جستجو در مقالات منتشر شده


5 نتیجه برای بختیاری

دیزجی رعنا، د کتر بختیاریان اعظم، د کتر محقق عباس، امامی خوانساری فیروزه، د کتر قاضی خوانساری محمود،
دوره 11، شماره 45 - ( دى 1382 )
چکیده

سابقه و هدف: پرفشاری خون شیوع بالایی داشته و عامل زمینه ای بیماری های قلبی عروقی، سکته مغزی و افزایش مرگ و میر در افراد جامعه است. عوامل متعددی در افزایش فشار خون دخالت دارند. آلاینده های محیطی از جمله سرب به عنوان یکی از عوامل موثر در افزایش فشار خون مطرح شده اند. از این رو مطالعه حاضر به منظور تعیین سطح سرمی سرب در افراد مبتلا به پرفشاری خون در مقایسه با افراد طبیعی در مراجعه کنندگان به بیمارستان دکتر شریعتی تهران، در سال 1381 انجام شد. مواد و روش ها: این مطالعه تحلیلی از نوع مورد ـ شاهدی بر روی 80 فرد مبتلا به پرفشاری خون به عنوان گروه مورد و 80 فرد سالم به عنوان گروه شاهد انجام شد. کلیه افراد با سابقه فشار خون بالا، مصرف داروهای ضد فشار خون و فشار خون بالاتر از 90/140 میلی متر جیوه به عنوان گروه مورد در نظر گرفته شدند. هیچ یک از افراد سابقه بیماری های زمینه ای کلیوی، ریوی و سیستمیک را نداشته و سیگاری نبودند. پس از جمع آوری اطلاعات زمینه ای نمونه های خون وریدی جهت اندازه گیری سطح سرمی سرب اخذ و میزان سرب با استفاده از سیستم کوره گرافیتی در دستگاه جذب اتمی اندازه گیری شد. نتایج با آزمون های آماری آنالیز واریانس یک طرفه و آزمون توکی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: غلظت سرب خون افراد مورد مطالعه در محدوده صفر تا 5/16 میکروگرم بر دسی لیتر و میانگین آن 8/3 میکرو گرم بر دسی لیتر بود. میانگین غلظت سرب خون در افراد با پر فشاری خون 4/0 ±1/5 و در افراد طبیعی 3/0 ±7/2 میکرو گرم بر دسی لیتر بود. غلظت سرب در گروه مردان با فشارخون بالا 6/0± 6/5 و در مردان با فشارخون طبیعی 4/0 ±3 میکرو گرم بر دسی لیتر به دست آمد ((P<0.0001. این میزان در گروه زنان با فشارخون بالا 6/0 ±8/4 و در زنان با فشارخون طبیعی 5/0 ±3/2 میکروگرم بر دسی لیتر بود (P<0.0001). میزان سرب خون در سنین 40 تا 59 سالگی در افراد با فشارخون بالا نسبت به افراد طبیعی افزایش معنی داری داشت (P<0.01)، ولی در گروه سنی 60 تا 70 سال اختلاف معنی داری بین دو گروه مشاهده نشد. نتیجه گیری و توصیه ها: احتمالا افزایش میزان سرب خون سبب افزایش خطر پر فشاری خون در جامعه می شود و بیشترین افزایش فشارخون در محدوده سرب خون 7/5± 2/1 میکروگرم در دسی لیتر است. انجام مطالعات گسترده تر در جوامع بزرگ تر توصیه می شود.


دکتر محمد کاظم شریفی یزدی، محمد آذرسا، دکتر محمدحسن شیرازی، دکتر عبدالعزیز رستگاری لاری، دکتر پرویز اولیا، دکتر جلیل فلاح مهر آبادی، هدروشا ملا آقا میرزایی، آیلار صباغی، فرناز شامکانی، گلناز مبصری، روناک بختیاری، دکتر محمدمهدی سلطان دلال،
دوره 19، شماره 77 - ( 4-1390 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: مهم‌ترین عامل مقاومت به سفالوسپورین‌ها باکتری‌های اشریشیا کلی تولید کننده‌‌ی بتالاکتامازهای وسیع الطیف (ESBL) می‌باشد. طی دهه‌ی اخیر آنزیم‌های نوع CTX-M در اروپا، کانادا و آسیا شایع‌ترین نوع را در میان بتالاکتامازهای وسیع الطیف به خود اختصاص داده‌اند. لذا هدف از این مطالعه بررسی شیوع باکتری‌های اشریشیا کلی تولید کننده بتالاکتاماز وسیع الطیف و نیز گروه CTX-M-I به روش مولکولی می‌باشد. روش بررسی: در این مطالعه طی 6 ماه 400 نمونه ادرار از بیماران بستری و سرپایی بیمارستان‌های خوی جمع‌آوری و 188 ایزوله اشریشیا کلی توسط آزمایش های بیوشیمیایی تایید شدند. در مرحله بعد تست تعیین حساسیت نسبت به 10 آنتی‌بیوتیک منتخب توسط روش دیسک آگار دیفیوژن انجام شد. سپس با استفاده از روش دیسک ترکیبی و سینرژیسم دوبل، سویه‌های تولید کننده ESBL شناسایی گردیدند. در نهایت باستفاده از روش PCR سویه‌های تولید کننده آنزیم‌های گروه CTX-M-I مشخص شدند. یافته‌ها: نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که از کل 188 ایزوله‌ی اشریشیاکلی 56 (8/29%) ایزوله تولید کننده ESBL می‌باشند. همه ایزوله‌ها به ایمی پنم حساس بودند. طی روش PCR نیز مشخص شد که از این میان 49 (5/87%) ایزوله تولیدکننده آنزیم‌های گروه CTX-M-I هستند. نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعات نشان داد که حدود 30% اشریشیاکلی‌ها تولید کننده ESBL هستند. با توجه به ضرورت روش‌های مولکولی در شناسایی ESBL، به استفاده از روش‌های مولکولی در اینگونه تحقیقات توصیه می‌شود.


