جستجو در مقالات منتشر شده


4 نتیجه برای رحمانی نیا

رستگار حسینی، دکتر فرهاد رحمانی نیا، دکتر محمد عزیزی،
دوره 20، شماره 79 - ( 3-1391 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: هدف از این پژوهش، تعیین رابطه‌ی بین برآورد ذهنی آمادگی جسمانی با وضعیت واقعی در دختران و پسران غیر ورزشکار بود. روش بررسی: جامعه‌ی آماری این تحقیق کلیه‌ی دانشجویان دختر و پسر غیر ورزشکار دانشگاه گیلان بودند. پس از ترجمه‌ی پرسشنامه‌ی استاندارد SPQ (دلیگنرس، 1994) و تعدیل برخی از پرسش‌ها، با نظرخواهی از متخصصین روایی صوری، توسط آزمون- آزمون مجدد، پایایی آن (آلفای کرونباخ 84/0) به‌دست آمد. سپس براساس جدول اودینسکی 150 آزمودنی پسر و 170 آزمودنی دختر به ترتیب با میانگین سنی 17/1 ± 83/21 و 56/1 ± 13/21 سال، قد 56/1 ± 64/173 و 45/6 ±29/159 سانتی متر، وزن 80/11 ± 66/70 و 27/10± 73/57 کیلوگرم و شاخص توده‌ی بدنی 3/3 ± 45/23 و 7/3 ± 74/22 کیلوگرم بر مترمربع به صورت تصادفی انتخاب شدند. برای تحلیل داده‌ها از روش‌های آماری ضریب همبستگی پیرسون و T-student استفاده شد. یافته‌ها: دانشجویان دختر و پسر برآورد ذهنی درستی از آمادگی جسمانی، قدرت عضلانی، انعطاف‌پذیری و ترکیب بدن خودشان نداشتند. همچنین بین برآورد ذهنی از آمادگی جسمانی و اندازه‌گیری آزمون‌های آمادگی جسمانی در میان دختران و پسران اختلاف معنی‌داری مشاهد شد (01/0P<)، به عبارت دیگر، پسران دانشجو نسبت به دختران دانشجو برآورد ذهنی صحیح‌تری از توانایی‌های خودشان داشتند. نتیجه‌گیری: بنابراین با توجه به این که دانشجویان دختر و پسر در پژوهش حاضر برآورد ذهنی اشتباهی از وضعیت آمادگی جسمانی خودشان داشتند، لذا پیشنهاد می‌شود که با فراهم آوردن امکانات لازم و تشویق و ترغیب دانشجویان به شرکت در فعالیت‌های بدنی و تمرینات آمادگی جسمانی مستمر زمینه‌ی رشد، بهبود سلامت جسم و روان و ایجاد برآورد ذهنی درست و واقعی از آمادگی جسمانی را در آن‌‌ها فراهم نمود.


منوچهر ضحاکی جمیل، دکتر فرهاد رحمانی نیا،
دوره 24، شماره 104 - ( 3-1395 )
چکیده

زمینه و هدف: تلاش برای بهبود عملکرد ورزشی موجب استفاده‌ی ورزشکاران از مواد نیروزا شده است. هدف از تحقیق پیش رو، بررسی عوارض ناشی از مصرف استروئیدها بر آنزیم‌های کبدی و عوامل خونی در ورزشکاران رشته‌ی پرورش اندام می‌باشد.

روش بررسی: در پژوهش حاضر از که نوع پس رویدادی است، 48 مرد ورزشکار رشته‌ی پرورش اندام (سن 73/4±02/25 سال، وزن
33/6
± 75/80 کیلوگرم)وارد مطالعه شدند، که در قالب 3 گروه، ورزشکاران در حال مصرف (16= n1)، با سابقه و سه ماه دوری از مصرف
(16=
n2) و بدون سابقه‌ی مصرف استروئید (16= n3) قرار گرفتند. پس از اندازه گیری‌های پیکرسنجی و یک تکرار بیشینه، نمونه‌های خونی پس از 12 ساعت ناشتایی، تهیه شدند. داده‌ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس یک طرفه و آزمون تعقیبی مورد ارزیابی قرارگرفتند.

یافته‌ها: تفاوت معنی‌داری در آلانین آمینوترانسفراز، آسپارتات آمینوترانسفراز و هموگلوبین بین گروه اول و سایر گروه‌ها دیده شد
(05/0
P)، اما بین گروه دوم و سوم در متغیرهای مذکور تفاوت معنی‌دار نبود (05/0P). بین تمام گروه ها در میزان هماتوکریت تفاوت معنی‌داری وجود داشت (05/0P)، اما در تعداد گلبول‌های قرمز، تفاوت معنی دار فقط بین گروه اول و سوم مشاهده شد (05/0P). هیچ تفاوت معنی‌داری نیز در آنزیم آلکالین فسفاتاز، بین گروه‌ها مشهود نبود (05/0P).

نتیجه گیری: مصرف استروئیدها از سوی بدن سازان می‌تواند عوارضی همچون افزایش سطح سرمی گلبول‌های قرمز، هموگلوبین، هماتوکریت و آنزیم‌های آلانین آمینو ترانسفراز و آسپارتات آمینو ترانسفراز را به دنبال داشته باشد؛ که پس از گذشت سه ماه از قطع مصرف استروئیدها، این عوارض همچنان مشهود می‌باشند.    


