جستجو در مقالات منتشر شده


439 نتیجه برای نوع مطالعه: كاربردي

دکتر رمضانعلی عطایی، دکتر علی کرمی، دکتر رحیم سروری زنجانی، محمد کمال باقری،
دوره 20، شماره 78 - ( 1-1391 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: انتروتوکسین D استافیلوکوکوس به عنوان یک سوپر آنتی‌ژن توسط نمونه‌های عفونی منابع انسانی و حیوانی تولید می‌گردد. هدف این تحقیق استاندارد سازی روش تشخیص استافیلوکوکوس تولید کننده‌ی انتروتوکسین D می‌باشد. روش‌ بررسی: روش PCR جهت تشخیصent D در استافیلوکوکوس آرئوس‌های جدا شده از نمونه‌های انسانی (310 سویه جدا شده) Set up گردید. محصول PCR خالص سازی و تعیین سکانس گردید. سکانس حاصل Blast گردید. همچنین، توانایی تولید انتروتوکسین D تمام سویه‌های ناقل ent D نیز با کیت الیزا بررسی شدند. یافته‌ها: نتایج نشان داد، روش مولکولی PCR به خوبی Set up شده است. زیرا، در یک مرحله پرایمرهای مورد استفاده دو باند تکثیر ‌نمودند، یکی در محدوده‌ی bp 1400 و دیگری در محدود‌ه‌ی bp 700 بود. هر دو باند از روی ژل جدا و تعیین سکانس شدند. مقایسه‌ی سکانس حاصل از باند bp 700 با سکانس ژن استاندارد موجود در بانک ژن انطباق 99 درصد نشان داد. نتایج حاکی از آن بود که ent D در محصول bp 700 قرار دارد. چنان‌که Multiple Alignment سکانس حاصل با سکانس ژن استاندارد مقایسه و تأیید گردید. توکسین‌زایی سویه‌های ناقل ent D با آزمون الیزا تأیید گردید. نتیجه‌گیری: بر اساس اطلاعات موجود، در حال حاضر سویه‌های استافیلوکوکوس آرئوس کواگولاز مثبت در نمونه‌های بالینی مورد توجه قرار می‌گیرند. اما روشی جهت نشان دادن توانایی تولید انتروتوکسین‌ها از جمله انتروتوکسین D وجود ندارد. تحقیق حاضر روشی ساده و سریع جهت تأیید توانایی توکسین‌زایی باکتری را ارایه و تشخیص سویه‌های تولید کننده‌ی انتروتوکسین D را استاندارد سازی نموده است.


عبدالرضا اسماعیل‌زاده، دکتر معصومه ا ابتکار، دکتر علیرضا بیگلری، دکتر زهیر محمد حسن،
دوره 20، شماره 78 - ( 1-1391 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: گلایوما شایع ترین تومور اولیه‌ی مغز انسان است. با وجود پیشرفت‌های بسیاری در درمان، تمام بیماران 6 تا 18 ماه پس از تشخیص می‌میرند. در گلایوما سیستم ایمنی در محل تومورسرکوب می‌شود .بنابراین نیاز به پژوهش در مکانیزم‌های سلولی و مولکولی به منظور انتخاب روش درمانی تازه و اثر بخش از جمله ایمونوتراپی یک ضرورت است. لذا طراحی مدل حیوانی مناسب قبل از هرگونه کار آزمایی بالینی برای رسیدن به این هدف لازم است. روش بررسی: در این مطالعه، 15 موش ماده 6-8 هفته‌ی Balb/C از انستیتو پاستور- ایران تهیه گردید. از رده‌ی سلولی گلیومای موشی GL26 برای ایجاد تومور زیر جلدی آلوژنیک استفاده شد. پس از کشت سلول و بی‌هوش کردن موش، دوزهای مختلف به گروه‌های مجزا از موش‌ها تزریق شد و به گروه شاهد PBS استریل تزریق شد. رفتار و علایم بالینی به طور منظم کنترل کرده، پس از تولید تومور، آن را با جراحی برداشته، از نظر جنبه‌های ماکروسکوپی و میکروسکوپی ارزیابی نمودیم. یافته‌ها: با تعداد بالای سلول تومور سریع القا شد. آتروفی و ضعف در موش مبتلا مشهود بود. در بررسی ماکروسکوپی، تومور نسبتا بزرگ، سفت و پر از خون مشاهده گردید. در آزمایش میکروسکوپی، تکثیر سلولی، میتوز، عروق فراوان و نکروز در محل تومور مشاهده شد. نتیجه‌گیری: با توجه به محدودیت دسترسی به مدل‌های حیوانی سینژنیک گلیوما، طراحی مدل آلوژنیک زیر پوستی، اجازه می‌دهد تا به آسانی یک ارزیابی از اندازه و حجم تومور، بدون نیاز به قربانی کردن حیوان به‌دست آید. ایجاد این مدل امکان بررسی برخی از پارامترهای ایمونولوژیکی، آزمایش دارو‌های جدید درمانی و اکتشافات جدید در تحقیقات پایه در مورد گلایوما را برای اولین بار در ایران فراهم می‌کند.


