دوره 25، شماره 113 - ( 6-1396 )                   جلد 25 شماره 113 صفحات 58-68 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زنجان، زنجان
چکیده:   (2665 مشاهده)
زمینه و هدف: آپوپتوز شکلی از مرگ برنامه‌ریزی‌شده سلولی است و استرس اکسیداتیو یکی از عوامل شناخته‌شده‌ای است که منجر به آپوپتوز می‌گردد. گرلین یک پپتید 28 اسیدآمینه‌ای است که شواهدی دال بر اثرات آنتی آپوپتوتیک آن وجود دارد.هدف از این مطالعه بررسی اثر گرلین بر بقا و میزان آپوپتوز سلول‌های استرومایی مغز استخوان در محیط کشت است.
روش بررسی: سلول‌های استرومایی مغز استخوان (BMSCs) در سه گروه کنترل ، تحت تأثیر پراکسید هیدروژن با و بدون تیمار با دوزهای مختلف گرلین 1/0-1-10-100 میکرومولار) در زمان‌های 24 و 48 ساعت کشت داده شدند. به ‌منظور یافتن بهترین دوز و زمان تأثیر گرلین بر تکثیر این سلول‌ها با روش MTT میزان بقای سلول‌ها تعیین گردید. میزان آپوپتوز در سلول‌ها با استفاده از روش تانل بررسی شد.
یافته‌ها: نتایج حاصل از کشت BMSCs نشان داد که این سلول‌ها دارای ظاهری فیبروبلاستی با قابلیت اتصال به ظروف کشت و توانایی تقسیم بسیار بالا هستند. تیمار با گرلین سبب افزایش تکثیر و بقای سلول‌ها هم در شرایط عادی و هم در سلول‌های تحت استرس ناشی از H2O2 گردید. بهترین دوز و زمان تأثیر گرلین بر تکثیر سلول‌ها در دوز 100 میکرومولار و زمان 48 ساعت بود. همچنین تیمار با گرلین با این دوز، میزان آپوپتوز در سلول‌ها را به‌طور معنی‌داری کاهش داد.
نتیجه‌گیری: به‌کارگیری هورمون گرلین باعث افزایش فعالیت تکثیری سلول‌های BMSC و افزایش بقا و کاهش میزان آپوپتوز در سلول‌های  BMSC می‌شود.
 
متن کامل [PDF 477 kb]   (659 دریافت)    
نوع مطالعه: كاربردي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۹۶/۶/۴ | پذیرش: ۱۳۹۶/۶/۴ | انتشار: ۱۳۹۶/۶/۴