جستجو در مقالات منتشر شده


25 نتیجه برای کارآموزی

فاطمه شجاعی، ترانه امام‌قلی خوشه‌چین، ابوالحسن رفیعی، نسرین معصومی،
دوره 2، شماره 3 - ( 11-1388 )
چکیده

  زمینه و هدف: یکی از وظایف اصلی اساتید کمک به ایجاد محیط و فضای آموزشی مناسب برای رشد تفکر انتقادی در کلاس و بالین بیماران می‌باشد و این امر مستلزم استفاده از شیوه‌های نوین تدریس و یادگیری می‌باشد. لذا محقق در این پژوهش با ارایه‌ی روشی نوین در ارزش‌یابی مهارت‌های بالینی دانشجویان پرستاری با استفاده از همتایان و بررسی نظرات دانشجویان نسبت به این روش گامی هر چند کوچک جهت توسعه‌ی تفکر انتقادی در این قشر برداشته است .

 

  روش بررسی: این پژوهش به روش اقدام پژوهی انجام گردید. به این ترتیب که جهت ارزش‌یابی مهارت‌های بالینی کسب شده توسط دانشجویان پرستاری در کارآموزی فن، از دانشجویان خواسته شد که گروه دو نفره تشکیل داده و هم دیگر را در هنگام انجام مهارت‌ها با استفاده از چک لیست استاندارد مهارت‌ها ارزش‌یابی کنند و پس از پایان مهارت فیدبک مربوطه را به هم ارایه دهند. هم‌چنین پرسش نامه‌ای جهت بررسی نظرات دانشجویان در استفاده از این روش تدوین شد و پس از اعلام نهایی نمرات، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت .

 

  یافته‌ها: طبق نتایج پژوهش 87 درصد دانشجویان تجربه‌ی قبلی ارزش‌یابی توسط همتایان را نداشتند. در بررسی نظرات دانشجویان نسبت به استفاده از این روش بیشترین میانگین به ترتیب مربوط به ارتقای یادگیری (812/.±82/4) و کاهش اضطراب (977/0±73/4) بود و بعد از آن افزایش انگیزه‌ی یادگیری (536/0 ±34/4) و آسانی کاربرد این روش (81/0±01/4) در رتبه‌های بعدی قرار داشتند. کم‌ترین میانگین مربوط به قابل اعتماد بودن (977/0± 29/3) این روش بود .

  نتیجه‌گیری: مربیان می‌توانند در آموزش دانشجویان با استفاده از ارزش‌یابی توسط همتایان، یادگیری فعال‌تر، پایدارتر و انتقادی‌تری را ایجاد نموده و دانشجویان به استقلال عمل بیشتر، اعتماد به نفس بالاتر و قدرت تصمیم‌گیری بهتر در حل مسائل دست یابند


وحید پاکپور، دکتر ندا مهرداد، ربابه شکرابی، صدیقه سلیمی،
دوره 3، شماره 5 - ( 11-1389 )
چکیده

Normal 0 false false false

چکیده

زمینه و هدف: محیط آموزش بالینی دارای نقش مهمی در یادگیری دانشجویان پرستاری می‌باشد. درک دانشجویان از محیط آموزش بالینی با آن چه که در واقعیت وجود دارد، متفاوت است و آنان همواره به دنبال مطلوبیت هر چه بیشتر محیط یادگیری هستند. بررسی درک دانشجویان پرستاری و کشف اثرات برنامه‌ی آموزشی کارشناسی یکی از مهم‌ترین گام‌ها در توسعه‌ی مداوم آموزش پرستاری شناخته شده است، لذا این پژوهش با هدف تعیین درک دانشجویان پرستاری از وضعیت موجود محیط آموزش بالینی طراحی شده بود.

روش بررسی: این پژوهش یک مطالعه‌ی توصیفی- مقطعی بود که در آن 217 دانشجوی کارشناسی پرستاری دانشکده‌ی پرستاری و مامایی تهران (ایران سابق) شرکت نمودند. برای جمع‌آوری داده‌ها از "سیاهه‌ی محیط آموزشی بالینی" استفاده شد که حاوی 42 گویه در 6 حیطه می‌باشد که در آخرین روز کارآموزی، در محیط بالینی توسط دانشجویان تکمیل گردید. تجزیه و تحلیل یافته‌ها با استفاده از ویرایش 16 نرم‌افزار آماری SPSS و آمار توصیفی و استنباطی انجام گرفت.

یافته‌ها: نتایج آزمون T مستقل نشان داد که بین میانگین نمرات کسب شده از وضعیت موجود محیط آموزش بالینی در حیطه‌های مورد بررسی تفاوت وجود دارد و این تفاوت با متغیرهای سال تحصیلی و بخش بالینی ارتباط آماری معنی‌داری دارد (05/0P< ).

نتیجه‌گیری: دانشجویان پرستاری درک مثبتی از محیط آموزش بالینی ندارند، لذا باید در جهت ارتقای کیفیت آموزش بالینی و جلب رضایت دانشجویان برنامه‌ریزی‌های منسجم‌تری صورت گیرد.

 

دکتر مجید ولی زاده، دکتر نورالدین موسوی نسب، فریده نهاوندی،
دوره 3، شماره 5 - ( 11-1389 )
چکیده

Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4

چکیده

زمینه و هدف: ادغام افقی، ادغام در یک فاز از کوریکولوم آموزشی می‌باشد. تغییر برنامه در دانشگاه علوم پزشکی زنجان در مقطع کارآموزی رشته‌ی پزشکی علاوه بر افزایش رضایتمندی دانشجویان و اعضای هیئت علمی، دارای پیامدهایی بوده که تاکنون اثرات عینی آن ارزیابی نشده است. هدف از این مطالعه بررسی تاثیر ادغام افقی روی عملکرد دانشجویان در این دانشگاه بر مبنای تعدادی از شاخصهای آموزشی بود.