مریم فخرایی، دکتر وحید نجاتی، دکتر نوروز دلیرژ،
دوره 20، شماره 78 - ( 1-1391 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: ترکیبات فلزات سنگین مانند وانادیوم، نیکل و کبالت می‌توانند در درمان برخی بیماری‌ها مفید باشند. گزارشات متعددی مبنی بر اثرات زیستی ترکیبات وانادیوم از قبیل اثرات شبه‌انسولینی و ضد فشارخون وجود دارد. همچنین مطالعات متعددی دررابطه با اثرات ضد سرطانی ترکیبات وانادیوم بر روی رده‌های مختلف سلولی شده است. هدف از این مطالعه ارزیابی نقش نوعی ترکیب شیف باز اکسو وانادیوم 1و3- دی آمینو پروپان وانادیوم (استیل استات) 3- متوکسی در ممانعت از تقسیمات سلولی و القای آپوپتوز بر روی رده‌ی سلولی 562K بود. روش بررسی: با استفاده از روش رنگ سنجی (Assay MTT) مشاهده شد که میزان فعالیت حیاتی سلول‌ها‌ی 562K وابسته به غلظت ترکیب وانادیوم مورد استفاده است، یعنی با افزایش غلظت این ترکیب تا 350 میگروگرم در میلی‌لیتر و به مدت 48 ساعت انکوباسیون در شرایط in vitro اثرات غیرسیتوتوکسیسیتی مشاهده شد. برای بررسی اینکه این ترکیب دارای اثرات ضدتوموری است، مطالعات بیشتری انجام شد. براساس اطلاعات حاصل از MTT غلظت‌های 150، 250و350 میکروگرم بر میلی لیتر از ترکیب وانادیوم مورد نظر انتخاب و به مدت 12، 24و 48 ساعت انکوبه گردید. نتایج حاصل از این یافته‌ها نشان ‌داد که ترکیب وانادیوم در غلظت‌های غیرسیتوتوکسیسیتی دارای اثرات القای آپوپتوز و توقف چرخه‌ی سلولی در فاز 0/G1 G می‌باشد. یافته‌ها: نتایج حاصل از آپوپتوز به وسیله‌ی فلوسایتومتری نشان دهنده‌ی القای آپوپتوز وابسته به غلظت و مدت زمان ترکیب وانادیوم مورد نظر در غلظت‌های غیرسیتوتوکسیسیتی ‌بود. بیشترین درصد آپوپتوز 96/37 درصد در 48 ساعت انکوباسیون و در معرض 350 میکرو‌گرم در میلی‌لیتر از این ترکیب رخ داد. هم‌چنین نتایج حاصل از بررسی چرخه‌ی سلولی حاکی از توقف چرخه‌ی سلولی در فاز G0/G1 ‌بود. نتیجه‌گیری: شیف –باز وانادیوم سنتزی مورد مطالعه دارای اثرات ممانعت از تقسیمات سلولی و القای آپوپتوز بر روی رده‌ی سلولی 562K می‌باشد. بدین‌ترتیب به نظر می‌رسد که ترکیب یاد شده می‌تواند به عنوان کاندیدایی جهت یافتن داروهای ضد سرطانی جدید مورد توجه قرار گیرد.


حوریه خانی، دکتر محمد‌علی حسینپور فیضی، ناصر پولادی، دکتر نادر چاپارزاده، دکتر وحید منتظری، پروین آذر فام،
دوره 20، شماره 78 - ( 1-1391 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: سرطان پستان شایع‌ترین بدخیمی در زنان جهان است. ژن سرکوبگر توموری P53 یکی از فراوان‌ترین ژن‌های تغییر یافته در سرطان های انسانی می‌باشد. ارزیابی دقیق جهش‌های ژن p53 در مبتلایان سرطان پستان می‌تواند در تشخیص، پیش آگهی یا درمان اهمیت داشته باشد. روش بررسی: تعداد 102 نمونه‌ی توموری از بیماران سرطان پستان نژاد ترک منطقه‌ی آذربایجان شرقی، که طی سال‌های 86 تا 88 به بیمارستان‌های شهر تبریز مراجعه کرده بودند، جمع آوری و DNA آن‌ها استخراج شد. سپس ژن p53 از ابتدای اگزون 5 تا انتهای اگزون 6 تکثیر و توالی‌یابی گردید. یافته‌ها: در این مطالعه 18 تغییر مشاهده شد (64/17 درصد) که 7 مورد آن مربوط به پلی‌مورفیسم (86/6 درصد) و 11 مورد آن مربوط به جهش (78/10 درصد) می‌باشد. جهش‌های (ATG>AAG) 160 codon و (ATC>AAG ) 163 codon که در اگزون 5 قرار گرفته‌اند، 2/18 درصد جهش‌ها را شامل ‌شدند. همچنین 8/81 درصد جهش‌ها در اگزون 6 مشاهده شدند که شامل (CAT>AAT) 193codon، (ATC>TTC) 195 codon، (ATC>ACC) 195codon، (GAA>TAA) 198 codon، (TAT>TGT) 220 codon، (CGA>CTA) 213 codon و (CAT>CGT) 214 codon ‌بود. در اینترون 5 تغییری مشاهده نشد و همه‌ی پلی‌مورفیسم‌ها در اگزون 6 و در نوکلئوتید 13399 شناسایی شدند. اکثر جهش‌های شناسایی شده در این مطالعه از نوع جهش بدمعنی (Missense) ‌بودند که در دومین اتصال به DNA ژن P53 قرار گرفته بودند. این جهش‌ها منجر به تولید پروتئین جهش یافته‌ای می‌شود که دارای ساختار ناپایدار بوده، قابلیت اتصال به DNA آن تغییر یافته است. نتیجه‌گیری: این مطالعه اولین گزارش تغییرات ژن P53 در منطقه‌ی آذربایجان شرقی بود. نتایج ما جهش پذیری بالای اگزون 6 ژن p53 را در بیماران مورد مطالعه نشان داد و اینکه الگوی جهش‌ها متفاوت از سایر مناطق ‌بود. ادامه‌ی بررسی‌ها می‌تواند تغییرات این ژن و نقش آن را در مبتلایان سرطان پستان بیشتر آشکار سازد.


