جستجو در مقالات منتشر شده


7 نتیجه برای رستمی

دكتر مهین غروی ، دكتر احمد رستمی ، دكتر فریبرز معطر ،
دوره 2، شماره 7 - ( دو فصلنامه 7-8 1373 )
چکیده


محمدرضا بیگدلی ، دكتر احمد رستمی ،
دوره 4، شماره 15 - ( 4-1375 )
چکیده


دكتر فریدون حیدر پور ، دكتر احمد رستمی ، دكتر جلال درخشنده ، دكتر احمد سبحان ، دكتر مهران یوسفی ،
دوره 8، شماره 33 - ( 10-1379 )
چکیده


دكتر فریدون حیدر پور ، دكتر جلال در خشنده، دكتر احمد رستمی، دكتر جواد تاجکی، دكتر احمد سبحان،
دوره 9، شماره 35 - ( 4-1380 )
چکیده


معصومه رستمی معز، دکتر سید محمد مهدی هزاوه‌ای، دکتر بابک معینی، دکتر قدرت اله روشنایی، ملیحه طاهری،
دوره 22، شماره 92 - ( 3-1393 )
چکیده

زمینه و هدف: فعالیت بدنی قسمت مهمی از سبک زندگی سالم است که عامل مهمی برای سلامتی در همه سنین محسوب می‌گردد. هدف این مطالعه تعیین عوامل موثر بر فعالیت جسمانی منظم در دانش آموزان دختر دبیرستانی شهر همدان با استفاده از مدل"بزنف" بود. روش بررسی: در این پژوهش مقطعی 622 دانش آموز دختر به روش نمونه‌گیری خوشه ای تصادفی از شش دبیرستان داوطلبانه وارد مطالعه شدند .ابزار جمع آوری داده‌ها شامل پرسشنامه دموگرافیک، فعالیت بدنی بین المللی و سازه‌های مدل بزنف بود که به روش خودگزارشی تکمیل گردید. روایی و پایایی پرسشنامه با استفاده از پانل متخصصین و آلفا کرونباخ تعیین شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون‌های کای دو،آنالیز واریانس، تی مستقل و ضریب همبستگی انجام شد. یافته ها: 2/46 درصد دانش آموزان فعالیت بدنی سبک، 28 درصد فعالیت بدنی متوسط و 8/25 درصد فعالیت بدنی شدید داشتند. بین متغیرهای، پایه تحصیلی، تحصیلات مادر، سابقه‌ی فعالیت جسمانی با فعالیت بدنی دانش آموزان رابطه وجود داشت (05/0P<). نگرش نسبت به رفتار، قصد رفتاری و عوامل قادر ساز با فعالیت بدنی رابطه داشتند (01/0P=). هنجارهای انتزاعی از طریق قصد رفتاری بر فعالیت فیزیکی موثر بودند (0001/0P<). نتیجه‌گیری: میزان پایین فعالیت بدنی دانش آموزان دختر در همدان ضرورت طراحی و اجرای مداخلات مبتنی بر مدل‌ها و تئوری‌های تغییر رفتار را برای ارتقا و حفظ فعالیت بدنی منظم مطرح می نماید.


دکتر یوسف مرتضوی، دکتر مریم جامه شورانی، دکتر حمیدرضا زند، دکتر شهربانو رستمی،
دوره 24، شماره 103 - ( 2-1395 )
چکیده

چکیده

زمینه و هدف: لوسمی ‏میلوییدی حاد (AML) حاصل تکثیر کلونال پیش ساز‏های نابالغ سلول‏های خونی میلوییدی است. عوامل متعدد محیطی و ژنتیکی در ایجاد سرطان‌ها از جمله AML دخالت دارند. سیتوکروم‌ها از جمله سیتوکروم P-450 به‌عنوان سم زدا درکاتابولیسم تعداد زیادی از داروها و مواد کارسینوژن شرکت دارند. پلی‏مورفیسم G15631T و تغییر ژنتیکی در ژن سیتوکرومP-450 می‌تواند استعداد ابتلا به برخی از بیماری‌ها از جمله AML را افزایش دهد. هدف از این مطالعه بررسی رابطه‏ی پلی مورفیسم G15631T ژن CYP2B6 و احتمال ابتلا به لوسمی ‏میلوییدی حاد در تعدادی از بیماران  AMLمی‌باشد.

