جستجو در مقالات منتشر شده


6 نتیجه برای انوشه

نسرین جعفری ورجوشانی ، دكتر منیره انوشه، دكتر فضل ا... احمدی ، معصومه نمدیان ،
دوره 12، شماره 47 - ( تير 1383 )
چکیده

خلاصه سابقه و هدف: پرفشاری خون خطری جدی برای سلامت جامعه و از علل مهم ناتوانی ومرگ ومیر است. با توجه به اهمیت به کار‌گیری روش‌های غیر دارویی مؤثر برای پیشگیری و کنترل این بیماری، این مطالعه با هدف تعیین تاثیر برنامه‌ی مشاوره با خانواده بر میزان فشار خون زنان مبتلا به این بیماری در روستای نیماور زنجان در سال 1383 انجام گرفت. مواد و روش‌ها: این مطالعه‌ با طراحی کارآزمایی بالینی، انجام شد. فشار خون کلیه‌ی زنان متاهل روستا بر اساس معیار لیگ بین المللی فشار خون اندازه‌گیری شد و زنانی که فشار خون آنان در سه بار کنترل بالاتر یا مساوی 140 بر روی 90 میلی‌لیتر جیوه بود وارد پژوهش شدند. جهت تایید روایی پرسش‌نامه از روش اعتبارمحتوی و برای تایید پایایی آن از آزمون مجدد استفاده شد. سپس به مدت یک ماه برای خانواده‌ی زنان مبتلا برنامه‌ی مشاوره (برای هر خانواده تقریبا 10 جلسه بر حسب نیاز اجراء گردید) و به طور هفتگی فشار خون زنان مبتلا اندازه‌گیری شد. فشارخون نمونه‌ها یک ماه قبل، حین مشاوره و2 ماه بعد از آن بررسی و ثبت گردید. تفاوت میانگین فشارخون‌های قبل و پس از مشاوره با استفاده از آزمون‌های آنالیز واریانس و تی زوج مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: تحقیق روی 41 نفر انجام گرفت. میانگین فشارخون سیستولی مدد جویان از 2/18 ± 3/166 میلی‌متر جیوه قبل از مشاوره، به 9/12±2/141 میلی متر جیوه در ماه سوم پس از مشاوره کاهش یافته است (0001/0 P=). هم‌چنین میانگین فشارخون دیاستولی از 49/7 ±9/102 میلی متر جیوه قبل ازمشاوره به 90 میلی متر جیوه در ماه سوم پس از مشاوره کاهش یافت (0001/0P=). بین میانگین فشار خون سیستولی و دیاستولی هر یک از ماه‌های اول، دوم و سوم پس از مشاوره با قبل از مشاوره اختلاف معنی‌داری وجود داشت (0001/0 P=). نتیجه‌گیری و توصیه‌ها: مشاوره باخانواده روش موثری در کنترل فشار خون می‌باشد، از این رو با توجه به جامعه‌ی پژوهش (روستایی)، حجم نمونه و اثر بخشی این روش، انجام مطالعات گسترده‌تر در جوامع شهری، توصیه‌می‌گردد.
سید وحیده حسینی، دکتر منیره انوشه، دکتر فضل اله احمدی،
دوره 13، شماره 51 - ( تير 1384 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: مسائل مرتبط با آب و بیماری های ناشی از آن، از مهم‌ترین مسائل بهداشتی روستاهای کشورهای در حال توسعه است و تدارک آب سالم برای این جوامع یکی از موثرترین روش‌ها برای بهبود سلامت مردم می باشد. نظر به اهمیت این مسئله، مطالعه‌ی حاضر با هدف تعیین تاثیر مشارکت نوجوانان بر شیوه‌ی مصرف آب آشامیدنی در خانواده‌‌های روستای رستم آباد بوئین زهرا در سال 1383 انجام شد. روش بررسی: این پژوهش یک مطالعه‌ی شبه تجربی است. نمونه‌ها 36 نوجوان روستایی بودند که 102خانواده را تحت پوشش قرار دادند. ابتدا جلسات آموزشی برای نوجوانان، برگزار گردید. سپس هر یک از آنان، آموزش و کنترل چند خانواده‌ی روستایی ( به طور متوسط 3 خانواده) را بر عهده گرفتند و در نهایت، درصد خانوارهای روستایی که قبل و بعداز مشارکت نوجوانان، آب آشامیدنی خود را به طریقه‌ی بهداشتی (جوشانیدن یا کلرینه کردن) استفاده می‌کردند، مورد مقایسه قرار گرفت. جهت مقایسه‌ی میانگین مصرف آب آشامیدنی سالم قبل و پس از مداخله از آزمون تی زوج استفاده شد. یافته‌ها: یافته ها نشان داد که هیچ کدام از خانواده های روستایی ، قبل از مداخله، از آب آشامیدنی بهداشتی استفاده نمی کردند.در حالی که پس از مداخله 8/68 درصد از آنان از آب آشامیدنی بهداشتی استفاده می‌کردند. آزمون تی‌زوج اختلاف معنی‌داری بین میانگین مصرف آب آشامیدنی سالم، قبل و پس از مداخله نشان داد (001/0 P=). نتیجه‌گیری: مشارکت نوجوانان بر شاخص تهیه و مصرف آب بهداشتی در روستا موثر است، از این رو پیشنهاد می شود که از این روش به عنوان یک راهکار عملی برای افزایش میزان مصرف آب آشامیدنی در روستا، استفاده شود.


