جستجو در مقالات منتشر شده


10 نتیجه برای جوادی

دكتر حمید رضا جوادی ،
دوره 3، شماره 9 - ( دو فصلنامه 10-9 1373 )
چکیده


دکتر میترا غلامی، حامد محمدی، سید ‌حامد میر‌حسینی، دکتر احمد عامری، زهره جوادی،
دوره 15، شماره 61 - ( زمستان 1386 )
چکیده

  چکیده

  زمینه و هدف: مواد رنگ‌زا، به دلیل قابلیت تجزیه‌پذیری کم‌، نیاز به فنآوری پیشرفته‌ی خاصی دارند. فرآیند ترکیبی پودر کربن فعال- لجن فعال ( PACT ) به عنوان روشی جهت حذف این نوع ترکیبات به کار می‌روند . هدف از انجام این پژوهش بررسی کارآیی این فرآیند در حذف مواد رنگ زا از فاضلاب صنایع نساجی می‌باشد.

  روش بررسی: روش انجام تحقیق با توجه به ماهیت آن بر پایه‌ی داده‌های آزمایشگاهی، از نوع مطالعات کاربردی است. این پژوهش در دو مرحله انجام شد. در مرحله‌ی اول، میزان تجزیه‌پذیری مواد رنگ‌زای انتخابی (رنگ‌های اسیدی نارنجی 11 55 10 C. و رنگ راکتیو ریمازول برلیانت‌بلو) در نمونه‌ی طراحی شده، بدون پودر کربن فعال و بر طبق روش زاهن- والینز (ایزو9888) مورد ارزیابی قرارگرفت. در مرحله‌ی دوم آزمایشات با اضافه‌کردن غلظت‌های متفاوتی از پودر کربن فعال ادامه یافته و تأثیر پودر کربن فعال در راکتور لجن فعال در شرایط بهره‌برداری مختلف بررسی شد. در تمام مراحل، مقدار رنگ موجود در نمونه بر اساس واحد ADMI خروجی و درصد حذف رنگ مورد ارزیابی قرار‌گرفت.

  یافته‌ها: نتایج به دست آمده نشان داد که در فاضلابی با غلظت رنگ ورودی برابر 100 میلی‌گرم در لیتر میزان حذف رنگ از طریق بیولوژیکی به تنهایی، برای رنگ‌های اسیدی و راکتیو به ترتیب برابر 60 و 5 /12 درصد بود. در مرحله‌ی دوم غلظت بهینه‌ی پودر کربن فعال جهت حذف مواد رنگ‌زا از فاضلاب صنایع نساجی با کارآیی بالا غلظت 1500 میلی‌گرم در لیتر به دست ‌آمد. زمان ماند هیدرولیکی و دمای بهینه جهت حذف رنگ به ترتیب
28 ساعت و 30 درجه‌ی سانتی‌گراد تعیین شد که در این شرایط بازدهی حذف رنگ برابر 1 8/ 9 8 درصد بود. در انتهای کار مدل‌های ایزوترم فروندلیچ و لانگمیر برای تعیین قابلیت کاربرد آن‌ها مورد آزمایش قرارگرفت.

  نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج به دست آمده، فرآیند PACT می‌تواند به عنوان یک روش قابل‌قبول با کارآیی بالا (بیش از 90 درصد) برای حذف مواد رنگ‌زای مختلف مورد استفاده در صنایع نساجی به کار رود. کاربرد این فرآیند برای تصفیه‌ی فاضلاب صنایع نساجی یک روش بهبود‌یافته‌ی مهم است که در یک مرحله می‌تواند به طور هم‌زمان COD و مواد رنگ‌زا را بدون کاربرد روش تصفیه‌ی دیگری حذف کند. با مقایسه‌ی نتایج به دست آمده در این پژوهش ایزوترم لانگمیر، به عنوان ایزوترم مناسب تعیین شد.