دکتر محمدمهدی سلطان دلال، سیامک حیدرزاده، محمد آذرسا، روناک بختیاری، دکتر محمدکاظم شریفی یزدی،
دوره 20، شماره 79 - ( 3-1391 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: مطالعات گذشته نشان داده که دو آنتی‌بیوتیک پلی‌میکسین B سولفات و تری‌متوپریم به تنهایی اثر چندانی روی یرسینیا انتروکلی‌تیکا و گونه‌های وابسته به آن ندارند. هدف از این تحقیق بررسی و تفاوت اثر سینرژیسمی آنتی‌بیوتیک‌های فوق بر یرسینیا انتروکلی‌تیکا و گونه‌های وابسته به آن از نمونه‌های انسانی و محیطی در ایران و نمونه‌های انسانی و محیطی گرفته شده ازکلکسیون انستیتو پاستور فرانسه ‌بود. روش بررسی: در این مطالعه 73 سویه‌ی یرسینیا از ایران و 25 سویه‌ی کلکسیون از انستیتو پاستور فرانسه مورد بررسی قرار گرفت. برای تعیین MIC از روش ماکرودایلوشن طبق روش استاندارد استفاده شد. یافته‌‌ها: نتایج به‌دست آمده برای سویه‌های یرسینیا انتروکلی تیکا نشان داد که پس از اضافه کردن تری‌متوپریم به پلی‌میکسین B سولفات از غلظت 5/0+05/0 میکروگرم در میلی‌لیتر به غلظت 16+6/1 میکروگرم در میلی‌لیتر، کاهش رشد آن‌ها از 7/4 به 100 درصد رسید. همچنین اثر سینرژیسمی یکسانی میان سویه‌های انسانی و محیطی ایران وجود داشت، برعکس، سویه‌های محیطی فرانسه با غلظت 100 درصد 16 +6/1 میکروگرم در میلی‌لیتر مقاوم‌تر از سویه‌های انسانی بودند (100 درصد 4+4/0 میکروگرم در میلی‌لیتر). در مقایسه‌ی سویه‌های یرسینیا آنتروکلی‌تیکا ازسویه‌های گونه‌های دیگر مانند یرسینیا اینتر مدیا، یرسینیا فردریکسنی، یرسینیا کریستنسنی، یرسینیا آلدوه از حساسیت کمتری برخوردار بودند. نتیجه‌گیری: نتایج ما نشان داد که دو آنتی‌بیوتیک ذکر شده اثر سینرژیسمی بیشتری بر روی گونه‌های دیگر یرسینیا نسبت به یرسینیا انتروکلی تیکا دارد. همچنین سویه‌های انسانی انستیتو پاستور از سویه‌های کلینیکی و محیطی ایران حساس‌تر بودند.


دکتر محمد مهدی سلطان دلال، دکتر عبدالعزیز رستگار لاری، روناک بختیاری، بهرام نیک منش، دکتر محمدکاظم شریفی یزدی،
دوره 22، شماره 92 - ( 3-1393 )
چکیده