روش بررسی: تعداد 76 بیمار AML و 80 فرد سالم به عنوان گروه کنترل برای بررسی پلی مورفیسم G15631 ژن CYP2B6 وارد مطالعه شدند.پلی مورفیسمG15631T با استفاده از پرایمرهای اختصاصی توسط PCR تکثیر و محصولات PCR توسط آنزیم Bsr I هضم شدند و الگوی هضم آنزیمی بر روی ژل آگارز الکتروفورز مورد تجزیه و تحلیل قرارگرفت.

یافته‌ها: فراوانی پلی‏مورفیسم G15631T در گروه بیمار 55 درصد به‌دست آمد که به‌صورت معناداری بیشتر از گروه کنترل (31 درصد) بود و شانس ابتلا به AML (با شاخص اطمینان 95 درصد) در بیماران دارای ژنوتیپ GT 95/1 برابر افراد دارای ژنوتیپ GT در گروه کنترل بود. ژنوتیپ TT در 4 نفر از افراد گروه بیمار دیده شد اما در گروه کنترل دیده نشد.

نتیجه‏گیری: یافته‏های ما نشان می‏دهد که در جمعیت مورد مطالعه بین پلی‏مورفیسم G15631T ژن CYP2B6 و ابتلا به بیماری لوسمی میلوییدی حاد ارتباط وجود دارد اما مطالعات دیگر با حجم نمونه بیشتر توصیه می‌شود.


عباس قوطاسلو، حسن بوستانی، اسماعیل رستمی، امید کیانی قلعه سردی، دکتر محمد هادی صادقیان،
دوره 25، شماره 112 - ( 5-1396 )
چکیده

زمینه و هدف: لوسمی لنفوبلاستیک حاد، یک اختلال ناشی از تکثیر بدخیم سلول‌های نابالغ لنفوئیدی است.
GRAF GTPase regulator associate with focal adhesion kinase)) به‌عنوان یک ژن سرکوبگر تومور عمل می‌کند و در بدخیمی‌های خونی به وسیله‌ی ناهنجاری‌های ژنتیک و اپی‌ژنتیک غیرفعال می‌شود. لذا با توجه به اهمیت آن در مطالعه‌ی حاضر بیان ژن GRAF در بیماران مبتلا به B-ALL مورد بررسی قرار گرفت.

روش بررسی: نمونه خون محیطی از 60 بیمار مبتلا به B-ALL و 30 فرد سالم به عنوان شاهد گرفته شد.RNA  استخراج و cDNA سنتز شد. بیان ژنGRAF به کمک تکنیکReal time PCR  بررسی گردید و ارتباط بین بیان ژنGRAF  و یافته‌های آزمایشگاهی و بالینی مورد بررسی قرار گرفت.

یافته‌ها: بیان ژن GRAF در بیماران نسبت به گروه کنترل به‌طور معنی‌داری کاهش یافته بود (87/0 برابر). تعداد بیمارانی که کاهش بیان ژن GRAF در آنها وجود داشت 4/73 درصد (44 از60 بیمار) بودند. بیان ژن GRAF در زیر گروه‌های مرفولوژیکی FAB اختلاف چشمگیری نداشت.

نتیجه‌گیری: نتایج مطالعه‌ی حاضر نشان داد بیان ژنGRAF در لوسمی حاد لنفوئیدی مانند لوسمی‌های حاد میلوئیدی دچار کاهش بیان می‌شود. این کاهش بیان می‌تواند موید نقش سرکوب کنندگی تومور برایGRAF  در لوسمی‌های حاد باشد.



صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی زنجان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2018 All Rights Reserved | ZUMS Journal

Designed & Developed by : Yektaweb