روش بررسی: در این مطالعه اطلاعات 214 نفر از دانشجویان رشته‌ی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی زنجان در سه مقطع ورودی قبل (77 تا79) و سه مقطع پس از اجرای طرح ادغام افقی (ورودی‌های 81 تا 83) که در انتهای سال 1384در مقطع کارآموزی انجام شد، مورد بررسی قرار گرفت. متغیرهای مورد بررسی شامل معدل مقاطع دوره کارآموزی، درصد قبولی در امتحان جامع پیش کارورزی و رتبه‌ی کشوری در این امتحان جامع بود. جهت مقایسه‌ی تغییرات و ارزیابی اینکه تغییرات مشاهده شده ناشی از تغییر برنامه بوده یا در اثر عوامل دیگر، از میانگین معدل مقطع علوم پایه و نتایج امتحان جامع علوم پایه در ورودی‌های فوق استفاده شد. برای مقایسه‌ی نتایج مقادیر کمی از آزمون تی و مقادیر کیفی از آزمون کای دو استفاده گردید. مقدار P کمتر از 05/0 معنی‌دار تلقی گردید.

یافته‌ها: نتایج نشان داد میانگین معدل دوره کارآموزی ورودی‌ها از 15/1±76/15 به 09/1±34/16 تغییر پیدا کرد. یعنی، نمره پس از ادغام به اندازه‌ی 58/0 افزایش یافت و این تغییر از نظر آماری معنی‌دار بود (0001/0>P در حالی‌که معدل مقطع علوم پایه همین ورودی‌ها کاهش نشان داد. همچنین پس از اجرای طرح ادغام در 3 سال متوالی در امتحان کشوری جامع پیش کارورزی 100 درصد قبولی داشتیم که این امر بی‌سابقه بود. رتبه‌ی کشوری امتحان جامع پیش کارورزی از 19 به 11 صعود کرد.

نتیجه‌گیری: نتایج این تحقیق نشانگر ارتقای وضعیت آموزشی دانشجویان پس از انجام ادغام افقی در ارزیابی های درون دانشگاهی و کشوری می‌باشد.
غفار علی محمودی، علیرضا آذرگون، وحید الماسی،
دوره 6، شماره 10 - ( 4-1392 )
چکیده

زمینه و هدف: اساتید دانشگاه، نه تنها در زمینه‌ی علمی، بلکه در زمینه‌ی رفتار حرفه ای الگوی دانشجویان هستند. این مطالعه با هدف تعیین نظر کارآموزان و کارورزان رشته‌ی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی لرستان از جنبه های مختلف رفتار حرفه ای اساتید گروه های آموزشی داخلی، جراحی، اطفال و زنان این دانشگاه انجام گردید. روش بررسی: این مطالعه‌ی توصیفی در سال 1388 در دانشگاه علوم پزشکی لرستان انجام گردید. جامعه‌ی مورد مطالعه دانشجویان رشته‌ی پزشکی در مقطع کارآموزی و کارورزی بودند. اطلاعات مورد نظر با استفاده از پرسشنامه جمع آوری گردید. از دانشجویانی که دوره‌ی کارآموزی در بخش داخلی، جراحی، اطفال یا زنان را گذرانده بودند خواسته شد که پرسشنامه‌ی مربوط به هر بخش را تکمیل نمایند. داده ها به‌صورت درصد برای هر متغیر محاسبه گردید. یافته ها: صد و هفت نفر از دانشجویان پرسشنامه های این طرح را تکمیل نمودند. به ترتیب 1/48 ، 46/69، 75/63و 87/44 درصد از کارآموزان و کارورزان رفتار حرفه ای اساتید گروه آموزشی داخلی، جراحی، اطفال و زنان را در حد خوب و بسیار خوب می دانستند. از 14 معیار مورد بررسی اساتید گروه داخلی، جراحی و اطفال به ترتیب در 1، 10 و 3 معیار بیشترین امتیاز را دریافت کردند. نتیجه گیری: رفتار حرفه ای اساتید، به‌ویژه اساتید گروه های جراحی و اطفال، از دید دانشجویان در حد قابل قبولی بود. در برخی موارد تفاوت زیادی میان امتیاز کسب شده در معیارهای مختلف توسط گروه های آموزشی وجود داشت که می‌تواند ناشی از تفاوت های موجود بین گروه های آموزشی مختلف باشد
منصوره علی اصغرپور، ندا ثنایی، فاطمه بهرام نژاد، انوشیروان کاظم نژاد،
دوره 6، شماره 12 - ( 9-1392 )
چکیده

  زمینه و هدف : یکی از مشکلات موجود در فرآیند ارزشیابی کارآموزی بخش­های ویژه ضعف در اولویت بندی گویه­های ابزار است. با توجه به تاثیر ابزار ارزشیابی مناسب جهت کسب اطمینان در مورد مهارت­های بالینی دانشجویان؛ این مطالعه با هدف بررسی مقایسه ای نظرات دانشجویان و اساتید در خصوص میزان اولویت گویه­های ابزار ارزشیابی بالینی انجام شد .

  روش بررسی : این مطالعه با روش توصیفی- تحلیلی و بر روی 30 نفر از دانشجویان پرستاری سال آخر (گروه هدف) و 10 نفر از اساتید (گروه متخصصین) که بیشترین سابقه­ی آموزش دروس تئوری یا کارآموزی در بخش دیالیز را به­عهده داشتند، انجام شد. ابتدا نظرات دانشجویان (از طریق تکنیک گروه اسمی) و نظرات اساتید در ارتباط با اولویت گویه­های پرسشنامه ارزشیابی دیالیز موجود در دانشکده بررسی شد و بعد از جمع آوری نظرات ، گویه­های ابزار از نظر نسبت روایی محتوا ( CVR ) و شاخص روایی محتوا ( CVI ) بررسی شد و نهایتاٌ اولویت بندی جدید گویه ها از دیدگاه اساتید و دانشجویان مجدداٌ ارزیابی شد.

  یافته­ها : در ابتدا یافته­ها نشان داد که بین نظرات اساتید و دانشجویان نسبت به اولویت­ بندی گویه­ها تفاوت معنی­داری وجود نداشت (05/0 P> ) و هر دو گروه برای گویه­ها اولویت متوسط را انتخاب کردند؛ اما بعد از جمع آوری نظرات دانشجویان و اساتید در مورد اولویت بندی جدید گویه ­ ها اساتید و دانشجویان اولویت خیلی زیاد را برای گویه ­ ها انتخاب کردند.پایایی ابزار به ترتیب برای بخش معیارهای عمومی آلفای 863/0 و برای بخش اختصاصی آلفای 88/0و در مجموع آلفای کل ابزار 843/0کسب شد.