 


ابوبکر مرادی، دکتر علی کرمی، دکتر علی حق نظری، زینب احمدی، دکتر رحیم سروری زنجانی، سیده مهری جوادی،
دوره 17، شماره 67 - ( 6-1388 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: روش‌های مختلفی جهت تشخیص سالمونلا وجود دارد. اما روش‌هایی که بر پایه‌ی ژنوم و DNA هستند، تکنیک‌های بهتری جهت تشخیص می‌باشند. PCR روشی سریع و حساس است و به علت کارایی بالا به طور گسترده‌ای در تشخیص سریع پاتوژن‌ها به کار گرفته می‌شود. اما دارای محدودیت‌هایی نیز می‌باشد (استفاده از دستگاه‌های مربوطه زمان و هزینه زیادی را می‌طلبد)، به همین دلیل جهت رفع این مشکلات روشی به کار گرفته شد که معایب روش‌های مبتنی بر PCR را به حداقل برساند. روش بررسی: در این بررسی از روش تکثیر هم دمای وابسته به حلقه (LAMP) استفاده شد و با PCR مورد مقایسه قرار گرفت. برای مقایسه‌ی PCR و LAMP از 7 سویه‌ی مختلف سالمونلا استفاده شد. برای انجام PCR از دستگاه ترموسایکلر استفاده شد اما در روش LAMP بدون نیاز به دستگاه گران قیمت ترموسایکلر و تنها با استفاده از یک بلوک دمایی ساده و ارزان، ساخت داخل کشور تشخیص انجام شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که هر دو روش LAMP و PCR به طور اختصاصی قادر به شناسائی سالمونلا می‌باشند. روش LAMP بر خلاف PCR که بر روی ژل الکتروفورز الگوی تک باند ایجاد می‌نماید یک الگوی نردبانی ایجاد می‌نماید و در کنترل منفی هیچ باندی مشاهد نمی‌شود. همچنین روش LAMP 100 برابر حساس‌تر از PCR معمولی است. بر اساس نتایج این تحقیق در روش LAMP در عرض کمتر از 90 دقیقه تشخیص انجام شد ولی در PCR معمولی تشخیص بیش از 3 ساعت به طول انجامید. مزیت دیگر این روش عدم وابستگی به چرخه‌های دمایی و دستگاه ترموسایکلر بود. نتیجه‌گیری: روش LAMPدر مقایسه با PCR تقریباً 3 برابر سریع‌تر، 100 برابر دقیق‌تر، 10 برابر ارزان‌تر است که می‌تواند کاربرد گسترده‌ای در آزمایشگاه‌های تشخیص پزشکی، پزشکی قانونی، کشاورزی، تحقیقاتی و آزمایشگاه‌های کوچک و سیار داشته باشد و جهت مطالعات همه گیرشناسی، تشخیص و شناسایی مورد استفاده قرار گیرد.


دکتر سیدحمید مدنی، دکتر عترت جوادی راد، صدیقه خزاعی،
دوره 17، شماره 69 - ( 10-1388 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: تومورهای عضله‌ی صاف رحم یکی از شایع‌ترین نئوپلاسم‌ها در انسان است. تقسیم بندی بالینی این تومورها بالینی به صورت خوش‌خیم و بدخیم می‌باشد ولی گروه دیگری از ضایعات تحت عنوان STUMP وجود دارند که قرار دادن آن‌ها در یکی از این دو دسته مشکل است و افتراق این تومورها از یکدیگر، به اتکا‌ی رنگ‌آمیزیH&E مشکل است. هدف این مطالعه یافتن بیومارکرهای عینی برای افتراق و بررسی مقایسه‌ای مارکرهای ایمونوهیستوشیمی در سه گروه تومورهای مذکور می‌باشد. روش‌بررسی: در هر گروه از تومورهای فوق، تعداد 21 نمونه به‌صورت تصادفی (63 مورد) از آزمایشگاه‌های پاتولوژی شهر کرمانشاه و شهر شیراز انتخاب و با استفاده از تکنیکIHC از نظر بروز مارکرهای P53 ,P16 ,Bcl-2 ,C-kit ,PR ,ER بررسی شدند. یافته‌ها: میزان بروز مارکرها در لیوموسارکوم عبارت‌از ER 26/5، PR 52/15، P53 31/26، Bcl-2 78/15، C-kit 52/15 و P16 42/15 درصد بود. در موارد STUMP :PR 80/23، Bcl-2 76/4 و P16 52/9 درصد و ER وC_kit وP53 بروز نداشتند. در گروه لیومیوم تنها Bcl-2 بروز یافت (28/14 درصد) و سایر مارکرها بروز نیافتند. تفاوت‌های بروز P16,P53 در بین دو گروه لیومیوم وLMS و همچنین STUMP ولیومیوسارکوم معنادار بودند (05/0P<) نتیجه‌گیری: P16 وP53، مارکرهای معتبری جهت افتراق ضایعات STUMP از لیومیوسارکوم و نیز لیومیوم از لیومیوسارکوم محسوب شده، ویژگی تشخیصی بالایی دارند. تشخیص STUMP برای مشخص کردن مواردی بکار می‌رود که الگوی کلینیکوپاتولوژیک جهت تعیین قطعی تشخیص خوش‌خیم یا بدخیم کافی نمی‌باشد در این تحقیق شباهت زیاد الگوی ایمونوهیستوشیمی گروه STUMP به موارد خوش‌خیم تومورهای فوق مشاهده شد.


