جستجو در مقالات منتشر شده


2 نتیجه برای راهکارهای بهبود

مجید دارابی، جمشید نارنجکار، محسن فرمهینی فراهانی، احیاء گرشاسبی، ایران یوسفی،
دوره 5، شماره 8 - ( 5-1391 )
چکیده

زمینه و هدف: کیفیت آموزشی مشخصه ی اصلی آموزش عالی محسوب می شود و راه حل بهبود آن هم ایجاد سازوکار مناسب و کارآمد ارزیابی می باشد. ارزیابی فرآیندی نظامدار برای جمع آوری، تحلیل و تفسیر اطلاعات به منظور بررسی میزان محقق شدن اهداف است. ضرورت ارتقای کیفیت آموزشی به خصوص در رشته پزشکی، مسوولان آموزشی دانشگاه شاهد را برآن داشت که هم راستا با حرکت جهانی و با بهره گیری از مدل ارزشیابی اعتبارسنجی در جهت بهبود کیفیت آموزشی در این دانشکده ی پزشکی اقدام نمایند. روش بررسی: روش تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی از نوع پیمایشی بود. اهداف تحقیق شامل بررسی میزان مطلوبیت ده عامل یعنی رسالت ها و اهداف دانشکده، ساختار سازمانی و مدیریت، اعضای هیات علمی، دانشجویان، فرایند تدریس و یادگیری، دوره ها، برنامه های آموزشی و درسی، دانش آموختگان، فضا، امکانات و تجهیزات آموزشی، پژوهشی، درمانی(آزمایشگاهی، تشخیصی)، پژوهش و نیروی انسانی اداری و پشتیبانی دانشکده ی پزشکی دانشگاه شاهد بود. جامعه ی آماری این تحقیق عبارتند از رئیس دانشکده، معاونین، مدیران گروه های آموزشی، اعضای هیات علمی، دانشجویان، فارغ التحصیلان و پرسنل اداری دانشکده؛ ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته بود که روایی و پایایی آن مورد بررسی قرار گرفته و تایید شد. برای قضاوت در خصوص سطح مطلوبیت در هر یک مولفه های مورد ارزیابی دانشکده(نشانگر، ملاک و عامل)، با توجه به میانگین محاسبه شده برای آن مولفه، مطلوبیت هر یک از مولفه ها در سه وضعیت نامطلوب(میانگین در محدوده پایین تر از 5/2 )، نسبتا مطلوب(میانگین در محدوده 5/2 تا 5/3) و مطلوب(میانگین در محدوده 5/3 تا 5) مورد قضاوت قرار گرفته است. یافته‌ها: از ده عامل مورد بررسی یک عامل مطلوب، هفت عامل نسبتا مطلوب و دو عامل نامطلوب ارزیابی شده است. نتیجه‌گیری : پپیشنهادات ارایه شده برای هر یک از عوامل ها، راهکارهای بهبود هر یک از عوامل ها را مشخص نموده که زمینه سازی و حمایت از اجرایی آن ها تضمین کیفیت را به دنبال دارد.
علی محمدپور، سمانه نجفی، شهلا خسروان، محمدرضا منصوریان،
دوره 7، شماره 16 - ( 9-1393 )
چکیده

چکیده: زمینه و هدف: شناسایی و اطلاع از عوامل مرتبط با کیفیت آموزش بالینی، اولین گام علمی جهت هر گونه اقدام محسوب می شود. پژوهش حاضر نیز به منظور تعیین عوامل موثر بر کیفیت آموزش بالینی از دیدگاه دانشجویان و مدرسین بالینی دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی گناباد و راهکارهای بهبود آن طراحی و اجرا انجام گردیده است. روش بررسی: در این مطالعه توصیفی- تحلیلی و مقطعی، 44 مدرس بالینی دانشکده پرستاری و مامایی و 92 دانشجوی سال آخر با استفاده از سرشماری، مورد بررسی شدند قرار گرفتند. ابزار پژوهش شامل دو بخش اطلاعات دموگرافیک و سوالاتی در پنج حوزه بود. داده ها با استفاده از نرم افزار آماریSPSS نسخه 21 و آزمون های آمار توصیفی(میانگین، انحراف معیار و فراوانی نسبی) و تحلیلی(آزمون های مقایسه میانگین) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. 05/0P< معنادار در نظر گرفته شد. یافته ها: طبق نتایج حاصل از پژوهش، موثرترین حوزه در کیفیت آموزش بالینی، حوزه "محیط بالینی" با فراوانی 8/72% گزارش شده است. بین جنسیت، رشته و مقطع تحصیلی دانشجو با حوزه مرتبط با مدرس، رابطه آماری معناداری(به ترتیب 04/0=P، 004/0=P و 000/0=P) مشاهده شد. همچنین در مقایسه دو گروه در حوزه های برنامه ریزی آموزشی و محیط بالینی رابطه آماری معنادار(به ترتیب با 004/0=P و 002/0=P) وجود داشت. نتیجه گیری: با توجه به نتایج، تاثیرگذارترین حوزه، محیط بالینی است. بنابراین این مهم توجه مدیران و برنامه ریزان آموزشی را در جهت ارتقاء کیفیت آموزش بالینی و پیشبرد اهداف مد نظر می طلبد.

صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله توسعه آموزش می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Journal of Medical Education Development

Designed & Developed by : Yektaweb