جستجو در مقالات منتشر شده


58 نتیجه برای Pregnancy

اعظم ملکی، محمدمسعود وکیلی، دکتر سعیده مظلوم زاده،
دوره 18، شماره 70 - ( 1-1389 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: حاملگی ناخواسته یکی از شایع‌ترین مشکلات بهداشتی در جهان است. روش جلوگیری از حاملگی اورژانس موثرترین روش برای حل این مشکل می‌باشد. جهت شناسایی و رفع باورهای نادرست نسبت به این روش‌ها به عنوان عوامل بازدارنده در استفاده آن‌ها، مطالعه‌ی حاضر با هدف بررسی نگرش دانشجویان درباره‌ی روش‌های جلوگیری از حاملگی اورژانس انجام گرفت. روش بررسی: نگرش تعداد 1019 نفر از دانشجویان در مورد روش‌های جلوگیری از حاملگی اورژانس با استفاده از پرسشنامه‌ی خود ساخته شامل مشخصات دموگرافیک و سوالات نگرش مورد بررسی و با استفاده از جدول فراوانی داده‌ها، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: حدود یک سوم (2/35 درصد) افراد دارای نگرش مثبت، بیش از نیمی از آن‌ها (1/64 درصد) بی‌نظر و کمتر از یک درصدشان (7/0 درصد) دارای نگرش منفی نسبت به این روش‌ها بودند. بیش از نیمی از افراد تمایل به استفاده از آن داشتند و نزدیک به یک سوم آن‌ها میزان موفقیت این روش‌ها را بسیار خوب می‌دانستند. 36 درصد مایل بودند آن را از بخش خصوصی تهیه و 35 درصد عنوان کرده بودند که به دلیل حجب و حیا اقدامی در این خصوص انجام نمی‌دهند بیش از یک سوم معتقد بودند که استفاده از این روش‌ها اشکال شرعی دارد. نتیجه‌گیری: مهم‌ترین موانع برای تهیه‌ی این روش‌ها داشتن حجب و حیا و برای مصرف، اعتقاد به اشکال شرعی بود که به عنوان عوامل موثر در ایجاد نگرش منفی مطرح بودند با برگزاری کلاس‌های مشاوره تا حدود زیادی می‌توان موانع را برطرف و نگرش مثبت را در افراد تقویت کرد.


دکتر احیاء گرشاسبی، دکتر آزاده ضمیری، دکتر سقراط فقیه زاده، محمدمهدی نقی‌زاده،
دوره 18، شماره 71 - ( 3-1389 )
چکیده

چکیده زمینه وهدف: دیابت بارداری (GDM ) شایع‌ترین اختلال متابولیک دوران بارداری است. با توجه به اهمیت غربالگری در جلوگیری از عوارض مادری و جنینی، یافتن آزمون‌های ساده‌تر و ارزانتر با حساسیت و ویژگی قابل قبول، ضروری می‌‌باشد. این مطالعه باهدف مقایسه‌ی دو آزمون قند پلاسمای ناشتا (FPG) و پایش قند یک ساعته (OGCT) با 50 گرم گلوکز خوراکی در غربالگری دیابت بارداری انجام شد. روش بررسی: طی غربالگری همگانی1804 خانم باردار بدون دیابت آشکار در 24تا28 هفتگی (خانم‌های پرخطر در اولین ویزیت) تحت آزمون‌های FPG و OGCT قرار گرفتند. با نتیجه‌ی OGCT ≥ 130میلی‌گرم در دسی‌لیتر، آزمون تشخیصی تحمل قند خوراکی (OGTT) سه ساعته با 100 گرم گلوکز با معیار کارپنتر و کوستان انجام شد. منحنی ROC برای هر دو آزمون رسم و حساسیت و ویژگی آن‌ها مقایسه شد. یافته‌ها: 3/7 درصد افراد GDMو 2/3 درصد اختلال تحمل گلوکز داشتند. بهترین نقاط برش OGCT 134 میلی‌گرم در دسی‌لیتر (حساسیت: 24/99 درصد، ویژگی: 57/76 درصد) و FPG 87 میلی‌گرم در دسی‌لیتر (حساسیت: 15/80 درصد، ویژگی: 6/85 درصد) بود. مقادیر کمتر از OGCT135 میلی‌گرم در دسی‌لیتر (حساسیت: 95/96 درصد)، و 165 میلی‌گرم در دسی‌لیتر ≤ (با ویژگی: 10/96 درصد) جهت رد GDM، به ترتیب نیاز به انجام OGTT را در 1/80 درصد افراد (میزان طبقه بندی اشتباه: 83/3 درصد) و مقادیر FPGبیشتر از 76 میلی‌گرم در دسی‌لیتر با (حساسیت: 42/95 درصد) کمتر یا مساوی با 91 میلی‌گرم در دسی‌لیتر (ویژگی: 56/95 درصد) جهت رد و تشخیص GDM، نیاز به انجام OGTT را در 51 درصد خانم‌ها (میزان طبقه‌بندی اشتباه: 44/4 درصد) از بین می‌برد. نتیجه گیری: ارزیابی پیامدهای بارداری اخیر نشان داد که بهترین تست جهت پیشگویی ماکروزومی، زایمان زودرس و زایمان سزارین OGCT و پره اکلامپسی و دیسترس تنفسی FPGمی‌باشد. چون OGCT نیاز به انجام تعداد بیشتری از آزمون‌های تشخیصی را در کنار میزان طبقه‌بندی اشتباه کمتر نسبت به FPG کاهش می‌دهد، بهترین روش غربالگری GDM می‌باشد.