بهرام امینی، دکتر مهدی کمالی، دکتر علی زارعی محمودآبادی، دکتر یوسف مرتضوی، دکتر آزاده ابراهیم حبیبی، ابراهیم بیات، نیما فرهادی، حمیدرضا جوادی، امیر همایون کیهان،
دوره 18، شماره 71 - ( 3-1389 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: آنتی بادی بر علیه اگزوتوکسین A سودوموناس آیروژینوزا می‌تواند در ایمونوتراپی همراه با درمان آنتی بیوتیکی در بیماران دچار سوختگی شدید استفاده گردد. اگزوتوکسین A یکی از فاکتورهای بیماریزای سودوموناس آیروژینوزا است که از سه جایگاه اتصال دهنده، انتقال دهنده و کاتالیتیک تشکیل شده است. هدف از این مطالعه تولید نوترکیب جایگاه کاتالیتیک اگزوتوکسین A این میکرواورگانیسم، جهت تولید آنتی‌بادی بر علیه آن می‌باشد. روش بررسی: نمونه‌های سودوموناس آیروژینوزا از بیماران دچار سوختگی نوع دو و سه بستری در بیمارستان آیت الله موسوی زنجان، جدا و با روش‌های کشت و انجام آزمایشات بیوشیمیایی شناسایی گردید. DNA باکتری استخراج و وجود ژن اگزوتوکسین A روی کروموزوم باکتری از طریق PCR تایید گردید. جایگاه کاتالیتیک اگزوتوکسین A توسط PCR تکثیر و محصول PCR و پلاسمید توسط آنزیم‌های برش دهنده محدودالاثر، برش داده شدند. محصول PCR و پلاسمید پس از الحاق به باکتری میزبان E. coli BL21(DE3) تراریخت گردید. کلون‌ها با واکنش PCR، هضم آنزیمی و توالی یابی غربالگری و تایید گردیدند. یافته‌ها: توالی‌ بازهای منطقه‌ی کاتالیتیک اگزوتوکسین A با اطلاعات بانک ژنی مقایسه و میزان تشابه آن‌ها ارزیابی گردید. نتایج بیانگر عدم وجود تغییر در ژنوم آن در سوش‌های مورد مطالعه در کشور بود. نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که حدود 90 درصد باکتری‌های جدا شده دارای سم اگزوتوکسین A بودند. و سوش‌های جدا شده از ایران با توالی‌های گزارش شده در بانک ژن مشابه بودند.


