دوره 13، شماره 50 - ( فروردين 1384 )                   جلد 13 شماره 50 صفحات 44-50 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Seroprevalence of Toxocariasis in Children Aged 1-9 years in Hamadan – 2002. J Adv Med Biomed Res. 2005; 13 (50) :44-50
URL: http://zums.ac.ir/journal/article-1-367-fa.html
فلاح محمد، عظیمی افشین، طاهر خانی حشمت اله. شیوع سرمی توکسوکاریازیس در کودکان زیر 10 سال شهرستان همدان سال 1381. مجله‌ی علمی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی زنجان. 1384; 13 (50) :44-50

URL: http://zums.ac.ir/journal/article-1-367-fa.html


چکیده:   (29092 مشاهده)

چکیده زمینه و هدف: توکسوکاراکانیس شایع‌ترین نماتود روده ای سگ و مهمترین عامل ایجاد کننده‌ی لارو مهاجر احشایی ( توکسوکاریازیس ) در انسان به ویژه در کودکان است. با توجه به شیوع بالای انگل در سگ‌ها، آلودگی خاک پارک‌های منطقه به تخم انگل و عدم وجود اطلاعات دقیق در این زمینه، مطالعه‌ی حاضر به منظور تعیین شیوع سرمی این بیماری در کودکان زیر 10 سال مناطق شهری و روستایی شهرستان همدان در سال 1381 انجام گرفت. روش بررسی : این مطالعه‌ی توصیفی با نمونه‌گیری خوشه‌ای تصادفی بر روی 544 کودک زیر 10 سال(408 نفر در مناطق شهری و136 نفر در مناطق روستایی) انجام گرفت. بعد از گرفتن 2 الی 5/2 سی‌سی نمونه‌ی خون و انجام آزمایش به روش الایزا وبا استفاده از آنتی ژن دفعی ـ ترشحی لارو مرحله‌ی دوم (TES) موارد مثبت تعیین گردید. برای ارزیابی و تفسیر نتایج از شاخص مثبت بودن (I.P) استفاده شد و آن دسته از نمونه‌هایی که I.P آن‌ها بیش از 1/1 بود، از نظر آلودگی مثبت در نظر گرفته شدند. نتایج با استفاده از آمار توصیفی و آزمون آماری کای‌دو مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها: شیوع سرمی بیماری 3/5 درصد بود. در 19 نفر (5/3 درصد) میزان آنتی بادی در محدوده‌ی میانی و در 496 نفر (2/91 درصد) نتیجه‌ی منفی گزارش گردید. از 29 کودک (3/5 درصد) که نتایج آن‌ها مثبت شد، 14 نفر (3/5 درصد) مذکر و 15 نفر (6/5 درصد) مونث بودند. هم‌چنین 23 نفر (6/5 درصد) در شهر و 6 نفر (4/4 درصد) در روستا سکونت داشتند. از 29 کودک نام‌ برده 3 نفر (7/5 درصد) در گروه سنی 1 تا 3 سال، 14 نفر (3/5 درصد) در گروه سنی 4 تا 6سال و 12 نفر (3/5 درصد) در گروه سنی 7 تا 9 سال قرار داشتند. آزمون کای‌ دو بین جنس و گروه‌های سنی با آلودگی ارتباط معنی داری نشان نداد. نتیجه‌گیری: علی رغم آن که گزارش تیتر مثبت الایزا معیار چندان مناسبی برای تشخیص توکسوکاریازیس بدون علامت در مناطق با شیوع کم نمی باشد، با این حال مطالعه‌ی حاضر تایید کننده‌ی شیوع قابل توجه توکسوکاریازیس به عنوان یک مشکل بهداشتی در این منطقه است.

متن کامل [PDF 126 kb]   (2654 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی |
دریافت: ۱۳۸۷/۷/۸ | پذیرش: ۱۳۹۶/۳/۱۶ | انتشار: ۱۳۹۶/۳/۱۶

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله پیشرفت‌های تحقیقات پزشکی و زیست پزشکی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | J Adv Med Biomed Res

Designed & Developed by : Yektaweb