نورالسادات کریمان، سیده هانیه علم الهدی، دکتر حسین پناه، دکتر حمید علوی مجد،
دوره 18، شماره 71 - ( 3-1389 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: دیابت یک بیماری متابولیک و شایع‌ترین عارضه‌ی طبی در بارداری است. دیابت بارداری نیز یکی از انواع دیابت است که برای اولین بار در بارداری شناسایی می‌شود. عوامل خطر متعددی در بروز دیابت بارداری شناسایی شده‌اند. شناسایی عوامل خطر جدید به کشف زنانی که در معرض خطر قرار دارند، کمک خواهد کرد. این مطالعه با هدف تعیین رابطه‌ی مصرف سیگار حین یا قبل از بارداری با بروز دیابت بارداری در مراجعین به مراکز بهداشتی درمانی شهر تهران در سال 88-1387 انجام گردید. روش بررسی: این مطالعه مورد شاهدی بر روی 110 زن باردار با تشخیص قطعی دیابت بارداری (گروه مورد) و همزمان با آن تعداد 96 خانم بارداربدون ابتلا به دیابت بارداری (گروه شاهد)، مراجعه کننده به درمانگاه مراقبت‌های روتین بارداری و مرکز تحقیقات غدد و متابولیسم بیمارستان آیت ا... طالقانی و مرکز تحقیقات غدد و متابولیسم ایران در شهر تهران انجام شد. روش گردآوری داده‌ها، مصاحبه و روش نمونه‌گیری به صورت در دسترس بود. دو گروه از نظر سن، تعداد سقط و تعداد زایمان با یکدیگر همسان شدند. یافته‌ها: خصوصیات دموگرافیک در دو گروه مشابه بود. مصرف سیگار قبل و یا در حین بارداری با بروز دیابت بارداری در ارتباط بود (001/0 P=). زنانی‌که سابقه‌ای از مصرف سیگار را ذکر می‌کردند، 79/3 برابر نسبت به گروهی که سابقه‌ای از مصرف سیگار را ذکر نمی‌کردند، در معرض ابتلا به دیابت بارداری بودند (53/10- 37/1 CI= 0001/0 P=) نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌های مطالعه‌ی حاضر، مصرف سیگار حین و یا قبل از بارداری می‌تواند یک عامل خطر در بروز دیابت بارداری باشد.


ماهرخ دولتیان، اعظم حسن‌پور، دکتر رضا حشمت، دکتر حمید علوی مجد،
دوره 18، شماره 72 - ( 9-1389 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: در کنار روش‌های دارویی تسکین درد زایمان، رفلکسولوژی به عنوان یکی از روش‌های غیردارویی تسکین درد، یک روش قدیـمی و غیرتهاجمی است که تحقیقات کافی در زمینه‌ی تأثیر آن بر درد زایمان وجود ندارد، این تحقیق به منظور تعیین تأثیر رفلکسولوژی بر شدت درد زایمان در زنان نخست‌زای مراجعه کننده به بیمارستان شهید اکبرآبادی تهران در سال 1387 انجام گرفت. روش بررسی: این مطالعه یک کارآزمایی بالینی سه گروهی بود که در آن 120 نفر زائو با حاملگی کم خطر، به‌طور تصادفی در سه گروه رفلکسولوژی، حمایت و مراقبت روتین قرار گرفتند. شدت درد به‌وسیله‌ی مقیاس درجه‌بندی عددی قبل از مداخله، بلافاصله بعد از مداخله و همچنین در دیلاتاسیون‌های 6 تا 7 و 8 تا10 سانتی‌متر تعیین گردید. جهت تجزیه و تحلیل داده‌ها از آمار توصیفی و آمار استنباطی استفاده گردید. یافته‌ها: بین گروه‌های مورد مطالعه تفاوت آماری معنی‌داری به لحاظ متغیرهای مداخله‌گر وجود نداشت. در مقایسه‌ی بین سه گروه در گروه رفلکسولوژی شدت درد در هر سه مرحله‌ی دیلاتاسیونی اختلاف معنی‌‌داری را نشان داد (001/0>p). ولی در مقایسه‌ی بین گروه حمایت و مراقبت روتین تنها در مرحله‌ی دیلاتاسیونی 4 تا 5 سانتی‌متر تفاوت آماری معنی‌دار بود (001/0>p). نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد رفلکسولوژی باعث کاهش شدت درد زایمان می‌شود. بنابراین می‌توان با آموزش این تکنیک ساده و راحت که جهت انجام، نیاز به نیروی تخصصی ندارد، به یک هدف عمده‌ی مامایی که همانا کاهش شدت درد زایمان است، دست یافت.


دکتر مهرداد میرزا رحیمی، حکیمه سعادتی، دکتر افسانه انتشاری، دکتر محمد ماذنی، صحیفه شاهی‌زاده،
دوره 18، شماره 73 - ( 4-1389 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: عناصر کمیاب و مواد معدنی و ویتامین‌ها نقش اساسی در رشد جنین دارد. در کشورهای در حال توسعه زنان رژیم حاوی ویتامین‌ها و مواد معدنی کمتری را مصرف می‌کنند. روی از مواد معدنی ضروری می‌باشد و کمبود آن‌ ممکن است باعث اختلالات مختلف در جنین شود. روش بررسی: این بررسی یک مطالعه‌ی مورد- شاهدی بود که در بیمارستان علوی اردبیل از شهریور 1387تا شهریور 1388 انجام شد. 56 مادر دارای نوزادان با وزن کم موقع تولد (کمتر از 2500 گرم) به عنوان گروه مورد، 56 تن از مادران دارای نوزادان با وزن تولد نرمال (مساوی یا بیشتر از 2500 گرم) به عنوان گروه کنترل به صورت تصادفی انتخاب شدند. نمونه‌های خونی از همه مادران بعد از زایمان جمع‌آوری شد و غلظت سرمی روی با استفاده از روش اسپکتروفتومتری جذب اتمی تعیین گردید. یافته‌ها: میانگین وزنی نوزادان، اندکس توده‌ی بدنی مادران، سن مادران، وضعیت اقتصادی و دموگرافیک در گروه‌های شاهد و مورد تفاوت معناداری با هم نداشتند. غلظت سرمی روی در گروه شاهد، 84/8±16/52 و در گروه مورد 40/14±84/55 میکروگرم بر دسی لیتر بود که تفاوت آماری معنادار بین غلظت سرمی روی در دو گروه وجود نداشت (05/0P>). نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که سطح سرمی روی مادر بر وزن تولد نوزاد تاثیری نداشت.