  نتیجه گیری : ابزار با اولویت بندی جدید قابلیت اعتبار و اعتماد خوبی برای به­کارگیری در محیط بالینی برای ارزشیابی عملکرد دانشجویان دارد و به­کارگیری آن شاید بتواند اثر بخشی فعالیت های بالینی اساتید و دانشجویان را بهبود بخشد .

 


مهدی رضائی، حمیدرضا خانکه، مهدی رصافیانی، محمدعلی حسینی،
دوره 7، شماره 13 - ( 1-1393 )
چکیده

زمینه و هدف: آموزش بالینی یک از اجزای مهم و اساسی از برنامه آموزشی کاردرمانی است. با توجه به اهمیت نحوه‌ی شروع و برگزاری اولین کلینیک آموزشی، این مطالعه در پی بررسی تجربیات دانشجویان کاردرمانی در اولین کارآموزی بالینی است. روش بررسی: با استفاده از روش نمونه گیری مبتنی بر هدف، 8 دانشجوی کاردرمانی دانشگاه‌های علوم بهزیستی و علوم پزشکی تهران و شهید بهشتی که اولین ترم آموزش بالینی را سپری کرده بودند، انتخاب و از آن‌ها مصاحبه‌ی نیمه ساختار یافته به عمل آمد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از روش آنالیز محتوای گرنهایم استفاده شد. یافته‌ها: از مجموع هشت مصاحبه 254 کد اولیه به دست آمد. این کدها در طی فرآیند تجزیه و تحلیل به سه مفهوم اصلی شامل: مربی و آموزش بالینی، برنامه‌ی آموزشی و محیط آموزشی تقسیم و مفاهیم فرعی شامل اهمیت جلسات ابتدایی، تجربه ارتباط با مربی، نیاز به نظارت و فیدبک صحیح، نحوه‌ی تشکیل پرونده و گزارش نویسی، لکچر به‌عنوان استراتژی آموزشی، تنوع در ارزیابی عملکرد دانشجو، شکاف بین آموزش نظری و آموزش بالینی، مشاهده بالینی واحدی کم اثر، نقش برنامه ریزی، پرسنل بعنوان عوامل تاثیر گذار و ویژگی‌های مرکز و ساختار فیزیکی دسته بندی شدند. نتیجه گیری: یافته های این پژوهش نشان داد که دانشجویان کاردرمانی تجربه خوشایندی از اولین حضور خود در آموزش بالینی نداشته و با مشکلاتی روبرو بودند. لذا ضروری به‌نظر می‌رسد مسوولین در برنامه‌ریزی‌های آموزشی برای رفع این مشکلات به منظور تحقق بیشتر اهداف آموزش بالینی کاردرمانی تلاش بیشتری به کار بندند.
پیمان پرویزراد، سارا رضائی،
دوره 7، شماره 13 - ( 1-1393 )
چکیده

زمینه و هدف: دانش آموختگان رشته‌ی بهداشت عمومی پس از فراغت از تحصیل ، کارشناس حرفه‌ای در نظام سلامت خواهند بود تا با قرار گرفتن کنار سایر کارکنان سلامت ، مسوولیت تامین ، حفظ و ارتقای سلامت جامعه را به عهده گیرند برای انجام این مهم دانشجویان فوق باید دانش و مهارت لازم را عمدتا در دوره‌ی کارآموزی ، کسب نمایند، این پژوهش با هدف بررسی واحد درسی کارآموزی رشته‌ی بهداشت عمومی از طریق کسب عمیق دیدگاه های گروه آموزشی و دانشجویان مربوطه در دانشگاه علوم پزشکی مازندارن انجام گرفت. . روش بررسی: در این پژوهش کیفی ،نمونه گیری به شکل هدفمند از بین جامعه کارآموزان، فارغ التحصیلان و گروه آموزشی بهداشت عمومی در دانشکده‌ی بهداشت انجام شدو مصاحبه هایی به‌صورت نیمه ساختار یافته صورت گرفت. بنابراین نتایج حاصل از مصاحبه‌ها ، ما را برای انتخاب نمونه‌ی بعدی راهنمایی کرده ، به ترتیب نمونه‌های بعدی به‌دست آمدند تا جایی که دیگر ایده جدیدی به‌دست نیامد ، پس از گردآوری اطلاعات از نمونه ها به‌تعداد یازده نفر ، یافته های پژوهش به روش آنالیز محتوا ، مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفتند . یافته‌ها : از تجزیه و تحلیل داده های پژوهش حاضر پنج درون مایه‌اصلی و تعدادی درون مایه‌ی فرعی حاصل شد. ارزیابی سرفصل های کارآموزی ، انتظارات از کارآموزی ، انگیزه‌ی دانشجویان از حضور در کارآموزی ، پرورش مهارت های غیرفنی و مدیریت و برنامه ریزی کارآموزی از این دسته‌اند. نتیجه گیری: :نتایج مطالعه نشان داد که ضعف برنامه ریزی منسجم عامل بروز مشکلات عمده در کارآموزی دانشجویان می باشد ، لذا لازم است مسوولان با برنامه های منسجم تر در جهت ارتقای کیفیت کارآموزی گام بردارند.
عباس علامی، فاطمه صفاری،
دوره 7، شماره 13 - ( 1-1393 )
چکیده

