جستجو در مقالات منتشر شده


3 نتیجه برای روحی

دکتر محمد برزگر، دکتر محمد رضا رشیدی، دکتر امیر حسین جعفری روحی، دکتر ابوالقاسم جویبان، دکتر فرناز جباری بر، دکتر آرمن ملکیان،
دوره 15، شماره 58 - ( بهار 1386 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: به‌ علت تغییرات زیاد کینتیک داروهای ضدتشنج در کودکان، قضاوت در مورد کارآیی فنوباربیتال و فنی‌توئین وریدی در درمان صرع پایدار مقاوم، نیازمند تعیین سطح خونی داروهای مزبور می‌باشد. علت انجام این مطالعه، تعیین و مقایسه‌ی سطوح سرمی فنوباربیتال و فنی‌توئین به‌ عنوان دو داروی مهم و شایع به‌ کار رفته در خط اول درمان کودکان مبتلا به صرع پایدار و صرع پایدار مقاوم می‌باشد. روش بررسی: سطح سرمی فنی‌توئین و فنوباربیتال در 20 کودک (1 ماهه تا 12 ساله) مبتلا به صرع پایدار مقاوم (کاندید برای دریافت میدازولام) با 20 کودک مبتلا به صرع پایدار مراجعه‌کننده به بخش اورژانس بیمارستان کودکان دانشکده‌ی پزشکی تبریز که از نظر سن، جنس، اتیولوژی، شکل تشنج و مصرف داروهای تشنجی قبلی با یکدیگر جور شده بودند، مقایسه گردید. یافته‌ها: در بیماران مبتلا به صرع پایدار و صرع پایدار مقاوم میانگین سطح سرمی فنوباربیتال به ترتیب 7/12 ± 03/28 و 78/20 ± 22/37 میکروگرم به ازای هر میلی‌لیتر و سطح سرمی فنی‌توئین به ترتیب 80/16 ± 38/30 و 81/14 ± 42/31 میکروگرم به ازای هر میلی‌لیتر اندازه‌گیری شد. اختلاف معنی‌داری بین میانگین سطح سرمی فنوباربیتال (1/0 P=) و فنی‌توئین (8/0 P=) در دو گروه فوق وجود نداشت. ارتباط معنی‌داری بین سطح خونی فنوباربیتال با افزایش سن در گروه صرع پایدار (1/0 P=) و گروه صرع پایدار مقاوم (8/0 P=) مشاهده نگردید. برخلاف آن افزایش سطح خونی فنی‌توئین با افزایش سن در گروه صرع پایدار (004/0 P=) و گروه صرع پایدار مقاوم (01/0 P=) همراه بود. سطح خونی داروها در هر دو گروه در محدوده‌ی درمانی بود. نتیجه‌گیری: تغییرات بالای فارماکوکینتیک داروهای ضد‌تشنج در کودکان تفاوتی در سطح خونی داروهای فنی‌توئین و فنوباربیتال وریدی در دو گروه صرع پایدار و صرع پایدار مقاوم ایجاد نمی‌کند و مقاوم شدن صرع پایدار شاید به‌ ‌دلیل ماهیت بیماری یا سایر علل ناشناخته است که جهت شناخت آن‌ها مطالعات دیگری پیشنهاد می‌شود.


مریم قاسم زاده دهکردی، دکتر مریم رفیعی راد، دکتر لیلا روحی،
دوره 22، شماره 92 - ( 3-1393 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: ایسکمی در مغز موش موجب ایجاد آسیب‌های نرونی شدید و به دنبال آن اختلالات یادگیری و حافظه و درد می‌گردد. الاژیک‌اسید یک ترکیب پلی فنلی با خواص آنتی اکسیدانی است که در میوه‌هایی مانند انار، تمشک و انواع توت یافت می‌شود. هدف از این مطالعه، بررسی اثر تجویز 14 روزه‌ی دوزهای مختلف الاژیک اسید بر حافظه و یادگیری و درد متعاقب ایسکمی عمومی در مغز موش بود. روش بررسی: در این تحقیق 50 سر موش صحرایی نژاد ویستار در محدوده‌ی وزنی 200 تا 250 گرم به‌طور تصادفی در 5 گروه مختلف قرار داده شدند. برای ایجاد ایسکمی شریان‌های کاروتید عمومی دو طرفه جدا شده، از دو قسمت مسدود و از بخش میانی قطع شدند. ارزیابی حافظه با استفاده از آزمون یادگیری اجتنابی غیر فعال (شاتل باکس) و ارزیابی آستانه‌ی درد با استفاده از دستگاه تیل فلیک انجام گرفت. یافته‌ها: ایسکمی باعث کاهش حافظه (0001/0P<) و کاهش آستانه درد (0001/0P<) شد و تجویز دوزهای 10، 25، 50 میلی‌گرم در کیلو‌گرم الاژیک اسید به ویژه دوز 50 میلی‌گرم بر کیلو‌گرم منجر به بهبود نقایص ایجاد شده در حافظه (0001/0P<) و درد (0001/0P<) گردید. نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد استفاده‌ی الاژیک اسید بتواند به واسطه‌ی خاصیت آنتی اکسیدانی و مهار رادیکال‌های آزاد، از شدت اختلالات عصبی ناشی از ایسکمی هیپوپرفیوژن بکاهد.


دکتر بابک نخستین روحی، دکتر شهاب بهلولی،
دوره 22، شماره 94 - ( 5-1393 )
چکیده

زمینه و هدف: روغن زیتون ویرجین به علت دارا بودن اولئوکانتال یک ماده‌ی ضدالتهابی محسوب می‌شود. هدف از این مطالعه‌ مقایسه‌ی تاثیر اولتراسوندتراپی و فونوفورزیس با روغن زیتون ویرجین بر کمردرد ورزشکاران زن بود. روش بررسی: تعداد 30 نفر ورزشکار زن که به کمردرد مزمن مبتلا بودند، داوطلبانه در این مطالعه پایلوت شرکت کردند. آزمودنی‌ها به‌طور تصادفی به دو گروه روغن زیتون (15 نفر) و اولتراسوند (15 نفر) تقسیم شدند و ده جلسه تحت درمان فیزیوتراپی به‌صورت فونوفورزیس با روغن زیتون ویرجین و یا اولتراسوندتراپی با ژل قرار گرفتند. اولتراسوند با فرکانس یک مگاهرتز و به مدت 10 دقیقه در هر جلسه درمان در ناحیه‌ی دردناک مورد استفاده قرار گرفت. قبل از شروع و پس از اتمام درمان آزمودنی‌ها سه پرسش نامه‌ی استاندارد مک گیل، اسوستری تعدیل شده و رونالد- موریس را پر کردند. یافته‌ها: براساس هر سه پرسش نامه‌ی مک گیل، اسوستری تعدیل شده و رونالد- موریس کاهش معنی داری پس از 10 جلسه درمان نسبت به قبل از درمان در هر دو گروه مشاهده شد (05/0>P). اگرچه میانگین علایم بر اساس هر سه پرسش نامه پس از درمان در گروه فونوفورزیس نسبت به گروه اولتراسوند پایین‌تر بود، اما تفاوت بین گروهی معنی‌داری مشاهده نشد (05/0



صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی زنجان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | ZUMS Journal

Designed & Developed by : Yektaweb