معصومه کاظمی، دکتر هدایت صحرایی، دکتر مهناز آذرنیا، دکتر حسین بهادران، مریم صالحی،
دوره 18، شماره 73 - ( 4-1389 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: مطالعات قبلی نشان داده است که مصرف مورفین در طی دوران بارداری می‌تواند سبب تأخیر در تکوین جنین گردد. این پژوهش توجه بیشتر به بررسی اثر مصرف مورفین توسط مادر باردار و اثر آن برتکوین حوضچه‌های خونی جفت در جنین ده روزه‌ی موش‌های نژاد ویستار نموده است. روش بررسی: موش‌های ماده‌ی بزرگ آزمایشگاهی نژاد ویستار با محدوده‌ی وزنی 170 تا 200 گرم استفاده شد. گروه‌های آزمایش پس از بارداری، مورفین را با دوز 05/0 میلی‌گرم در میلی‌لیتر در آب آشامیدنی دریافت نمودند و گروه کنترل آب آشامیدنی دریافت ‌کردند. گروه‌های آزمایش و کنترل در روز دهم ‌بارداری با کلروفرم کشته شده، جفت و رحم طی عمل جراحی از بدن حیوان خارج و به منظور فیکس شدن به مدت بیست روز در محلول فرم آلدئید 10 درصد قرار گرفتند. سپس جفت‌های فیکس شده مراحل پردازش بافتی، برش‌گیری، رنگ‌آمیزی با روش هماتوکسیلین ائوزین را طی و از نظر تکوین مورد ارزیابی قرار گرفت. ضخامت لایه‌ها، اندازه‌ی سطح حوضچه‌های خونی، همچنین تعداد سلول‌های هر دو بخش مادری و جنینی جفت به وسیله‌ی میکروسکوپ نوری مورد بررسی قرار گرفت. یافته‌ها: نتایج ما نشان داد که ضخامت بخش جنینی و اندازه‌ی سطح حوضچه‌ها‌ی خونی بخش مادری و جنینی جفت در گروه آزمایش کاهش، همچنین ضخامت بخش مادری جفت و تعداد سلول‌های بخش‌های مادری و جنینی جفت در گروهای آزمایش افزایش یافت. نتیجه‌گیری: مصرف مورفین خوراکی می‌تواند از تکوین و عملکرد طبیعی حوضچه‌های خونی و سلول‌های جفت جلوگیری کند. ا


دکتر حبیب ناظم، دکتر فرانک شریفی، دکتر سید‌علی‌نقی کاظمی، دکتر سیدنورالدین موسوی نسب، نصرالله غرقی، ثریا بوئینی، دکتر علی‌اوسط ملتی،
دوره 19، شماره 75 - ( 2-1390 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: رزیستین، آدیپوکین جدیدی است که احتمالا در مقاومت به انسولین نقش ایفا می‌کند. در این مطالعه بر آن شدیم تا ارتباط این هورمون‌های متابولیکی را با هم و با اندکس‌های رشدی نوزادان بررسی کنیم. روش بررسی: در این مطالعه 80 نوزاد و مادر آن‌ها وارد مطالعه شدند. اندکس‌های رشدی، درصد چربی، اندکس مقاومت انسولین (HOMA-IR) نوزادان، وزن پلاسنتا و شاخص توده‌ی بدنی (BMI) مادران تعیین شد. رزیستین و لپتین و انسولین با روش الایزا اندازه‌گیری شد. یافته‌ها: در این مطالعه سطح رزیستین خون بند ناف (53 /1±77/10 نانوگرم بر میلی‌لیتر) بالاتر از آن در خون مادران (71/5±91/7 نانوگرم بر میلی‌لیتر) بود. ارتباطی بین رزیستین سرم مادر با رزیستین، لپتین و انسولین خون بند ناف نوزادان و اندکس‌های رشدی نوزادان مشاهده نشد. همچنین بین رزیستین خون بند ناف با اندکس‌های رشدی نوزادان و میزان انسولین و درصد چربی خون بند ناف ارتباط وجود نداشت. اما بین رزیستین بند ناف با میزان لپتین بند ناف ارتباط معنی‌دار بود (048/0, P=222/0r=). همچنین لپتین خون بند ناف ارتباط معنی‌داری با BMI (047/0, P=223/0r=)، پاندورال اندکس (058/0, P=212/0r=)، اندکس مقاومت انسولین (052/0, P=426/0r=) و درصد چربی (014/0, P=247/0r=) خون بند ناف نوزادان داشت. نتیجه‌گیری: با توجه به یافته‌های این تحقیق، رزیستین خون بند ناف نه بطور مستقیم بلکه ممکن است از طریق لپتین در مکانیسم‌های رشدی و مقاومت انسولین نوزادان نقش داشته باشد، که برای پی بردن به این موضوع به مطالعات و بررسی‌های بیشتر نیاز است.


