دوره 22، شماره 92 - ( 3-1393 )                   جلد 22 شماره 92 صفحات 14-22 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Kayalha H, Roushanfekr M, Ahmadi M. The Comparison of Ondansetron and Meperidine to Prevent Shivering after Anesthesia in Patients Undergoing Lower Limb Orthopedic Surgeries with General Anesthesia. zumsj. 2014; 22 (92) :14-22
URL: http://zums.ac.ir/journal/article-1-2674-fa.html
کیالها حمید، روشنفکر محمد قاسم، احمدی مریم. مقایسه‌ی اندانسترون و مپریدین در پیشگیری از لرز پس از بیهوشی در بیماران تحت جراحی ارتوپدی اندام تحتانی با بیهوشی عمومی. مجله‌ی علمی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی زنجان. 1393; 22 (92) :14-22

URL: http://zums.ac.ir/journal/article-1-2674-fa.html


چکیده:   (8144 مشاهده)

زمینه‏ و هدف‏: ‏یکی ‏از شایع‌ترین مشکلات پس‏از بیهوشی عمومی لرز می‏باشد.‏ مپریدین داروی انتخابی برای درمان لرز بوده، در پیشگیری‏ از لرز نیز موثر است. اما عوارض جانبی پرخطری دارد.‏اندانسترون دارویی موثر اما فاقد عارضه‏ی پرخطر می‏باشد. ‏این پژوهش با هدف مقایسه‏ی مپریدین و اندانسترون با‏ یکدیگر و با دارونما در پیشگیری‏ از لرز پس‏از بیهوشی انجام شد. روش‏بررسی‏:‏ در ‏این کارآزمایی بالینی تصادفی بیماران به سه گروه 35 نفره تقسیم شدند. ‏بعد‏از دریافت پیش‏دارو و بلافاصله قبل‏از القای بیهوشی Sao2‏ (اشباع اکسیژن شریانی) ‏با پالس‏اکسیمتر ثبت شده، به بیماران گروه O اندانسترون 4 میلی‌گرم، ‏گروه M مپریدپن 25 میلی‌گرم و گروه C نرمال سالین 2 میلی‌گرم به صورت مستقیم داخل وریدی تزریق شد.‏همه بیماران به روش مشابه‏ای تحت بیهوشی عمومی قرار‏گرفته و بلافاصله بعد‏از خروج لوله تراشه به صورت awake به ریکاوری منتقل شدند.‏ در دقایق 5 و 15 پس از ورود به ریکاوری Sao2 با پالس اکسی‏متر و نیز لرز بر اساس سیستم درجه‏بندی مشابه‏ای مورد بررسی و ثبت قرار گرفتند.‏ جهت تحلیل داده‏ها از آنالیز واریانس ‏(آزمون‏های کای‏مربع؛ ANOVA و زیرآزمون Tukey) ‏استفاده شد. یافته‏ها‏:‏ فراوانی لرز در دقایق 5 و 15در دو گروه M وO معادل هم و کمتر از گروه کنترل بود (P<0/05).‏ همچنین Sao2 در گروه O در دقایق 5 و 15 پس از بیهوشی افت نکرد؛ حال آن‌که در گروه‌های M و C کاهش اندکی را نشان داد. نتیجه گیری‏:‏ چنین استنباط می‏گردد که 4 میلی‌گرم اندانسترون معادل 25 میلی‌گرم مپریدین داخل وریدی بلافاصله قبل‏از القای بیهوشی در کاهش لرز پس‏از بیهوشی موثر می‏باشد.‏ همچنین با اندانسترون هیچ‌گونه کاهشی در Sao2 رخ نمی‏دهد. بنابراین به‌کار بردن اندانسترون به‌جای مپریدین جهت پیشگیری از لرز پس‏از بیهوشی مطلوب می‏باشد.

متن کامل [PDF 164 kb]   (1898 دریافت)    
نوع مطالعه: كاربردي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۹۳/۴/۱ | پذیرش: ۱۳۹۳/۴/۱ | انتشار: ۱۳۹۳/۴/۱

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی زنجان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | ZUMS Journal

Designed & Developed by : Yektaweb