عارفه داودی، دکتر منیژه انوشه، دکتر ربابه معماریان،
دوره 15، شماره 58 - ( بهار 1386 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: مشکلات جسمی و عوارض عمده پس از عمل جراحی سرطان مری به عنوان فاکتورهای تأثیرگذار بر کیفیت زندگی شناخته شده است، به طوری که این علایم اثرات سویی بر ابعاد روحی _ روانی، اجتماعی و عاطفی بیماران داشته است. این پژوهش به منظور بررسی تأثیر آموزش چگونگی مراقبت از خود بر کیفیت زندگی بیماران مبتلا به سرطان مری بعد از عمل جراحی ازوفاژکتومی در بیمارستان‌های منتخب دانشگاه علوم پزشکی تهران انجام شده است. روش‌بررسی: در این مطالعه‌ی نیمه تجربی 77 نفر از بیماران مبتلا به سرطان مری به طور غیرتصادفی با توجه به مشخصات نمونه‌ها (سن 35 سال و بالاتر و عمل جراحی با روش ترانس هیاتال) در گروه مورد و شاهد مورد مطالعه قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه‌ی اطلاعات دموگرافیک، پرسشنامه‌ی کیفیت زندگی ( SF36 ) و چک لیست مشکلات جسمی بیماران سرطان مری می‌باشد. سه جلسه‌ی نیم ساعته‌ی آموزش چهره به چهره برای 40 نفر از بیماران و خانواده‌هایشان اجرا شد و 37 نفر از بیماران به عنوان گروه شاهد در نظر گرفته شدند. کیفیت زندگی بیماران تحت عمل جراحی ازوفاژکتومی و تعداد مشکلات بیماران در هر دو گروه، در دو مرحله‌ی قبل از اجرای آموزش و عمل جراحی و یک ماه پس از اجرای آموزش و عمل جراحی به وسیله‌ی پرسشنامه‌ی SF36 و چک لیست بررسی مشکلات سنجیده شد و در پایان میزان کیفیت زندگی و تعداد مشکلات دو گروه مقایسه گردید. تجزیه و تحلیل داده‌ها توسط نرم افزار SPSS انجام شد. یافته‌ها: آزمون آماری T مستقل با 53/0=P نشان داد که نمره‌ی کل کیفیت زندگی قبل از اجرای مداخله در دو گروه اختلاف معنی‌داری ندارد به علاوه همین آزمون با 46/0=P بیان‌گر این مطلب است که نمره‌ی کل کیفیت زندگی بعد از مداخله در دو گروه اختلاف معنی‌داری ندارد. اما آزمون آماری T زوجی با 035/0=P نشان داد که نمره‌ی کل کیفیت زندگی در گروه آزمون قبل و بعد از مداخله اختلاف معنی‌داری دارد و به علاوه همین آزمون با 009/0=P نشان داد که نمره‌ی کل کیفیت زندگی در گروه شاهد قبل و بعد از مداخله اختلاف معنی‌داری دارد. آزمون ضریب همبستگی پیرسون با 05/0P> نشان داد که بین متغیرهای دموگرافیک با نمره‌ی کل کیفیت زندگی ارتباط معنی‌داری وجود ندارد. آزمون آماری T زوجی با 05/0=P نشان داد که تعداد مشکلات بیماران بعد از اجرای آموزش کاهش یافته است. نتیجه‌گیری: آموزش چگونگی مراقبت از خود بعد از عمل جراحی ازوفاژکتومی بر ارتقای کیفیت زندگی بیماران و کاهش مشکلات آنان مؤثر بوده است، از این رو با توجه به زمان پیگیری اثرات آموزش (یک ماه)، حجم نمونه و اثربخشی این مداخله، انجام مطالعات گسترده‌تر توصیه می‌شود.


