جستجو در مقالات منتشر شده


3 نتیجه برای سیدزاده

دكتر شمس وزیریان ، د كتر میترا همتی ، د كتر سیدابوالحسن سیدزاده، دكتر هما بابایی، دكتر فریدون آشنایی،
دوره 11، شماره 43 - ( تير 1382 )
چکیده

سابقه و هدف: عفوت ادراری یکی از شایع ترین بیماری های عفونی باکتریال در کودکان است و تشخیص به موقع، نقش مهمی در پیش گیری از عوارض ثانویه آن دارد. روش انتخابی تشخیص عفونت ادراری کشت ادرار است، ولی اعتبار آزمایش تجزیه ادرار به عنوان یک آزمون غربال گری مورد بحث است. مطالعه حاضر به منظور تعیین قدرت تشخیصی آزمایش تجزیه ادرار برای تشخیص عفونت ادراری، در بیمارستان های شهید فهمیده و رازی کرمانشاه در طی سال های 78-1377 انجام شد.مواد و روش ها: این مطالعه به صورت تحلیلی از نوع مقایسه آزمون ها بر روی بیماران مشکوک به عفونت ادراری انجام شد. بیمارانی وارد مطالعه شدند که 72 ساعت قبل از مراجعه آنتی بیوتیک دریافت نکرده و قادر به جمع آوری ادرار به روش مید استریم باشند. هرنمونه ادرار علاوه بر کشت ، از نظر تعداد لکوسیت و باکتری در هرشان میکروسکوپی و وجود خون، پروتیین و نیتریت با نوار ادرار از نوع Behring آلمان بررسی شد. معیار مثبت برای کشت، وجود باکتری با تعداد کلنی بیش از 105 در نظر گرفته شد. در تجزیه ادرار، باکتری به هر تعداد و لکوسیت بیش از 5 عدد در یک شان میکروسکوپی و وجود پروتیین +1، خون +1 و نیتریت مثبت در نوار، مثبت در نظر گرفته شد. در نهایت هر کدام از شاخص ها با کشت ادرار مقایسه و میزان حساسیت و ویژگی، ارزش پیش بینی مثبت و منفی هر شاخص محاسبه شد.یافته ها: 221 بیمار شامل، 163 دختر و 58 پسر مورد مطالعه قرار گرفتند. کشت ادرار در 6/69 درصد موارد مثبت شد. میزان حساسیت و ویژگی برای لکوسیت به ترتیب 3/86 درصد و73 درصد، در مورد نیتریت 66 درصد و 3/84 درصد، پروتیین 9/56 درصد و 2/35 درصد، خون 61 درصد و 44 درصد و باکتری در ادرار 9/71 درصد و 8/71 درصد بود. نتیجه گیری و توصیه ها: نتایج این مطالعه نشان داد که بیشترین حساسیت مربوط به لکوسیت (3/86 درصد) و بیشترین ویژگی مربوط به نیتریت (3/84 درصد) است. با توجه به پایین بودن حساسیت، آزمایش تجزیه ادرار با استفاده از نوار Behring یک روش مناسب برای غربال گری نمی باشد.
دکتر شمس وزیریان، دکتر سیدابوالحسن سیدزاده، دکتر پارسا یوسفی چایجان،
دوره 12، شماره 48 - ( 7-1383 )
چکیده

