جستجو در مقالات منتشر شده


3 نتیجه برای زینلی

دکتر یوسف مرتضوی، سحر طاهری، دکتر جلال درخشنده، دکتر سیروس زینلی،
دوره 16، شماره 63 - ( 4-1387 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: تالاسمی یک بیماری اتوزومال مغلوب است که توسط کاهش یا فقدان کامل زنجیره‌ی بتاگلوبین مشخص می‌شود. این بیماری یکی از شایع‌ترین هموگلوبینوپاتی‌ها در ایران بوده و طبق برآوردهای موجود بیش از دو میلیون حامل و بیست هزار بیمار در میان جمعیت هفتاد میلیون نفری ایران زندگی می‌نمایند. هدف از این مطالعه بررسی شیوع و تعیین جهش‌های ژن بتاگلوبین در حاملین و بیماران تالاسمی زنجان بوده است. روش‌ بررسی: ابتدا جهت به ‌دست آوردن شیوع تالاسمی، 5527 فرد مذکری که به مرکز بهداشت شماره‌ی 9 زنجان جهت آزمایش قبل از ازدواج تالاسمی مراجعه کرده بودند مورد بررسی قرار گرفتند. سپس تعداد 105 کروموزم از افراد حامل و بیماران تالاسمی ماژور برای تعیین جهش‌های ژن بتاگلوبین توسط روش‌های ARMS-PCR و سکوانسینگ ژن مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: میزان شیوع تالاسمی در منطقه‌ی زنجان 2/1 درصد به ‌دست آمد. با استفاده از روش ARMS و سکوانس نمودن ژن بتاگلوبین جهش در 105/90 (7/86 درصد) کروموزم‌ها مشخص شد و 13 جهش مختلف به‌ دست ‌آمد. 58 درصد جهش‌ها از نوع مدیترانه‌ای بودند که جهش 110-IVSI بالاترین شیوع را نشان داد و 5/29 درصد جهش‌ها را شامل گردید. جهش‌های IVSII-1، IVSI-1 وIVSI-6 در رتبه‌های بعدی قرار داشتند که به ترتیب 3/13 درصد، 4/12 درصد و 9/2 درصد جهش‌ها را شامل می‌شوند. 5/10 درصد جهش‌ها از نوع آسیایی- هندی بودند که 8/9 Fr شیوع 7/6 درصد و 5 IVS1- شیوع 8/3 درصد را نشان دادند. بقیه جهش‌ها عبارت بودند از: جهش کدون 37-36 (7/6 درصد)، کدون 5 (7/5 درصد) و کدون 29 (9/1 درصد)، در سایر کدون‌ها از جمله کدون 26-25، کدون 30 و جهش 28- و(AC) 1Cap site+ هر جهش در یک کروموزم (95/0 درصد) دیده شد. در مجموع جهش در 14 کروموزم (3/13 درصد) موارد ناشناخته باقی ماند. نتیجه‌گیری: نتایج فوق نشان داد که طیف جهش‌های زنجان از پراکندگی زیادی برخوردار می‌باشد اما جهش‌های مدیترانه‌ای در جمعیت زنجانی از شیوع بالایی برخوردار بوده و توصیه می‌شود جهت صرفه‌جویی در وقت و هزینه برای تشخیص قبل از تولد تالاسمی در منطقه‌ی زنجان بیماران ابتدا برای جهش‌های مدیترانه‌ای مورد بررسی قرار‌گیرند.


الهام زینلی، دکتر رضوان منیری، سید غلام عباس موسوی،
دوره 19، شماره 77 - ( 4-1390 )
چکیده