دکتر پروین تدین، دکتر بهناز مولایی، دکتر سعیده مظلوم‌زاده،
دوره 19، شماره 75 - ( 2-1390 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: سقط‌ها شایع‌ترین عارضه‌ی دوران حاملگی می‌باشند. با توجه به اهمیت مساله تصمیم گرفته شد پیامدهای زودهنگام دو روش جراحی و انتظاری در درمان سقط‌های ناکامل اوایل حاملگی مطالعه شود. روش بررسی: این مطالعه در بیمارستان آیت ا... موسوی و ولیعصر (عج) در سال‌های 1387 و 1388 بر روی 48 نفر با تشخیص سقط ناکامل اوایل حاملگی انجام شد. بیماران بر اساس انتخاب و تمایل شخصی در دو گروه درمان جراحی (23نفر) و انتظاری (25نفر) قرار گرفتند. در گروه جراحی کورتاژ تخلیه‌ای با کورت انجام شد. در گروه انتظاری به بیماران دو هفته فرصت داده شد تا دفع خود به خود داشته باشند، و پس از دو هفته سونوگرافی انجام گردید. دو گروه را از نظر رضایتمندی، برگشت به فعالیت روزانه، مدت زمان خونریزی، درد لگن، طولانی شدن مدت پیگیری مورد مقایسه قرار دادیم. یافته‌ها: دفع خود به خود در گروه انتظاری در 19 نفر (76 درصد) انجام شد. در گروه انتظاری، رضایتمندی بیشتر و زمان برگشت به فعالیت روزانه کوتاه‌تر از گروه جراحی بود، ولی مدت زمان خونریزی بیشتر بود. تعداد بیمارانی که نیاز به پیگیری بیش از دو هفته داشتند، در گروه انتظاری بیشتر از گروه جراحی بودند. درد لگن در دو گروه تفاوتی نداشت. نتیجه‌گیری: روش انتظاری یک روش آلترناتیو مناسب در درمان سقط‌های ناکامل اوایل حاملگی است، ولی برای تعمیم نتایج به مطالعات بیشتری نیاز داریم.


دکتر عباسعلی نوریان، نوشین شعبانی، دکتر سید نورالدین موسوی نسب، دکتر هاله رحمانپور،
دوره 19، شماره 76 - ( 3-1390 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: اطلاعات موجود نشان می‌دهد که زنان باردار آلوده به تریکوموناس واژینالیس بیشتر در معرض خطر تولد نوزاد کم وزن و نارس قرار دارند. در این مطالعه ارتباط بین عفونت تریکوموناس واژینالیس با خطر تولد نوزاد کم وزن تعبیین گردید. روش بررسی: در این مطالعه هم‌گروهی (کوهورت) گذشته‌نگر، 1000 زن باردار با سن بارداری 28 هفته یا بیشتر، در دو بیمارستان شهر زنجان، در زمان وضع حمل از نظر عفونت تریکومونیازیس به دو روش کشت و میکروسکوپی مورد ارزیابی قرار گرفتند. تمامی زنان آلوده (33 نفر) و 107 زن غیر آلوده که به روش نمونه‌گیری هدفدار از نوع سهمیه‌ای انتخاب شده بودند، با یکدیگر مقایسه شدند. مشخصات دموگرافیک و پارامترهای زنان و زایمان با استفاده از پرسشنامه گردآوری شده و مورد ارزیابی قرار گرفتند. سپس وزن تولد نوزادان از پرونده مادران استخراج و درج گردید. یافته‌ها: میزان شیوع عفونت تریکوموناس واژینالیس 3/3 درصد (33 مورد) بود. میانگین سن بارداری زنان آلوده در زمان وضع حمل به طور معناداری کمتر از زنان غیر آلوده بود (5/4 ± 5/36 هفته در مقابل 9/1 ± 39 هفته، 009/0=P). پاریته بالاتر و شهرنشینی با افزایش معنادار خطر تریکومونیازیس واژینال همراه بود (05/0P<). هیچ ارتباط آماری معناداری بین عفونت تریکوموناس واژینالیس با سطح تحصیلات، روش زایمان، میزان درآمد خانوار و فراوانی موارد وزن کم هنگام تولد (LBW) مشاهده نشد. نتیجه‌گیری: عفونت تریکوموناس واژینالیس با سن کم بارداری در زمان وضع حمل و پاریته بالاتر مرتبط است و هیچ رابطه‌ای بین تریکومونیازیس مادران باردار و کم وزنی نوزادان آن‌هادر سه ماهه اخر بارداری مشاهده نشد.


دکتر آتوسا دبیری اسکویی، دکتر سعیده مظلوم زاده، دکتر حمید‌رضا امیر مقدمی، دکتر انیسه اکبر شاهی، دکتر مهدی اسکندری،
دوره 19، شماره 77 - ( 4-1390 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: با وجود گذشت سال‌ها پژوهش مداوم، علت افزایش فشار‌خون حین بارداری مشخص نشده است و اختلالات مربوط به فشار خون در بین مهم‌ترین مشکلات حل نشده مامایی قرار دارد. مطالعه‌ی حاضر جهت بررسی رابطه‌ی بین سطح لپتین سرم و ابتلا به پره‌اکلامپسی در مادران باردار مراجعه کننده به بیمارستان ولیعصر زنجان از اول فروردین 1385 تا اول فروردین 1386 انجام شده است. روش بررسی: مطالعه‌ی حاضر یک مطالعه‌ی مقطعی است که بر روی 30 نفر خانم باردار مبتلا به پره اکلامپسی و 30 نفر خانم باردار با فشارخون نرمال که همگی در سه ماهه‌ی آخر دوره بارداری قرار داشتند انجام گرفته است. گروه مورد، کسانی بودند که فشار خون بیشتر یا مساوی 90/140، پروتیئنوری بیشتر از 300 میلی‌گرم در 24 ساعت و یا +1 و بیشتر باDipstick داشتند. گروه شاهد را خانم‌های باردار با فشارخون طبیعی تشکیل می‌دادند. نمونه‌ها با استفاده از کیت لپتین به روش الایزا بررسی شد. به‌منظور مقایسه‌ی میانگین‌ها از آزمون Test- T مستقل استفاده گردید. یافته‌ها: علیرغم بالاتر بودن میانگین سطح لپتین سرم در گروه کنترل، اختلاف معنی‌دار نبود (به‌ترتیب 6/33±92/57 و 6/34±8/45 نانو‌گرم در دسی‌لیتر و 18/0=P). در مقایسه‌ی میانگین سطح لپتین سرم براساس 29BMI> اختلاف معنی‌داری در دو گروه مورد و کنترل وجود نداشت (به‌ترتیب 72/39±12/51 و 84/34±75/56 نانو‌گرم در دسی‌لیتر، 64/0=P) اما براساس 29 BMI میانگین سطح لپتین سرم در گروه کنترل به طور معنی‌داری بیشتر بود (به‌ترتیب ng/dl 51/32±26/60 و10/22±75/36 نانو گرم در دسی‌لیتر، 07/0=P). نتیجه‌گیری: نتایج مطالعه نشان داد که ارتباطی بین سطح لپتین افزایش یافته و پره اکلامپسی وجود ندارد. به‌نظر می‌رسد برای رسیدن به نتایج شفاف‌ ‌تر در خصوص ارتباط سطح لپتین سرم و پره‌اکلامپسی احتیاج به مطالعات با طراحی‌های آینده‌نگر و نمونه‌هایی با تعداد بیشتر می‌باشد.