دکتر فریده موحد، امیر جوادی، دکتر حمیده غلامی، دکتر ابوالقاسم ناجی تهرانی،
دوره 19، شماره 77 - ( 4-1390 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: سونوگرافی ترانس واژینال روشی غیر تهاجمی برای تعیین ضخامت آندومتر در موارد خون ریزی غیر طبیعی رحمی است. این روش می‌تواند در انتخاب بیماران جهت انجام تست‌های تشخیصی کمک کند. این پژوهش با هدف تعیین اعتبار سونوگرافی ترانس واژینال در اندازه‌گیری ضخامت آندومتر انجام شد. روش بررسی: مطالعه از نوع ارزیابی آزمون‌های تشخیصی بود که بر روی 71 زن که به دلایل مختلف برای هیسترکتومی آبدومینال در سال 1387 به مرکز آموزشی درمانی کوثر قزوین مراجعه کردند انجام شد. در زنانی که ضخامت آندومتر آن‌ها در سونوگرافی واژینال قابل اندازه‌گیری نبود از مطالعه حذف شدند. قبل از عمل جراحی ضخامت آندومتر به‌وسیله سونوگرافی ترانس واژینال و بلافاصله پس از عمل روی نمونه‌ی تازه رحم از طریق هیستوپاتولوژیک تعیین شد. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون تی و ضریب کاپا استفاده گردید. یافته‌ها: در 15 درصد (11 نفر) از بیماران امکان اندازه‌گیری ضخامت آندومتر با سونوگرافی واژینال وجود نداشت. آزمون آماری اختلاف معنی‌داری بین اندازه‌گیری ضخامت آندومتر به دو روش نشان نداد (19/0=P). با در نظر گرفتن 5 میلی‌متر به عنوان Cut off point، در 70 درصد موارد (42 نفر) ضخامت آندومتر در هر دو روش کمتر یا مساوی 5 میلی‌متر تعیین شد. در 30 درصد موارد (18 نفر) ضخامت آندومتر در سونوگرافی بیشتر از 5 میلی‌متر بود که در بررسی هیستوپاتولوژیک 11 مورد آن تایید شد. در 7 مورد باقی مانده آندومتر نازک به اشتباه در سونوگرافی ضخیم گزارش شده بود. دقت سونوگرافی در اندازه‌گیری ضخامت آندومتر 3/83 درصد تعیین شد که در مورد آندومتر نازک دقت آن اندکی بیشتر از آندومتر ضخیم بود (8/89 درصد در مقابل 8/72 درصد). نتیجه‌گیری: با وجود تطابق خوبی که بین نتایج حاصل از سونوگرافی واژینال و هیستوپاتولوژی در تعیین ضخامت آندومتر وجود دارد (69% =k) استفاده از سونوگرافی واژینال به عنوان یک تست تشخیصی واحد با محدودیت‌هایی مواجه است.


دکتر فاطمه لالوها، دکتر خدیجه علمی زاده، امیر جوادی، دکتر طلعت دباغی قلعه، دکتر بهارک کرمانشاهی،
دوره 20، شماره 83 - ( 6-1391 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: تست چالش گلوکز (GCT)جهت غربالگری دیابت بارداری در هفته 24 تا 28 برای خانم‌های باردار انجام می‌شود. زنان با GCT غیرطبیعی برای انجام تست تحمل گلوکز (GTT) انتخاب می‌شوند. در صورت مختل بودن GTTتشخیص دیابت بارداری گذاشته می‌شود. شواهدی وجود دارد که GCT غیرطبیعی به تنهایی با افزایش پیامدهای نامطلوب بارداری همراه است. هدف از این مطالعه بررسی پیامد بارداری در افراد با GCT غیرطبیعی همراه با GTT طبیعی بود. روش بررسی: در این مطالعه‌ی طولی آینده‌نگر در 190 خانم باردار، GCT در هفته‌ی 24تا 28 بارداری انجام شد. 95 زن باردار با GCT غیرطبیعی و GTT طبیعی (مواجهه) و 95 زن باردار با GCT طبیعی (گروه کنترل غیر مواجهه) وارد مطالعه شده و از نظر پیامدهای نامطلوب بارداری مورد بررسی قرار گرفتند. یافته‌ها: میانگین وزن نوزادان درگروه مواجهه 524 ± 3397 و در گروه کنترل 384 ± 3234 گرم بود (015/0=P). در گروه مواجهه 14 نوزاد (7/14 درصد) و گروه کنترل 4 نوزاد (2/4 درصد) ماکروزوم بودند (013/0=P). فراوانی زایمان زودرس در گروه مواجهه 8 نفر (4/8 درصد) و گروه کنترل یک نفر (1 درصد) بود (03/0=P). فراوانی پره اکلامپسی در گروه مواجهه 8 نفر (4/8 درصد) و گروه کنترل 1 نفر (1 درصد) بود (03/0=P). سابقه‌ی خانوادگی ابتلا به دیابت در گروه مواجهه 20 نفر (21 درصد) و گروه کنترل 1 نفر (1 درصد) بود (001/0>P). متوسط تغییرات BMI در گروه مواجهه 7/1+5 و گروه کنترل 3/4+3/4 بود (004/0>P). نتیجه‌گیری: نسبت ساکروزومی، زایمان زودرس، پره‌اکلامپسی، سابقه‌ی خانـوادگی دیابت، BMI بالا و متوسط وزن موقـع تولد در زنان باردار با GCT غیرطبیعی بیشتر بود. لذا به‌دلیل افزایش برخی پیامدهای نامطلوب بارداری پیگیری دقیق زنان در طی بارداری ضروری است.


