دوره 15، شماره 58 - ( بهار 1386 )                   جلد 15 شماره 58 صفحات 24-31 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Barzegar M, Rashidi M, Jafari Rouhi A, Jouyban A, Jabbari Bar F, Melekian A. A Comparison of Phenobarbital and Phenytoin Serum Levels between Children with Status Epilepsy and Refractory Status Epilepsy. . J Adv Med Biomed Res. 2007; 15 (58) :24-31
URL: http://zums.ac.ir/journal/article-1-149-fa.html
برزگر محمد، رشیدی محمد رضا، جعفری روحی امیر حسین، جویبان ابوالقاسم، جباری بر فرناز، ملکیان آرمن. مقایسه‌ی سطح سرمی فنوباربیتال و فنی‌توئین بین کودکان مبتلا به صرع پایدار و صرع پایدار مقاوم. مجله‌ی علمی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی زنجان. 1386; 15 (58) :24-31

URL: http://zums.ac.ir/journal/article-1-149-fa.html


چکیده:   (29011 مشاهده)

چکیده زمینه و هدف: به‌ علت تغییرات زیاد کینتیک داروهای ضدتشنج در کودکان، قضاوت در مورد کارآیی فنوباربیتال و فنی‌توئین وریدی در درمان صرع پایدار مقاوم، نیازمند تعیین سطح خونی داروهای مزبور می‌باشد. علت انجام این مطالعه، تعیین و مقایسه‌ی سطوح سرمی فنوباربیتال و فنی‌توئین به‌ عنوان دو داروی مهم و شایع به‌ کار رفته در خط اول درمان کودکان مبتلا به صرع پایدار و صرع پایدار مقاوم می‌باشد. روش بررسی: سطح سرمی فنی‌توئین و فنوباربیتال در 20 کودک (1 ماهه تا 12 ساله) مبتلا به صرع پایدار مقاوم (کاندید برای دریافت میدازولام) با 20 کودک مبتلا به صرع پایدار مراجعه‌کننده به بخش اورژانس بیمارستان کودکان دانشکده‌ی پزشکی تبریز که از نظر سن، جنس، اتیولوژی، شکل تشنج و مصرف داروهای تشنجی قبلی با یکدیگر جور شده بودند، مقایسه گردید. یافته‌ها: در بیماران مبتلا به صرع پایدار و صرع پایدار مقاوم میانگین سطح سرمی فنوباربیتال به ترتیب 7/12 ± 03/28 و 78/20 ± 22/37 میکروگرم به ازای هر میلی‌لیتر و سطح سرمی فنی‌توئین به ترتیب 80/16 ± 38/30 و 81/14 ± 42/31 میکروگرم به ازای هر میلی‌لیتر اندازه‌گیری شد. اختلاف معنی‌داری بین میانگین سطح سرمی فنوباربیتال (1/0 P=) و فنی‌توئین (8/0 P=) در دو گروه فوق وجود نداشت. ارتباط معنی‌داری بین سطح خونی فنوباربیتال با افزایش سن در گروه صرع پایدار (1/0 P=) و گروه صرع پایدار مقاوم (8/0 P=) مشاهده نگردید. برخلاف آن افزایش سطح خونی فنی‌توئین با افزایش سن در گروه صرع پایدار (004/0 P=) و گروه صرع پایدار مقاوم (01/0 P=) همراه بود. سطح خونی داروها در هر دو گروه در محدوده‌ی درمانی بود. نتیجه‌گیری: تغییرات بالای فارماکوکینتیک داروهای ضد‌تشنج در کودکان تفاوتی در سطح خونی داروهای فنی‌توئین و فنوباربیتال وریدی در دو گروه صرع پایدار و صرع پایدار مقاوم ایجاد نمی‌کند و مقاوم شدن صرع پایدار شاید به‌ ‌دلیل ماهیت بیماری یا سایر علل ناشناخته است که جهت شناخت آن‌ها مطالعات دیگری پیشنهاد می‌شود.

متن کامل [PDF 200 kb]   (3213 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی |
دریافت: ۱۳۸۶/۹/۱۴ | پذیرش: ۱۳۹۳/۴/۹ | انتشار: ۱۳۹۳/۴/۹

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی زنجان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | J Adv Med Biomed Res

Designed & Developed by : Yektaweb