زمینه و هدف: منظور از برگزاری آزمون آسکی، ارزشیابی مهارت های دانشجویان در مقاطع بالینی است. در ایران استفاده از سناریوهای کتبی در ایستگاه های آزمون آسکی متداول است. هدف از این بررسی تعیین ضریب همبستگی نتایج آزمون آسکی با آزمون پیش کارورزی در صورت استفاده از این نوع طراحی ایستگاه بود. روش بررسی: این مطالعه مقطعی (Cross sectional)، بر روی نمرات آزمون آسکی 48 دانشجوی سال پنجم پزشکی دوره کارآموزی در سال 1391 صورت گرفت. همبستگی نمرات هر یک از ایستگاه ها و نمره‌ی کل آزمون آسکی با نمره‌ی آزمون پیش کارورزی به روش ضریب همبستگی R Pearson محاسبه شد. جهت تعیین همسانی درونی نمرات ایستگاه های آزمون، همبستگی نمره هر ایستگاه با نمره کل دانشجو در آزمون آسکی نیز محاسبه شد. یافته‌ها: در این پژوهش بین نمرات امتحان پیش کارورزی و نمرات آزمون آسکی ارتباط معنی داری یافت نشد. همبستگی منفی بین نمرات دو ایستگاه انجام پروسیجر بر روی مولاژ و آزمون پیش کارورزی وجود داشت. ضریب همبستگی نمرات آزمون پیش کارورزی با میانگین نمرات 3 ایستگاه عملی 07/0- با 65/0 P=و ضریب همبستگی آن با میانگین نمرات 6 ایستگاه مبتنی بر سناریو کتبی 32/0 با 02/0 P= محاسبه شد که مورد اخیر از نظر آماری معنی دار بود. در بررسی ثبات درونی آزمون، ایستگاه طب داخلی با 81/0 بالاترین و ایستگاه سنجش مهارت معاینه‌ی چشم با 17/0 از پایین ترین ضریب همبستگی برخوردار بودند. نتیجه‌گیری: پیشنهاد می شود از طراحی ایستگاه ها مبتنی بر سناریوهای کتبی خودداری شود. در غیر این صورت آزمون آسکی همان بخش هایی از صلاحیت های بالینی که در آزمون پیش کارورزی مورد ارزیابی قرار می گیرد را خواهد سنجید.
محمدرضا دین محمدی، فرهاد رمضانی بدر، حمید پیروی، ندا مهرداد،
دوره 7، شماره 15 - ( 6-1393 )
چکیده

مقدمه: یادگیری در محیط های بالینی بخش مهمی از برنامه آموزشی دانشجویان پرستاری به شمار می آید. تعامل موثر و پویای دانشجویان با اعضای تیم مراقبت سلامتی، مربیان، محیط های بالینی و عناصر آن منجر به تکامل حرفه ای آنها می گردد. هدف این مقاله، گزارش بخشی از یک مطالعه اصلی است که به توصیف تجارب سال آخر دانشجویان کارشناسی پرستاری در محیط های بالینی می پردازد. روش ها: در این مطالعه کیفی، دوازده دانشجوی کارشناسی پرستاری شاغل به تحصیل در دو دانشکده پرستاری و مامایی بزرگ تهران و دو دانش آموخته کارشناسی پرستاری با نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. داده های مطالعه از طریق مصاحبه عمیق نیمه ساختار یافته در دوره کارآموزی های بالینی جمع آوری و با روش نظریه پایه استراس و کوربین (1998) مورد تحلیل قرار گرفت. یافته ها: فخر حرفه ای به عنوان یکی از یافته های مهم مطالعه اصلی با سه طبقه فرعی کفایت حرفه ای، پذیرش از سوی دیگران و تمرین حرفه ای شدن تظاهر نمود. فخر حرفه ای، تجربه ای بود که در شرکت کنندگان مطالعه غالبا از اواخر برنامه آموزشی همزمان با نیمسال ششم یا هفتم تحصیلی آغاز و توسعه پیدا می کرد. دانشجویان ضمن کسب قابلیت های فردی و شایستگی های حرفه ای لازم، به جهت حضور طولانی در محیط های بالینی فرصت کافی برای تعامل و ارتباط با بیماران و اعضای تیم مراقبت پیدا می کردند. این مسئله پذیرش آنها را از سوی اعضای تیم مراقبت تسهیل می نمود. همچنین آنها در این مرحله از دوره آموزشی در می یافتند که باید خود را برای حضور در محیط های واقعی کار آماده نمایند. نتیجه گیری: فخر حرفه ای تجربه ای بود که غالب شرکت کنندگان مطالعه در سال آخر برنامه آموزشی، همزمان با برنامه کارآموزی در عرصه احساس می نمودند. بازنگری مجدد در فلسفه، رسالت و اهداف برنامه کارآموزی در عرصه (اینترشیپ)، اصلاح و اجرایی صحیح آن در عمل می تواند آثار و پیامد های مثبت و سازنده ای در تجربه اجتماعی شدن و گذر نقشی دانشجویان کارشناسی پرستاری بر جای گذارد. پیشنهاداتی برای بهبود تجارب بالینی در سال آخر برنامه آموزشی دانشجویان ارائه گردیده است.
سمیرا مهرعلیزاده، راهب قربانی، سعید حاجی اقاجانی، سمیه شفیعی،
دوره 7، شماره 16 - ( 9-1393 )
چکیده

زمینه و اهداف: در حال حاضردراکثر بخش های بالینی دانشگاه علوم پزشکی سمنان یکی از روشهای ارزشیابی نهایی استفاده از روش OSCEاست. این مطالعه به منظور بررسی کیفیت این آزمون از دیدگاه دستیاران تخصصی و دانشجویان دکترای عمومی می باشد. روش بررسی: دراین مطالعه مقطعی دیدگاه دانشجویان پزشکی مقاطع دستیاری ،کارورزی وکارآموزی در خصوص کیفیت آزمون OSCE مورد ارزیابی قرار گرفت. این دانشجویان حداقل یک بار در امتحان OSCE شرکت کرده بودند. یافته ها: نگرش کلی دستیاران تخصصی در خصوص برگزاری آزمون OSCE مثبت بود در حالی که کارآموزان و کارورزان به اندازه دستیاران نظر مثبتی نداشتند(034/0 p=) . در مورد کیفیت سوالات آزمون نتایج نشان داد که دستیاران سال سوم و چهارم نظرات مثبت تری نسبت به کارآموزان و کارورزان داشتند(037/0p= ). در خصوص زمان اختصاص داده شده به هر ایستگاه ،دستیاران سال سوم نظرات موافق تری نسبت به کارآموزان داشتند(001/0p<). نتیجه گیری:استفاده از نظرات ارزشمند ذینفعان موجب بهبود برنامه ریزی آموزشی توسط اساتید و ارتقاء سطح آموزش می شود. جهت تقویت و ارتقاء برگزاری امتحانات با روش نوین به تحقیقات بیشتری نیاز است.
مهدی مشکی، عاطفه دهنوعلیان، ملیحه شارعی نیا،
دوره 7، شماره 16 - ( 9-1393 )
چکیده