زینب شیخ‌لو، دکتر مجتبی صلوتی، زهره فرهمندکیا، ساناز مهمازی، علی عینلو،
دوره 20، شماره 78 - ( 1-1391 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: از نانوذرات طلا در زمینه‌های زیادی مانند تشخیص و درمان سرطان، انتقال دارو و ژن و تشخیص DNA و پروتئین استفاده می‌شود. قارچ‌ها به علت توانائی‌شان در ترشح مقدار زیاد آنزیم، کاندیدای بسیار خوبی برای بیوسنتز نانوذرات هستند. هدف از تحقیق حاضر تولید زیستی نانوذرات طلا با استفاده از قارچ رایزوپوس اوریزا بود. روش بررسی: نمونه‌برداری از خاک معدن مس اهر انجام شد. بیومس حاصل از قارچ های جداسازی شده با محلول HAuCl4 در شیکر انکوباتور به مدت 72 ساعت گرماگذاری شد و گونه‌های قادر به سنتز نانوذرات طلا شناسایی شدند. تولید نانو ذرات طلا با استفاده از اسپکتروفوتومتری UV-vis، تفرق اشعه‌ی ایکس (XRD) و میکروسکوپ الکترونی عبوری (TEM) بررسی گردید. یافته‌ها: در این تحقیق 8 نوع قارچ از خاک معدن جدا شد که از میان آن‌ها تنها قارچ رایزوپوس اوریزا قادر به سنتز نانوذرات طلا شد. تولید نانوذرات طلا با مشاهده‌ی تغییر رنگ محلول واکنش از زرد به ارغوانی و با ایجاد یک پیک مشخص در طول موج 540 نانومتر توسط اسپکتروفتومتری UV-vis تأیید گردید. آنالیز XRD نانوذرات حاصل اثبات کرد که ذرات سنتز شده به صورت نانوکریستال‌های طلا می‌باشند. تصاویر تهیه شده به کمک میکروسکوپ الکترونی عبوری نشان داد که قارچ رایزوپوس اوریزا نانوذرات طلا را به صورت داخل سلولی و خارج سلولی به شکل‌های کروی و سه گوش و با مونودیسپرسیتی بالا سنتز می‌کند. نتیجه‌گیری: قارچ رایزوپوس اوریزا قادر به سنتز نانو ذرات طلا به صورت داخل سلولی و خارج سلولی با اندازه‌ی 10 تا 70 نانومتر است. این روش می‌تواند به عنوان یک روش زیستی جایگزین روش‌های شیمیایی و فیزیکی جهت تولید نانو ذرات طلا مطرح شود.


دکتر هدا کاوسی، دکتر کورش کمالی، دکتر فرهاد غریب‌دوست،
دوره 20، شماره 78 - ( 1-1391 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: ویتامین د یک فاکتور مهم برای هموستاز کلسیم می‌باشد و تاثیر آن در تنظیم سیستم ایمنی و کاهش احتمال بروز بیماری‌های التهابی مطرح شده است. هدف مطالعه بررسی سطح ویتامین د در بیماران مبتلا به آرتریت روماتویید و ارتباط آن با فعالیت بیماری ‌بود. روش بررسی: مطالعه به صورت مقطعی با 135 بیمار که کرایتریای انجمن روماتولوژی آمریکا را داشتند، انجام شد. سطح سرمی ویتامین د کمتر از 30 نانو گرم در میلی‌لیتر به عنوان کمبود در نظر گرفته شد و مقادیر کمتر از 10 به عنوان کمبود شدید لحاظ گشت. فعالیت بیماری بر اساس DAS28 با استفاده از نرم افزار مربوطه محاسبه گردید. در این مطالعه از نتایج سطح ویتامین د و سن 224 مراجعه کننده آزمایشگاه مرکز روماتیسم ایران در تابستان سال 1389 که در نتایج آزمایشگاهی هیچ اختلال روماتیسمی نداشتند، به‌عنوان گروه کنترل تاریخی استفاده شد. یافته‌ها: 135 بیمار شامل 8/82 درصد خانم با میانگین سنی9/46 و طول مدت بیماری 3/9 سال وارد مطالعه شدند. میانگین DAS28، 47/3 بود. 113 بیمار DAS28 بالاتر از 6/2 که 2/5 درصد با DAS28 بالاتر از 1/5 و 4/50 درصد با DAS28 2/3 تا 1/5 و 6/28 درصد DAS28 6/2-2/3 داشتند. میانگین سطح ویتامین د 9/35 بود. 3/59 درصد بیماران سطح ویتامین کمتر از 30 نانو گرم در میلی‌لیتر داشتند که از این میزان 9/8 درصد سطح کمتر از 10 داشتند. ارتباط آماری معنی‌دار بین سطح ویتامین د با DAS28 مشاهده نشد. نتیجه‌گیری: کمبود ویتامین ‌د در بیماران آرتریت روماتویید شایع است اما این میزان بیشتر از کمبود مشاهده شده در افراد سالم نمی‌باشد. بین سطح ویتامین د با فعالیت بیماری ارتباطی وجود ندارد.


سید مهدی حسن‌زاده، دکتر احمد فیاض، دکتر علی رضا زواره، دکتر حسین خان احمد، دکتر علی رمضانی،
دوره 20، شماره 78 - ( 1-1391 )
چکیده

زمینه و هدف: در این مطالعه توانایی سلول Vero برای رشد روی فیبراسل دیسک، و سه نوع ریز حامل(microcarrier) شامل سیتودکس-1 و سیتودکس-3 و سیگما سولوهیل در فلاسک‌های همزن دار با حجم 500 میلی‌لیتر حاوی محیط کشت سرم دار % Fetal Calf Serum (FCS))10 (DMEM+ و محیط کشت بدون سرم (VP-SFM) مورد مقایسه قرار گرفت. سپس تکثیر سویه‌ی فیکس ویروس هاری PV (Pasteur Virus) در سلول‌های رشد یافته در شرایط فوق به منظور تولید واکسن هاری بررسی و مقایسه شد. روش بررسی: در فاز رشد از سامانه‌ی تعویض گامی محیط کشت (Stepwise Perfusion) استفاده شد و فاز تولید ویروس در سامانه‌ی ثابت (Batch) با استفاده از % Bovine Serum (BSA) Albumin2/0+ 199 Mبه‌عنوان محیط سرم دار و VP-SFM به عنوان محیط فاقد سرم انجام شد. مقدار ریز حامل استفاده شده بر حسب سطح (سانتی‌متر مربع) و تعداد سلول اولیه‌ی تلقیح شده به محیط کشت در آزمایش‌ها یکسان و به ترتیب برابر cm212000 و cells/cm2 12500تعیین گردید. یافته‌ها: بیشترین تعداد سلول با استفاده از فیبراسل دیسک در محیط کشت DMEM برابر با cells/cm 106*7/0±1/7 در روز نهم به‌دست آمد در حالی‌که کمترین تعداد سلول با استفاده از سیتودکس-3 در محیط کشت VP-SFM برابر با cells/cm106*2/0±91/2 حاصل شد. بیشترین تیتر ویروس هاری برابر با Fluorescent Focus Unit (FFU)/ml 106*4/4±18/55 در محیط کشت VP-SFM حاوی فیبراسل دیسک و کمترین تیتر در محیط M199 حاوی سیتودکس-3 برابر FFU/ml 106*4/0±66/3 حاصل شد. نتیجه‌گیری: در مجموع آزمایش‌ها فیبراسل دیسک بهتر از انواع ریز حامل رشد سلول‌ها را حمایت کرد و استفاده از DMEM برای رشد سلول و استفاده از VP-SFM برای تولید ویروس نتایج بهتری را نشان داد. واکسن تجربی تهیه شده با ویروس‌های جمع‌آوری شده از VP-SFM ایمنی‌زایی (Potency) قابل قبول معادل IU75/2 داشت. با توجه به نتایج این تحقیق و امکان تولید و روش ساده استفاده از فیبراسل دیسک، این حامل برای کشت سلول Vero و به منظور تکثیر ویروس هاری توصیه می‌گردد.


