جستجو در مقالات منتشر شده


6 نتیجه برای دریانوش

فیروز سلطانی، دکتر فرهاد دریانوش، دکتر محسن ثالثی، دکتر مهدی محمدی، حسین جعفری، امین سلطانی،
دوره 21، شماره 89 - ( 6-1392 )
چکیده

زمینه و هدف: بافت چربی به‌عنوان یک ارگان اندوکرینی، توانایی تولید و رهایش مواد مختلفی از جمله اسید‌های چرب آزاد، لپتین، آدیپونکتین، ویسفاتین، فاکتور نکروز تومور آلفا و اینترلوکین 6 را دارد. هدف از این پژوهش، بررسی تغییرات سطوح پلاسمایی ویسفاتین (VIS)، اینترلوکین 6 (IL-6) و فاکتور نکروز تومور آلفا (TNF-α) در موش‌های ماده نژاد اسپراگوداولی به‌دنبال هشت هفته تمرین هوازی بود. روش بررسی: در این پژوهش تجربی، 45 سر موش ماده از نژاد اسپراگوداولی با میانگین سنی 2 ماه و میانگین وزنی 20±220 گرم انتخاب شدند. در ابتدا جهت تعیین مقادیر پیش آزمون متغیرها، 15 سر از موش‌ها به روش اخلاقی کشته، بقیه‌ی موش‌ها به‌طور تصادفی به دو گروه تمرینی (15 سر) و کنترل (15 سر) تقسیم شدند. گروه تمرینی به مدت 8 هفته و پنج روز در هفته روی تردمیل حیوانات به فعالیت ‌پرداختند. یافته‌ها: در پایان تحقیق، نتایج نشان داد در بین گروه‌ها، تفاوت معناداری در سطوح پلاسمایی متغیر‌های ویسفاتین و IL-6 وجود دارد (0001/0P<) و مشخص گردید این تفاوت معنادار در گروه تمرین نسبت به گروه‌های پیش آزمون و کنترل وجود دارد. از طرف دیگر، تفاوت معناداری بین گروه‌ها در تغییرات سطح TNF-α مشاهده نشد (227/0=P). نتیجه‌گیری: فعالیت ورزشی می‌تواند سطوح ویسفاتین پلاسما را کاهش دهد و بیان سیتوکین‌های التهابی را دستخوش تغییرات کند. بنابراین، شاید بتوان گفت این برنامه‌ی تمرینی باعث پیشگیری و بهبود بیماری‌های التهابی از قبیل چاقی، دیابت و مقاومت انسولینی می‌شود.


بهنام کشتکار، دکتر فرهاد دریانوش، فرشته نبی‌زاده، دکتر نادر تنیده، دکتر محسن ثالثی،
دوره 22، شماره 94 - ( 5-1393 )
چکیده

زمینه و هدف: تمرین و فعالیت بدنی از عوامل موثر در تحلیل منابع انرژی سلولی می‌باشد که می‌تواند تغییراتی را در پپتید‌های موثر بر تنظیم و تعادل انرژی به وجود آورند. هدف از این پژوهش، بررسی تغییرات سطوح پلاسمایی نوروپپتیدY و گرلین در موش‌های نر نژاد اسپراگوداولی به‌دنبال هشت هفته تمرین شدید و متوسط بود. روش بررسی: در این پژوهش تجربی، 75 سر موش نر از نژاد اسپراگوداولی با میانگین سنی 2 ماه و میانگین وزنی 15± 240 گرم به‌طور تصادفی انتخاب شدند. سپس به مدت یک ماه از طریق تحریک اشتها با کاهو و سبزیجات چاق شدند و از میانگین وزنی 15±240 به 20±320 رسیدند و به سه گروه کنترل (25سر)، گروه تمرین با شدت متوسط (25 سر) و گروه تمرین با شدت زیاد (25 سر) تقسیم شدند. گروه‌های تمرینی به‌مدت 8 هفته و 3 روز در هفته روی تردمیل حیوانات به فعالیت پرداختند. یافته‌ها: در پایان تحقیق، نتایج نشان داد در بین گروه‌ها پس از انجام 8 هفته تمرین شدید، افزایش معناداری در سطوح پلاسمایی متغیر‌های نوروپپتید Y و گرلین وجود دارد (P<0/05)، اما پس از انجام 8 هفته تمرین متوسط تغیرات معناداری در سطوح پلاسمایی نوروپپتید Y و گرلین مشاهده نشد. نتیجه‌گیری: انجام فعالیت ورزشی باعث تعادل منفی انرژی در رت‌ها به سمت افزایش وزن و تجمع چربی در بدن می‌شود و به‌منظور جبران این تعادل منفی انرژی، میزان هورمون نوروپپتیدY و گرلین پلاسما افزایش می‌یابد.


