دوره 25، شماره 110 - ( 3-1396 )                   جلد 25 شماره 110 صفحات 34-45 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Sadoughi S, Edalatmanesh M. The Effect of Curcumin and Weak Low-frequency Electromagnetic fields on Thyroid Hormones in Type 1 Male Diabetic Rats. zumsj. 2017; 25 (110) :34-45
URL: http://zums.ac.ir/journal/article-1-4283-fa.html
صدوقی سید دامون، عدالت منش محمد امین. اثر کورکومین و میدان الکترومغناطیس ضعیف با بسامد پایین بر هورمون‌های تیروئیدی در موش‌های صحرایی دیابتی نوع یک. مجله‌ی علمی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی زنجان. 1396; 25 (110) :34-45

URL: http://zums.ac.ir/journal/article-1-4283-fa.html


دانشگاه آزاد واحد شیراز
چکیده:   (1125 مشاهده)

زمینه و هدف: دیابت فعالیت طبیعی محور هیپوفیز- تیروئید را تحت تاثیر قرار می‌دهد. با توجه به اثرات ضد دیابتی و آنتی‌اکسیدانی کورکومین و اثرات متفاوت میدان‌های الکترومغناطیس بر سلول‌های جانوری، این مطالعه به‌منظور تعیین اثر کورکومین و میدان الکترومغناطیس ضعیف با بسامد پایین بر سطح سرمی هورمون‌های تیروئیدی در موش‌های صحرایی دیابتی انجام شد.

روش بررسی: 49 سر موش صحرایی نر به 7 گروه مساوی تقسیم شدند. شامل: شاهد سالم و شاهد دیابتی (DMSO)، دیابتی 1 (200 میلی‌گرم بر کیلوگرم کورکومین)، دیابتی 2 (کورکومین+ میدان الکترومغناطیس 30 گاؤس)، دیابتی 3 (کورکومین+ میدان الکترومغناطیس 500 گاؤس)، دیابتی 4 (میدان الکترومغناطیس 30 گاؤس)، دیابتی 5 (میدان الکترومغناطیس 500 گاؤس). گروه‌های شاهد دیابتی و تجربی دیابتی، با یک‌بار تزریق داخل صفاقی آلوکسان دیابتی شدند. کورکومین به مدت 25 روز به‌صورت داخل صفاقی به گروه‌های تجربی دیابتی 1، 2 و 3 تزریق شد. گروه‌های دیابتی 2، 3، 4 و 5 روزانه 60 دقیقه در معرض میدان الکترومغناطیس بودند. در پایان دوره‌ی تزریق، سطح سرمی هورمون‌های هورمون‌های تیروئیدی توسط روش الایزا سنجش شد. تحلیل آماری توسط آزمون‌های واریانس یک طرفه و تعقیبی توکی انجام شد (05/0>P).

یافته‌ها: سطح سرمی هورمون‌های تیروئیدی گروه‌های دیابتی 1، 2 و 4 در مقایسه با گروه شاهد دیابتی به‌طور معنی‌داری افزایش (05/0>P) و در گروه دیابتی 5 به‌طور معنی‌داری کاهش یافت (05/0>P).

نتیجه‌گیری: یافته‌ها نشان داد کورکومین منجر به افزایش هورمون‌های تیروئیدی در موش‌های صحرایی دیابتی می‌شود. این اثر در کاربرد همزمان با میدان الکترومغناطیس 30 گاؤس تشدید می‌شود.

متن کامل [PDF 242 kb]   (493 دریافت)    
نوع مطالعه: كاربردي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۹۵/۱۱/۲۵ | پذیرش: ۱۳۹۵/۱۱/۲۵ | انتشار: ۱۳۹۵/۱۱/۲۵

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی زنجان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | ZUMS Journal

Designed & Developed by : Yektaweb