زمینه و هدف: پیدایش انتروکوک‌های چندمقاومتی در 20 سال اخیر مورد توجه زیادی قرار گرفته است. یکی از روش‌های مقابله با این مساله، ترکیب کردن آنتی‌بیوتیک‌های مختلف با یکدیگر جهت افزایش دادن فعالیت ضد میکروبی و کاهش سمیت آن‌ها می‌باشد. هدف از این مطالعه بررسی تاثیر سینرژیسمی سیپروفلوکساسین به چند آنتی‌بیوتیک بتالاکتام (پیپراسیلین، سفتازیدیم و ایمی‌پنم) بر ایزوله‌های آنتروکوک بوده است. روش بررسی: این یک مطالعه‌ی مقطعی بود که برای انجام آن، تعداد 67 ایزوله استرپتوکوکی از نمونه‌های کلینیکی در محدوده‌ی زمانی فروردین تا شهریور 91 جمع آوری شد. برای تعیین MIC، از روش آزمون رقت سریال در محیط کشت مایع در داخل لوله استفاده شده، برای نشان دادن اثر سینرژیسمی سیپروفلوکساسین با 3 آنتی‌بیوتیک بتالاکتام، از فرمت چک لیست صفحه‌ای (Check Board) استفاده شده است. اثر سینرژیسمی با کاهش چهار برابر در MIC اولیه تعیین گردید. یافته‌ها: این مطالعه بر روی 67 ایزوله استرپتوکوکی انجام گرفت. از این تعداد 50 سوش مربوط به انتروکوک (6/74 درصد)، 6 سوش مربوط به بتا استرپتوکوک گروه A (9 درصد)، 5 سوش مربوط به استرپتوکوک غیر گروه A (5/7 درصد) 2 سوش پنوموکوک (3 درصد)، 2 سوش غیر انتروکوک (3 درصد) و 2 سوش آلفا استرپتوکوک (3 درصد) بوده است. کلیه‌ی نتایج براساس تعیین MIC و MBC تک تک آنتی‌بیوتیک‌ها و هم‌چنین در ترکیب با سیپروفلوکساسین به‌دست آمد. نتیجه‌گیری: پس از انجام آزمایشات، اثر سینرژیسمی میان سیپروفلوکساسین و دیگر آنتی‌بیوتیک‌ها مشاهده نشد، ولی اثر بی‌تفاوتی میان سیپروفلوکساسین با دیگر آنتی‌بیوتیک‌ها مشاهده شد.


ذکریا اسکندری، دکتر فرهاد طارمیان، دکتر محمد‌علی نظری، دکتر مریم بختیاری، دکتر سعید ممتازی، مظاهر رضایی،
دوره 22، شماره 92 - ( 3-1393 )
چکیده

زمینه وهدف: هدف از این مطالعه بررسی اثر بخشی درمان نوروفیدبک واقعی در مقایسه با نوروفیدبک غیر واقعی (پلاسیبو) در کاهش شدت علایم افسردگی اساسی و تغییر امواج آلفا و بتا به سمت الگوی مطلوب در مبتلایان به اختلال افسردگی اساسی بود. روش بررسی: در پژوهش حاضر با استفاده از طرح تک آزمودنی تجربی، 6 بیمار مبتلا به اختلال افسردگی اساسی با تشخیص روانپزشک و تایید افسردگی اساسی توسط محقق با استفاده از مصاحبه بالینی ساختار یافته به‌صورت جایگزینی تصادفی در دو گروه نوروفیدبک واقعی و نوروفیدبک غیرواقعی (پلاسیبو) جای داده شدند. هر دو گروه به مدت 20 جلسه هفته‌ای 2 بار تحت مداخله قرار گرفته‌اند و همچنین دو گروه قبل، حین و بعد از اتمام مداخله با پرسشنامه‌ی افسردگی بک- ویرایش دوم، مقیاس افسردگی ارزیابی شدند. داده‌های تحقیق از طریق تحلیل میزان اثر، درصد بهبودی و نمودار‌ها مورد بررسی قرار گرفتند. یافته‌ها: داده‌های حاصل از میزان اثر، درصد بهبودی و بررسی نمودار‌های دو گروه حاکی از آنند که نوروفیدبک واقعی در مقایسه با نوروفیدبک غیر واقعی در تنظیم امواج مغزی و کاهش شدت علایم افسردگی افراد مبتلا به اختلال افسردگی اساسی موثرتر بود و تفاوت معنی‌داری از نظر بالینی در دو گروه مشاهده گردید. میزان اثردر آلفای راست در گروه آزمایش و کنترل به ترتیب 21/2، 48/0 میزان اثردر بتای چپ در گروه آزمایش و کنترل به ترتیب 2 و 51/0 به‌دست آمد. میزان بهبودی در گروآزمایش 48 درصد و در گروه کنترل 23 درصد بهبودی مشاهده گردید. نتیجه گیری: اثر بخشی نوروفیدبک واقعی ناشی از تغییرات پلاسیبو (نوروفیدبک غیر واقعی) نبوده، می‌تواند به عنوان یک درمان مکمل برای اختلال افسردگی اساسی به کار برده شود.



صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی زنجان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2018 All Rights Reserved | ZUMS Journal

Designed & Developed by : Yektaweb