خلاصه سابقه وهدف: عفونت‌ ادراری یکی ازشایع‌ترین عفونت‌های کودکان و شیر خواران می‌باشد. از آنجا که درمان استاندارد منجر به بستری شدن و دریافت ‌آنتی‌بیوتیک ‌وریدی‌ می‌گردد، استفاده از درمان سرپایی یک روش مطلوب می‌باشد که از خطر عفونت‌های بیمارستانی و صرف هزینه‌ی بالا پیشگیری می‌کند. از این رو مطالعه‌ی حاضر به منظور تعیین اثر سوسپانسیون سفیکسیم در درمان پیلونفریت حاد کودکان، در سال 1381 تا 1383 در کرمانشاه انجام شد. مواد و روش‌ها: در این مطالعه‌ی کار آزمایی بالینی، 60 کودک بیمار بالاتر از یک سال و دارای تب و عفونت ادراری فوقانی مورد بررسی قرار گرفتند. یک گروه (30 نفر) تحت درمان با شربت سفیکسیم به مقدار 8 میلی‌گرم بر کیلوگرم به مدت 14 روز (7 روز اول در بیمارستان و 7 روز در منزل) و گروه دیگر تحت درمان استاندارد با آمپی‌سیلین (100 میلی‌گرم بر کیلو گرم) و جنتامایسین (5/2 میلی‌گرم بر کیلو گرم) 7 روز در بیمارستان و7 روز با شربت کوتریموکسازول (7 تا 10 میلی‌گرم بر کیلو گرم) قرار گرفتند. پاسخ به درمان از دو جنبه‌ی منفی شدن کشت ادرار و قطع تب و بررسی عوارض احتمالی شامل تعداد موارد عود و یا ایجاد اسکار در بافت کلیه بررسی شد. اطلاعات با استفاده از آزمون آماری کای دو مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها: نتایج نشان داد که کشت ادرار 9 بیمار (30 درصد) در گروه درمان با شربت سفیکسیم و یک بیمار (3/3 درصد) در گروه درمان استاندارد منفی نشد (012/0 P=). متوسط زمان قطع تب در هر دو گروه، 48 تا 60 ساعت بود. عود بیماری در درمان با سفیکسیم 7/16درصد و در بیماران تحت درمان استاندارد 10 درصد بود که اختلاف از نظر آماری معنی‌دار نبود. اسکار کلیوی ایجاد شده پس از 6 ماه، درکودکان تحت درمان با شربت سفیکسیم 3/8 درصد و در کودکان تحت درمان با روش استاندارد 1/7 درصد بود (08/0P=). نتیجه‌گیری و توصیه‌ها: با توجه به 30 درصد شکست درمان در بیماران تحت درمان با سفیکسیم خوراکی، استفاده از این دارو جهت درمان سرپایی موارد پیلونفریت حاد توصیه نمی شود. انجام تحقیقات بیشتر پیشنهاد می‌گردد. واژگان کلیدی: عفونت ادراری، سفیکسیم، درمان دارویی، درمان سرپایی


دکتر کیقباد قدیری، دکتر پرویز احمدی، دکتر رامین عبیری، دکتر سید ابوالحسن سیدزاده، دکتر هما بابایی، دکتر علی اصغر صالحی، دکتر شمس وزیریان،
دوره 17، شماره 67 - ( 6-1388 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: عفونت ادراری یکی از شایع‌ترین عفونت‌های باکتریال در سنین کودکی است که می‌تواند منجر به عوارض جدی مثل نارسایی مزمن کلیه و افزایش فشار خون شود. مصرف به‌جا و یا نابه‌جای آنتی‌بیوتیکی‌ها منجر به بروز مقاومت میکروب‌ها می‌شود. هدف از این مطالعه تعیین حساسیت ضد میکروبی (MIC) آنتی‌بیوتیک‌های مورد استفاده در درمان عفونت ادراری ناشی ازE.coli در کودکان به روش E-test بود. روش بررسی: این مطالعه به روش توصیفی با نمونه‌گیری غیر تصادفی آسان بر روی 87 نمونه سوش E.coli ادراری از بیماران مبتلا به عفونت ادراری انجام شد. MIC هر آنتی‌بیوتیک با روش E-test تعیین گردید و به منظور طبقه‌بندی از معیار کمیته‌ی ملی استاندارد‌های آزمایشگاهی آمریکا استفاده گردید. یافته‌ها: از میان 87 بیمار، 57 نفر (5/65 درصد) دختر و 30 نفر (5/34 درصد) پسر بودند. میانگین سنی پسران 41 ماه و دختران 61 ماه بود (015/0=P). MIC صدک 50 و 90 هر آنتی‌بیوتیک به ترتیب در مورد آمپی‌سیلین 256و256، آمیکاسین 8/4و5/1، جنتامایسین 32و38/0، نالیدیکسیک اسید 256و5/1، سفتریاکسون 32و023/0، سفکسیم 256و19/0 و کوتریموکسازول 32و32 بود. حساسیت ضد میکروبی در برابر آمپی‌سیلین 8/21 درصد، آمیکاسین 92 درصد، جنتامایسین 5/75 درصد، سفتریاکسون 4/72 درصد، سفکسیم 5/65 درصد، نالیدیکسیک اسید 4/64 درصد و کوتریموکسازول 4/41 درصد بود. نتیجه‌گیری: به طور کلی مقاومت آنتی‌بیوتیکی در این مطالعه بالا بود. کمترین مقاومت مربوط به آنتی‌بیوتیک آمیکاسین بود. پیشنهاد می‌گردد با توجه به افزایش قابل توجه و روز افزون مقاومت E.coli به آمپی‌سیلین وکوتریموکسازول در کودکان، در مورد استفاده از آن‌ها به عنوان درمان تجربی تجدید نظر گردد و همچنین به‌جای آن‌ها از آنتی‌بیوتیک‌های آمیکاسین و جنتامایسین و با اثر کمتر سفتریاکسون، سفکسیم و نالیدیکسیک اسید در درمان عفونت ادراری در کودکان استفاده گردد.



صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی زنجان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | ZUMS Journal

Designed & Developed by : Yektaweb