زمینه و هدف: اخیرا تغییرات زیادی درآموزش پزشکی درسراسر جهان رخ داده است به همین دلیل درک دانشجویان از محیط آموزشی موردتوجه خاصی قرار گرفته است. هدف ازاین پژوهش مقایسه درک دانشجویان در مرحله کارآموزی با دانشجویان در مرحله تئوری از محیط های آموزشی و مقایسه بین دو جنس ورشته های تحصیلی مختلف دردانشگاه علوم پزشکی گناباددر سال 1390 میباشد. روش بررسی: این پژوهش از نوع مقطعی می باشد که در آن 234 نفر از دانشجویان رشته های پرستاری و مامائی(98 نفر)، بهداشت(57 نفر)، پیراپزشکی(62 نفر)وپزشکی(17 نفر)دانشگاه علوم پزشکی گناباد شرکت کردند.ابزار گردآوری داده هاپرسشنامه استاندارد DREEM(Dundee Ready Educational Environment Measure) بود.این پرسشنامه استاندارد شامل50 سوال که در پنج حیطه یادگیری،اساتید،ادراک دانشجو از توانایی علمی خود، جوآموزشی وادراک دانشجو ازشرایط اجتماعی خودبود.داده های حاصل بعد ازورودبه نرم افزار SPSSنسخه 20 مورد تجزیه وتحلیل قرارگرفت. یافته ها: یافته های پژوهش نشان داد میانگین کل امتیاز DREEM برای دانشجویان 52/108 از 200 بود. همچنین دانشجویان دوره تئوری درمقایسه با دانشجویان دوره کارآموزی رضایت بیشتری ازمحیط های یادگیری داشتند که این ازنظر آماری معنی دار می باشد (003/0 =P).بین دانشجویان دختر و پسردر دوگروه از نظر آماری تفاوتی مشاهده نشد. میانگین حیطه های پرسشنامه در بین رشته های مختلف دانشگاه نشان داد که بین رشته پرستاری و مامائی باپیراپزشکی رابطه معنی داری وجود دارد(01/0=P). بحث: به طور کلی اگرچه که دانشجویان محیط یادگیری را در دانشگاه مطلوب ارزیابی نمودند اما توجه بیشتر به رعایت اصول آموزشی و ایجاد فضای مناسب آموزشی جهت یادگیری بهتر دانشجویان ضروری است و استفاده از ابزارهائی مانند DREEM می تواند در فرایند تغییر در آموزش، کمک های ارزنده ای کند.
نیکو یمانی، رضا جفایی دلویی، حسین کریمی مونقی، علیرضا ایرج پور، لیدا جراحی،
دوره 8، شماره 17 - ( 1-1394 )
چکیده

مقدمه: در الگوهای نوین آموزشی آمادگی فراگیران آن چنان مهم است که به اهمیت آن برای مشارکت فعال و خود انگیزشی فراگیران تأکید شده است؛ چرا که در یادگیری نقش بسزایی ایفا می کند. آموزش بین حرفه ای، یکی از الگوهای نوین آموزشی است که با افزایش همکاری ها، کیفیت ارائه خدمات و مراقبت از بیمار را بهبود بخشند. لذا هدف از این مطالعه بررسی آمادگی دانشجویان پزشکی عمومی و کارشناسی رادیولوژی و پرستاری دانشگاه علوم پزشکی مشهد و نیز تعیین ارتباط آن با متغیرهای زمینه ای است. روش‌ پژوهش: در مطالعه توصیفی مقطعی حاضر جامعه پژوهش شامل دانشجویان رشته های کارشناسی رادیولوژی، پرستاری و پزشکی که دوره کارآموزی و کارورزی را میگذرانند می باشد. زمان انجام پژوهش سال 91-92 است. در این پژوهش برای جمع آوری داده ها از ابزار آمادگی برای یادگیری بین حرفه ای استفاده شد. یافته ها: تعداد 330 نفر به پرسشنامه ها پاسخ دادند و داده های 305 پرسشنامه تحلیل شد.. میانگین امتیاز آمادگی دانشجویان پرستاری دانشگاه علوم پزشکی مشهد برای یادگیری بین حرفه ای 19/72 میانگین امتیاز دانشجویان رادیولوژی 84/72 و میانگین دانشجویان پزشکی 45/68 بدست آمد. همچنین انحراف معیار نمرات دانشجویان به ترتیب 36/9, 86/7 و 85/9 بدست آمد. رابطهء بین نمرات آمادگی دانشجویان برای یادگیری بین حرفه ای و متغیر جنسیت و رشته تحصیلی معنادار نبود. بین آمادگی دانشجویان رادیولوژی و پزشکی و متغیر سن رابطه معنی داری وجود نداشت، اما در دانشجویان پرستاری این رابطه معنی دار بود. نتیجه گیری: نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که دانشجویان در هر سه گروه از میزان آمادگیی بالاتر از حد متوسط که همان میانگین نمرات کل در پرسشنامه است برخوردارند. با توجه به اینکه در این مطالعه امادگی دانشجویان در حد بالاتر از متوسط که سطح مطلوبی است، قرار داشت و از طرفی ارتباطی بین آمادگی دانشجویان و متغیرهای زمینه ای وجود نداشت، این امکان را به برنامه ریزان و مدیران آموزشی میدهد تا بتوانند با محدودیتهای کمتر و در نظر گرفتن سایر عوامل در جهت توسعه آموزش بین حرفه ای گام بردارند.
منصور غفوری فرد، علی بایندر، محمد زیرک،
دوره 8، شماره 20 - ( 10-1394 )
چکیده

