جستجو در مقالات منتشر شده


3 نتیجه برای زایری

دکتر شهرزاد هداوند، دکتر فرحناز ترکستانی، دکتر نفیسه ظفرقندی، دکتر فرید زایری، دکتر مریم وزیری،
دوره 15، شماره 61 - ( زمستان 1386 )
چکیده

چکیده

زمینه‌ و هدف: سزارین یکی از شایع‌ترین اعمال جراحی در مامایی امروز می‌باشد. عوارض عفونی نظیر تب، عفونت زخم، اندومتریت و عفونت ادراری نیز از مهم‌ترین عوارض پس از سزارین به شمار می‌روند. در عین حال جهت پیشگیری از این عوارض توصیه واحدی مبنی بر استفاده از آنتی‌بیوتیک پروفیلاکسی وجود ندارد. با توجه به این نکته که مصرف بی‌رویه‌ی آنتی‌بیوتیک‌ها علاوه بر ایجاد عوارض دارویی و بروز میکروارگانیسم‌های مقاوم، سبب تحمیل هزینه‌های سنگین اقتصادی خواهد شد، لذا این مطالعه به منظور بررسی تأثیر آنتی‌بیوتیک پروفیلاکسی بر عوارض عفونی پس از سزارین کم خطر صورت گرفت.

 روش ‌بررسی: مطالعه به صورت کارآزمایی بالینی آینده‌نگر بر روی 257 بیمار تحت سزارین کم خطر انجام شد. بیماران به صورت تصادفی به دو گروه A و B (آزمون و کنترل) تقسیم شدند. بیماران گروه A، 2 گرم سفازولین وریدی را حین کلامپ بند ناف دریافت کردند و به گروه B آنتی‌بیوتیکی داده نشد. بیماران طی 48 ساعت اول، 1 هفته، 2 هفته و 6 هفته پس از عمل از نظر عوارض عفونی مورد بررسی قرار‌گرفتند و نتایج در دو گروه با هم مقایسه شد.

 یافته‌ها: از 257 بیمار، 16 بیمار (2/6 درصد) دچار عوارض عفونی پس از عمل شدند که از این تعداد 6 بیمار (7/4 درصد) در گروه A و 10 بیمار (8/7 درصد) در گروه B بودند. عوارض ایجاد شده در بیماران شامل تب (3/2 درصد در هر گروه)، اندومتریت (8/0 درصد در گروه A و 3/2 درصد در گروه B)، عفونت ادراری (6/1 درصد در گروه A و 1/3 درصد در گروه B)، عفونت زخم (6/1 درصد در گروه A و 3/2 درصد در گروه B) و باز شدن زخم (6/1 درصد در هر گروه) بود. در این مطالعه ارتباط آماری معنی‌داری میان تجویز آنتی‌بیوتیک پروفیلاکسی و هر یک از عوارض مذکور به دست نیامد. هم‌چنین مدت زمان بستری پس از عمل در دو گروه تفاوت آماری معنی‌داری نداشت.

 نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج، بهتر است استفاده از آنتی‌بیوتیک پروفیلاکسی تنها به سزارین‌های با احتمال خطر بالای عفونت محدود گردد.


