جستجو در مقالات منتشر شده


3 نتیجه برای اقوامی

مژگان السادات اقوامی، شهلا محمد‌زاده، ملوک جلال منش، دکتر رضا زارع،
دوره 19، شماره 74 - ( 1-1390 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: آسم شایع‌ترین بیماری مزمن دوران کودکی است که موجب اختلال در کیفیت زندگی به‌عنوان یکی ازمعیارهای ارزیابی سلامت کودکان می‌شود. آموزش‌های برنامه‌ریزی شده از رموز موفقیت در کنترل سلامتی بیماران مزمن می‌باشد، به‌طوری‌که متعاقب اجرای آن‌ تا 70 درصد از هزینه‌ها و ضریب اشغال تخت‌های مراکز درمانی کاسته می‌شود. لذا این مطالعه با هدف بررسی مقایسه‌ای تاثیرآموزش به دو روش گروهی و لوح فشرده بر کیفیت زندگی کودکان مبتلا به آسم انجام شد. روش بررسی: در یک مطالعه‌ی نیمه‌تجربی تاثیر مقایسه‌‌ای آموزش به دو روش گروهی و لوح فشرده بر کیفیت زندگی ‌‌80 کودک مبتلا به آسم مراجعه کننده به کلینیک آسم زنجان مورد بررسی قرار گرفت. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه‌ای شامل اطلاعات دموگرافیک و کیفیت زندگی (PedAQLQ) در ابعاد جسمانی، روحی-روانی و اجتماعی بود. نمونه‌ها ابتدا به ‌روش غیر تصادفی انتخاب و سپس به روش تصادفی در دسترس به دو گروه تقسیم شدند. اطلاعات توسط پژوهشگر به روش مصاحبه قبل و یک‌ماه بعد از آموزش اخذ و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: میانگین نمرات و رتبه‌ی کیفیت زندگی واحدهای مورد مطالعه بر اساس رتبه‌بندی WHO بعد از آموزش در هر دو گروه آموزش لوح فشرده و گروهی ارتقا داشتند. به‌طوری‌که به لحاظ آماری تفاوت معناداری در دو روش آموزش مشاهده شد (05/0P<). نتیجه‌گیری: نتایج مطالعه‌ی حاضر نشان داد که نه تنها آموزش در ارتقای کیفیت زندگی موثر بوده، بلکه نوع آموزش در تغییر آن نقش بسزایی داشته است. به‌طوری‌که آموزش لوح فشرده بر کیفیت زندگی کودکان مبتلا به آسم موثرتر بود، در نتیجه جهت حفظ و ارتقای کیفیت زندگی این کودکان این روش آموزشی توصیه می‌گردد.


سهیلا ربیع سیاهکلی، آذر آوازه، فریدون اسکندری، زینب قهرمانی، میثم نعمتی خواه، مهناز افشین جو، مژگان السادات اقوامی،
دوره 22، شماره 90 - ( ويژه نامه قرآن پژوهي 1393 )
چکیده