زمینه و هدف: آموزش بالینی قسمت مهمی از دوره‌های آموزشی دانشجویان پرستاری و مامایی و اساس مهارت‌های حرفه‌ای و شایستگی‌های بالینی در آنان می‌باشد.تربیت کارکنان باکفایت مستلزم آموزش بالینی باکیفیت بالا می‌باشد. این مطالعه با هدف بررسی وضعیت آموزش بالینی دانشگاه علوم پزشکی زنجان از دیدگاه دانشجویان پرستاری و مامایی انجام شده است. روش بررسی: این مطالعه توصیفی-مقطعی با شرکت 100 دانشجوی پرستاری و مامایی که به روش سرشماری انتخاب شده بودند در سال تحصیلی 92-91 در دانشگاه علوم پزشکی زنجان انجام شد. برای جمع‌آوری داده‌های تحقیق از پرسشنامه‌ای دو قسمتی استفاده شد که بخش اول مشخصات دموگرافیک و بخش دوم شامل 33 مولفه بود که وضعیت آموزش بالینی را در 5 حیطه اهداف و برنامه آموزشی، ویژگی‌های مربی، خصوصیات محیط آموزشی، کیفیت تعاملات بین دانشجویان و سایر کارکنان و نظارت و ارزشیابی مورد بررسی قرار می‌داد. داده‌ها با استفاده از نرم افزار spss v.17 و با استفاده از آمار توصیفی و آزمون کای دو مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها: نتایج نشان داد که ارائه اهداف درس در اولین روز کارآموزی، حضور به موقع مربی، انتظار حضور به موقع دانشجو در محل کارآموزی، تعاملات خوب مربی با دانشجویان و مهارت کافی مربی در انجام امور بالینی مهمترین نکات قوت و اهمیت ندادن به نظرات دانشجو در برنامه‌ریزی کارآموزی، عدم تقویت اعتماد به نفس دانشجو، ضعف دانشجو در تصمیم‌گیری برای برنامه‌ریزی مراقبت از بیمار، تعدد دانشجو در بخش، عدم ایجاد انگیزه کافی توسط محیط آموزشی، به‌عنوان مهمترین نقاط ضعف برنامه آموزش بالینی گزارش شدند. نتیجه‌گیری: گرچه برخی از ابعاد حرفه‌ای آموزش بالینی در سطح خوبی است، ولی هنوز نقاط ضعفی وجود دارد که زنجیره یکپارچه‌ی آموزش بالینی را دچار گسستگی می‌کند. لذا اقدامات مناسبی در جهت تقویت جنبه‌های مثبت و اصلاح نقائص، برای ارتقای کیفیت آموزش بالینی ضروری است.


سعید واقعی، اعظم سالارحاجی، حسین کریمی مونقی، سید علیرضا سعادت جو، آزاده بانژاد،
دوره 9، شماره 23 - ( 6-1395 )
چکیده

زمینه و هدف: باتوجه به غیرقابل پیش بینی بودن وقایع در محیط روانپزشکی و جایگزین شدن تجارب معمول بالینی با تکالیفی از جمله ارتباط درمانی با مددجویان، به کارگیری روش­های نوین سنجش در این محیط ها  بدون در نظر گرفتن میزان پذیرش و رضایتمندی دانشجویان امکان پذیر نخواهد  بود. تعیین تاثیر به کارگیری پورت فولیو بر میزان رضایتمندی و پیشرفت تحصیلی دانشجویان پرستاری در کارآموزی روان هدف این مطالعه بود.

روش بررسی: در این مطالعه نیمه تجربی، 60 نفر از دانشجویان ترم چهار پرستاری که در حال گذراندن کارآموزی روان در بیمارستان روانپزشکی ابن سینای مشهد (تابستان 1394) بودند؛ به طور غیرتصادفی در دو گروه پورت فولیو (ارزشیابی پورت فولیو) و اهداف آموزشی (روش معمول ارزشیابی) مورد مطالعه قرار گرفتند. قبل از مداخله، اهداف آموزشی برای دو گروه  یکسان سازی شده بود. ابزار جمع آوری داده ها  شامل پرسشنامه رضایتمندی دانشجویان و آزمون  کتبی عملکردی (پیشرفت تحصیلی) بود؛ که در پایان کارآموزی اجرا شد. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار spss نسخه 5/11 و آزمون های آماری تی- مستقل، دقیق فیشر و مجذور کای انجام شد.

یافته ها: 6/51% درصد (31 نفر)دانشجویان مورد مطالعه مذکر و 3/48% درصد (29 نفر) آنها مؤنث بودند. نتایج آزمون تی مستقل نشان داد که از نظر میانگین نمره رضایتمندی دانشجویان، بین گروه پورت فولیو (5/2 ± 3/34) و اهداف آموزشی(2/4 ± 5/30) تفاوت آماری معنادار وجود داشت(001/0>p)؛ همچنین از نظرمیانگین نمره­ی پیشرفت تحصیلی بین گروه پورت فولیو (7/14±8/61) و اهداف آموزشی (2/14±0/53) نیز، تفاوت آماری معناداری وجود داشت (02/0p= ).

نتیجه گیری : به کارگیری پورت فولیو در آموزش می تواند موجب افزایش رضایتمندی و پیشرفت تحصیلی دانشجویان پرستاری در کارآموزی روان شود. لذا، توصیه می شود که مربیان پرستاری از آن جهت سنجش بالینی دانشجویان استفاده نمایند.