دکتر مجید ولی‌زاده، دکتر محمد‌رضا سید مجیدی،
دوره 19، شماره 77 - ( 4-1390 )
چکیده

چکیده تابلوی بالینی سندرم شیهان طیف بسیار وسیعی دارد و از شکایات غیر اختصاصی از قبیل ضعف، بی‌حالی و کم‌خونی تا نارسایی شدید هیپوفیز که منجر به اغما و مرگ می‌گردد، متفاوت است. در این مطالعه به بررسی ویژگی‌های سندرم شیهان در بیماران خود پرداخته ایم. از 18 نفر از بیماران که بیماری آن‌ها طی 10 سال گذشته تشخیص داده شده بود، اطلاعات مورد نیاز به‌دست آمد. زمان رسیدن به تشخیص قطعی بیماری از 10 تا 30 سال متغیر بود که میانگین آن 5±5/15 سال بود. 5 بیمار (22 درصد) هنگام مراجعه اولیه اختلال سطح هوشیاری داشتند که 4 مورد آن به‌علت هیپوگلیسمی و یک مورد هیپوتیروئیدی شدید بود. 7 بیمار (39 درصد) قبل از تشخیص قطعی با تظاهرات هیپوتیروئیدی مرکزی و به‌صورت سرپایی ارزیابی شده بودند. همه بیماران سابقه‌ی خونریزی شدید هنگام زایمان و عدم توانایی شیردهی را ذکر می‌کردند. در 2 بیمار قطع کامل پریود تا 10 سال پس از زایمان طول کشیده بود. همه بیماران تحت درمان جایگزین با لوتیروکسین و پردنیزولون قرار داشتند. با در نظر گرفتن زمان تشخیص، تاخیر زیادی در تشخیص و درمان بیماری وجود داشت که این امر مشکلات زیادی را متوجه بیمار می‌کند.


معصومه کاظمی، دکتر هدایت صحرایی،
دوره 20، شماره 79 - ( 3-1391 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: مطالعات قبلی نشان داده است که مصرف مورفین در طی بارداری می‌تواند موجب تأخیر در نمو جنین و ایجاد نقایص جنینی گردد. این پژوهش به بررسی اثر مصرف مورفین توسط مادر باردار و اثرات آن بر تکوین حباب‌های مغزی پروزنسفال و رومبنسفال در جنین موش بزرگ آزمایشگاهی نژاد ویستار پرداخت. روش بررسی: تعداد 12 موش ماده با محدوده‌ی وزنی 170 تا200 گرم استفاده شد. گروه‌های آزمایش و کنترل پس از بارداری، گروه آزمایش مورفین را با دوز 05/0 میلی‌‌گرم در میلی‌لیتر در آب آشامیدنی دریافت نمودند. گروه کنترل فقط آب آشامیدنی دریافت می‌کردند. در روز 10 بارداری موش‌های باردار با کلروفرم کشته شده، جنین‌ها به‌همراه رحم طی عمل جراحی از بدن حیوان خارج، به‌منظور فیکس شدن به مدت یک هفته در محلول فرم‌آلدئید 10 درصد قرار گرفتند. سپس جنین‌های فیکس شده مراحل پردازش بافتی را طی و پس از برش‌گیری و رنگ‌آمیزی با هماتوکسیلین-ائوزین از نظر تکوین حباب‌های اولیه‌ی مغزی پروزنسفال، رومبنسفال و ضخامت قشر مغز به وسیله‌ی میکروسکوپی نوری و نرم‌افزار موتیک مورد برسی قرار گرفت. یافته‌ها: کاهش شدید مساحت رومبنسفال و پروزنسفال در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل قابل ملاحظه بود. همچنین افزایش ضخامت قشر مغز در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل اختلاف معنی‌دار نشان داد (05/0P<). نتیجه‌گیری: این مطالعه نشان داد که مصرف مورفین در دوران بارداری باعث نقص تکوین حباب‌های مغز اولیه در جنین می‌گردد. این آسیب ممکن است منشا نقص عملکرد و تکوین دستگاه عصبی مرکزی در نوزادانی باشد که از مادران معتاد به دنیا آمده‌اند.