دکتر فاطمه فروزان فر، دکتر محمدرضا فاضل، دکتر علی رضا مروجی، غلام عباس موسوی، دکتر آزاده ابوالحسنی،
دوره 20، شماره 78 - ( 1-1391 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: درد از فاکتورهای مهم تاثیرگذار بعد از بیهوشی در عمل‌های جراحی می‌باشد. گاباپنتین از داروهای ضد تشنج است که از طریق کانال‌های کلسیمی وابسته به ولتاژ اثرات خود را اعمال می‌نماید در بعضی مطالعات اخیر، گاباپنتین در کاهش درد بعد از عمل و میزان مورفین مصرفی در اعمال جراحی ماستکتومی و هیسترکتومی موثر شناخته شده است. هدف مطالعه‌ی حاضر، تعیین اثر گاباپنتین بر درد بعد از عمل جراحی هیسترکتومی شکمی می‌باشد. روش بررسی: در این مطالعه‌ی کارآزمایی بالینی، 50 خانم با سن 35 تا 50 سال کاندید عمل جراحی هیسترکتومی مراجعه کننده به زایشگاه شبیه خوانی در سال 1389 وارد مطالعه شدند. این بیماران به‌صورت تصادفی به دو گروه 25 نفره تقسیم شدند. 25 بیمار گروه اول1200 میلی‌گرم کپسول گاباپنتین یک ساعت قبل از عمل جراحی دریافت کردند و بیماران گروه دوم پلاسبو دریافت نمودند. میزان مورفین مصرفی، شدت درد در ساعت‌های 2، 6، 12 و 24 بعد از عمل اندازه‌گیری و ثبت گردید. یافته‌ها: دو گروه از لحاظ میانگین سن، میانگین طول مدت جراحی و بی‌هوشی تفاوت معنی‌داری نداشتند. مقایسه‌ی شدت درد در دو گروه نشان داد میانگین شدت درد در ساعت‌های 2، 6، 12 و 24 در گروه گاباپنتین به صورت معنی‌داری کمتر از گروه پلاسبو بود (0001/0P<). میزان مورفین مصرفی در گروه گاباپنتین کمتر از گروه پلاسبو بوده است (0001/0P<). اولین زمان شروع حرکت در بیماران بعد از عمل گروه گاباپنتین کوتاه‌تر از بیماران گروه پلاسبو بود (002/0=P). نتیجه‌گیری: مصرف گاباپنتین قبل از جراحی می‌تواند باعث کاهش درد بعد از عمل شده، میزان مورفین مصرفی را به مراتب کاهش دهد


الهام قنواتی، دکتر محمود کاظمی، دکتر جواد صالحی،
دوره 20، شماره 78 - ( 1-1391 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: به نظر می‌رسد تحصیل در رشته‌ی پزشکی از سایر رشته‌های تحصیلی وجهی متمایز داشته باشد و آن هم میزان استرس (فشار محیطی و روانی یا فیزیکی) زیادتر این رشته است که منحصر به فرد و ویژه‌ی این رشته است. لذا این مطالعه با هدف بررسی مقایسه‌ی آسیب‌های روانی دانشجویان پزشکی و غیر پزشکی در مقاطع مختلف تحصیلی انجام شد. روش بررسی: نمونه‌ی مورد بررسی 212 نفر از دانشجویان رشته‌ی پزشکی عمومی دانشگاه علوم پزشکی زنجان در سال تحصیلی 89-88 بودند که به صورت سرشماری انتخاب شدند و با چک لیست (90SCL) و پرسشنامه‌ی مشخصات دموگرافیک مورد ارزیابی قرار گرفتند. این تحقیق از نوع علی- مقایسه‌ای بوده و برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از روش‌های آمار توصیفی (میانگین، انحراف استاندارد) و آمار استنباطی (کروسکال والیس و U من ویتنی) استفاده شد. یافته‌ها: پس از تجزیه و تحلیل داده‌ها نتایج نشان داد که هم در شاخص کلی (GSI) و هم در خرده مقیاس‌های آزمون 90SCL (به جز جسمانی‌سازی، اضطراب و خصومت 05/0< α)، بین سه گروه از دانشجویان مقاطع پزشکی تفاوت معنی‌داری وجود داشت که تمامی این تفاوت‌ها در سطح 01/0>P (بجز ترس مرضی 05/0 >α) معنی‌دار بود. در مقاطع بالاتر نمره‌ی سلامت روانی دانشجویان بهبود قابل ملاحظه‌ای داشت. نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج پژوهش حاضر، می‌توان نتیجه گرفت که تحصیل در رشته‌ی پزشکی با نظر به ماهیت استرس‌زایی آن، نمی‌تواند به عنوان یک عامل در به خطر افتادن سلامت روانی دانشجویان موثر باشد. زیرا که نتایج تحقیق حاکی از آن است که دانشجویان در مقاطع بالاتر از سلامت روانی مطلوب‌تری برخوردارند.


