جستجو در مقالات منتشر شده


2 نتیجه برای سید مجیدی

دکتر بهمن طالبی پور، دکتر محمد رضا سید مجیدی، دکتر عبدالامیر فیضی،
دوره 16، شماره 62 - ( 1-1387 )
چکیده

چکیده گاستروانتریت ائوزینوفیلیک بیماری نادری ‌است که به دلیل ارتشاح ائوزینوفیل‌ها در دیواره‌ی دستگاه گوارش به خصوص در ناحیه‌ی معده و روده‌ی باریک به ‌وجود می‌آید و اتیولوژی آن ناشناخته است. علایم و نشانه‌های بیماری بستگی به لایه‌ی درگیر شده از دیواره‌ی دستگاه گوارش دارد. بیمار مرد 61 ساله‌ای است که به دلیل درد اپی‌گاستر بستری شد. درد از 10 روز قبل با ماهیت سوزشی شروع شده، با غذا خوردن تشدید می‌شد. چند روز بعد دچار تهوع و استفراغ شد که حدود نیم ساعت پس از خوردن غذا رخ می‌داد. در آزمایشات لکوسیتوز مختصر با ائوزینوفیلی 5 درصد،CRP و ESR افزایش‌یافته و سطح حداکثر نرمال IgE داشت. در سی‌تی اسکن، افزایش ضخامت مخاطی در دیواره‌ی خلفی معده مشهود بود، قسمت نزولی دئودنوم تنگ و دیواره‌ی آن نامنظم و ضخیم به نظر می‌رسید. در ازوفاگوگاسترودئودنوستومی، اتساع معده و اریتم ناحیه D1 با تنگی لومن دیده شد و بیوپسی از D1 صورت گرفت. گزارش پاتولوژی شامل ارتشاح پراکنده‌ی ائوزینوفیل‌ها همراه با افزایش سلول‌های التهابی در لامینا‌پروپریا بود. بیمار تحت‌ درمان با پردنیزولون خوراکی قرار گرفت. تمامی شکایات و علایم بالینی بیمار پس از درمان از بین رفت و تصاویر رادیولوژیک سری فوقانی دستگاه گوارش بیمار طبیعی شد.


دکتر مجید ولی‌زاده، دکتر محمد‌رضا سید مجیدی،
دوره 19، شماره 77 - ( 4-1390 )
چکیده

چکیده تابلوی بالینی سندرم شیهان طیف بسیار وسیعی دارد و از شکایات غیر اختصاصی از قبیل ضعف، بی‌حالی و کم‌خونی تا نارسایی شدید هیپوفیز که منجر به اغما و مرگ می‌گردد، متفاوت است. در این مطالعه به بررسی ویژگی‌های سندرم شیهان در بیماران خود پرداخته ایم. از 18 نفر از بیماران که بیماری آن‌ها طی 10 سال گذشته تشخیص داده شده بود، اطلاعات مورد نیاز به‌دست آمد. زمان رسیدن به تشخیص قطعی بیماری از 10 تا 30 سال متغیر بود که میانگین آن 5±5/15 سال بود. 5 بیمار (22 درصد) هنگام مراجعه اولیه اختلال سطح هوشیاری داشتند که 4 مورد آن به‌علت هیپوگلیسمی و یک مورد هیپوتیروئیدی شدید بود. 7 بیمار (39 درصد) قبل از تشخیص قطعی با تظاهرات هیپوتیروئیدی مرکزی و به‌صورت سرپایی ارزیابی شده بودند. همه بیماران سابقه‌ی خونریزی شدید هنگام زایمان و عدم توانایی شیردهی را ذکر می‌کردند. در 2 بیمار قطع کامل پریود تا 10 سال پس از زایمان طول کشیده بود. همه بیماران تحت درمان جایگزین با لوتیروکسین و پردنیزولون قرار داشتند. با در نظر گرفتن زمان تشخیص، تاخیر زیادی در تشخیص و درمان بیماری وجود داشت که این امر مشکلات زیادی را متوجه بیمار می‌کند.



صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی زنجان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | ZUMS Journal

Designed & Developed by : Yektaweb