راحله محمدی، مهری سید جوادی، عفت مظاهری،
دوره 21، شماره 85 - ( 2-1392 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: بحران ناشی از بستری شدن شیرخوار، استرس شدیدی را به والدین وارد می‌کند و با توجه به ارتباط نزدیک پرستار با مادران شیرخوار بستری، پرستار می‌تواند نقش موثری در کاهش تنش و ناراحتی مادران داشته باشد، لذا با توجه به اهمیت موضوع و نقش پرستار در این زمینه این پژوهش با هدف تعیین میزان استرس مادران شیر خواران بستری در بیمارستان و تعیین عوامل اصلی و مهم مرتبط با آن انجام شد. روش بررسی: این پژوهش یک مطالعه‌ی توصیفی مقطعی است که 80 نفر از مادران به روش نمونه‌گیری آسان انتخاب شدند. پرسش نامه براساس مطالعات پژوهشگر و الگوی pss:NICU طراحی شد که شامل 8 سوال مربوط به خصوصیات دموگرافیک و 43 سوال مربوط به‌عوامل تنش‌زا بود. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از روش‌های آماری توصیفی و تحلیلی تی مستقل، آنالیز واریانس و همبستگی پیرسون استفاده شد. یافته‌ها: بررسی میزان تنش مادران نشان داد که نمره‌ی تنش آن‌ها 60/21 ±61/164 بود که از بین عوامل مربوط به تنش مادران بیشترین نمره‌ی تنش مربوط به روش‌های مراقبتی با نمره‌ی 35/7± 37/33 و کمترین نمره‌ی تنش مربوط به رفتار کارکنان با نمره 98/2± 83/10 بود. نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که اکثریت مادران در هر شرایط دموگرافیکی با بستری نوزاد در بیمارستان دچار تنش می‌شوند که از بین عوامل ایجاد کننده‌ی تنش، بیشترین عامل مربوط به روش‌های مراقبتی و کمترین مربوط به رفتار کارکنان می‌باشد، لذا پرستاران باید از عوامل ایجاد کننده‌ی تنش آگاهی داشته باشند تا بتوانند تدابیر مناسب جهت کاهش تنش مادران و متعاقبا کاهش عوارض آن اتخاذ کنند.