امیر واحدیان عظیمی، دکتر مصطفی صادقی، دکتر علی موافق، دکتر رحیم سروری زنجانی، دکتر داود حسنی، دکتر امیر رضا صالح مقدم، محمد باقر کشافی،
دوره 20، شماره 78 - ( 1-1391 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: استرس و موقعیت‌های استرس‌زا می‌توانند سبب ایجاد بیماری‌های کشنده‌ای همانند بیماری‌های عروق کرونر و پر فشار خون شوند. هدف از این مطالعه بررسی ارتباط بین میزان استرس درک شده با خصویات پنج‌گانه بیماری قلبی در بیماران مبتلا به آنفارکتوس میوکارد می‌باشد. روش بررسی: در این پژوهش مقطعی توصیفی تحلیلی که در فاصله‌ی اردیبهشت ماه 1383 تا ابتدای مهرماه 1387 انجام شد، 3200 نفر از بیماران مبتلا به آنفارکتوس قلبی بستری در بخش قلب بیمارستان‌های قایم (عج) و امام رضا (ع) مشهد به روش نمونه‌گیری غیر احتمالی و در دسترس انتخاب شدند. جهت جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه‌ی اطلاعات دموگرافیک، فرم مخصوص ثبت یافته‌های آزمایشگاهی و تغییرات نواری و پرسشنامه‌ی استرس درک شده استفاده شد. یافته‌ها: نتایج این پژوهش نشان داد که 35 درصد از نمونه‌ها از استرس متوسط و 65 درصد از استرس شدید رنج می‌بردند. همچنین یافته‌ها نشان داد که میانگین سطح استرس در رده‌های مختلف متغیرهایی همچون جنس، تحصیلات، ابتلا به فشار خون، سابقه‌ی ابتلا به فشار خون، ابتلا به افسردگی، مصرف سیگار، ورزش کردن، شغل، سطح در آمد، محل زندگی و سابقه‌ی فامیلی ابتلا به بیماری‌های عروق کرونر قلب دارای تفاوت معنی‌داری با یکدیگر می‌باشند. نتیجه‌گیری: با توجه به بالا بودن میزان استرس درک شده در بیماران مبتلا به آنفارکتوس میوکارد، تدوین و اجرای اقداماتی در راستای تعیین عوامل استرس‌زا و کاهش یا رفع آن‌ها ضروری به نظر می‌رسد.


میترا کیانی، مهناز افشین جو، محمد حسین پور معماری، کوروش امینی،
دوره 20، شماره 78 - ( 1-1391 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: تفکر انتقادی در واقع فرآیند تفکری است که شالوده و اساس حل مساله و تصمیم‌گیری بالینی است. این فرآیند یکی از ملزومات عملکرد حرفه‌ای پرستاران بشمار می‌آید. پژوهش حاضر با هدف بررسی و مقایسه تفکر انتقادی و عوامل زمینه‌ساز آن در میان دانشجویان پرستاری و پرستاران شاغل انجام گرفته است. روش بررسی: این پژوهش یک مطالعه توصیفی- مقایسه‌ای است که در کل 100 نفر به روش نمونه‌گیری آسان از جامعه دانشجویان پرستاری (50 نفر) و پرستاران شاغل (50 نفر) در بیمارستان‌های آموزشی شهر زنجان انتخاب گردیدند. ابزار گردآوری داده‌ها، آزمون بررسی مهارت‌های تفکر انتقادی کالیفرنیا فرم B و آزمون بررسی عوامل زمینه ساز تفکر انتقادی کالیفرنیا بود. داده‌ها با استفاده از آزمون T-test و ضریب همبستگی پیرسون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها: میانگین نمرات بدست آمده از آزمون مهارت‌های تفکر انتقادی دانشجویان پرستاری (02/9) و شاغلین (68/12) بود، که با استفاده از آزمون t مستقل تفاوت معنی‌داری بین دو گروه (002/0P=) مشاهده گردید. اما در میانگین نمرات آزمون عوامل زمینه ساز تفکر انتقادی بین دانشجویان و پرستاران شاغل اختلاف معنی‌داری (47/0.P=) وجود نداشت. بین نمرات کل آزمون مهارت تفکر انتقادی و نمرات کل آزمون عوامل زمینه‌ساز همبستگی معنی‌داری دیده نشد (071/0 r=). نتیجه‌گیری: کسب مهارت و تجربه در محیط بیمارستانی احتمالا می تواند در میزان مهارت تفکر انتقادی پرستاران تاثیر گذار باشد و از طرف دیگر با توجه به اینکه هیچکدام از دو گروه موفق به کسب حداقل نمره استاندارد در هر دو آزمون نشده‌اند، می‌توان بر لزوم بازنگری در استراتژی‌های آموزشی فعلی و به کارگیری روش‌های مدیریتی با مشارکت فعال پرستاران تاکید کرد.


دکتر مریم جامه شورانی، دکتر رضا اقدام ضمیری، دکتر مینوش مقیمی،
دوره 20، شماره 78 - ( 1-1391 )
چکیده

چکیده سرطان معده یکی از شایع‌ترین بدخیمی‌ها در سراسر جهان است که می‌تواند به مناطق بسیاری گسترش یابد؛ شایع‌ترین آن‌ها کبد، ریه، استخوان و غدد آدرنال است. متاستاز پوست در سرطان معده بسیار نادر است و معمولاً بعد از تشخیص اولیه اتفاق می‌افتد. گزارش مورد آقای 65 ساله‌ای با تشخیص آدنوکارسینوم معده بود. در حین درمان ضایعات پوستی به‌وجود آمد که در نمونه‌برداری ضایعات پوستی و متاستازهای ناشی از سرطان اولیه‌ی بیمار گزارش شد که علی رغم پاسخ خوب سیستمیک به شیمی درمانی این ضایعات در حال پیشرفت باقی ماند. متاستاز پوستی پروگنوز بد بیماری را نشان می‌دهد و نشان دهنده‌ی انتشار وسیع بیماری است.