دکتر پرویز یزدان پناه، دکتر شهین تاج آرامش، دکتر علی موسوی زاده، دکتر یروین غفاری، دکتر زهرا خسروی، دکتر ایاز خادمی،
دوره 20، شماره 79 - ( 3-1391 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: سندرم تونل کارپال به گیرافتادگی عصب میانی در تونل کارپال مچ گویند. حاملگی یک عامل خطر سندرم کارپال تونل می‌باشد و سندرم کارپال تونل از عوارض شایع حاملگی می‌باشد. با وجود شیوع زیاد این سندرم در زنان نسبت به مردان، شیوع سندرم در ارتباط با حاملگی و غیرحاملگی در زنان بعضی کشورها مانند ایران نامشخص می‌باشد. هدف این مطالعه تعیین شیوع و شدت سندرم تونل کارپال در زنان حامله و غیرحامله شهرستان بویر احمد می‌باشد. روش بررسی: این مطالعه یک مطالعه‌ی مقطعی توصیفی- تحلیلی بود که از اسفند 88 تا دی 89 در کلینیک‌های زنان و زایمان شهر یاسوج در 2656 زن غیرحامله و 1508 زن حامله انجام شد. 175 نفر از زنانی‌که به دلایل مشکلات زنان و زایمان به متخصصین زنان و زایمان مراجعه کرده بودند و دارای علایم بالینی سندرم تونل کارپال بودند، به‌وسیله‌ی متخصص توانبخشی مورد مطالعات الکترودیاگنوستیک استاندارد قرار گرفتند. یافته‌ها: شیوع سندرم تونل کارپال در زنان دارای علایم 7/2 درصد بود. شیوع این سندرم در زنان حامله و غیرحامله به‌ترتیب 4/3 و 3/2 درصد بود. در کل، 51 زن حامله دچار سندرم تونل کارپال بودند که 4/59% سندرم خفیف، 8/18%، سندرم متوسط و 9/21% سندرم تونل کارپال شدید داشتند. همچنینن 61 زن غیر حامله دچار سندرم تونل کارپال بودند که 6/73% به نوع خفیف، 8/20% درصد به نوع متوسط و 6/5 % به نوع شدید مبتلا بودند. نتیجه‌گیری: شیوع سندرم تونل کارپال در زنان حامله بیشتر از زنان غیرحامله‌ بود. سندرم تونل کارپال شدید در زنان حامله شایع‌تر از زنان غیرحامله ‌بود.


دکتر آتوسا دبیری، دکتر ترانه نقیبی،
دوره 20، شماره 79 - ( 3-1391 )
چکیده

چکیده رحم دو شاخ یکی از آنومالی‌های مادرزادی مجرای مولرین می‌باشد که می‌تواند همراه با عوارض متعددی باشد. در سال 1389 خانم 34 ساله‌ای به دلیل دردهای زایمانی مراجعه نمود. روش جلوگیری از بارداری وی استفاده از IUD بود که روش موفقیت‌آمیزی نبود. به دلیل پرزانتاسیون بریچ و سابقه‌ی سزارین قبلی تحت عمل سزارین قرار گرفت. طی عمل جراحی رحم دو شاخ با قرار داشتن IUD در یکی از شاخ‌ها و حاملگی در شاخ دیگر مشاهده شد. تشخیص به موقع این ناهنجاری‌ها و دادن اطلاعات کامل به بیمار از بروز بسیاری از عوارض جلوگیری می‌کند.


معصومه شاکری، دکتر سعیده مظلوم‌زاده، دکتر فرناز محمدیان،
دوره 20، شماره 80 - ( 5-1391 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: سزارین شایع‌ترین عمل جراحی در بخش زنان و زایمان و یکی از روش‌های ختم بارداری است. این روش نیز مانند هر عمل جراحی دیگر عوارضی را در پی دارد. متاسفانه امروزه سزارین تنها برای نجات جان مادر و نوزاد انجام نمی‌پذیرد و به‌دلیل وسعت کاربرد به یک معضل جهانی تبدیل شده است. بر این اساس این مطالعه با هدف بررسی فراوانی نسبی سزارین در شهر زنجان و عوامل موثر بر آن انجام گرفت. روش بررسی: در این مطالعه‌ی توصیفی- تحلیلی و مقطعی تعداد 697 مادر که در شهر زنجان از اول فروردین تا آخر اسفند 1387 جهت ختم بارداری به بیمارستان‌های آیت ا...موسوی و امام حسین زنجان مراجعه کردند به‌صورت تصادفی انتخاب و اطلاعات مربوط با استفاده از پرسشنامه و مراجعه به پرونده مادران جمع‌آوری شد. نتایج با روش‌های آماری مربع کای، فیشر، آنالیز واریانس ورگرسیون لجستیک چند متغیره مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: نتایج حاکی از آن است که میزان سزارین در سطح شهر زنجان 43 درصد بوده که از این میزان 43 درصد به‌صورت انتخابی (الکتیو) انجام شده بود. شایع‌ترین علت سزارین با اندیکاسیون مامایی، سزارین تکراری (8/57 درصد) و بیشتر مادران به‌دلیل ترس از درد، سزارین را جهت ختم بارداری انتخاب نموده بودند (3/43 درصد). در مطالعه‌ی حاضر میزان سزارین به‌طور معنی‌داری با افزایش سواد مادران (0001/0P<) و بهبود شرایط مالی خانواده فزونی یافت (01/0P=). نتیجه‌گیری: این مطالعه نشان می‌دهد، ارتقای سطح آگاهی مردم و تلاش جهت برنامه‌ریزی در راستای به‌کارگیری روش سزارین در موارد ضروری و قطعی آن می‌تواند از میزان سزارین‌های غیر لازم و عوارض احتمالی آن بکاهد.


