دوره 26، شماره 114 - ( 1-1397 )                   جلد 26 شماره 114 صفحات 27-39 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Ranjbarzadeh F, Shojaedin S, Moradi M, Letafatkar A. Effectiveness of an Eight-Week- Comprehensive Combined Program on Functional Strength of the Active Men with Functional Ankle Instability. zumsj. 2018; 26 (114) :27-39
URL: http://zums.ac.ir/journal/article-1-4958-fa.html
رنجبرزاده فرهاد، شجاع الدین سیدصدرالدین، مرادی محسن، لطافت کار امیر. اثربخشی هشت هفته برنامه ترکیبی جامع بر قدرت عملکردی مردان فعال دارای بی‌ثباتی عملکردی مچ پا. مجله‌ی علمی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی زنجان. 1397; 26 (114) :27-39

URL: http://zums.ac.ir/journal/article-1-4958-fa.html


، دانشکده‌ی تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران
چکیده:   (139 مشاهده)
زمینه و هدف: افراد دارای بی‌ثباتی عمکردی مچ پا دارای نقص‌هایی در فاکتورهای مختلفی هستند که شاید برای مرتفع شدن همه‌ی این مشکلات نیازمند تمرینات چند وجهی و ترکیبی باشند. از این رو هدف اصلی از انجام این پژوهش نیمه تجربی، اثربخشی برنامه‌ی تمرینی ترکیبی بر قدرت عملکردی عضلات مچ پا در مردان فعال دارای بی‌ثباتی عملکردی مچ پا بود.
روش بررسی: آزمودنی‌های تحقیق حاضر را مردان فعال دانشگاهی (با میانگین سنی و انحراف استاندارد 72/3±00/20 و میانگین قد 25/8±80/185) دارای بی‌ثباتی عملکردی مچ پا تشکیل دادند که از بین آن‌ها 30 نفر به صورت تصادفی انتخاب و به دو گروه کنترل و تجربی تقسیم شدند (15 نفر گروه کنترل و 15 نفر گروه تجربی). نمونه‌های گروه تجربی هشت هفته تمرینات ترکیبی را که بیشتر شامل تمرینات
عصبی- عضلانی و قدرتی (با استفاده از تراباند قرمز رنگ) بود را به‌مدت هشت هفته و هر هفته سه جلسه‌ای به مدت یک ساعت اجرا کردند. متغیر وابسته
تحقیق قدرت عملکردی عضلات مچ پا بوده و ابزار جمع‌آوری داده‌ها شامل دستگاه ایزوکنتیک بایودکس 3 و پرسشنامه شاخص ناتوانی مچ پا بود. جهت بررسی نرمال بودن داده‌ها از آزمون کولموگروف اسمیرنوف، به منظور مقایسه گروه‌ها از آزمون کوواریانس و برای به دست آوردن تفاوت درون گروه‌ها از آزمون تی وابسته در سطح معناداری 05/0 استفاده شد.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که بین میانگین نمرات متغیرهای قدرت عملکردی مچ پا در گروه تجربی، قبل و بعد از برنامه‌ی تمرینی تغییرات معنی‌داری ایجاد شده است (05/0P≤)، در حالی که در گروه کنترل این تغییرات از لحاظ آماری معنی‌دار نمی‌باشد.
نتیجه گیری: نتایج پژوهش حاضر نشان داد که برنامه تمرین ترکیبی، می‌تواند یک روش تمرینی ایمن و موثر بر بهبود قدرت عضلات موافق و مخالف مچ پا باشد.
 
متن کامل [PDF 247 kb]   (67 دریافت)    
نوع مطالعه: كاربردي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۹۶/۹/۲۶ | پذیرش: ۱۳۹۶/۹/۲۶ | انتشار: ۱۳۹۶/۹/۲۶

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی زنجان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | ZUMS Journal

Designed & Developed by : Yektaweb