دکتر مرتضی پیری، الهام ایازی، دکتر مریم بنانج، مریم السادات شاهین،
دوره 20، شماره 79 - ( 3-1391 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: گیرنده‌های دوپامینی و هیستامین رفتارهای شبه اضطرابی را تحت تأثیر قرار می‌دهند. به‌علاوه برهمکنش بین هیستامین و گیرنده‌های دوپامینی D1 در زمینه‌ی تعدیل برخی رفتارها اثبات شده است. در این مطالعه برهمکنش بین هیستامین و گیرنده‌ی دوپامینی D1 در زمینه‌ی رفتار اضطرابی در هیپوکامپ پشتی مورد مطالعه قرار گرفت. روش‌ بررسی: در این مطالعه تجربی از آزمون ماز به‌علاوه‌ای شکل مرتفع برای سنجش رفتارهای شبه اضطرابی مورد استفاده قرار گرفت. موش‌های سوری نر با تزریق درون صفاقی کتامین هیدروکلراید، به‌علاوه زایلزین بی‌هوش شدند و دو کانول در ناحیه‌ی هیپوکامپ پشتی آن‌ها قرار داده شد. آنالیز واریانس دوطرفه و یکطرفه (ANOVA) و به دنبال آن تست LSD برای آنالیز داده‌ها استفاده شد. تمامی آزمایشات مطابق با راهنمای اخلاقی نگهداری و کار با حیوانات آزمایشگاهی انجام گرفت. یافته‌ها: تزریق هیستامین و آگونیست (SKF 38393) و آنتاگونیست (SCH23390) گیرنده‌ی دوپامینی D1 به داخل ناحیه‌ی CA1 باعث القای اضطراب گردید. تزریق SKF 38393 و SCH23390 دو دقیقه بعد از دوز مؤثر هیستامین (10 میکروگرم بر موش) اثرات اضطراب‌زای هیستامین را مهار کرد. نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد علاوه بر اینکه هیستامین و گیرنده‌های دوپامینی D1 در تعدیل اضطراب در هیپوکامپ پشتی موش سوری نقش دارند، بین آن‌ها یک برهمکنش پیچیده نیز وجود دارد.


دکتر محبوبه سترکی، دکتر محمود رفیعیان، دکتر اسفندیار حیدریان، دکتر کیهان قطره، نجمه شاهین فرد، رویا انصاری، زهرا فروزنده،
دوره 20، شماره 79 - ( 3-1391 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: تغییرات کمیتی لیپیدهای پلاسما بعد از غذا نقش مهمی در پاتوژنز آترواسکلروز بازی می‌کند. وجود ترکیبات آنتی اکسیدانی در قره‌قات ما را برآن داشت تا تاثیرات احتمالی –حمایتی این گیاه را بر روی برخی ریسک فاکتورهای آترواسکلروز، به دنبال مصرف غذا، در خرگوش‌های هیپرکلسترولمیک بررسی نماییم. روش بررسی: در این تحقیق مداخله‌ای تعداد 24 خرگوش نرنیوزیلندی به‌طور تصادفی به 3 گروه 8 تایی به شرح زیر تقسیم شدند: گروه اول رژیم معمولی، گروه دوم رژیم پرکلسترول (1 درصد)، گروه سوم رژیم پر کلسترول و 2 درصد پودر قره قات دریافت کردند. فاکتورهای گلوکز، توتال کلسترول (TC)، تری‌گلیسرید (TG)، آپولیپو پروتئین B (ApoB)، ترانس آمینازهای کبدی (ALT ,AST)، لیپو پروتئین با دانسیته‌ی پایین (LDL-C) نیترات، نیتریت، فیبرینوژن و فاکتور VII قبل از آزمایش و سه ساعت پس از تیمار، اندازه‌گیری و در گروه‌های مختلف با استفاده از آزمون واریانس یک طرفه و پس آزمون دانت با یکدیگر مقایسه شدند. 05/0P< معنی‌دار تلقی شد. یافته‌ها: مصرف پودر قره‌قات کاهش معنی‌داری را در سطح LDL-C، توتال کلسترول، آنزیم‌های کبدی (ALT، AST)، ApoB و فیبرینوژن نسبت به گروه رژیم پرکلسترول نشان داد (05/0P<). مصرف قره‌قات تغییر معنی‌داری برروی میزان گلوکز، تری‌گلیسرید (TG)، فاکتور VII، نیتریت و نیترات ایجاد نکرد (05/0P>). نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه نشان دهنده‌ی تأثیرمثبت مصرف حاد قره‌قات برروی برخی از ریسک فاکتورهای آترواسکلروز درهیپرلیپیدمی بعد از غذا می‌باشد.


معصومه کاظمی، دکتر هدایت صحرایی،
دوره 20، شماره 79 - ( 3-1391 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: مطالعات قبلی نشان داده است که مصرف مورفین در طی بارداری می‌تواند موجب تأخیر در نمو جنین و ایجاد نقایص جنینی گردد. این پژوهش به بررسی اثر مصرف مورفین توسط مادر باردار و اثرات آن بر تکوین حباب‌های مغزی پروزنسفال و رومبنسفال در جنین موش بزرگ آزمایشگاهی نژاد ویستار پرداخت. روش بررسی: تعداد 12 موش ماده با محدوده‌ی وزنی 170 تا200 گرم استفاده شد. گروه‌های آزمایش و کنترل پس از بارداری، گروه آزمایش مورفین را با دوز 05/0 میلی‌‌گرم در میلی‌لیتر در آب آشامیدنی دریافت نمودند. گروه کنترل فقط آب آشامیدنی دریافت می‌کردند. در روز 10 بارداری موش‌های باردار با کلروفرم کشته شده، جنین‌ها به‌همراه رحم طی عمل جراحی از بدن حیوان خارج، به‌منظور فیکس شدن به مدت یک هفته در محلول فرم‌آلدئید 10 درصد قرار گرفتند. سپس جنین‌های فیکس شده مراحل پردازش بافتی را طی و پس از برش‌گیری و رنگ‌آمیزی با هماتوکسیلین-ائوزین از نظر تکوین حباب‌های اولیه‌ی مغزی پروزنسفال، رومبنسفال و ضخامت قشر مغز به وسیله‌ی میکروسکوپی نوری و نرم‌افزار موتیک مورد برسی قرار گرفت. یافته‌ها: کاهش شدید مساحت رومبنسفال و پروزنسفال در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل قابل ملاحظه بود. همچنین افزایش ضخامت قشر مغز در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل اختلاف معنی‌دار نشان داد (05/0P<). نتیجه‌گیری: این مطالعه نشان داد که مصرف مورفین در دوران بارداری باعث نقص تکوین حباب‌های مغز اولیه در جنین می‌گردد. این آسیب ممکن است منشا نقص عملکرد و تکوین دستگاه عصبی مرکزی در نوزادانی باشد که از مادران معتاد به دنیا آمده‌اند.