دکتر طلعت دباغی قلعه، دکتر خدیجه علمی زاده، دکتر سیمین دخت مرادی، الهام رشوند ملی،
دوره 20، شماره 81 - ( 7-1391 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: خونریزی بعد از زایمان یکی از علل مهم مرگ مادران و موربیدیتی در جهان می‌باشد. در حال حاضر اکسی توسین داخل وریدی جهت کاهش خونریزی بعد از زایمان به‌کار می‌رود. این مطالعه به منظور مقایسه‌ی اثر 400 میکروگرم میزوپروستول خوراکی با 10 واحد اکسی توسین وریدی در پیشگیری از خونریزی بعد از زایمان انجام شد. روش بررسی: در این کارآزمایی بالینی تصادفی شده که در بیمارستان کوثر قزوین انجام شد، 269 خانم باردار وارد مطالعه شدند. شرایط ورود به مطالعه شامل حاملگی تک قلویی 37 هفته یا بالاتر، نمایش سفالیک، پاریته‌ی کمتر از 3، زایمان خودبخود یا القا شده و وزن تخمینی نوزاد کمتر از 4 کیلو‌گرم بود. شرایط خروج از مطالعه سابقه‌ی خونریزی بعد از زایمان، آسم، کوآگولوپاتی و مصرف داروهای ضد انعقاد، بروز دکولمان، خونریزی ناشی از پارگی کانال زایمانی، زایمان با وسایل کمکی و سزارین بودند. بیماران به‌طور تصادفی بعد از خروج شانه‌ی قدامی یا در عرض 1 دقیقه بعد از زایمان400 میکروگرم میزوپروستول خوراکی یا 1 واحد اکسی توسین وریدی دریافت کردند و هموگلوبین و هماتوکریت در بدو پذیرش و 24 ساعت پس از زایمان اندازه گیری و مقایسه شد. یافته‌ها: افت هماتوکریت در گروه دریافت کننده‌ی اکسی توسین 44/3+33/3 درصد و در گروه دریافت کننده‌ی میزوپروستول 26/1+81/2 درصد بود. میزان نیاز به اکسی توسین در گروه اکسی توسین 8/34 درصد ودر گروه میزوپروستول 5/20 درصد بود. تب در 2 نفر در گروه میزوپروستول دیده شد. نتیجه‌گیری: تجویز 400 میکروگرم میزوپروستول خوراکی اثر مشابهی با 10 واحد اکسی توسین وریدی در کاهش خونریزی بعد از زایمان داشت.


بی‌بی محبوبه ترابی، دکتر عبدالحسین شیروی، دکتر غلامحسن واعظی،
دوره 20، شماره 82 - ( 5-1391 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: یکی از مهم‌ترین عوارض مصرف داروهای ضدصرع در دوران بارداری افزایش ناهنجاری‌های جنینی می‌باشد. اطلاعات کاملی در مورد نقش فنی‌توئین در ایجاد اثرات تراتوژنیک در زمان و میزان مصرف این دارو در دوران بارداری و نیز بر روی اندام سازی جنین در دسترس نیست. از این رو این مطالعه به منظور تعیین ناهنجاری‌های ماکروسکوپی ایجاد شده توسط داروی فنی‌توئین در صورت استفاده‌ی مستمر از آن در زمان اندام سازی جنین طراحی گردید. روش بررسی: در این مطالعه‌ی تجربی ۴۰ سر موش باردار نژاد NMRI به سه گروه تجربی (I ،II ، III) و یک گروه شاهد تقسیم شدند. سه گروه تجربی (I ،II ، III) به ترتیب مقادیر ٦٠، 75 و 90 میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم در روز حجم ٢/0 میلی‌لیتر از روز شش و نیم (GD6/5) تا روز چهارده‌ونیم (GD14/5) بارداری به صورت درون صفاقی و گروه شاهد نیز در همین مدت سرم فیزیولوژی را به همان حجم دریافت نمودند. موش‌ها در روز ۵/١٨ حاملگی تشریح شده و جنین‌ها از نظر طول سری دمی، وزن و ناهنجاری‌های ماکروسکوپی مورد بررسی قرار گرفتند. داده‌ها با استفاده از آزمون‌های T-Test ، ANOVA و توکی تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها: در گروه‌های تجربی میانگین وزن و طول سری دمی در مقایسه با گروه شاهد کاهش معنی‌داری را نشان داد (05/0P<). همچنین از نقطه نظر آماری در هر سه گروه تجربی (I،II ، III ) میزان بروز ناهنجاری‌ها از جمله جذب جنینی، هموراژی در اندام‌های مختلف و تیروئید فولیکولار در مقایسه با گروه شاهد افزایش معنی‌داری را نشان داد (05/0P<). نتیجه‌گیری: این مطالعه نشان داد که استفاده از داروی فنی‌توئین در طی مراحل اندام‌سازی (ارگانوژنز) موش نه تنها می‌تواند سبب جذب جنین، کاهش وزن و کاهش طول سری دمی در جنین موش گردد، بلکه می‌تواند ناهنجاری‌هایی از جمله هموراژی و تیروئید فولیکولار را نیز القا نماید.


دکتر فاطمه لالوها، دکتر خدیجه علمی زاده، امیر جوادی، دکتر طلعت دباغی قلعه، دکتر بهارک کرمانشاهی،
دوره 20، شماره 83 - ( 6-1391 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: تست چالش گلوکز (GCT)جهت غربالگری دیابت بارداری در هفته 24 تا 28 برای خانم‌های باردار انجام می‌شود. زنان با GCT غیرطبیعی برای انجام تست تحمل گلوکز (GTT) انتخاب می‌شوند. در صورت مختل بودن GTTتشخیص دیابت بارداری گذاشته می‌شود. شواهدی وجود دارد که GCT غیرطبیعی به تنهایی با افزایش پیامدهای نامطلوب بارداری همراه است. هدف از این مطالعه بررسی پیامد بارداری در افراد با GCT غیرطبیعی همراه با GTT طبیعی بود. روش بررسی: در این مطالعه‌ی طولی آینده‌نگر در 190 خانم باردار، GCT در هفته‌ی 24تا 28 بارداری انجام شد. 95 زن باردار با GCT غیرطبیعی و GTT طبیعی (مواجهه) و 95 زن باردار با GCT طبیعی (گروه کنترل غیر مواجهه) وارد مطالعه شده و از نظر پیامدهای نامطلوب بارداری مورد بررسی قرار گرفتند. یافته‌ها: میانگین وزن نوزادان درگروه مواجهه 524 ± 3397 و در گروه کنترل 384 ± 3234 گرم بود (015/0=P). در گروه مواجهه 14 نوزاد (7/14 درصد) و گروه کنترل 4 نوزاد (2/4 درصد) ماکروزوم بودند (013/0=P). فراوانی زایمان زودرس در گروه مواجهه 8 نفر (4/8 درصد) و گروه کنترل یک نفر (1 درصد) بود (03/0=P). فراوانی پره اکلامپسی در گروه مواجهه 8 نفر (4/8 درصد) و گروه کنترل 1 نفر (1 درصد) بود (03/0=P). سابقه‌ی خانوادگی ابتلا به دیابت در گروه مواجهه 20 نفر (21 درصد) و گروه کنترل 1 نفر (1 درصد) بود (001/0>P). متوسط تغییرات BMI در گروه مواجهه 7/1+5 و گروه کنترل 3/4+3/4 بود (004/0>P). نتیجه‌گیری: نسبت ساکروزومی، زایمان زودرس، پره‌اکلامپسی، سابقه‌ی خانـوادگی دیابت، BMI بالا و متوسط وزن موقـع تولد در زنان باردار با GCT غیرطبیعی بیشتر بود. لذا به‌دلیل افزایش برخی پیامدهای نامطلوب بارداری پیگیری دقیق زنان در طی بارداری ضروری است.