دکتر فرهاد طارمیان، دکتر علیرضا جزایری، دکتر سید محمد قاضی طباطبایی،
دوره 21، شماره 85 - ( 2-1392 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: هدف پژوهش حاضر، ارزیابی متغیر‌های پیش‌بین روانی اجتماعی موثر در مصرف مواد در دوره نوجوانی است. به‌همین منظور با بهره‌گیری از «نظریه‌ی گروه دوستان» دکتر اوتینگ، روابط ساختاری میان متغیر‌های خانواده، مدرسه، گروه همسالان و مذهب و تاثیرات مستقیم و غیر مستقیم هر یک از آن‌ها بر مصرف مواد مورد بررسی قرار گرفته است. روش بررسی: در پژوهش حاضر با داده‌های به‌دست آمده از 746 دانش‌آموز کلاس سوم دبیرستان (19 مدرسه در نه منطقه‌ی شهر تهران)، ابتدا با استفاده از روش آماری تحلیل عاملی تاییدی روایی مقیاس‌های تهیه شده سنجیده شدند، سپس با تحلیل روابط ساختاری متغیر‌های روانی اجتماعی نظریه گروه دوستان با استفاده از نرم‌افزار آماری لیزرل 53/8، قابلیت تعمیم این نظریه در میان نوجوانان ایرانی و تبیین مصرف مواد در آن‌ها از طریق بررسی میزان انطباق مدل مشاهده شده مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته‌ها: یافته‌های به‌دست آمده نشان دهنده‌ی روایی مقیاس‌های مورد استفاده در سنجش متغیر‌های مکنون در مدل مورد بررسی می‌باشند. با توجه به معیار‌های برازش مدل، نظریه‌ی گروه دوستان با اعمال برخی تعدیلات در روابط میان متغیرهای مکنون درونزا، تعمیم پذیری مطلوبی را در میان نوجوانان ایرانی دارد. نتیجه‌گیری: خانواده می‌تواند به‌عنوان بنیادی‌ترین عنصر تاثیر گذار در پیشگیری از مصرف مواد در نوجوانان در نظر گرفته شود. بدیهی است، هر اندازه خانواده از توانمندی کمتری برخوردار باشد، به این معنا که به اعضای خانواده به‌ویژه نوجوان کمتر توجه شود و تعارض و کشمکش والدین با یکدیگر بیشتر باشد، احتمال مصرف مواد در فرزند نوجوان بیشتر خواهد شد.


رمضان فلاح، دکتر انوشیروان کاظم نژاد، دکتر علیرضا شغلی، دکتر فرید زایری، دکتر فرزانه معزی،
دوره 24، شماره 106 - ( 5-1395 )
چکیده

زمینه و هدف: وزن کودک از شاخص‌های مناسب جهت شناسایی وضعیت تغذیه‌ای، خصوصا قبل از 24 ماهگی می‌باشد. وزن کودکان در سنین بالاتر با مدت زمان تغذیه با شیرمادر ارتباط دارد و می‌تواند چاقی در دوران کودکی و بزرگسالی را پیش‌بینی کند. با توجه به اهمیت شیرمادر و نقش آن در سلامت آینده‌ی کودکان، پژوهش حاضر به‌منظور بررسی ارتباط تغذیه‌ی انحصاری با شیرمادر و طول مدت شیردهی با وزن کودکان
24 ماهه در استان زنجان انجام شد.

روش بررسی: داده‌های این مطالعه‌ی مقطعی برگرفته از پرونده‌ی کودکان 24 ماهه تحت پوشش مراکز خدمات بهداشتی و درمانی شهری و روستای استان زنجان در سال‌های 89 تا 90 بود. این پرونده‌ها به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از روش رگرسیون ترتیبی با مدل شانس متناسب، آزمون کای دو و به کمک نرم‌افزار Stata.12 مورد تجزیه و تحلیل قرارگرفت.

یافته‌ها: از 8456 کودک 24 ماهه شرکت کننده در این مطالعه 4146 نفر (49 درصد) دختر بودند. میانگین و انحراف معیار سن مادران 4/5±1/27 سال و میانگین طول مدت تغذیه انحصاری 4/1±7/4 ماه و طول مدت شیردهی مادر 8/5± 3/20 ماه بود.همچنین میانگین و خطای معیار وزن کودکان 2/13±11939 گرم بود. تغذیه‌ی انحصاری با شیر مادر و طول مدت شیردهی با وزن کودکان ارتباط معکوس داشت (1 00/0P<).

نتیجه‌گیری: در این مطالعه تغذیه با شیرمادر اثر محافظتی بر روی چاقی کودکان در سن 24 ماهگی دارد. لذا ترویج وتشویق تغذیه‌ی انحصاری و تداوم تغذیه با شیر مادر تا 24 ماهگی توصیه می‌گردد.



صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی زنجان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | ZUMS Journal

Designed & Developed by : Yektaweb