مریم پهلوان‌زاده، دکتر فرهاد رحمانی نیا، دکتر رامین شعبانی، آناهیتا شعبانی،
دوره 24، شماره 107 - ( 6-1395 )
چکیده

زمینه و هدف: با توجه به افزایش ناتوانی جسمانی در بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس و کمبود اطلاعات در زمینه‌ی تمرینات ترکیبی، این مطالعه به منظور مقایسه‌ی تاثیرسه شیوه تمرین پیلاتس، مقاومتی وترکیبی (پیلاتس، مقاومتی) بر کیفیت زندگی، قدرت عضلانی و میزان خستگی زنان مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس انجام شد.

روش بررسی: دراین تحقیق نیمه تجربی، 44زن عضوانجمن مولتیپل اسکلروزیس شهر رشت درسال 1394 به‌صورت هدفمند انتخاب و به‌صورت تصادفی در چهارگروه آزمون و شاهد (11n=) قرار گرفتند. گروه‌های آزمون دریک برنامه‌ی 8 هفته‌ای نظارت شده شرکت کردند. کیفیت زندگی و خستگی به ترتیب با پرسشنامه‌ی 54 سوالی کیفیت زندگی و مقیاس اصلاح شده‌ی خستگی درشرایط پایه و پایان هفته‌ی 4 و 8 و قدرت عضلانی درشرایط پایه و پایان هفته 8 با دینامومتر ارزیابی شدند. اطلاعات با استفاده از تحلیل کوواریانس و ازمون تعقیبی LSD مورد تحلیل قرارگرفتند.

یافته‌ها: تفاوت آماری معنی‌داری در تغییر نمرات کیفیت زندگی بین پیش آزمون، 4و 8 هفته پس از مداخله‌ی تمرینی در 4 گروه مورد مطالعه به‌دست آمد (05/0P). بیشترین مقدار افزایش کیفیت زندگی مربوط به گروه تمرینی پیلاتس بود (05/0P). تفاوت آماری معنی‌داری بین میانگین قدرت دست برتر و غیر برتر در پس آزمون در بین 4 گروه پس از 8 هفته وجود داشت (05/0P). تغییرات قدرت دست غیربرتر در پس آزمون تفاوت آماری معنی‌داری را نشان داد (05/0P) و آزمون LSD نیز نشان داد که بین گروه کنترل وتمرین ترکیبی تفاوت آماری معنی‌داری وجود داشته است (021/0P=). نمرات پرسشنامه خستگی بعد از 4 و 8 هفته در 4 گروه تفاوت آماری معنی‌داری نداشت (05/0P>).

نتیجه گیری: شیوه‌ی تمرین پیلاتس تاثیر معنی‌داری در بهبود کیفیت زندگی و تمرین ترکیبی افزایش معنی‌داری در قدرت عضلانی آزمودنی‌ها داشت. متخصصان مربوطه می‌توانند از این تمرینات به‌عنوان یک درمان مکمل در کنار درمان‌های دارویی برای بیماران مولتیپل اسکلروزیس استفاده کنند.


محمد هاشمی، دکتر فرهاد رحمانی نیا، دکتر محمدعلی آذربایجانی، دکتر منوچهر سلطانی،
دوره 26، شماره 114 - ( 1-1397 )
چکیده

زمینه و هدف: سندروم متابولیک مجموعه ای از اختلالات متابولیک است که با افزایش خطر بیماری‌های قلبی و عروقی ارتباط دارد. مطالعات متعددی در خصوص تاثیر انواع فعالیت‌های بدنی بر سندروم متابولیک در حال انجام است. هدف این مطالعه بررسی تاثیر تمرین هوازی تناوبی و تداومی بر عوامل سندروم متابولیک در مردان سالمند بود.
روش بررسی: 60 مرد سالمند واجد شرایط به‌صورت داوطلبانه به‌عنوان آزمودنی و به‌صورت تصادفی در سه گروه، تمرین تناوبی، تمرین تداومی و شاهد مورد مطالعه قرار گرفتند. ابتدا از آزمودنی‌ها خونگیری اولیه به‌عمل آمد و 48 ساعت بعد آزمودنی‌های گروه تجربی تمرینات را به دو روش تداومی و تناوبی به مدت 6 هفته انجام دادند و گروه شاهد به فعالیت‌های عادی خود ادامه دادند. پس از اتمام دوره ی تمرینات دوباره از آزمودنی‌ها خونگیری به عمل آمد. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس یک سویه، آزمون تعقیبی شفه و آزمون t وابسته مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت.
یافته‌ها: نتایج نشان داد پس از 6 هفته تمرین تداومی هوازی فشار خون سیستولیک، قندخون و تری‌گلیسیرید به‌صورت معنی‌دار کاهش پیدا کرد. درحالی که دور کمر و HDL تغییر معنی‌داری نشان نداد. در خصوص گروه تمرین تناوبی نیز قندخون، تری گلیسیرید و HDL تغییرات معنی‌داری نشان دادند، درحالیکه فشارخون و دورکمر تغییرات معنی‌داری نداشتند.
نتیجه گیری: بر اساس نتایج تحقیق می‌توان گفت که هر دو شیوه تمرین هوازی بر فاکتور قند خون و تری گلیسرید تاثیر مثبت دارد، در حالی که به منظور افزایش HDL تمرینات هوازی تناوبی و به‌منظور کاهش فشار خون سیستولیک تمرین هوازی تداومی پیشنهاد می‌گردد.
 

صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی زنجان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2018 All Rights Reserved | ZUMS Journal

Designed & Developed by : Yektaweb