معصومه شاکری، دکتر سعیده مظلوم زاده، دکتر فرناز محمدیان، دکتر جمیل باطنی،
دوره 21، شماره 84 - ( 1-1392 )
چکیده

زمینه و هدف: نیاز زن حامله به انرژی و مواد مغذی در دوران بارداری افزایش می‌یابد. آموزش مداوم نحوه‌ی تغذیه در کنار تامین نیازهای غذایی مادران، جهت ارتقای سلامت مادر و جنین ضروری است. لذا مطالعه‌ی حاضر با هدف تعیین تاثیر کلاس‌های آمادگی دوران بارداری بر رفتار تغذیه‌ای زنان باردار انجام شد. روش بررسی: مطالعه‌ی حاضر نوعی مطالعه‌ی توصیفی می‌باشد که در آن 280 زن باردار شکم اول مراجعه کننده به مرکز بهداشتی درمانی شهر زنجان در سال 90-89 به روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمون و شاهد قرار گرفتند. مادران گروه آزمون کلاس‌های آمادگی دوران بارداری در طی 8 جلسه 90 دقیقه‌ای شرکت کردند و مادران گروه شاهد آموزش‌های معمول را دریافت نمودند. جمع آوری اطلاعات با استفاده از پرسشنامه در دو مرحله‌ی پیش آزمون و پس آزمون انجام گرفت. اطلاعات با آزمون‌های کای دو و T-Test آنالیز شد. یافته‌ها: دو گروه از نظر سن، شاخص تود‌ه‌ی بدنی (BMI)، سطح تحصیلات، سن حاملگی و وضعیت اشتغال اختلاف معنی‌داری نداشتند. بر اساس نتایج، رفتار تغذیه‌ای زنان در دو گروه مورد و شاهد قبل از مداخله، تفاوت معنی‌داری نداشت (273/0P=) اما پس از مداخله، امتیاز رفتار تغذیه‌ای در گروه آزمون (54/5±12/38) بیشتر از گروه شاهد (76/3±29/12) که از نظر آماری معنی‌دار بود (0001/0P<). نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج این مطالعه آموزش رفتار تغذیه‌ای در مادران باردار موجب بهبود رفتار تغذیه‌ای در دوران بارداری می‌شود، لذا برگزاری کلاس‌های فوق برای کلیه‌ی مادران باردار توصیه می‌شود.


حمیده گیاهی، دکتر مینور لمیعیان، دکتر وجیهه مرصوصی، دکتر سقراط فقیه‌زاده، دکتر مانا کلباسی،
دوره 21، شماره 85 - ( 2-1392 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: پیش‌بینی حاملگی طول‌کشیده جهت جلوگیری از زجر جنینی همواره مورد توجه بوده است؛ پژوهش حاضر با هدف پیش‌بینی حاملگی طول کشیده با اندازه‌گیری سونوگرافیک ترانس واژینال طول دهانه‌ی رحم در هفته 37 بارداری انجام گرفت. روش بررسی: این پژوهش یک مطالعه‌ی توصیفی - همبستگی است. در 126 زن باردار مراجعه کننده به مراکز بهداشتی درمانی جنوب شهر تهران با حاملگی تک قلو و پرزانتاسیون سفالیک، طول دهانه‌ی رحم در هفته 37 بارداری با سونوگرافی ترانس واژینال اندازه‌گیری و پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک بالینی تکمیل شد. در این پژوهش سن حاملگی در زمان زایمان محاسبه و حاملگی طول کشیده، بارداری پس از هفته 41 اطلاق گردید. تجزیه و تحلیل داده‌ها با آزمون تی مستقل، کای اسکور، رگرسیون لوجستیک و منحنی ROC انجام گرفت. یافته‌ها: متوسط طول دهانه‌ی رحم 9/8 ±10/26 میلی‌متر و بروز زایمان پس از هفته 41 بارداری 8/4درصد برآورد شد. متوسط طول دهانه‌ی رحم در واحدهای پژوهشی زایمان کرده بعد از هفته‌ی 41 (6 نفر) نسبت به زایمان کرده قبل از هفته 41 (120نفر)، بلندتر بود (5/8±08/34 در برابر 7/8±7/25؛ 02/0=P). مناسب‌ترین نقطه‌ی برش طول دهانه‌ی رحم برای پیشگویی زایمان پس از هفته 41 بارداری، 5/25 میلی‌متر با حساسیت 100 درصد، ویژگی 50 درصد، ارزش پیش‌گویی مثبت 9 درصد و ارزش پیش گویی منفی 100 درصد به‌دست آمد. نتیجه‌گیری: پیش‌بینی حاملگی طول کشیده با اندازه‌گیری سونوگرافیک ترانس واژینال طول دهانه‌ی رحم در هفته‌ی 37 امکان‌پذیر بوده اما ارزش پیش‌گویی مثبت آن کم است. این یافته‌ی علمی می‌تواند در مدیریت مناسب‌تر این گونه حاملگی‌ها در زمان ترم موثر باشد.



صفحه 1 از 3    
اولین
قبلی
1
 

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله پیشرفت‌های تحقیقات پزشکی و زیست پزشکی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | J Adv Med Biomed Res

Designed & Developed by : Yektaweb