دکتر سید مهران مرعشیان، دکتر پریسا فرنیا، شیما سیف، صابر انوشه،
دوره 17، شماره 67 - ( 6-1388 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: اختلافات فردی در بروز یا عدم بروز بیماری فعال سل شرایط را برای مطالعات فراوانی در خصوص علل زمینه‌ای از قبیل ژنتیک میزبان در ابتلا به این بیماری فراهم کرده است که از این بین می‌توان به مطالعات بر روی آنتی ژن لکوسیتی انسانی، گیرنده‌ی ویتامین D، پروتئین ماکروفاژی مرتبط با مقاومت طبیعی از نوع 1، لکتین متصل شونده به مانوز و نیز فاکتور نکروز توموری اشاره نمود. این مطالعه با هدف بررسی ارتباط بین پلی‌مرفیسم‌های ژن بیان کننده‌ی گیرنده‌ی ویتامین D شامل ApaI، BsmI، FokI و TaqI با تمایل به ابتلا به بیماری سل ریوی انجام گردید. روش بررسی: این مطالعه به‌صورت یک تحقیق مورد-شاهد‌ی صورت گرفت. گروه مورد مشتمل بر 164 بیمار و گروه شاهد 50 نفر افراد سالم در معرض خطر سل بودند. پس از تعیین ژنوتیپ‌های مربوط به هر جایگاه اختصاصی ژن گیرنده‌ی ویتامین D، فراوانی آن‌ها در هر گروه بدست آمده، پس از مقایسه‌ی دو گروه مورد و شاهد از نظر این فراوانی‌ها و تعیین نسبت شانس و فاصله‌ی اطمینان برای هر ژنوتیپ به توصیف ارتباط بین ژنوتیپ‌های خاص با بروز یا عدم بروز بیماری سل پرداخته شد. یافته‌ها: در مقایسه‌ی گروه‌های مذکور از نظر فراوانی پلی‌مرفیسم‌ها، ژنوتیپ هاپلوئید AbfT و دیپلوئید AAbbFfTT تنها ژنوتیپ‌هایی بودند که از نظر آماری بین دوگروه اختلاف فراوانی معنی‌دار داشتند. نتیجه‌گیری: دو ژنوتیپ AbfT و AAbbFfTT دارای اثر حمایتی در برابر ابتلا به سل تشخیص داده شدند، اما هیچ ژنوتیپی با نقش زمینه‌سازی ابتلا به سل یافت نشد. برای بیان دقیق‌تر و تعمیم یافته‌ها نیاز به مطالعه‌ای با شرکت کننده‌های بیشتر و در نتیجه قدرت بالاتر اجتناب ناپذیر است.


