می تواند ارائه آموزش مبتنی بر شواهد در حیطه پزشکی را تسهیل نماید.

صفحه 1 از 3    
اولین
قبلی
1
 

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه توسعه آموزش می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Journal of Medical Education Development

Designed & Developed by : Yektaweb