دوره 19، شماره 75 - ( 2-1390 )                   جلد 19 شماره 75 صفحات 48-57 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Jaberi Y, Changizian L, Mazlomzadeh S. Predictors of Outcome in In-Hospital Cardio-Pulmonary Resuscitation. zumsj. 2011; 19 (75) :48-57
URL: http://zums.ac.ir/journal/article-1-1491-fa.html
جابری یحیی، چنگیزیان لیدا، مظلوم زاده سعیده. بررسی میزان موفقیت احیا‌ی قلبی ریوی داخل بیمارستانی و عوامل مرتبط با آن. مجله‌ی علمی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی زنجان. 1390; 19 (75) :48-57

URL: http://zums.ac.ir/journal/article-1-1491-fa.html


چکیده:   (15023 مشاهده)

چکیده مقدمه: احیا‌ی قلبی ریوی مجموعه‌ی اقداماتی است که به منظور بازگرداندن حیات پس از مرگ بالینی انجام می‌شود. احیای قلبی در بیماران بستری در بیمارستان روز به روز گسترش بیشتری پیدا کرده است. با توجه به تفاوت‌های عمده‌ی ترکیب بیماران و نیز سرعت شروع احیا و وجود تیم احیا در بیمارستان عوامل موفقیت این دو تفاوت‌های عمده‌ای با هم دارند. به منظور بررسی عوامل مرتبط با موفقیت احیای قلبی -ریوی داخل بیمارستانی مطالعه‌ی حاضر انجام شد. روش بررسی: در این مطالعه‌ی توصیفی- مقطعی کلیه‌ی موارد احیای قلبی داخل بیمارستانی در بیمارستان ولی عصر زنجان طی سال 1387 مورد مطالعه قرار گرفت. رابطه‌ی متغیر‌های سن، جنس، نوع بیماری، فاصله‌ی بستری تا ایست قلبی، فاصله‌ی کلاپس تا شروع احیا، فاصله‌ی کلاپس تا حضور تیم احیا، فاصله‌ی کلاپس تا شروع انتوباسیون، فاصله‌ی کلاپس تا کاردیوورژن، اولین ریتم قلب در مونیتورینگ پس از ایست، تعداد دفعات احیا، محل بستری، طرز ایست قلبی، و بخش بستری با موفقیت احیا آنالیز شد. یافته‌ها: از 302 مورد احیا انجام شده (54 درصد زن و 46 درصد مرد) 72 مورد احیا (8/23 درصد) موفقیت اولیه و 10 مورد احیا (3/3 درصد) موفقیت نهایی داشتند. در این مطالعه پس از تعدیل کردن سایر متغیرهای مداخله‌گر متغیرهای فاصله‌ی کلاپس تا حضور تیم احیا، مونیتور نبودن بیمار قبل از ایست قلبی و اولین ریتم در مونیتور به طور مستقل پیش‌گویی کننده‌ی موفقیت احیا بودند. نتیجه‌گیری: وجود تیم احیا در بیمارستان و استفاده هر چه سریع‌تر از آن مهم‌ترین عامل افزایش کارایی احیا داخل بیمارستانی است. ولی استفاده از مونیتورینگ و استفاده از بخش‌های ویژه، در عمل باعث افزایش موفقیت نیستند. به نظر می‌رسد چون مونیتورینگ بیماران و استفاده از بخش‌های ویژه خیلی دیر و فقط برای بیماران مشرف به مرگ مورد استفاده قرار می‌گیرند، لذا کمکی به افزایش کارایی احیای قلبی نمی‌کنند.

متن کامل [PDF 217 kb]   (2507 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۹۰/۳/۱۸ | پذیرش: ۱۳۹۳/۴/۱ | انتشار: ۱۳۹۳/۴/۱

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی زنجان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2018 All Rights Reserved | ZUMS Journal

Designed & Developed by : Yektaweb