دکتر محمدمهدی سلطان دلال، سیامک حیدرزاده، محمد آذرسا، روناک بختیاری، دکتر محمدکاظم شریفی یزدی،
دوره 20، شماره 79 - ( 3-1391 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: مطالعات گذشته نشان داده که دو آنتی‌بیوتیک پلی‌میکسین B سولفات و تری‌متوپریم به تنهایی اثر چندانی روی یرسینیا انتروکلی‌تیکا و گونه‌های وابسته به آن ندارند. هدف از این تحقیق بررسی و تفاوت اثر سینرژیسمی آنتی‌بیوتیک‌های فوق بر یرسینیا انتروکلی‌تیکا و گونه‌های وابسته به آن از نمونه‌های انسانی و محیطی در ایران و نمونه‌های انسانی و محیطی گرفته شده ازکلکسیون انستیتو پاستور فرانسه ‌بود. روش بررسی: در این مطالعه 73 سویه‌ی یرسینیا از ایران و 25 سویه‌ی کلکسیون از انستیتو پاستور فرانسه مورد بررسی قرار گرفت. برای تعیین MIC از روش ماکرودایلوشن طبق روش استاندارد استفاده شد. یافته‌‌ها: نتایج به‌دست آمده برای سویه‌های یرسینیا انتروکلی تیکا نشان داد که پس از اضافه کردن تری‌متوپریم به پلی‌میکسین B سولفات از غلظت 5/0+05/0 میکروگرم در میلی‌لیتر به غلظت 16+6/1 میکروگرم در میلی‌لیتر، کاهش رشد آن‌ها از 7/4 به 100 درصد رسید. همچنین اثر سینرژیسمی یکسانی میان سویه‌های انسانی و محیطی ایران وجود داشت، برعکس، سویه‌های محیطی فرانسه با غلظت 100 درصد 16 +6/1 میکروگرم در میلی‌لیتر مقاوم‌تر از سویه‌های انسانی بودند (100 درصد 4+4/0 میکروگرم در میلی‌لیتر). در مقایسه‌ی سویه‌های یرسینیا آنتروکلی‌تیکا ازسویه‌های گونه‌های دیگر مانند یرسینیا اینتر مدیا، یرسینیا فردریکسنی، یرسینیا کریستنسنی، یرسینیا آلدوه از حساسیت کمتری برخوردار بودند. نتیجه‌گیری: نتایج ما نشان داد که دو آنتی‌بیوتیک ذکر شده اثر سینرژیسمی بیشتری بر روی گونه‌های دیگر یرسینیا نسبت به یرسینیا انتروکلی تیکا دارد. همچنین سویه‌های انسانی انستیتو پاستور از سویه‌های کلینیکی و محیطی ایران حساس‌تر بودند.


عاطفه گشوارپور، دکتر سعید راحتی قوچانی، عاتکه گشوارپور، دکتر وحید سعادتیان،
دوره 20، شماره 79 - ( 3-1391 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: مدیتیشن به عنوان یک روش کمک درمانی در مدیریت بیماری‏های روانپزشکی (نظیر اضطراب و افسردگی) و حفظ سلامت ذهن مورد توجه قرار گرفته است. تاکنون براساس ویژگی‏های سیگنال‏های بیولوژیکی در هیچ یک از مطالعات، شاخصی برای تخمین عمق مدیتیشن ارایه نشده است. از آنجا که تخمین عمق مدیتیشن می‏تواند به کنترل سطوح مختلف عمق مدیتیشن و همچنین بازخورد به فرد برای رسیدن یا باقی ماندن به سطح مطلوبی از عمق مدیتیشن به‌کار رود، از این رو در این تحقیق شاخصی از عمق مدیتیشن براساس ویژگی‏های سیگنال‏های الکتروآنسفالوگرام و نرخ ضربان قلب ارایه شد. روش بررسی: بدین منظور، سیگنال‏های نرخ ضربان قلب و الکتروآنسفالوگرام در سه کانال Fz، Cz و Pz در هنگام مدیتیشن و قبل از آن در قالب دو مجموعه داده‌ی مجزا از 25 نفر زن جمع‏آوری شد. سپس براساس ویژگی توان نسبی آلفای سیگنال الکتروآنسفالوگرام و ویژگی زمانی نرخ ضربان قلب الگوریتمی پیشنهاد گردید تا عمق‏های مختلف مدیتیشن را تخمین بزند. یافته‏ها: تحلیل سیگنال‏های بیولوژیکی با استفاده از این الگوریتم نشان ‏داد که از بین 25 فرد شرکت‏کننده، 22 نفر به عمیق‏ترین سطح مدیتیشن خود رسیدند و دو نفر از گروه مبتدی و یک نفر از گروه باتجربه با راهنمایی مربی نتوانسته‏اند به عمیق‏ترین سطح مدیتیشن خود برسند. این نتایج با تحلیل پرسشنامه نیز تأیید می‏گردد. نتیجه‌گیری: الگوریتم پیشنهادی، دارای خصوصیاتی نظیر امکان کالیبره شدن برای هر فرد و همچنین عدم نیاز به حجم محاسباتی بالا و زمان زیاد برای اجرا بود.