نادر آقاخانی، امین سهیلی، سامره اقتدار، فاطمه سارا اپرناک، بهروز سلطانی، افسانه خداپرست، لعیا مسرورفر،
دوره 10، شماره 26 - ( 6-1396 )
چکیده

زمینه و هدف: عدم کسب توانمندی، یکی از مشکلات دانش آموختگان رشته­ی پرستاری در حیطه­ی آموزش بالینی است و نظارت در آموزش بالینی از جمله راهکارهای محوری جهت ارتقاء مهارت‌های بالینی می­باشد. لذا مطالعه­ی حاضر با هدف تعیین تاثیر نظارت در آموزش بالینی بر یادگیری مهارت‌های بالینی دانشجویان پرستاری انجام گردید.
روش بررسی: مطالعه­ی حاضر از نوع شبه تجربی با طرح پیش آزمون و پس‌ آزمون بود که در آن 32 نفر از دانشجویان پرستاری دانشگاه علوم پزشکی ارومیه در سال 1394 که شرایط ورود به مطالعه را داشتند به صورت تصادفی به دو گروه آزمون و کنترل تخصیص شدند. دوره 6 هفته­ای کارآموزی برای گروه آزمون- بر اساس فرایند نظارت بالینی و برای گروه کنترل بر اساس روش مرسوم اجرا گردید. جهت جمع آوری داده­ها از چک لیست ارزیابی مهارت­های بالینی استفاده گردید.
یافته ها: گروه آزمون در مهارت‌های بالینی از قبیل تشخیص و کاربرد داروهای مورد استفاده، آموزش به بیمار و همراهان، رعایت نکات ایمنی در ایزولاسیون مستقیم و معکوس، رعایت اصول صحیح پانسمان و نمونه گیری، رگ گیری، مشارکت تیمی، پیشگیری از عفونت، رعایت نکات ایمنی و بکارگیری فرآیند پرستاری در مقایسه با گروه کنترل اختلاف معنی داری داشتند (001/0p<).
نتیجه گیری: میزان یادگیری و کسب مهارت‌های عملی در صورت اعمال نظارت در آموزش بالینی بیشتر از روش­های مرسوم کارآموزی است؛ لذا اجرای این روش به شکل گسترده­تر برای دانشجویان پرستاری در دیگر دوره­های کارآموزی نیز  توصیه می­گردد.


فخرالسادات میرحسینی، هومان منوچهری، سولماز موسوی، فاطمه حسن شیری، شعله بیگدلی، زهرا رحیمی مقدم، میمنت حسینی،
دوره 10، شماره 27 - ( 9-1396 )
چکیده

زمینه و هدف: از وظایف برنامه‌ریزان آموزش دنبال کردن برنامه‌های پویا با هدف ارتقای مستمر و ایجاد فرصت یادگیری بهینه برای یادگیرندگان است. از چالش‌های مهم آموزش بالینی، تمایل مدرسین به استفاده  از روش های آموزشی سنتی و دشواری ارزیابی و نظارت بر فعالیت های دانشجو در کارآموزی است. این مطالعه با هدف تلفیق روش‌های ارزیابی مبتنی بر عملکرد، لاگ‌بوک داپز (مشاهده مستقیم مهارت انجام رویههای بالینی) در ارایه و ارزشیابی کارآموزی عرصه دانشجویان کارشناسی هوشبری انجام شد.
روش‌ بررسی: این مطالعه دانش‌پژوهی با سنجش از طریق ارزشیابی و فقط پس آزمون، از تابستان سال1390 برای اولین بار در کشور انجام شد و طی مراحل نیازسنجی، طراحی، اجرا و ارزشیابی کارآموزی به روش تلفیقی با مشارکت  17 دانشجوی دوره­ ی اول کارشناسی هوشبری دانشکده­ ی پیراپزشکی دانشگاه علوم پزشکی کاشان صورت گرفت. داده‌های حاصل از اجرا و ارزشیابی کارآموزی با روش‌های آمار توصیفی در نرم‌افزار SPSS 16 تحلیل شد.
یافته‌ها: مشارکت‌کنندگان، میزان تاثیر روش تلفیقی را در حیطه‌های مختلف یادگیری، تعامل با گروه‌های مختلف درمانی و ارزیابی کلی آموزش، به‌ترتیب 6/70 ، 5/76 و 100% متوسط به بالا اعلام نمودند، دستیابی به اهداف کلی آموزشی دوره در همه‌ی موارد، خوب و بسیار خوب نشان داده شد.
نتیجه‌گیری: نتایج حاصل از اجرای کارآموزی نشان داد شیوه تلفیقی از دیدگاه ذینفعان، در هدایت فعالیت‌های دانشجویان در طول دوره و تعامل آنان با دیگر گروه‌ها، موفق عمل کرده است. به ‌عبارتی، استفاده از این الگو می‌تواند در ارتقای عملکرد تیمی در آموزش، افزایش کسب مهارت‌های بالینی و یادگیری عمیق‌تر کمک موثری نماید.
 
بتول عباسی، کاظم حسین زاده،
دوره 10، شماره 28 - ( 12-1396 )
چکیده

زمینه و هدف: کارپوشه ازابزارهای مهم در آموزش وارزشیابی فراگیران می­ باشد. استفاده ­از کارپوشه منجر­به کاهش­ فاصله بین تئوری وعمل می­ شود. هدف این مطالعه بازنگری درکارپوشه کارآموزی وکارورزی پرستاری سلامت جامعه بود.
روش بررسی: پژوهش حاضر یک مطالعه­ ی کیفی در پارادایم مدیریت آموزشی است که با هدف بازنگری در کارپوشه کارآموزی و کارورزی پرستاری سلامت جامعه در سال 1394 در دانشگاه علوم پزشکی قزوین انجام شد. ضمن انجام مطالعه کتابخانه ه­ای در خصوص موضوع پژوهش، ازروش ­های متنوع جمع آوری اطلاعات استفاده شد. گویه­ های کارپوشه مذکور در معیار لیکرت پنج گزینه ه­ای (کاملا ضروری-ضروری-تاحدی ضروری-ضروری نیست-غیرضروری) تنظیم شد. روایی صوری و محتوایی کارپوشه­ ی قبلی مورد بررسی قرار­گرفت و تیم پژوهشی کوریکولوم درس پرستاری سلامت جامعه را بررسی و گویه­ های کارپوشه را بر اساس آن تنظیم کرد که منجر به تولید کارپوشه نهایی شد.این کارپوشه پس از تنظیم مجددا در اختیار گروه اعضای هیات علمی قرار گرفت و روایی صوری و محتوایی آن بررسی شد.
یافته ­ها: پس از­ بررسی سرفصل جدید وزارت متبوع و نظرسنجی­ از گروه خبرگان اعضای هیات علمی مجموعه ه­ای شامل 77 گویه ­ی جدید به دست آمد. از مجموع ده بخش کارپوشه نهایی، سه بخش؛ آموزش­ سلامت، مراقبت در منزل، و ارتباطات، در کارپوشه اولیه وجود نداشتند. کارپوشه­ ی نهایی در 10 بخش و مجموعا 142 گویه شد.
نتیجه گیری: گویه­هایی که مربوط به آموزش سلامت و ارتباطات است در کارپوشه ­ی فعلی بیشتر مورد تاکید قرار گرفته است. این موضوعات در کارپوشه­ های قبلی که مورد استفاده بود مورد توجه نبودند. توجه به این مهارت­ ها سبب ارتقای پرستاری جامعه نگر خواهد شد.
 