دکتر حمید رضا صادقی پور، دکتر فرهاد دریانوش، دکتر محسن ثالثی،
دوره 23، شماره 96 - ( 1-1394 )
چکیده

زمینه و هدف: کمرین و واسپین، از آدیپو‌کاین های مترشحه از بافت چربی بوده که با التهاب و مقاومت انسولینی مرتبط می‌باشند. هدف از تحقیق حاضر، بررسی تاثیر دوازده هفته تمرین تناوبی هوازی بر کمرین، واسپین و شاخص مقاومت به انسولین دانشجویان دارای اضافه وزن بود. روش بررسی: تعداد 24 نفر از دانشجویان پسر دارای اضافه وزن بصورت داوطلبانه در این تحقیق شرکت و بصورت تصادفی در دو گروه 12 نفره تجربی و کنترل تقسیم شدند. گروه تجربی به مدت 12 هفته (هر هفته 3 جلسه، هر جلسه 40 دقیقه) در تمرینات شرکت و گروه کنترل، برنامه معمول زندگی روزانه خود را داشتند. قبل و بعد از این دوره، از همه آزمودنی‌ها جهت اندازه‌گیری متغیرهای کمرین، واسپین و شاخص مقاومت به انسولین نمونه خونی گرفته شد. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از آمار استنباطی t وابسته و مستقل و ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد. یافته ها: در گروه تجربی بدنبال 12 هفته تمرین تناوبی هوازی، کاهش معناداری در غلظت کمرین (t= 5/02 , P=0/001)، و شاخص مقاومت به انسولین (t=3/73 , P=0/003) مشاهده شد، در حالیکه تغییر معناداری در غلظت سرمی واسپین مشاهده نشد (t=2/04 , P=0/06). همچنین شاخص مقاومت به انسولین با هر دو متغیر کمرین (P=0/007) و واسپین (P=0/04) رابطه معناداری داشت. نتیجه گیری: به نظر می‌رسد برنامه تمرین هوازی تناوبی با تاثیر بر کمرین و مقاومت انسولین، می تواند در کاهش پاسخ های التهابی ناشی از چاقی و اضافه وزن نقش مهمی ایفا کند.


دکتر فرهاد دریانوش، زینب امینی لاری،
دوره 23، شماره 98 - ( 3-1394 )
چکیده

زمینه و هدف: امروزه مشخص شده است آپلین و امنتین به عنوان هورمون ترشح شده از بافت چربی،می‌توانند در تنظیم سوخت و ساز متابولیکی موثر باشند.هدف از تحقیق،بررسی تاثیر 12 هفته تمرینات مقاومتی بر سطوح آپلین،امنتین-1 و مقاومت به انسولین در زنان مسن چاق مبتلا به دیابت نوع 2 بود. روش بررسی: در این مطالعه،30 زن مسن انتخاب و بر اساس درصد چربی و BMI به دو گروه کنترل (15 نفر، میانگین سنی 88/5 ±30/53 و 2/2 ±7/28 =BMI) و گروه آزمایش (15 نفر، میانگین سنی 12/7 ±26/51 و 6/3 ±11/29 =BMI) تقسیم شدند.برنامه تمرینی شامل تمرینات قدرتی با شدت 50-55 درصد 1RM (یک تکرار بیشینه) که 3 جلسه در هفته و به مدت 12 هفته اجرا گردید. نمونه‌های خونی قبل از تمرینات و 24 ساعت پس از آخرین جلسه جمع آوری شد. ارزیابی داده‌ها با آزمون یو مان ویتنی و مقایسه پیش آزمون و پس آزمون هرگروه با آزمون ویلکاکسون در سطح معنی‌داری 05/0 P≤ انجام شد. یافته‌ها: تغییرات معناداری در سطوح پلاسمایی گلوکز مشاهده شد(001/0p=) اما تفاوت معناداری بین امنتین، آپلین و مقاومت به انسولین درگروه آزمایش و کنترل مشاهده نشد. نتیجه‌گیری: در نهایت می‌توان گفت که برنامه تمرینی تحقیق حاضر توانسته است که متابولیسم گلوکز را در بدن تغیییر دهد اما این برنامه‌های تمرینی عامل بالقوه‌ای در تحریک امنتین و آپلین نبوده است و شاید مدت زمان برنامه تمرینی جهت تغییر در میزان تولید این دو هورمون کافی نبوده است.


