دوره 24، شماره 106 - ( 5-1395 )                   جلد 24 شماره 106 صفحات 79-89 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Aliparasti M, Dadkhah M, Alipour M, Almasi S, Feizi H. Effect of Ghrelin on Bax/Bcl-2 Gene Expression Ratio in Lung Tissue of Rats with Chronic Hypoxia. zumsj. 2016; 24 (106) :79-89
URL: http://zums.ac.ir/journal/article-1-3695-fa.html
علیپرستی محمدرضا، دادخواه مسعود، علیپور محسن، الماسی شهره، فیضی هادی. تاثیر گرلین بر نسبت بیان ژن Bax/Bcl-2 در بافت ریه موش‌های صحرایی نگهداری شده در شرایط هیپوکسی مزمن. مجله‌ی علمی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی زنجان. 1395; 24 (106) :79-89

URL: http://zums.ac.ir/journal/article-1-3695-fa.html


دانشگاه علوم پزشکی زنجان
چکیده:   (2580 مشاهده)

زمینه و هدف: گرلین اعمال شناخته شده متعددی دارد. یکی از نقش‌های جدید آن اثر ضد آپوپتوزی می‌باشد. اما این اثر گرلین در آپوپتوز احتمالی القا شده توسط هیپوکسی محیطی در بافت ریه موجود زنده بررسی نشده است. هدف از این مطالعه بررسی اثر تیمار با گرلین بر میزان نسبت Bax/Bcl-2 به عنوان شاخص رخداد آپوپتوز در بافت‌های ریه موش‌های صحرایی نگهداری شده در هیپوکسی مزمن می‌باشد.

روش بررسی: تعداد 24 سر موش‌های صحرایی نر نژاد ویستار به سه گروه کنترل (C)، هیپوکسی (H) و هیپوکسی همراه با گرلین (H+G) تقسیم شدند. القای هیپوکسی در اطاقک حاوی اکسیژن 11درصد به مدت 2 هفته صورت گرفت. در طول مطالعه گروه‌های درمان، تزریق روزانه زیرجلدی سالین و گرلین دریافت نمودند. نسبت بیان ژنی Bax/Bcl-2 توسط Real-Time PCR اندازه‌گیری شد. تغییرات بافت‌شناسی در عروق ریه جدا شده با رنگ آمیزی هماتوکسیلین- ائوزین مورد بررسی قرار گرفت.

یافته‌ها: هیپوکسی مزمن سبب افزایش ضخامت دیواره و کاهش قطر مجرای عروق ریوی گردید و درمان با گرلین این تغییرات را به شرایط نرمال برگرداند. نسبت بیان ژن Bax/Bcl-2 در در بافت‌های ریه‌ی حیوانات هیپوکسیک در مقایسه با گروه کنترل تغییر معنی‌داری نشان نداد و در عین حال درمان با گرلین نیز نتوانست این نسبت را تغییر دهد.

نتیجه‌گیری: هیپوکسی مزمن، علی رغم تغییرات بافتی در عروق ریه الزاما به آسیب سلولی منجر نمی‌شود. درمان با گرلین اگرچه تغییرات بافتی را بهبود می‌بخشد ولی تاثیری بر میزان کلی آسیب بافت ریه نداشت. به نظر می‌رسد مطالعات بیشتری به خصوص در سطح سلول‌های اندوتلیال و عضله‌ی صاف عروق ضروری باشد.

متن کامل [PDF 313 kb]   (470 دریافت)    
نوع مطالعه: كاربردي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۹۵/۳/۱ | پذیرش: ۱۳۹۵/۳/۱ | انتشار: ۱۳۹۵/۳/۱

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی زنجان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | ZUMS Journal

Designed & Developed by : Yektaweb