مصطفی راد،
دوره 10، شماره 28 - ( 12-1396 )
چکیده

هدف آموزش پرستاری تربیت پرستارانی است که توان مراقبت از مددجویان را در محیط بالینی داشته باشند. یادگیری بالینی به عنوان بخش مهم و اساسی آموزش پرستاری می باشد (1).  دوره اینترشیپ دانشجویان پرستاری، آموزش حین خدمت است و یادگیری  دانشجویان از طریق تمرین مکرر در عرصه بالین و کاربرد در عمل  محقق می شود. این دوره، گذر از دوران دانشجویی و تبدیل شدن وی به پرستار می باشد. علاوه بر این علی رغم مطرح نشدن در برنامه آموزشی، دانشجویان انترشیپ کمبود نیروی انسانی درعرصه بالین تا حدی برطرف می شود (2).


سعید واقعی، مسعود کاشانی لطف آبادی، اعظم سالارحاجی، نسترن واقعی، بی بی مریم هاشمی،
دوره 11، شماره 29 - ( 3-1397 )
چکیده

زمینه و هدف: علی‌رغم اهمیت انگ اختلالات روان‌پزشکی در پیگیری و درمان این اختلالات و تأثیر آن بر انتخاب اشتغال پرستاران در مراکز بهداشت روان، توجه به آن در طی دوره کارآموزی روان کمتر مورد توجه قرار گرفته است. تعیین تأثیر کارآموزی روان بر انگ اختلالات روان‌پزشکی در دانشجویان پرستاری.
روش بررسی: در این مطالعه پس رویدادی با طرح یک گروهی پیش و پس آزمون، 93 دانشجوی ترم 4 پرستاری که در حال گذراندن کارآموزی بهداشت روان یک در بیمارستان روان‌پزشکی ابن سینا در مشهد بودند؛ به صورت خوشه‌ای تصادفی و سهمیه‌ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه انگ فراهم کنندگان مراقبت بهداشتی Kassam بود که در سه دوره زمانی قبل از شروع کارآموزی روان، آخرین روز کارآموزی روان و یک ماه پس از پایان کارآموزی روان تکمیل گردید. تحلیل داده‌‌ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر انجام شد.
­یافته‌ها: نتایج مطالعه حاضر نشان داد که از نظر تغییرات نمره کل انگ بین مراحل قبل از شروع کارآموزی روان (5/6 ± 0/58)، آخرین روز کارآموزی روان (4/5 ± 9/55) و یک ماه پس از پایان کارآموزی روان (6/5 ± 3/54)  تفاوت معناداری وجود داشت (p<0/001)
نتیجه گیری: کارآموزی روان بر کاهش انگ اختلالات روانپزشکی در دانشجویان پرستاری مؤثر بود.
 

علی جنتی، فریبا دهقانی میلق، محمدرضا نریمانی، معصومه قلیزاده، ندا کبیری،
دوره 11، شماره 29 - ( 3-1397 )
چکیده

زمینه و هدف: شناسایی و برطرف کردن نقاط قوت و ضعف درس کارآموزی در رشته­‌ی مدیریت خدمات بهداشتی و درمانی در بهبود کیفیت و اثربخشی این درس امری ضروری می­‌باشد. مطالعه­‌ی حاضر با هدف بررسی دیدگاه دانشجویان رشته‌­ی مدیریت خدمات بهداشتی و درمانی دانشکده­‌ی مدیریت و اطلاع رسانی دانشگاه علوم پزشکی تبریز درباره­‌ی مشکلات دروس کارآموزی طراحی و اجرا گردید.
روش بررسی: مطالعه­‌ی حاضر یک مطالعه‌­ی توصیفی کیفی می‌­باشد که در سال 1393 بر روی دانشجویان رشته‌­ی مدیریت خدمات بهداشتی و درمانی دانشکده‌­ی مدیریت و اطلاع رسانی دانشگاه علوم پزشکی تبریز انجام شده است. داده‌­ها از طریق برگزاری چهار جلسه بحث گروهی متمرکز با حضور 8 تا 10 نفر در هر جلسه جمع آوری و به روش تحلیل محتوا، تجزیه و تحلیل گردید.
یافته‌ها: مشکلات درس کارآموزی در عرصه 1 تا 4 مقطع کارشناسی رشته‌­ی مدیریت در 3 حیطه مشکلات مربوط به مربیان، مشکلات مربوط به فیلد کارآموزی و مشکلات مربوط به کارپوشه ارایه شده به منظور ارزیابی از دیدگاه دانشجویان بررسی شدند. در هر حیطه درون مایه­‌های اصلی و فرعی استخراج شدند که در مجموع شامل 8 درون مایه اصلی و 30 درون مایه فرعی بودند.
نتیجه گیری: با توجه به نتایج مطالعه­‌ی حاضر توصیه می­‌گردد به منظور برطرف کردن بخشی از نقاط ضعف این درس، بازنگری کلی در کوریکولوم کارآموزی در عرصه شامل اصلاح طرح درس و سرفصل­‌های دروس، اصلاح و بازنگری اساسی کارپوشه بر اساس به روز ترین مطالب مرتبط نظام سلامت و نیاز بازار کار انجام گیرد.


صفحه 1 از 2    
اولین
قبلی
1
 

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله توسعه آموزش می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | Journal of Medical Education Development

Designed & Developed by : Yektaweb