زمینه و هدف: استافیلوکوکوس ارئوس مقاوم به متی‌سیلین شایع‌ترین عامل عفونت بیمارستانی و عامل مهم ابتلا و مرگ و میر در جهان است. هدف از این مطالعه تعیین الگوی مقاومت آنتی‌بیوتیکی و ساب تایپ‌های SCCmec در سویه‌های استافیلوکوکوس ارئوس مقاوم به متی‌سیلین (MRSA ) بود. روش بررسی: این مطالعه‌ی توصیفی بر روی 87 سویه‌ی MRSA جدا شده از نمونه‌های بالینی بیمارستان آموزشی شهید بهشتی کاشان در سال 1389 انجام پذیرفت. الگوی حساسیت و مقاومت نسبت به 10 آنتی بیوگرام با روش دیسک دیفیوژن تعیین گردید. ژن mecA و ژنوتیپ SCCmec با روش Multiplex PCR تعیین گردید. یافته ها: از87 سویه‌ی MRSA بیشترین مقاومت نسبت به اریترومایسین، کلیندامایسین، کوتریموکسازول و تتراسایکلین مشاهده شد. حساس‌ترین آنتی‌بیوتیک آمیکاسین بود. همه سویه‌ها به بتالاکتام‌ها مقاوم بودند. همه سویه‌های MRSA حداقل به سه کلاس آنتی‌بیوتیکی مقاوم بودند. همه سویه‌ها به ونکومایسین حساس بودند. 3 سویه (4/3 درصد) دارای ژن SCCmec type I، 12 سویه (8/13 درصد) SCCmec typeII ، 8 سویه (2/9 درصد) SCCmec type IVb، 4 سویه (6/4 درصد) SCCmec type IVd و 3 سویه ( 4/3 درصد) SCCmec typeV بودند. 57 سویه (5/65 درصد) قابل تایپینگ نبودند. نتیجه‌گیری: افزایش مقاومت به چند آنتی‌بیوتیک، زنگ خطری برای درمان عفونت‌های ناشی از MRSA می‌باشد. یافته‌های این مطالعه نشان داد که سویه‌های MRSA در بیمارستان ما تایپ‌های مختلفی از SCCmec را حمل می‌کنند. تایپ‌های SCCmec نوع II و IV غالب‌ترین تایپ‌ها بودند.


اعظم جوکار، فاطمه زینلی، مرضیه اکبر زاده، دکتر نجف زارع،
دوره 25، شماره 108 - ( 1-1396 )
چکیده

زمینه و هدف: اهمیت بررسی زنان در دوره‌ی یائسگی به دلیل بروز علایم وعوارضی می‌باشد که یکی از شایع‌ترین و زودرس‌ترین آن‌ها، گرگرفتگی است. برای درمان ‌گرگرفتگی روش‌های دارویی مانند هورمون درمانی و غیر دارویی پیشنهاد شده است. در این مطالعه به دلیل تمایل بیشتر افراد به شیوه‌های غیر دارویی، تاثیر طب فشاری برگرگرفتگی، مورد بررسی قرار گرفت.

روش بررسی: این مطالعه به‌صورت کارآزمایی بالینی برروی 90 نفر (دو گروه آزمایش KI-1 و LI-4 ویک گروه HT-7)که به روش نمونه‌گیری تصادفی در درمانگاه شهید مطهری شیراز در سال 1393 انتخاب گردیدند، انجام شد. در گروه KI-1 و LI-4 (آزمایش) و کنترل
(
HT-7) دو بار در هفته، هربار به‌مدت 5 دقیقه و طی 5 هفته طبق مدل چرخشی روی نقاط مذکور، فشار اعمال شد. موقعیت نقطه‌ی LI4 به‌صورت قرینه وسط زاویه بین استخوان‌های اول و دوم کف دست، مابین انگشت شست و اشاره بر روی پشت دست، نقطه‌یKI-1  نیز در محل اتصال یک سوم قدامی و دو سوم خلفی کف پا (بین انگشتان دوم و سوم) و نقطه‌ی HT-7 یا شن من (شبه طب فشاری) بین دو تاندون مچ دست در راستای انگشت کوچک قرار دارد. در نهایت داده‌ها با نرم افزار 16SPSS ، آزمون آنالیز واریانس و  ANOVAتجزیه و تحلیل شد.

یافته‌ها: شدت گرگرفتگی (قبل و بعد مداخله) در گروه آزمایش LI-4 وKI-1 به‌طور معناداری تفاوت داشت (001/0P<). اما در گروه کنترل تغییری دیده نشد (233/0P=). درون گروه‌ها (قبل و بعد از مداخله)، ازنظر مدت زمان گرگرفتگی تفاوتی نداشتند (5 0/0P>). با این حال در مقایسه‌ی میانگین تعداد دفعات گرگرفتگی، تفاوت آماری معنی‌داری بین گروه‌های LI-4 و KI-1 با گروه کنترل دیده شد (001/0P<).

نتیجه گیری: نتایج ما نشان ‌داد طب فشاری به‌طور معنی‌داری در درمان گرگرفتگی موثر واقع می‌شود. لذا می‌توان آن را به‌عنوان یک روش درمانی با هزینه‌ی کم و کاربرد آسان پیشنهاد کرد.



صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی زنجان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | ZUMS Journal

Designed & Developed by : Yektaweb