دکتر ابراهیم حسنی، دکتر رحمان عباسی وش، دکتر میر موسی آقداشی، دکتر محمد شیروانی،
دوره 20، شماره 79 - ( 3-1391 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: امروزه پروپوفول رایج‌ترین داروی بیهوشی داخل وریدی مورد استفاده می‌باشد. یکی از عوارض جانبی این دارو درد هنگام تزریق می‌باشد. روش‌های مختلفی نظیر لیدوکایین، سرد کردن یا گرم و رقیق کردن پروپوفول برای کاهش این عارضه به کار رفته است. اما هرکدام از این روش‌ها در مواردی با شکست مواجه می‌شوند. ما این مطالعه‌ی کارآزمایی بالینی دوسوکور را با هدف بررسی اثر افدرین در کاهش درد ناشی از تزریق پروپوفول طراحی نمودیم. روش بررسی: پنجاه بیمار 20 تا 60 ساله با وضعیت فیزیکی ASA کلاس Iو II به طور تصادفی در دو گروه مساوی مطالعه و شاهد وارد این مطالعه‌ی تجربی شدند. علایم حیاتی همه بیماران ثبت شد. تحت شرایط یکسان، بدون تجویز پره مدیکاسیون، 30 ثانیه قبل از القای بیهوشی در گروه مطالعه 70 میکروگرم به ازای هر کیلو‌گرم افدرین و در گروه شاهد نرمال سالین و با حجم مساوی تزریق شد. سپس 20 درصد دوز القای بیهوشی پروپوفول به همه بیماران تزریق و شدت درد ناشی از تزریق بر اساس Verbal Rating Scale (VRS) (با درجه‌بندی 0تا3) و Face Pain Scale(FPS) (با درجه‌بندی 1تا 6) اندازه‌گیری و ثبت گردید. سپس بقیه‌ی دوز پروپوفول و آتراکوریوم تزریق شد. یافته‌ها: بیماران دو گروه از لحاظ سن، جنس، وضعیت فیزیکی ASA و علایم حیاتی پایه مشابه بودند (05


فاطمه مرادی، علی ایمانی، سیف‌ا... کیفبادی، دکتر حسین نظری، دکتر راهب قربانی، طاهره کیقبادی،
دوره 20، شماره 79 - ( 3-1391 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: نوزادان در طی انجام پروسیجرهای تهاجمی روتین، درد را تجربه می‌کنند. دردی که به علت واکسیناسیون ایجاد می‌شود قابل کنترل است ولی این پروسیجر‌ها در نوزادان همچنان بدون تسکین درد صورت می‌گیرد. هدف از این مطالعه بررسی تاثیر ساکارز 20 درصد بر تسکین درد ناشی از تزریق واکسن هپاتیت B در نوزادان ترم بود. روش بررسی: در این کارآزمایی بالینی تصادفی، 60 نوزاد انتخاب و به صورت تصادفی به دوگروه تقسیم شدند. 2 دقیقه قبل از تزریق عضلانی واکسن هپاتیت B، در گروه مورد 2 میلی‌متر از محلول ساکارز 20 درصد و در گروه شاهد 2 میلی‌متر آب مقطر استریل به صورت خوراکی به نوزاد داده شد. قبل از دادن ساکارز، بلافاصله و 5 دقیقه بعد از تزریق، درد نوزاد با اسکیل درد نوزادان تازه متولد شده NIPS بررسی شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که دو گروه از نظر جنس، نمره‌ی آپگار، سن تولد، وزن، سن حاملگی نوع زایمان و میانگین شدت درد قبل از تزریق تفاوت معنی‌داری نداشتند. شدت درد بلافاصله بعد از تزریق در گروه ساکارز 20 درصد کاهش معنی‌داری نداشت. شدت درد 5 دقیقه بعد از تزریق در گروه ساکارز 20 درصد به طور معنی‌داری کمتر از گروه کنترل بود (P=0/012). نتیجه گیری: ساکارز 20 درصد بلافاصله بعد از تزریق عضلانی، درد را نمی‌کاهد، ولی بعد از 5 دقیقه اثر تسکینی بر درد دارد.


دکتر اصغر اکبری، شیده ناروئی، مریم عشقی، دکتر ابوالفضل فراهانی،
دوره 20، شماره 79 - ( 3-1391 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: ارتباط قوی بین نقاط ماشه‌ای، درد گردن و سردرد وجود دارد. مطالعه به منظور مقایسه‌ی تاثیر تکنیک انرژی عضلانی با لیزر کم توان در کاهش درد و ناتوانی گردن و شانه در بیماران با نقاط ماشه‌ای در عضلات تراپزیوس و لواتور اسکاپولا انجام شد. روش بررسی: این کارآزمایی بالینی تصادفی دوسوکور در سال 1388 در زاهدان انجام شد. سی بیمار با نقاط ماشه‌ای در عضلات تراپزیوس و لواتوراسکاپولا به‌صورت تصادفی در سه گروه مساوی قرار گرفتند. در گروه لیزر، از لیزر گالیوم-آرسناید با پهنای پالس 200 نانو ثانیه و میزان انرژی 6 ژول، گروه انرژی عضلانی از مکانیسم شلی عضله بعد از انقباض ایزومتریک و گروه کنترل از لیزر خاموش استفاده شد. درمان به مدت 10 جلسه انجام شد. درد و ناتوانی گردن و شانه (رتبه‌ای) به‌ترتیب با شاخص درد و ناتوانی گردن و شانه و دامنه‌ی حرکتی گردن (درجه)، با گونیامتر قبل و بعد از درمان ارزیابی شدند. از آزمون‌های آماری T زوج و آنالیز واریانس یکطرفه برای تجزیه و تحلیل داده‌ها استفاده شد. یافته‌ها: درد گردن در گروه انرژی عضلانی از 2/1±2/8 به 85/0±5/3 و گروه لیزر از 4/1±4/8 به 2/1±6/2و درد و ناتوانی شانه در گروه انرژی عضلانی از 7/10±9/102 به 3/10±24 و گروه لیزر از 8/11±7/104 به 7/10±6/22 کاهش یافت (05/0>P). اختلافی بین دو گروه درمان از نظر درد و ناتوانی گردن و شانه و دامنه حرکتی وجود نداشت (05/0



صفحه 1 از 22    
اولین
قبلی
1
...
 

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی زنجان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | ZUMS Journal

Designed & Developed by : Yektaweb