مقدمه: همیشه بستری شدن در بیمارستان برای اقوام و بستگان بیمار ایجاد تنش و اضطراب زیادی می‌کند. یکی از مواردی که به استناد آیه‌ی مبارکه، أَلا بِذِکرِ اللَّهِ تَطمَئِنُّ القُلُوبُ» (الرعد- 28) در آرامش افراد و پیشگیری از اختلالات روانی نقش بسیار مهمی داشته، ایمان به خدا است. توکل به خداوند باعث کاهش نگرانی‌های ناشی از بیماری‌های مهم، صبر برمصایب و پذیرش خواست الهی و تن دادن به عوارض و معلولیت‌های دراز مدت و پرهیز از عوامل بروز دهنده یا تشدید کننده اختلالات روانی و پیامدهای دیگر می‌شود. روش بررسی: مطالعه‌ی حاضر یک مطالعه‌ی توصیفی- همبستگی است که میزان اضطراب و افسردگی 100 نفر از خانواده بیماران بستری در بخش‌های مراقبت ویژه با ابزار HADS (Hospital Anxiety Depression Scale) و ابزار سنجش اعتقادات مذهبی که در مطالعات آقا محمدی و همکاران نیز به‌کار رفته است، سنجیده شد. بعد از نمونه‌گیری، داده‌ها با استفاده از با آزمون‌های آماری کای دو، آزمون همبستگی و آزمون رگرسیون لجستک به‌منظور بررسی متغیرهای موثر در اضطراب و افسردگی مورد تجزیه تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: نتایج نشان داد که 2/53 درصد افراد مورد پژوهش دارای نشانه‌ی اضطراب و 4/56 درصد دارای نشانه‌های افسردگی بودند. افرادی که علایم اضطراب و افسردگی در آنان مشاهده نشد، دارای اعتقادات مذهبی در حد شدید بودند که آزمون کای دو ارتباط بین علایم اضطراب و افسردگی را با میزان اعتقادات مذهی معنی‌دار نشان داد (05/0P<). 2/33 درصد از خانواده‌های دارای علایم اضطراب و 2/31 درصد از خانواده‌های دارای علایم افسردگی از اعتقادات مذهبی در حد متوسط برخوردار بودند. آزمون آماری کای دو این ارتباط را معنی‌دار نشان داد (05/0P<). نتیجه‌گیری: اعتقادات مذهبی و یاری خواستن از خداوند اثر مثبتی بر کاهش افسردگی و اضطراب خانواده‌های بیماران دارد. تقویت باورها و اعتقادات می‌تواند بر کاهش بروز علایم و عوارض ناشی از افسردگی همچون اقدام به خودکشی، اعتیاد، بزه کاری‌ها، اختلالات شخصیت، سلامت جنسی موثر باشد.


زینب قهرمانی، دکتر نرگس حیدری، دکتر مینا شعبانی، مژگان السادات اقوامی، مهری حریری،
دوره 22، شماره 90 - ( ويژه نامه قرآن پژوهي 1393 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: معلولین با مشکلات زیادی دست و پنجه نرم می‌کنند که علاوه بر سلامت جسمی می‌تواند سلامت روان آن‌ها را به خطر بیندازد. پژوهش‌های متعدد نشان می‌دهند مذهب و سلامت روانی با یکدیگر رابطه دارند. روی آوردن محققین به مذهب و مطالعه‌ی روانشناختی آن در دهه‌های اخیر روزافزون بوده است. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه‌ی بین باور مذهبی و سلامت روانی بود. روش بررسی: تعداد 88 نفر از اعضای جامعه معلولین شعبه‌ی زنجان در آذر و دی‌ماه 1390 گروه نمونه‌ی پژوهش حاضر را تشکیل ‌دادند. آزمودنی‌ها با دو آزمون جهت‌گیری مذهبی آلپورت و پرسشنامه‌ی سلامت عمومی (GHQ) مورد بررسی قرار گرفتند. این آزمون‌ها پیشتر برای جامعه‌ی ایرانی ترجمه و استاندارد شده‌اند. نتایج آزمون‌ها پس از نمره‌گذاری با آمار توصیفی و ضریب همبستگی پیرسون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: نتایج نشان داد بین نمره‌ی کل مذهبی با نمره‌ی زیر مقیاس سوم سلامت عمومی (چگونگی کنار آمدن با موقعیت‌های متداول زندگی) در سطح معناداری 01/0 (29/0r=- و 006/0P=) و نمره‌ی مذهب درونی با همین زیر مقیاس در سطح معناداری 05/0 (224/0r=- و 036/0P=) ارتباط معنی‌دار معکوسی یافت شد. نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد افراد معلول به نقش ایمان در احساس سلامتی خود واقف نیستند و بنابراین اقداماتی در این زمینه می‌تواند سلامت آن‌ها را ارتقا دهد.



صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی زنجان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | J Adv Med Biomed Res

Designed & Developed by : Yektaweb