صابر انوشه، دکتر پریسا فرنیا، دکتر محمد کارگر، مهدی کاظم پور، شیما سیف، دکتر جمیله نوروزی، دکتر محمد رضا مسجدی، دکتر علی‌اکبر ولایتی،
دوره 17، شماره 67 - ( 6-1388 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: مایکوباکتریوم توبرکلوزیس عامل ایجاد کننده‌ی بیماری سل، سالیانه موجب مرگ و میر بیش از سه میلیون نفر در جهان می‌گردد. در حدود یک سوم جمعیت جهان با این باکتری آلوده هستند که 5 تا 10 درصد از این افراد به سل فعال مبتلا می‌باشند. حساسیت به این بیماری در میان افراد مختلف متفاوت بوده، این تفاوت‌ها می‌تواند ناشی از فاکتور‌های میزبانی و به‌ویژه حساسیت ژنتیکی افراد مختلف به این بیماری باشد. TNF-α در فرآیند دفاع میزبانی در برابر عفونت‌های مایکوباکتریال دارای نقشی محوری بوده، پلی‌مرفیسم‌های ژنتیکی TNF-α می‌توانند بر کارایی و قابلیت پاسخ‌های ایمنی در برابر عفونت تاثیرگذار باشند. هدف از این مطالعه بررسی فراوانی موتاسیون‌های ژن TNF-α و ارتباط آن با بیماری سل ریوی ‌بود. روش‌بررسی: 60 بیمار مبتلا به سل ریوی و 60 فرد سالم به عنوان کنترل مورد مطالعه قرار گرفتند و ژنوتیپ نواحی 238-، 244-، 308-، 857- و 863- با استفاده از تکنیک PCR-RFLP مشخص گردید. نتایج بدست آمده توسط آزمون فیشر و کای زوج آنالیز گردید و از نظر انطباق با تست هاردی – وینبرگ مورد بررسی قرار گرفت. یافته‌ها: نتایج بدست آمده ارتباط معنی‌داری را در دو ناحیه 308- و 857- بین دو گروه بیمار و کنترل نشان داد (05/0>P). نتیجه‌گیری: وجود موتاسیون در دو ناحیه 308- و 857- احتمالا می‌تواند حساسیت افراد را در برابر عفونت مایکوباکتریوم افزایش دهد و تعیین ژنوتیپ این نواحی می‌تواند در شناسایی افراد با ریسک بالای ابتلا مورد استفاده قرار گیرد.


دکتر محمدرضا کردی، دکتر لیلا انوشه، سارا خداداده، نسرین مقصودی، بهرام سنگلچی، دکتر محمد همتی نفر،
دوره 22، شماره 91 - ( 2-1393 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: مولتیپل اسکلروزیس یک بیماری التهابی و مزمن دستگاه عصبی مرکزی همراه با اتیولوژی ناشناخته است. با توجه به اثرات مثبت فعالیت ورزشی در بیماران مبتلا به این بیماری، هدف از پژوهش حاضر، مقایسه‌ی تاثیر سه روش تمرین ترکیبی بر مقادیر سرمی گرلین، TNF-α و IL-10 در این بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس بود. روش بررسی: بدین منظور، 48 نفر از بیماران MS با EDSS (Expanded Disability Status Scale) 2 تا 3 به‌صورت داوطلبانه در این پژوهش شرکت کردند و به‌طور تصادفی به چهار گروه تجربی یک (یک جلسه تمرین مقاومتی و سه جلسه تمرین هوازی در هفته)، تجربی دو (دو جلسه تمرین مقاومتی و دو جلسه تمرین هوازی در هفته)، تجربی سه (سه جلسه تمرین مقاومتی و یک جلسه تمرین هوازی در هفته) و کنترل تقسیم شدند. آزمودنی‌ها به مدت هشت هفته و چهار جلسه در هفته پروتکل‌های تمرینی مد نظر را اجرا کردند. نمونه‌های خونی پنج روز قبل و 72 ساعت بعد از آخرین جلسه‌ی تمرین جمع‌آوری شد. یافته‌ها: نتایج تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون آماری ANOVA و آزمون تعقیبی شفه نشان داد؛ مقادیر IL-10 در گروه تجربی سه افزایش معناداری نسبت به گروه تجربی یک و دو داشت، اما تغییرات آن در هر سه گروه تجربی نسبت به گروه کنترل معنادار نبود. در مقادیر TNF-α و گرلین سرمی تفاوت معناداری بین گروه‌ها مشاهده نشد. نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد تمرینات ترکیبی با تأکید بر تمرین قدرتی باعث افزایش مقادیر سایتوکاین‌های ضدالتهابی و متقابلاً کاهش سایتوکاین‌های پیش التهابی می‌شود، اما در خصوص اینکه کدام نوع از تمرینات ترکیبی اثرات بهتری در بیماران MS به‌دنبال دارد، نیاز به انجام مطالعات بیشتری در آینده است. همچنین، در رابطه با بهبود مقادیر گرلین سرمی در بیماران MS، مطالعات بیشتری با دوره‌های تمرینی طولانی‌تر همراه با رژیم غذایی مناسب مورد نیاز است.



صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی زنجان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | ZUMS Journal

Designed & Developed by : Yektaweb