راحله بناکار، دکتر فرهاد دریانوش، دکتر اسکندر رحیمی،
دوره 23، شماره 99 - ( 4-1394 )
چکیده

زمینه و هدف: آدیپوکین‌ها یا آدیپوکیتوکین‌ها، سایتوکین‌هایی هستند که از بافت آدیپوسیت ترشح می‌شوند و از جمله می‌توان به واسپین و کمرین اشاره کرد. هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی تاثیر هشت هفته فعالیت هوازی شدید بر تغییرات سطوح واسپین و کمرین در موش‌های ماده نژاد اسپراگوداولی می‌باشد. روش بررسی: این مطالعه از نوع تجربی می‌باشد که در ابتدا برای این مطالعه 35 سر موش نژاد اسپرگوداولی از نمونه‌های در دسترس آزمایشگاه علوم پزشکی دانشگاه شیراز انتخاب شدند، 15 سر موش در گروه کنترل و 20 سر موش در گروه تجربی قرار گرفتند.بر روی آزمودنی‌ها از نظر تغذیه، جنسیت (ماده) و سن (دو ماهه) کنترل‌های لازم انجام شد. آزمودنی‌های گروه تمرینی با شدت بالا مطابق با برنامه تمرینی تحقیق حاضر، فعالیت دویدن روی نوارگردان را به مدت 8 هفته و هر هفته 5 جلسه اجرا کردند. این تمرین به‌صورت فزاینده و با رعایت اصل اضافه بار انجام شد. داده‌های حاصل از پژوهش با استفاده از نرم افزار spss.16 و آزمون t مستقل و جهت تعیین رابطه بین متغیر‌های پژوهش از ضریب همبستگی پیرسون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها: نتایج پژوهش حاکی از آن است که برنامه تمرینی باعث کاهش سطوح پروتئین واسپین (0001/0P<) و افزایش سطح سرمی کمرین (0001/0P<) می‌شود. نتیجه‌گیری: در نهایت می‌توان گفت پاسخ آدیپوکین‌ها به فعالیت ورزشی شدید (هشت هفته‌ای) در موش‌های ماده متفاوت می‌باشد و نمی‌توان گفت که همگی روند افزایشی یا کاهشی پیدا می‌کنند و این موضوع احتمالا تحت تاثیر مدت یا شدت فعالیت ورزشی می‌باشد.


نسرین عمو علی، دکتر فرهاد دریانوش، دکتر محمدعلی بابایی بیگی، دکتر مهدی محمدی،
دوره 24، شماره 106 - ( 5-1395 )
چکیده

چکیده

زمینه و هدف: نشانگرهای زیستی مختلفی در بروز هیپرتروفی پاتولوژیک بطن چپ مشاهده می‌شود که از جمله می‌توان به کاردیوتروپین-1 اشاره کرد. هدف از انجام تحقیق حاضر، بررسی تاثیر 12 هفته فعالیت هوازی بر سطوح سرمی کاردیوتروپین-1، هیپرتروفی بطن چپ و فشارخون زنان سالمند مبتلا به فشار خون بالا بود.

روش بررسی: در این مطالعه 40 زن سالمند با دامنه‌ی سنی 50 تا 70 سال انتخاب و بر اساس درصد چربی و شاخص توده‌ی بدنی به دو گروه
20 نفره (کنترل و آزمایش) تقسیم شدند. برنامه‌ی تمرینی شامل تمرینات هوازی از نوع فزاینده بود که سه جلسه در هفته و به مدت 12 هفته اجرا گردید. قبل از شروع تمرینات و 24 ساعت پس از انجام آخرین جلسه، ترکیبات بدن، نمونه‌های خونی و اکوکاردیوگرافی قلب گرفته شد. ارزیابی یافته‌ها با استفاده از آزمون
t وابسته و t مستقل در سطح معنی‌داری 05/0 P≤انجام شد.

یافته‌ها: طبق نتایج به دست آمده مشخص گردید تفاوت معناداری در میزان ضخامت دیواره‌ی بطن چپ (0001/0P=) و فشار خون سیستولیک (03/0P=) وجود دارد اما تفاوت معناداری در سطوح کاردیوتروپین-1 (54/0P=) و فشارخون دیاستولیک مشاهده نشد (14/0P=).

نتیجه‌گیری: نتایج این پژوهش نشان داد فعالیت ورزشی هوازی با تاثیر مثبت بر عملکرد قلب می‌تواند به‌طور بالقوه‌ای اختلال عملکرد دیاستولیک که با هیپرتروفی بطن چپ همراه است را معکوس کند. همچنین نشان داده شد پاسخ و ترشح کاردیوتروپین-1، به‌شدت و مدت فعالیت ورزشی بستگی دارد.



صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی زنجان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | ZUMS Journal

Designed & Developed by : Yektaweb