فواد علیمرادی، دکتر شبنم جلیل القدر، دکتر سکینه شب بیدار، امیر جوادی، دکتر مریم جوادی،
دوره 23، شماره 98 - ( 3-1394 )
چکیده

زمینه و هدف: چاقی و اضافه وزن مشکل عمده سلامتی در جهان است. افزایش شیوع چاقی و اضافه وزن در کودکان و نوجوانان به دلیل تأثیر بر روی ترکیب چربیهای خون و بیماریهای قلبی عروقی بسیار حائز اهمیت است. هدف این مطالعه بررسی وضعیت چربیهای خون و ارتباط آن با نمایه توده بدنی در نوجوانان شهر قزوین بود. روش بررسی: در این مطالعه مقطعی - توصیفی تعداد 318 نفر سنین 10 تا 18 سال در منطقه مینو در شهر قزوین بهصورت تصادفی خوشهای وارد مطالعه شدند. اطلاعات دموگرافیکی، تن سنجی و بیوشیمایی جمعآوری شد. دادهها با استفاده از آزمونهای آماری، تیتست و آنالیز واریانس تجزیه تحلیل شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که 7/15 درصد از نوجوانان دارای اضافه وزن و 8/4 درصد چاق هستند. شیوع هیپرکلسترولمی، هیپرتری گلیسریدمی و بالا بودن کلسترول LDL به ترتیب 6/19 درصد، 3/11 درصد و 9/12 درصد و در 23 درصد افراد سطح کلسترول HDL کمتر از مقدار توصیه شده بود. بین سطح تری گلیسرید خون با نمایه توده بدن رابطه معنیداری وجود داشت (02/0P=). نتیجه‌گیری: نوجوانان دارای اضافه وزن و چاق غلظت بالاتری از تری گلیسرید خون نسبت به نوجوانان با وزن مطلوب داشتند.. بنابر این به نظر میرسد در نوجوانان، کنترل وزن یک راه مونر در کاهش اختلال چربی خون باشد.


دکتر بهزاد حیدری، دکتر یحیی جوادیان، دکتر رقیه اکبری،
دوره 24، شماره 102 - ( 1-1395 )
چکیده

زمینه و هدف: ضعف عضلانی اندام تحتانی خصوصا عضله‌ی چهار سر ران به‌عنوان یک فاکتورخطر شناخته شده در بروز و پیشروی استئوآرتریت زانو می‌باشد. هدف مطالعه‌ی حاضر، مقایسه‌ی قدرت عضلات چهارسر ران در بیماران استئوآرتریت زانو با شاهدان بدون علامت و بررسی ارتباط کاهش قدرت عضله‌ی چهارسر ران با درد زانو و شدت تغییرات رادیوگرافیک در استئو آرتریت زانو بود.

روش بررسی: تشخیص استئوآرتریت زانو توسط پزشک متخصص براساس معیارهای کالج روماتولوژی آمریکا بود. قدرت عضلات چهار سر ران در هردو اندام با روش دینانومتری و تغییرات رادیوگرافیک با معیار Kellgren-Lawrence (K/L) و درجه بندی (0 تا 4)، شدت درد زانو با اندکس WOMAC تعیین شد. در آنالیز آماری قدرت عضلانی بیماران با شاهدان مقایسه شد و ارتباط قدرت عضلانی با درد زانو و شدت تغییرات رادیوگرافیک تعیین شد.

یافته‌ها: 77 بیمار با میانگین سنی 8/9± 6/53 سال و 75 شاهد بدون علامت با میانگین سنی 8/2±8/55 سال (06/0=P) و میانگین شاخص توده‌ی بدن 7/4±3/28 کیلوگرم بر متر مربع و 7/2±8/25 کیلوگرم بر متر مربع وارد مطالعه شدند. قدرت عضلات چهارسرران در هر دو اندام در بیماران به‌طور معنی‌داری به ترتیب 1/30 درصد و 6/31 درصد کمتر از شاهدان بود (001/0 P=برای هردو اندام). میزان کاهش قدرت عضلات چهارسرران راست و چپ در مردان به طور معنی‌داری کمتر از زنان بود (001/0=P). قدرت عضلانی با درد زانو و تغییرات رادیو گرافیک ارتباط معنی‌داری نداشت.

نتیجه گیری: در استئوآرتریت زانو قدرت عضله‌ی چهارسر ران کمتر از شاهدان سالم است و با درد و تغییرات رادیو گرافیک ارتباط معنی‌داری ندارد.



صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی زنجان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | ZUMS Journal

Designed & Developed by : Yektaweb